| |
 |
Θέατρο |
|
ΘΕΑΤΡO
Ο Kύριος Πούντιλα κι ο δούλος του, ο Μάτι
Του Μπέρτολτ Μπρεχτ
Από το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος
ΚΕΙΜΕΝΟ/ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΝΙΚΟΣ ΒΙΔΑΛΗΣ
...Πρόκειται για ένα από τα σημαντικότερα έργα του Μπρεχτ. Ο Μπρεχτ αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα κεφάλαια της θεατρικής συγγραφής, είναι ένας αναμορφωτής του θεάτρου στον αιώνα που πέρασε. Άνοιξε έναν καινούργιο δρόμο όχι μόνο στο θέατρο αλλά και στην κριτική σκέψη...
Κώστας Καζάκος
Το 1940-41 ο Μπρεχτ, αυτοεξόριστος στη Φινλανδία, γράφει το έργο «Ο Κύριος Πούντιλα κι ο δούλος του ο Μάττι», βασισμένο σε αφηγήσεις κι ένα σχέδιο για έργο της Φινλανδής ποιήτριας Έλλα Βουολιγιόκι.
Η αντιφατική προβληματική της ζωηρής προσωπικότητας του γαιοκτήμονα Πούντιλα, που γίνεται ανθρώπινος μόνο όταν μεθάει, πλάθοντας έτσι το άλλοθι των συνειδητών του πράξεων που είναι σκληρές και απάνθρωπες, βρίσκεται σε αντιπαράθεση με το δούλο του Μάττι που παλεύει ανάμεσα στη λογική και το αίσθημα συμπάθειας για το αφεντικό του.
Ο Μπρεχτ πάνω στα πρότυπα των επεισοδίων και των παλιών λαϊκών επών, στήνει μέσα σε μια ατμόσφαιρα ποιητικού λαϊκού πανηγυριού, μια κωμωδία γεμάτη μουσική και χρώματα, προβάλλοντας τις ταξικές σχέσεις και διαφορές μιας κοινωνίας που ζει μέσα στο γαλήνιο τοπίο της Φιλανδικής εξοχής.
Το έργο παρουσιάζεται από το Κ.Θ.Β.Ε. στο Θέατρο Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών (πρεμιέρα στις 10 Δεκεμβρίου) σε σκηνοθεσία του Κώστα Καζάκου. Ο Κύριος Πούντιλα και ο δούλος του ο Μάτι προβάλλει ένα επαναλαμβανόμενο στην ιστορία του θεάτρου μοτίβο, αυτό του διδύμου: από τη μια ο σκληρός γαιοκτήμονας Πούντιλα, τον οποίο ενσαρκώνει ο Κώστας Καζάκος, και από την άλλη ο δούλος του Μάτι (Θοδωρής Γράμψας), που παλεύει ανάμεσα στη λογική και το αίσθημα συμπάθειας για το αφεντικό του. «Εδώ χρησιμοποιείται αυτό το μοτίβο, αλλά με εντελώς άλλη διάσταση. Δεν είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος», σημειώνει ο Κώστας Καζάκος. «Ο Πούντιλα και ο δούλος του ο Μάτι δεν αλληλοσυμπληρώνονται. Είναι δύο αντίθετες, απολύτως εχθρικές διαδρομές. Δύο διαφορετικές κοινωνικές δυνάμεις, οι εκμεταλλευτές και οι εκμεταλλευόμενοι. Ο Μπρεχτ δίνει ακριβώς αυτήν τη διάσταση, αυτό το παμπάλαιο μοτίβο της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, απ' όπου άλλωστε πηγάζουν όλα τα προβλήματα των σύγχρονων κοινωνιών. Το έργο είναι απολύτως πολιτικό αλλά τυλιγμένο με μια καταπληκτική ποίηση. Αυτές είναι οι μεγάλες δυνάμεις του Μπρεχτ».
«Δεν μου αρέσουν τα σκηνοθετικά τερτίπια». Ο Κώστας Καζάκος και ο συμπρωταγωνιστής του Θοδωρής Γράμψας, με τον οποίο έχουν κοινές καταβολές από το Θέατρο Τέχνης, δούλεψαν το έργο πολύ πριν να έλθουν στη Θεσσαλονίκη. «Εδώ, στο Κ.Θ.Β.Ε. βρήκα ένα δυναμικό καταπληκτικό, χωρίς να θέλω να κάνω κολακείες στους συναδέλφους. Έχω κατασυγκινηθεί, γιατί είναι ένας θίασος 30 ανθρώπων με ζωντανή ορχήστρα στη σκηνή, και δεν μου έχει ξανασυμβεί ο ενθουσιασμός, η αυταπάρνηση και η αυτοθυσία με τα οποίες δουλεύουν. Αγκάλιασαν το έργο, το πήραν στην πλάτη τους, για να βγάλουμε στην επιφάνεια όλο το υλικό που κρύβεται κάτω από τις γραμμές του Μπρεχτ». Το οποίο πώς προσέγγισε η σκηνοθεσία; «Τα σκηνοθετικά τερτίπια, οι επεμβάσεις στα έργα δεν μου αρέσουν. Ούτε τα εφευρήματα και οι εντυπωσιασμοί. Η δουλειά μας είναι να βαθύνουμε μέσα στο έργο, εάν έχουμε το κατάλληλο εργαλείο, το -γεωτρύπανο- που θα πάει να βρει τη φλέβα, για ν' αναδείξουμε τη ζωή που κρύβει ο συγγραφέας μέσα στις γραμμές του. Άλλωστε, το έργο είναι τόσο επίκαιρο, τόσο ζωντανό, αποκαλύπτει με έναν πολύ διασκεδαστικό, δραστικό και άμεσο τρόπο απλές αλήθειες, τις οποίες, δυστυχώς, δεν μπορούμε να δούμε στην καθημερινότητά μας και να τις κάνουμε πράξεις ζωής».
