iΑρχικήiσελίδα

iΤαυτότητα

iΠεριεχόμενα

iΑφιερώμαται

iΑrtως Radio

iΑrtως TV

iExodως3

 
Editorial  

EDITORIAL
Της Νατάσας Ξαρχάκου

Σκληρή η γλώσσα της αληθείας...

Διαπίστωση: Εάν κάθε φορά που κάποιος έλεγε ψέματα, μια κόκκινη λάμπα άναβε πάνω από το κεφάλι του, ο πλανήτης μας θα έμοιαζε με παπαρούνα!
Το ψέμα μπαινοβγαίνει συχνά στη ζωή μας. Λέμε ψέματα καθημερινά, στους άλλους, στον εαυτό μας, ψέματα για να αποφύγουμε καταστάσεις ή και να τις προκαλέσουμε. Ψέματα «ανώδυνα» (μεγάλο κεφάλαιο για το πόσο ανώδυνο μπορεί να είναι.), ψέματα που πληγώνουν και ψέματα που.αναστατώνουν. Στον εαυτό μας, προκαλούμε ψευδή προβλήματα εκεί που δεν υπάρχουν, πολλές φορές από ανάγκη, για να πιεστούμε κι άλλο. Μαζοχιστικά και ανόητα. Και είναι και τα άλλα. Εκείνα που τα λέμε, για να νιώσουμε καλύτερα μέσα μας. Να χαϊδέψουμε το ανικανοποίητο εγώ μας. Μυστικά, προσωπικά, χωρίς ενοχές.   
Η απόκρυψη της αλήθειας. Έμμεσο ψέμα και αυτό. Διπλωματική επιλογή, σχεδόν «γυναικεία». Για να μην πονέσουμε κάποιον, να μην δυσαρεστήσουμε, να μην δημιουργήσουμε «περιττές» ενοχλητικές καταστάσεις («ένδοξη» πολιτική διάσταση!). Και ίσως και για να ξεχάσουμε. Στην απόκρυψη της αλήθειας, κλειδώνουμε ένα γεγονός, με τον εκπληκτικό μηχανισμό, που η φύση μας προίκισε, και προχωράμε μπροστά. Σκληρή η γλώσσα της αλήθειας. Η ειλικρίνεια δεν επιλέγεται, όταν γύρω μας, το ψέμα είναι πιο βολικό. Και βολευόμαστε. Μα είναι γεγονός πως όταν χτίσεις κάτι πάνω σε αυτό, κάποια στιγμή θα καταρρεύσει. Και θα κάνει και «θόρυβο», θα έχει και «σκόνη», και στα συντρίμμια θα κάθεσαι να αναρωτιέσαι τι έκανες λάθος. Και σαν άνθρωπος και εσύ, θα κάνεις πολύ πιθανόν το ίδιο από την αρχή, αν σου δινόταν η ευκαιρία. Διότι: «έτσι πάει».
Αληθινό είναι πως φοβόμαστε, πονάμε, ζηλεύουμε, απογοητευόμαστε, τεμπελιάζουμε, θυμώνουμε, «σκοτεινές» επιθυμίες μας κατακλύζουν, γινόμαστε ευθυνόφοβοι, κυνικοί, ανικανοποίητοι, ίσως και παρανοϊκοί κάποιες φορές, και τότε χρειαζόμαστε ένα ψέμα. Για να μην τα δει κάποιος άλλος. Για να μην τα δούμε και εμείς οι ίδιοι. Γιατί μας έχουν πείσει πως υπάρχουν «ειδικά» πρότυπα κοινωνικής συμπεριφοράς. Και αυτά τα πρότυπα τελευταία, υποδεικνύουν έναν άνθρωπο, που πέρα από όλα του τα στάνταρ είναι και συναισθηματικά σταθερός, άρα: υγιής. Ήρεμος και αισιόδοξος, ισορροπημένος, άρα: .νευρολογικές επισκέψεις. Γιατί αυτό σκεφτόμαστε. Τι παίρνει και είναι έτσι, όταν όλα γύρω του είναι αλλιώς.
Ή την αλήθεια σου θα υποστηρίξεις, και θα είσαι ανθρώπινος. Ή το ψέμα θα ακολουθήσεις και θα είσαι μια περίεργη αντανάκλαση του εαυτού σου. Και στις δύο περιπτώσεις πιθανόν να υπάρχουν και απώλειες. Αλλά, ρίσκα είναι αυτά, και είμαστε γεννημένοι να τα παίρνουμε.           

Νατάσα Ξαρχάκου

 

Tραγούδι: Δεν θέλω καρδιά μου - Νικόλας Άσιμος
 
Διάρκεια: 05:04
Στίχοι/Μουσική: Νικόλας Άσιμος




 

 

 

 

Μάιος 2016
Editorial
Περιεχόμενα
Παράθυροiμεiθέα
του Γιώργου Ανδρέου
Διογένους Λέξεις
του Διογένη Δασκάλου
Ρεύμα...
του Σπύρου Ορνεράκη
Σκάντζα Βάρδια
του Μπάμπη Ξαρχάκου
Ζαπink
του Soloup
Ταξίδιiστοiχρόνο
του Νίκου Ζερβονικολάκη
Χώστρια
Ωστρικήiσκόνη
Συνεντεύξεις
Λόγιαiστοiχαρτί
Πολιτική
ΑποστολήιτουιΩς3
Βιβλίο
Τόπος
Ζωντανόςiπλανήτης
Μουσική
Θέατρο
Κινηματογράφος
Εικαστικά
Χορός
Φωτογραφία

Μετάδοση
300 θεατρικών παραστάσεων
από το Ελληνικό και Ξένο Δραματολόγιο

18 χρόνια με το Ως3

Αφιερώματα
Οι άνθρωποι που ήθελαν
να αλλάξουν τον κόσμο!