iΑρχικήiσελίδα

iΤαυτότητα

iΠεριεχόμενα

iΑφιερώμαται

iΑrtως Radio

iΑrtως TV

iExodως3

Μετάδοση
300 θεατρικών παραστάσεων
από το Ελληνικό και Ξένο Δραματολόγιο

18 χρόνια με το Ως3

 
Αποστολή του Ως3  

ΑΠΟΣΤΟΛΗ

Στους παγετώνες της Νορβηγίας.

Αίγυπτος - Η χώρα του μεγάλου ποταμού

Στους παγετώνες της Νορβηγίας
ή
καλοκαιρινές διακοπές στον πάγο...

Κείμενο: Κωσταντής Μιζάρας
Φωτογραφίες: Αγγελική Παναγιώτου

...O Nagel Harbor, Νορβηγός πιλότος στο Colombo,
άμα έδινε κανονική πορεία στα καράβια
που φεύγαν για τους άγνωστους και μακρινούς λιμένες,
κατέβαινε στη βάρκα του, βαρύς, συλλογισμένος,
με τα χοντρά του χέρια στο στήθος σταυρωμένα,
καπνίζοντας ένα χοντρό χωμάτινο τσιμπούκι,
και σε μια γλώσσα βορινή σιγά μονολογώντας
έφευγε μόλις χάνονταν ολότελα τα πλοία...

Νίκος Καββαδίας

Ούτε 10 - 20 χιλιάδες χρόνια δεν έχουν περάσει απ' όταν οι παγετώνες «αποσύρθηκαν» και οι πρώτοι κάτοικοι της Νορβηγίας, εκμεταλλευόμενοι το θερμό ρεύμα του Κόλπου κατοίκησαν τις ακτές. Η διάβρωση σε αυτά τα παράλια έχει δημιουργήσει ένα μεγάλο αρχιπέλαγος με 200.000 και πλέον νησιά και χιλιάδες κόλπους και κολπίσκους... Περνώντας τους, εικόνες φατριών Βίκινγκς να παραμονεύουν η μια την άλλη για να πετύχουν αιφνιδιαστικό χτύπημα γεμίζουν το μυαλό, όπως γεμίζει το οπτικό μας πεδίο με απόκρημνα βράχια που πιέζονται από δασώδης περιοχές και καταλήγουν σε βαθιά μαύρα νερά. Το κλίμα της Νορβηγίας είναι ωκεάνιο στις δυτικές ακτές και ηπειρωτικό στο εσωτερικό και στις αρκτικές περιοχές, είναι παρά τη ψυχρότητά του, ήπιο σχετικά με το γεωγραφικό πλάτος της χώρας και αυτό επειδή επηρεάζεται από το θερμό ρεύμα του Κόλπου, το οποίο διαρρέει τις ακτές μέχρι τα βορειότερα τμήματά τους.



