iΑρχικήiσελίδα

iΤαυτότητα

iΠεριεχόμενα

iΑφιερώμαται

iΑrtως Radio

iΑrtως TV

iExodως3

 
Editorial  

EDITORIAL
Της Νατάσας Ξαρχάκου

Εκ πεποιθήσεως αντιρρησίας!
H αμφισβήτηση είναι η αρχή της φιλοσοφίας...

Έχω στο μυαλό μου φράσεις και ρητά με τα οποία μεγαλώσαμε. Εκείνα που μας «χάιδευαν» τα αυτιά και ησύχαζαν το θυμό και τη πίκρα που κουβαλούσαμε μέσα μας. «Όλα για κάποιο λόγο γίνονται». Το μεγάλο εκείνο σχέδιο της μοίρας, εναλλακτικά μιας ανώτερης δύναμης, που μας τραβούσε μακριά από τη σκέψη πως ο λόγος που γίνονται μικρό μου είναι πως έκανες βλακεία. Απλά.

Η ανώτερη δύναμη που λες, «όπου κλείνει μια πόρτα ανοίγει ένα παράθυρο» και πάει λέγοντας, κάπου τα έχει χάσει. Ποια πόρτα και ποια παράθυρα εδώ μοιάζει με το δωμάτιο 405 στη πτέρυγα Γ΄, δίχως παράθυρα και δίχως πόρτες. Αλλά βέβαια, σου λένε, «έχει ο καιρός γυρίσματα» προϋπόθεση 'κύκλου', και εγώ σου λέω εμείς ζούμε σε ευθεία. Ντουγρού και πάμε, τραγουδάμε: «Κάνε υπομονή ο ουρανός θα γίνει πιο γαλανός», με τα δελτία καιρού να βγάζουν έκτακτα δελτία επικίνδυνων καιρικών φαινομένων.
Το «ότι να 'ναι» μ' αρέσει. Τα περικλείει όλα. Με μορφασμούς απορίας αλλά και ελαφριάς αποδοχής της βλακείας, που δεν έχει και καμιά ελπίδα ανακατεύθυνσης. Κατευθείαν στο ψαχνό. Πολιτισμικά τερατουργήματα σε μια εποχή μεσαιωνική, ανθρώπινα αδιέξοδα σε μια χώρα μουδιασμένη. Σχέδιο δράσης της μοίρας σε εξέλιξη με πιθανή αποτυχία σε αναμονή;
Ή μήπως μια φυσική εξέλιξη των πραγμάτων; Εδώ σε θέλω.
Και ενώ «δεν υπάρχει δε μπορώ, υπάρχει δε θέλω», νομίζω (τι έκπληξη) πως δε μπορώ. Να παίξω άλλο δε μπορώ. Με σκοτώνει το παιχνίδι Survivor που παίζουμε και θέλω να παίξω Tetris. Μη σου πω να πάρω τις Barbie. Πίσω να πάω, εκεί που ξεκίνησαν οι λόγοι που γίνονται όλα. Να προλάβω αποφάσεις που πάρθηκαν υπό την επήρεια της βλακείας. Μπορεί να πιστέψω στο πεπρωμένο που «φυγείν αδύνατον» και μ' αρέσει. Είναι μια επικίνδυνα γοητευτική επιλογή. Ναι, να γίνουν όλα για κάποιο 'άλλο' λόγο βρε αδερφέ. Να κάνει λίγο 'ρεύμα', να ανοίξουνε παράθυρα, να κλείσουν πόρτες, να κάνει και καμιά δυο στροφές ο κύκλος. Να 'μπορώ' και πάλι. Σκέψη παγίδα. Όταν θα μπορώ να δεις που δε θα θέλω. Άσε που σαν παραίτηση μου κάνει. Όχι. Αυτό δε ξέρω να το κάνω.

Ονειροπαρσίματα και ανεμοδαρσίματα, ανάκατες σκέψεις. Κάτι σαν στιγμιαίο όνειρο μιας τρελαμένης νύχτας. Πόσοι κοκόροι λαλούν δε ξέρω. Αργεί να ξημερώσει πάντως και πότε θα μας φάει το μαύρο σκοτάδι χαμπάρι δε θα πάρουμε. Είναι το σημείο που θέλω να ρομαντζάρω κάτω από τον έναστρο ουρανό. Να ταξιδέψω, να φύγω. Ταρακουνιέται το «Εγώ» μου όμως και δε θα με αφήσει: «Για πόσο θα κοιτάς τα άστρα αγναντεύοντας το παρελθόν νομίζοντας πως διαβάζεις το μέλλον; Ξύπνα. Έφτασες». Των άκρων και του διχασμού, εκ πεποιθήσεως ισοπεδωτική. Και σε πεθύμησα. 

Νατάσα Ξαρχάκου

 

Μουσική: Slash - Godfather theme
Ακούστε...
Διάρκεια: 03:33 - (1.042 KB)



 

 

 

 

Μάιος 2014
Editorial
Περιεχόμενα
Παράθυροiμεiθέα
του Γιώργου Ανδρέου
Διογένους Λέξεις
του Διογένη Δασκάλου
Ρεύμα...
του Σπύρου Ορνεράκη
Σκάντζα Βάρδια
του Μπάμπη Ξαρχάκου
Ζαπink
του Soloup
Ταξίδιiστοiχρόνο
του Νίκου Ζερβονικολάκη
Χώστρια
της Νοέλ Μπάξερ
Ωστρικήiσκόνη
Συνεντεύξεις
Λόγιαiστοiχαρτί
Πολιτική
Αποστολή
Βιβλίο
Τόπος
Ζωντανόςiπλανήτης
Μουσική
Θέατρο
Κινηματογράφος
Εικαστικά
Χορός
Φωτογραφία
Φεστιβάλ

Μετάδοση
200 θεατρικών παραστάσεων
από το Ελληνικό και Ξένο Δραματολόγιο

16 χρόνια με το Ως3

Αφιερώματα
Οι άνθρωποι που ήθελαν
να αλλάξουν τον κόσμο!