iΑρχικήiσελίδα

iΤαυτότητα

iΠεριεχόμενα

iΑφιερώμαται

iΑrtως Radio

iΑrtως TV

iExodως3

 
Editorial  

EDITORIAL
Της Νατάσας Ξαρχάκου

Οι Πεταλούδες και ο χωροχρόνος...

Μέσα στη μαυρίλα είμαστε τελευταία. Και προσπαθώ να σκεφτώ και να  γράψω κάτι αισιόδοξο. Δεν είναι εύκολο να βρεις αισιοδοξία όταν συνηθίζεις το μαύρο. Κακό πράγμα η συνήθεια. Σε αυτή τη σκέψη πάνω, μια πεταλούδα μπήκε στο δωμάτιο... εύθραυστη, όμορφη, μικρή.
Υπάρχει ένα είδος πεταλούδας που ζει μόνο μια μέρα. Θυμήθηκα τώρα τον Τσουάνγκ Τζου (κινέζος ταοϊστής φιλόσοφος του 4ου π.Χ αιώνα) που πριν από περίπου δυόμισι χιλιάδες χρόνια, αναρωτιόταν: «Κάποτε ονειρεύτηκα πως ήμουν πεταλούδα, πετώντας εδώ κι εκεί, νιώθοντας εντελώς πεταλούδα. Είχα συνείδηση πεταλούδας και είχα εντελώς ξεχάσει την ανθρώπινη φύση μου. Ξαφνικά ξύπνησα και ήμουν πάλι εγώ. Τώρα όμως δεν ξέρω αν τότε ήμουν άνθρωπος που ονειρευόταν ότι είναι πεταλούδα, ή αν είμαι τώρα πεταλούδα που ονειρεύεται πως είναι άνθρωπος.» Περίεργο δεν είναι; Αυτές οι σκέψεις με τις πεταλούδες μου ήρθαν όταν αναρωτήθηκα...τι θα άλλαζα αν γυρνούσα το χρόνο πίσω (σημ.: στην έννοια του χρόνου κολλάει η πεταλούδα). Αν αλλάξεις κάτι, ένα γεγονός ή μια στάση ζωής τότε αυτόματα θα άλλαζες και πολλά άλλα πράγματα μαζί με αυτά και την έκβαση κάποιων γεγονότων που στην ουσία δε θα ήθελες να αλλάξουν. τα επιθυμητά που ακολούθησαν από τα ανεπιθύμητα; Κρίμα είναι.  
Μετά τις πεταλούδες... (και την άνοιξη) ήρθε η σκέψη του καημού και του αναστεναγμού. Τα φεγγάρια, τους ανάδρομους πλανήτες-κυρίως τον Ερμή-, τον Δία που συνουσιάζεται ασύστολα, τις ορμόνες που σε κάνουν να μοιάζεις με τον «εξ'απ'δω», τη μοίρα, τη γκαντεμιά, το κακό μάτι, το νόμο του Μέρφι και άλλα τέτοια σχετικά. Και κόλλησα στη «μοίρα». Η «μοίρα το 'θελε», «μη πας αντίθετα στη μοίρα» κτλ. Και αν η μοίρα ήταν να πας αντίθετά της; Φιλοσοφήμενα πράγματα. Ζωή... θάνατος, άπειρο, απόλυτο, χάος... και μάταιο. Άκου έκφραση: «γιατί να προσπαθώ τόσο πολύ σε μια ζωή που θα λήξει;». Να τη πάλι μπροστά μου η πεταλούδα... Αυτή έχει 24 ώρες και δε το ξέρει. εμείς πόσο έχουμε; Μήπως ξέρει εκείνη; Κοίτα να δεις τώρα, σε τι σκέψεις με έβαλε ο Τζου...
Ο χρόνος λοιπόν. Θέλω να πάω πίσω όταν έκανα διακοπές 2 μήνες το καλοκαίρι και μετρούσα πόσα ξυλάκια παγωτά έφαγα. Αλλά δε γίνεται και τώρα μετράω τις θερμίδες μιας σοκολάτας. Όσο για τους 2 μήνες, έγιναν δυο μέρες και αυτές μετά βίας. Άνοιξε ο καιρός και το μυαλό μου πετάει (πεταλουδίστικα). Μέσα σε όλα τα «αφοδευτικά» που ζούμε είναι αυτή η όμορφη ανθρώπινη ανάγκη μας να ονειροβατούμε και να στεκόμαστε για μια στιγμή και να θαυμάζουμε έστω και μια ...παπαρούνα! Ωραίες οι παπαρούνες εδώ που τα λέμε, και αυτές όμως κρατάνε λίγο. Από εδώ και από εκεί η έννοια του χρόνου με κυνηγάει. Δήλωση. Δεν έχω ρολόι. Δε μ' αρέσει, με αγχώνει.
Άσχετο μα χρονοσχετικό: Ηχεί ο Πάριος στα αυτιά μου. Και ένα ζευγαράκι απέναντι φιλιέται με πάθος. Ωραίος συνδυασμός. Έτσι είναι ο  έρωτας. Φτερουγίσματα πεταρίσματα και πεταλουδίτσες. Να τη πάλι η πεταλουδοκατάσταση. Έρως, έρως... ανεξήγητο συναίσθημα που σε  πλημμυρίζει και σου κόβει την ανάσα. Τι ωραία... Έλα όμως που διάβασα ένα άρθρο που είχε ως εξής:  «O πόθος ξεκινάει από τον εγκέφαλο και συγκεκριμένα από τον υποθάλαμο, που διεγείρει τις χημικές ουσίες και κινητοποιεί το σώμα να στείλει σημάδια έλξης. Oι εκλυτικές ορμόνες που παράγει πηγαίνουν στην υπόφυση και διεγείρουν την παραγωγή υποφυσικών ορμονών, οι οποίες με τη σειρά τους κατευθύνονται στην περιφέρεια, στα όργανα-στόχους, που είναι οι ενδοκρινείς αδένες. Αυτό το μείγμα χημικών ουσιών που εκκρίνει ο εγκέφαλος δρα παρόμοια με τις αμφεταμίνες, διεγείροντας το κέντρο ευχαρίστησης του εγκεφάλου. Έτσι, όταν είναι κανείς ερωτευμένος, νιώθει ότι βρίσκεται σε μια κατάσταση διαρκούς ευφορίας...» Τι λες βρε παιδί μου... πάει και το παραμύθι της μαγείας του έρωτα. Καλύτερα ήμουν πριν ενημερωθώ, τώρα αν μου πει κανείς «είμαι ερωτευμένος» θα του έλεγα «μην ανησυχείς πάρε ένα αντικαταθλιπτικό για τον έλεγχο της σεροτονίνης και θα σου περάσει». 
Έτσι κάπως που όλα πια να τα εξηγούμε θέλουμε, κατεβάζουμε από το βάθρο μας τα εξυψωμένα ανεξήγητα που τόσο λατρέψαμε και μείναμε με τη «γνώση» στο χέρι. Άσε και τίποτα να μείνει μυστήριο. Μείνε και λίγο παιδί που πιστεύει στα απίθανα και τα μαγικά. «Μη το ψάχνεις πολύ... ζήσ΄το» που 'λεγε και η μαμά μου,  «Αν παρατηρείς το δέντρο πολύ ώρα χάνεις την ομορφιά του υπόλοιπου δάσους» συμπληρώνω τώρα εγώ.
Με αυτά και με εκείνα, τελευταίο πισωγύρισμα. Τι θα άλλαζα... Ε, λοιπόν όχι. Δε θα άλλαζα τίποτα. Άσχημα, όμορφα με έκαναν «εμένα». Καλά είμαι και έτσι. Αν μπορούσα όμως τον κόσμο να άλλαζα αυτό είναι μια άλλη ιστορία. Εκεί χρειάζεται πλάνο επιστημονικής φαντασίας. Ισοπεδωτικό. Αλλά, όπως λέει και ο Πλιάτσικας ίσως απλά «έβαφα γαλάζια τη θάλασσα»... είναι και αυτή μια αρχή. Χρόνο να έχεις και όλα γίνονται.