Η χώρα καταλαμβάνει την περιοχή της σκανδιναβικής χερσονήσου που βρέχεται από τον Ατλαντικό Ωκεανό. Στο νοτιοδυτικό τμήμα της συναντά κανείς τα μεγαλύτερα υψόμετρα (2000-2500 μ.). Το νοτιοανατολικό τμήμα είναι πιο χαμηλό, με μεγάλες και εύφορες κοιλάδες. Το υψίπεδο είναι καλυμμένο από πάγους, ανάμεσα στους οποίους υπάρχουν κομμάτια γης και σχηματίζουν τα περίφημα φιόρδ. Μέσα σε ένα τέτοιο περιβάλλον αναπτύχθηκε η Νορβηγική ψυχή και εδώ βρίσκεται η ουσία της χώρας.Στις μέρες μας οι παγετώνες λιώνουν και οι επιστήμονες λένε ότι σε περίπου 100 χρόνια θα έχουν λιώσει εντελώς ως αποτέλεσμα της αύξησης της θερμοκρασίας της ατμόσφαιρας που συνδέεται με τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα. «Από το 1978, οι πάγοι μειώνονται κατά σχεδόν 3% ή 4% ανά δεκαετία. Στο τέλος του αιώνα δεν θα υπάρχουν πια πάγοι στο Βόρειο Πόλο το καλοκαίρι», αναφέρει προς το Γαλλικό Πρακτορείο ο Όλα Γιόχανσεν, καθηγητής του ερευνητικού ινστιτούτου Νάνσεν στο Μπέργκεν της Νορβηγίας, ο οποίος συνυπογράφει την έκθεση με τίτλο «Κλιματικές αλλαγές στην Αρκτική». Οι εκ δορυφόρου παρατηρήσεις δείχνουν ότι οι αιώνιοι πάγοι της Αρκτικής έχουν μειωθεί κατά 1 εκατομμύριο τετρ. χλμ. στη διάρκεια των 20 τελευταίων ετών και το καλοκαίρι η έκτασή τους δεν είναι πλέον παρά 6 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα. Κοινώς... όποιος πρόλαβε τον Κύριο είδε...
Μυθολογικά, οι Σκανδιναβοί πίστευαν ότι αρχικά υπήρχε ο Πατέρας των πάντων. Ένα Ον αδημιούργητο ανεκδήλωτο αόρατο ένα είδος Βούλησης. Στο κέντρο του σύμπαντος υπήρχε μια Άβυσσος που το βάθος της ήταν απύθμενο. Βόρεια από αυτήν υπήρχε η χώρα της Ομίχλης, στο κέντρο κόχλαζε μια μεγάλη χύτρα και νότια ήταν η πρωταρχική φωτιά όπου όλα ήταν καυτά. Τα νερά λοιπόν της χύτρας καθώς έπεφταν ζεστά πάνω στο ψύχος της αβύσσου γινόταν μεγάλα κομμάτια πάγου και κατρακυλούσαν μέσα στην Άβυσσο κάνοντας τον θόρυβο του κεραυνού. Παράλληλα στη χώρα της φωτιάς υπήρχε ένας ατρόμητος φρουρός ο Σέτρ που κρατούσε ένα σπαθί. Αυτός χτυπούσε με το σπαθί του τους πάγους απ' όπου πετάγονταν σπίθες φωτιάς και οι πάγοι έλιωναν.