Νατάσα Ξαρχάκου

 

Αποσπερίτης

Η μέρα φεύγει ποιος την κλέβει
ήξερα μα ξέχασα
όσοι δουλέψαν κι όσοι παιδέψαν
τα λερωμένα πέταξαν

Κι εσύ αποσπερίτη μου
του δειλινού ταιριάζεις
άδολα είναι τα μάτια σου
και μην τα κατεβάζεις

Οι πολιτείες πάντα χορεύουν
σε ρυθμό κιρκαδιανό
τα φώτα ανάβουν να προλάβουν
της νύχτας το μετέωρο

Κι εσύ αποσπερίτη μου
του δειλινού ταιριάζεις
άδολα είναι τα μάτια σου
και μην τα κατεβάζεις

Τα βήματά μας άθελά μας
είναι δώρα ακριβά
γι' αυτούς που μένουν και περιμένουν
το σούρουπο μιαν αγκαλιά

Κι εσύ αποσπερίτη μου
του δειλινού ταιριάζεις
άδολα είναι τα μάτια σου
και μην τα κατεβάζεις

Μες στο σκοτάδι θα `ρθουν πάλι
μακρινές μαρμαρυγές
να ψιθυρίσουν να θυμίσουν
τρεις απανωτές φορές.

 

Tραγούδι: Αποσπερίτης - Θανάσης Παπακωνσταντίνου
 
Στίχοι/ Μουσική: Θανάσης Παπακωνσταντίνου



 

 

 

 

Δεκέμβριος 2014
Editorial
Περιεχόμενα
Παράθυροiμεiθέα
του Γιώργου Ανδρέου
Διογένους Λέξεις
του Διογένη Δασκάλου
Ρεύμα...
του Σπύρου Ορνεράκη
Σκάντζα Βάρδια
του Μπάμπη Ξαρχάκου
Ζαπink
του Soloup
Ταξίδιiστοiχρόνο
του Νίκου Ζερβονικολάκη
Χώστρια
Ωστρικήiσκόνη
Συνεντεύξεις
Λόγιαiστοiχαρτί
Πολιτική
ΑποστολήιτουιΩς3
Βιβλίο
Τόπος
Ζωντανόςiπλανήτης
Μουσική
Θέατρο
Κινηματογράφος
Εικαστικά
Χορός
Φωτογραφία

Μετάδοση
300 θεατρικών παραστάσεων
από το Ελληνικό και Ξένο Δραματολόγιο

16 χρόνια με το Ως3

Αφιερώματα
Οι άνθρωποι που ήθελαν
να αλλάξουν τον κόσμο!