Με αυτή τη συνεχόμενη εναλλαγή ψύχους και ζέστης δημιουργούνταν σύννεφα ατμού τα οποία η Βούληση του αδημιούργητου όντος (του πατέρα των πάντων) τα μετέτρεψε σε ένα τεράστιο Ον έναν παγογίγαντα που υπήρξε η πρώτη δημιουργημένη οντότητα. Το όνομά του ήταν 'Ιμιρ ή 'Οργκελμιρ. Ο πλάστης του έφτιαξε και μια αγελάδα για να δώσει το γάλα της ώστε να τραφεί ο γίγαντας. Αυτός όταν έφαγε καλά και κοιμήθηκε, άρχισε να ιδρώνει και από τον ιδρώτα του αυτόν γεννήθηκαν μια κόρη και ένας γιος (οι πρώτοι θεοί), αλλά από τα πόδια του επίσης ξεπήδησε και ένας γίγαντας, ο Μπέργκελμιρ από τον οποίο μετά κατάγονται όλοι οι γίγαντες του κακού (ψύχους). Η αγελάδα αντίστοιχα γέννησε τον γίγαντα Μπούρι και αυτός αμέσως τον γίγαντα Μπορ. Τότε ξεκίνησε η πρώτη γιγαντομαχία για επικράτηση ανάμεσα στους γίγαντες απόγονους του Ιμιρ και σε αυτούς της αγελάδας. Αυτή η μάχη κράτησε αιώνες και σταμάτησε μόνο όταν ο Μπούρι παντρεύτηκε μια απόγονο των άλλων, την Μπέστλα. Από αυτό το ζευγάρι θα γεννηθούν όλοι οι θεοί (ανάμεσα σε αυτούς και ο Οντιν) και αυτοί θα επικρατήσουν τελικά σε αυτή τη διαμάχη. Η μυθολογία θέλει τους «γιους του Μπορ... κάποτε να νικούν τον γίγαντα Ιμίρ και να ρίχνουν το κουφάρι του στην πρωταρχική Άβυσσο. Από τα διάφορα μέρη του γίγαντα δημιουργήσανε τον κόσμο. Η Γη σχηματίστηκε από το σώμα του, η θάλασσα από το αίμα του, τα δέντρα και τα φυτά από τα μαλλιά του, τον ουρανό από το κεφάλι του και από τα μυαλά του τα σύννεφα.»
Τώρα από κατά τις ιστορικές πηγές, στα αρχαία χρόνια η Νορβηγία κατοικούνταν από τη Φιλανδική φυλή και τον 8ο αιώνα κατακτήθηκε από τους Νορβηγούς. Τον 10ο αιώνα εκχριστιανίστηκε και αποτέλεσε αυτόνομο βασίλειο. Το 1830 το βασίλειο της Νορβηγίας ενώθηκε με αυτό της Δανίας και το 1397 περιέβαλε και το βασίλειο της Σουηδίας. Η Νορβηγία παρέμεινε με τη Δανία μέχρι και το 1814, όταν κατακτήθηκε από τον βασιλιά της Σουηδίας, Μπερναντόττε. Το 1905, με τη διακήρυξη της ανεξαρτησίας, πήρε τον θρόνο ο Χάακον Ζ΄, πρίγκιπας της Δανίας. Η χώρα παρέμεινε ουδέτερη κατά τον Πρώτο παγκόσμιο πόλεμο, ελπίζοντας σε μια οικονομική και κοινωνική καλυτέρευση, οδηγημένη από το εργατικό και συνδικαλιστικό κίνημα. Το 1940, παρόλο που είχε διακηρύξει την ουδετερότητά της, εισέβαλαν οι Γερμανοί σχηματίζοντας μια κυβέρνηση ανδρείκελο με επικεφαλής τον Κουίσλινγκ. Το 1949 πήρε μέρος στη συμφωνία του Ατλαντικού. Το 1972 έγινε δημοψήφισμα για την ένταξη της Νορβηγίας στην Ευρωπαϊκή οικονομική κοινότητα. Το εργατικό κίνημα (που ήταν στην κυβέρνηση για πολλά χρόνια) έχασε στις εκλογές του 1989 και τη θέση του πήρε το κόμμα της κεντροδεξιάς. Το 1994 εντάχθηκε στην ΕΟΚ, όμως το δημοψήφισμα που έγινε ήταν ενάντια στην απόφαση αυτή της κυβέρνησης.
Από την πόλη του Μπέργκεν η πιο συνήθης διαδρομή είναι προς τους παγετώνες. Πηγαίνοντας προς το μαγευτικό Σόγκνεφιορδ, μετά τα πρώτα χιλιόμετρα δασών, χειμάρρων και βράχων, αρχινούν οι όχθες ενός από τα παρακλάδια του Όστερφιορδ. Χωριά ξεπροβάλλουν διάσπαρτα και φαίνεται να έχουν μοναδικό λόγο ύπαρξης να θυμίζουν ότι κάπου κοντά υπάρχει μια μεγάλη σύγχρονη πόλη. Μπαίνοντας στην ενδοχώρα το τοπίο αλλάζει, οι κοιλάδες διαδέχονται η μια την άλλη και χωρίς να το καταλάβεις οι δύο πανύψηλες και αιώνια χιονισμένες οροσειρές ενώνονται στη βοή των δεκάδων καταρρακτών. Το Σόγκνεφιορδ εισχωρεί βαθιά στη στεριά για πάνω από 200 χιλιόμετρα και καταλήγει σε τρεις βραχίονες, το Νέρεϋφιορδ, το Άουρλανσφιορδ και το Όρνταλσφιορδ. Από εκεί, με πλοίο συνεχίζεις προς το μικροσκοπικό Φλάμ. Ένα τυπικό νορβηγικό χωριό, διάσημο για τη σιδηροδρομική διαδρομή 20 χλμ. που ξεκινάει από εκεί και κατευθύνεται προς το Όσλο, μέσω Μίρνταλ.
Τα φιόρδ σχηματίστηκαν από τη διάβρωση του εδάφους κατά την υποχώρηση των μεγάλων παγετώνων. Τα περισσότερα εισχωρούν έως και 200 χλμ. μέσα στη νορβηγική ξηρά και μπορούν να είναι σχεδόν όσο βαθιά, όσο ψηλά είναι τα βουνά που τα περιστοιχίζουν. Αρχικά τα φιόρδ ήταν κοιλάδες οι οποίες είχαν δημιουργηθεί από τη διάβρωση των ποταμών. Με τους διαδοχικούς παγετώνες, η διαστολή των παγωμένων νερών επέκτεινε τις κοιλάδες, μεταφέροντας μεγάλους πέτρινους ογκόλιθους στο σημείο που οι παγετώνες συναντούσαν τη θάλασσα. Εκεί, μέσα σε αυτό το μάλλον εχθρικό περιβάλλον, ξωτικά και πολεμόχαρες πειρατικές φυλές, περιδιάβαιναν την αχαλίνωτη βλάστηση που ξεπηδά όπου τα ακίνητα «χέρια» των παγετώνων την αφήνουν. Στη βόρεια Ευρώπη, τη Νορβηγία ορίζουν οι -σχηματισμένες κατά την πρώτη γεωλογική περίοδο- Σκανδιναβικές Άλπεις που υψώνονται απότομα στις ακτές της και εκτείνονται προς τα ανατολικά μοιάζοντας με τείχος κάστρου περισσότερο παρά με δημιούργημα της φύσης.
Τις βραδινές ώρες και αν είσαι τυχερός να πετύχεις κατά τη διάρκεια της επίσκεψής σου φεγγάρι το αλλόκοσμο τοπίο, φέρνει στο νου τα πλάσματα της μυθολογίας, τα τρολ. Άλλωστε εδώ είναι η πατρίδα τους. Οι πρώτοι κάτοικοι τα είδαν να ζουν στα δάση και πίστευαν ότι είχαν υπερφυσικές ιδιότητες, οι σημερινοί συμβουλεύουν να μην τα αψηφούμε -ιδιαιτέρα το βράδυ στο δάσος, δίπλα σε λίμνες και ποτάμια. Αλλά φεύγοντας με το πλοίο δεν είναι τα τρολ που ακούγονται μέσα στο σφύριγμα του νορβηγικού καλοκαιρινού αέρα, αλλά τα λόγια που συνεχίζουν την αρχή της αποστολής- και του ποιήματος.

...O Nagel Harbor, πλοίαρχος σε φορτηγά καράβια,
αφού τον κόσμο γύρισεν ολόκληρο, μια μέρα
κουράστηκε κι απόμεινε πιλότος στο Colombo.
Μα πάντα συλλογίζονταν τη μακρινή του χώρα,
Και τα νησιά πούνε γεμάτα θρύλους - τα Λοφούτεν.
Όμως μια μέρα επέθανε στην πιλοτίνα μέσα
ξάφνου σαν ξεπροβόδισε το Steamer Tank «Fjord Folden»,
όπου έφευγε καπνίζοντας για τα νησιά Λοφούτεν...
Νίκος Καββαδίας

 

Στους παγετώνες της Νορβηγίας.

Αίγυπτος - Η χώρα του μεγάλου ποταμού

Αίγυπτος
Η χώρα του μεγάλου ποταμού...

...Στη χώρα Κεμέτ, ο Μεγάλος Ποταμός είναι ο θεός που την τρέφει με τη λάσπη του.
Και ο θεός είναι ο Νείλος...


ΚΕΙΜΕΝΟ: ΝΙΚΟΣ ΖΕΡΒΟΝΙΚΟΛΑΚΗΣ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΜΑΡΙΑ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ

ΑΥΤΗ είναι η γη του Μεγάλου Ποταμού. Η χώρα Κεμέτ, που πριν από χιλιάδες χρόνια πήρε αυτό το όνομα (μαύρη γη), από το χρώμα της λάσπης που αποθέτει ο ποταμός στις όχθες του, για να καρπίζει αυτός ο τόπος, που τον περισφίγγει η έρημος από παντού.
Αναπλέοντας το Νείλο, τριάντα πέντε αιώνες μετά από τη χρυσή εποχή του Νέου Βασιλείου των Φαραώ της Αιγύπτου, είμαι σίγουρος ότι έχω ακόμη στα ρουθούνια μου τις ίδιες μυρωδιές, τον ίδιο αέρα, και σχεδόν τις ίδιες εικόνες.
Ένα κοπάδι νεροπούλια τινάζονται τρομαγμένα μέσα από τους καλαμιώνες και χάνονται στον ουρανό.
Μπορεί και να με ξεγελά η εικόνα αυτή που βλέπω, με το γαϊδουράκι δεμένο στο μαγκανοπήγαδο να στρέφει τον άξονα, για να βγει νερό.

Η ΑΙΓΥΠΤΟΣ παραμένει ένα μυστήριο, τυλιγμένη στην άμμο της ερήμου, φορτωμένη μύθους και φαντάσματα, όπως εκείνη η Κατάρα του Φαραώ στην Κοιλάδα των νεκρών ή πάλι, εκείνη η χρυσή κόμπρα, ο Ουραίος, στο μέτωπο του Φαραώ...
Αρκεί να κλείσεις τα μάτια, να παραδοθείς στα ρουθούνια και στ' αυτιά σου...
Είναι σαν να ακούω τη φωνή του ίδιου του Φαραώ Ραμσή Β΄ να απευθύνεται στους υπηκόους του, εκεί γύρω στο όγδοο έτος της βασιλείας του (1271π.Χ), όταν διέταξε να στήσουν στο Ναό του Καρνάκ, μια στήλη, με το παρακάτω κείμενο:
«...Ακούστε τι σας λέω. Να τα αγαθά που έχετε δικά σας. Η πραγματικότητα συμφωνεί με τα λόγια μου. Εγώ είμαι ο Ραμσής, που δημιουργώ και κάνω να ζουν οι γενιές. Τρόφιμα και ποτά είναι μπροστά σας και δεν έχετε τίποτε να επιθυμήσετε...
Γέμισα για σας τις αποθήκες με κάθε είδους πράγματα, ζυμαρικά, κρέας, γλυκά, για να σας θρέψω, πέδιλα, ρούχα, διάφορα αρώματα για να αλείφετε τα κεφάλια σας κάθε δέκα μέρες, για να είσαστε ντυμένοι όλο το χρόνο, για να φοράτε καθημερινά καλά υποδήματα στα πόδια σας, για να μην υπάρχει κανείς ανάμεσά σας, που να περνάει τη νύχτα του με το φόβο της δυστυχίας...



Διόρισα διαφόρων κατηγοριών ανθρώπους για να σας τρέφουν και στα χρόνια του λιμού ακόμη, ανθρώπους των βάλτων για να σας φέρνουν ψάρια και κυνήγι και άλλους ανθρώπους, όπως κηπουρούς, για να έχετε ό,τι σας χρειάζεται.
Έκτισα ένα κανατάδικο, που θα φτιάχνει τα κανάτια όπου θα κρυώνει το νερό σας, την εποχή του σεμού. Πλοία ταξιδεύουν για χάρη σας από το νότο στο βορρά. Πλοία ταξιδεύουν ασταμάτητα για χάρη σας από το βορρά στο νότο, με κριθάρι, διαλεχτό στάρι, αλάτι, όσπρια...».
Ένα ζωντανό κείμενο, γεμάτο εικόνες, χρώματα και μυρωδιές. Οι φελούκες, για παράδειγμα, που ανεβοκατεβαίνουν και σήμερα στο Νείλο, από το βορρά στο νότο κι από το νότο στο βορρά, δεν διαφέρουν και πολύ, φαντάζομαι, από τις φορτηγίδες του Φαραώ.
Είδα να ξεφορτώνουν πέτρες από τέτοια πλοία, σε μια αποβάθρα στο Κομόμπο. Και στο Ενφού, πάλι, είδα να φορτώνουν ζώα, σηκώνοντάς τα μ' ένα χοντρό πανί, που το είχαν περάσει κάτω απ' την κοιλιά τους.

ΣΤΑ παζάρια του Ασσουάν και του Λούξορ, ζωντανεύουν, οι περιγραφές στη στήλη του Ραμσή, με τις μυρωδιές, που λέει, το κρέας, τα γλυκά, το στάρι ή το κριθάρι...
Κι εκεί, σ' ένα μικρό παζάρι, στην Εσνα, κάτω από τις κουρελιασμένες λινάτσες μύριζαν λογής μπαχαρικά κι έλαμπαν στον ήλιο πλήθος χρώματα, που φτιάχτηκαν με ένα πανάρχαιο τρόπο, από πετρώματα και βότανα.
Η Αίγυπτος είναι πρωτίστως, μια αίσθηση. Είναι χρώματα και μυρωδιές, χωρίς να εννοώ μόνο αρώματα μεθυστικά. Κάθε είδους μυρωδιές, ακόμα κι από κείνες, που δεν είναι ευχάριστες, δίνουν όμως και αυτές ένα μέτρο στις αισθήσεις.
Οι μυρωδιές των κοπαδιών, είτε πρόβατα είναι αυτά, είτε αγελάδες, δεν διαφέρει αιώνες τώρα, κι είναι απαράλλακτη, όπως στ' αρχαία κείμενα των ιερέων του Άμμωνα στη Μέμφιδα ή στην Οπέτ. Το ίδιο και η μυρωδιά του πηλού στους αχυρόπλινθους, που χρησιμοποιούν ακόμη στα χωριά της ερήμου.

Η ΖΩΗ αλλάζει πλευρό, μα δεν διαφέρει, παρά ελάχιστα. Ο καιρός, ακόμη και σ' αυτό τον 21ο αιώνα, κυλάει αργά στις όχθες του Μεγάλου Ποταμού, γλιστράει στο νερό σαν τις φελούκες κι ακούς την ίδια φράση αιώνες να εξατμίζεται με την πυρά του ήλιου: ΑΥΡΙΟ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΚΑΙΝΟΥΡΙΑ ΜΕΡΑ.
Η Αίγυπτος είναι ένα απόκρυφο βιβλίο. Είναι σαν να ανοίγω το «Βιβλίο των νεκρών», εκεί στις γειτονιές της Έσνα, μ' ένα σμάρι μαυροντυμένες γυναίκες να στροβιλίζονται και να ξορκίζουν το θάνατο, ρίχνοντας χώμα στα κεφάλια τους, όπως και πριν από χιλιάδες χρόνια.

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ είναι ο αιώνιος φόβος του ανθρώπου, και η Αίγυπτος το γνωρίζει πέραν παντός άλλου.
Είναι αυτός ο λαμπερός μύθος του θεού, που θέλει τον ηλιακό δίσκο να δίνει κάθε ξημέρωμα, μάχη στην ανατολή, μ' εκείνο τον ουροβόρο όφι, που απειλεί να τον καταπιεί. Κι ένα αιώνιο σκαθάρι τον βοηθάει, κατατροπώνοντας τον καταχθόνιο όφι, έτσι, που το χρυσό άρμα του Άμμωνα βρίσκει τον τρόπο να γλιστράει στον ουρανό της μέρας.
Η Αίγυπτος, λες και είναι χειροπιαστή και χειροποίητη. Οι πίττες, που ψήνουν στη φωτιά οι νομάδες μυρίζουν πάντα λαχταριστό, ψημένο, άζυμο ψωμί, μόνο αλεύρι με νερό. Δεν έχει αλλάξει ούτε ο τρόπος, ούτε και η μυρωδιά, αλλά και η γεύση αιώνων, γι' αυτό το ψωμί.
ΤΑ μπράτσα του Νούβιου κωπηλάτη στο Ασσουάν, που τραβάει κουπί να προσεγγίσει στην Ελεφαντίνη, είναι τα ίδια, με εκείνα στις τοιχογραφίες. Οι μυώνες στα πόδια τους κάνουν μοχλό με το σκαρμό της βάρκας...
« Εγώ είμαι. Ο Φαραώ-Ζωή-Υγεία-Δύναμη...»!
Ο ιερέας στη στέγη του Ναού, που έχει βάρδια μέχρι το ξημέρωμα, και ξέρει απ' έξω τα άστρα του ουρανού, τις διαδρομές τους και τις ώρες.
Και οι καμηλιέρηδες σήμερα, το ίδιο κάνουν.
«Φύλαξέ με από τη χωλή χρονιά...», γράφει ένας γραφέας του Φαραώ Ραμσή Γ΄, και τα λόγια του φτάνουν απαράλλακτα στις μέρες μας γι' αυτόν που σπέρνει ακόμη στο Κομόμπο.



Η χωλή χρονιά!
Η Αίγυπτος ήταν πάντοτε δύσκολος τόπος, για να φοβάται ο Αιγύπτιος ανέκαθεν τη χωλή χρονιά.
Και σήμερα η Αίγυπτος είναι η χώρα του Μεγάλου Ποταμού. Η χώρα Κεμέτ, που είναι «δώρο των θεών». Η χώρα του Μεγάλου Ραμσή Β΄, της Φαραώ Χατσεψούτ, του Χέοπα, του Ακενατόν, της Νεφερτάρι και της Νεφερτίτης.
Η Αίγυπτος είναι η Χώρα του Θεού, που κυλάει τα νερά του στο κορμί της. Η χώρα της Αθώρ, του Όσιρη, του Άμμωνα, και της Ίσιδας.



Η Αίγυπτος είναι η χώρα του Νείλου, που τρέφεται από τη λάσπη του. Η χώρα του Χρυσού Ουραίου, η χώρα της Ιβίδας, του Θωτ, των πυραμίδων, της Μαάτ, του κακού Σήθ και της Μπάστετ. Η χώρα του Ωρού...

 

ΑΠΟΣΤΟΛΕΣ ΣΤΟ ΑΡΧΕΙΟ ΤΟΥ ΩΣ3: ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ - AMAZONIOΣ - ΑΜΣΤΕΡΝΤΑΜ - ART HOTELS - ART PARIS - ART KOLOGNE - ΑΙΘΙΟΠΙΑ - ANΔΑΛΟΥΣΙΑ - ΑΦΡΙΚΗ - ΒΑΛΚΑΝΙA - ΒΑΝΟΥΑΤΟΥ ΝΟΤΙΟΣ ΕΙΡΗΝΙΚΟΣ - ΒΑΛΧΑΛΛΑ - ΒΑΡΚΕΛΩΝΗ - ΒΕΝΕΤΙΑ - ΒΕΡΟΛΙΝΟ - ΒΕΡΟΝΑ - BΡΥΞΕΛΛΕΣ - CARTAGENA - ESPIRITU SANTO - INΔΙΕΣ - ΙΣΛΑΝΔΙΑ - ΙΡΑΚ - ΙΡΑΝ - ΚΑΪΡΟ - ΚΑΡΑΪΒΙΚΗ - ΚΟΥΒΑ - ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ - ΝΕΙΛΟΣ - ΝΟΤΙΟΣ ΑΦΡΙΚΗ - ΙΣΗΜΕΡΙΝΟΣ - KASSEL - KOΛΟΜΒΙΑ - ΚΟΠΕΝΧΑΓΗ - ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ - ΛΟΝΔΙΝΟ - ΜΑΔΡΙΤΗ - ΜΑΛΑΟΥΙ - ΜΟΣΧΑ - ΝΟΡΒΗΓΙΑ - ΟΔΗΣΣΟΣ - ΟΥΓΚΑΝΤΑ - ΠΑΡΙΣΙ - ΠΕΡΓΑΜΟΣ - ΠΕΡΟΥ - ΠΙΖΑ - ΡΑΡΟΤΟΝΓΚΑ - RAPA NUI, TA ΝΗΣΙΑ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ - ΣΑΝΤΙΑΓΟ - ΣΜΥΡΝΗ - ΣΡΙ ΛΑΝΚΑ - ΣΑΡΑΓΕΒΟ - ΣΟΒΕΤΟ - ΣΟΦΙΑ - ΤΖΙΜΠΟΥΤΙ - ΤΟΚΥΟ - TΟΛΕΔΟ - TOΡΙΝΟ - ΤΥΝΗΣΙΑ - ΦΛΩΡΕΝΤΙΑ - ΧΙΛΗ

 

 
Οκτώβριος 2016
Editorial
Περιεχόμενα
Παράθυροiμεiθέα
του Γιώργου Ανδρέου
Διογένους Λέξεις
του Διογένη Δασκάλου
Ρεύμα...
του Σπύρου Ορνεράκη
Σκάντζα Βάρδια
του Μπάμπη Ξαρχάκου
Ζαπink
του Soloup
Ταξίδιiστοiχρόνο
του Νίκου Ζερβονικολάκη
Χώστρια
Ωστρικήiσκόνη
Συνεντεύξεις
Λόγιαiστοiχαρτί
Πολιτική
ΑποστολήιτουιΩς3
Βιβλίο
Τόπος
Ζωντανόςiπλανήτης
Μουσική
Θέατρο
Κινηματογράφος
Εικαστικά
Χορός
Φωτογραφία

Αφιερώματα
Οι άνθρωποι που ήθελαν
να αλλάξουν τον κόσμο!