Τη μουσική και τα τραγούδια της παράστασης έγραψε ο Διονύσης Τσακνής, με τον οποίο ο Κώστας Καζάκος, παρότι φίλοι χρόνων, όπως λέει, συνεργάζεται για πρώτη φορά. Καταξιωμένοι στο χώρο τους και ο Γιώργος Παππάς, που υπογράφει τη σκηνογραφία, και ο διευθυντής φωτογραφίας Τάκης Ζερβουλάκος, ο οποίος θα φωτίσει την παράσταση.
«Θα επιμένουμε για όσους έχουν ευήκοα ώτα». Πώς μπορεί να πείσει κανείς μια κοινωνία που αγωνιά πλέον για το ζην ότι η τέχνη δεν ανήκει στη σφαίρα του ευ ζην; «Η τέχνη δεν είναι πολυτέλεια και ειδικά για τέτοιες εποχές. Όσο πιο δύσκολη γίνεται η καθημερινή ζωή των ανθρώπων, τόσο η τέχνη αναδεικνύεται σε βασικό μοχλό, για να στηρίζεται το ηθικό, το κουράγιο του κόσμου. Αφυπνίζει τις συνειδήσεις, για να μπορεί ο άνθρωπος να αντιμετωπίσει αυτές τις τρομακτικές δυσκολίες που του βάζουν καθημερινά μπροστά του», αποφαίνεται ο Κώστας Καζάκος. Θεωρεί ότι η αντιμετώπιση «έχω πολλά προβλήματα, δεν μπορώ να προβληματιστώ και στο θέατρο» αποτελεί «μεγαλύτερη κόπωση για το μυαλό του ανθρώπου», ωστόσο πιστεύει ότι «δεν μπορείς να επιβάλεις την τέχνη. Θα επιμένουμε για όσους έχουν ευήκοα ώτα». Ο ίδιος στη μακρόχρονη πορεία του έχει ζήσει εποχές που τα ευήκοα ώτα ήταν πολυπληθέστερα. Τώρα «είναι πτωτικά τα πράγματα», επιβεβαιώνει. «Το σύστημα ζωής που έχουμε καθιερώσει είναι τέτοιο που θέλει τους ανθρώπους αγράμματους, αστοιχείωτους, υποταγμένους. Όταν τρομοκρατείται ο πολίτης και δεν αισθάνεται μια σιγουριά για το μέλλον του, για το σχεδιασμό της ζωής του, μεταβάλλεται η ζωή του σε αγώνα επιβίωσης. Και στον αγώνα της επιβίωσης ο άνθρωπος ξαναγίνεται ζώο. Όλη αυτή η κατάσταση, αυτά τα τεράστια χρηματοοικονομικά συγκροτήματα που ελέγχουν τη ζωή μας σε παγκόσμια κλίμακα, οδήγησαν τον κόσμο εκεί που βλέπουμε τώρα να πηγαίνει ολοταχώς. Και δυστυχώς, η χώρα μας είχε διαχειριστές της εξουσίας ανθρώπους που δεν την προφύλαξαν από αυτόν τον κατήφορο. Διασπάθισαν το δημόσιο χρήμα, το οποίο δεν ήταν λίγο. «Πέσανε δισεκατομμύρια στη χώρα μας από τότε που μπήκαμε στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα. Πού πήγαν αυτά τα λεφτά; Δεν μπορεί κανένας πολιτικός να επικαλείται ότι δεν ήξερε. Αυτό είναι η μεγαλύτερη κοροϊδία. Και έχουμε φθάσει στον παραλογισμό οι καταστροφείς της χώρας να αυτοανακηρύσσονται σωτήρες της!»...
Συντελεστές:
Συγγραφέας: Μπέρτολτ Μπρεχτ,
Σκηνοθεσία: Κώστας Καζάκος,
Σκηνικά/Κοστούμια: Κώστας Παππάς,
Μουσική: Διονύσης Τσακνής,
Κίνηση: Αναστασία Θεοφανίδου,
Μουσική διδασκαλία: Νίκος Βουδούρης,
Βοηθός σκηνοθέτη: Λεωνίδας Παπαδόπουλος,
Βοηθός σκηνογράφου: Κλεοπάτρα Αλαγιαλόγλου,
Οργάνωση παραγωγής: Χριστίνα Ζαχαροπούλου,
Ηθοποιοί:
Κατερίνα Γιαμαλή, (Άννα)
Θοδωρής Γράμψας, (Μάττι Αλτόνεν)
Βερόνικα Δαβάκη, (Φίνα)
Ελένη Δάφνη, (Έλλα/ Σερβιτόρα)
Κώστας Καζάκος, (Πούντιλα)
Αναστασία Κατσιναβάκη, (Σάντρα)
Γιώργος Καύκας, (Δικηγόρος)
Δημήτρης Κολοβός, (Πάστορας)
Δήμητρα Λαρεντζάκη, (Λίζου Ζάκκαρα)
Ελίνα Μάλαμα, (Μάντα)
Δάκης Μαυρουδής, (Ένας κοκκινοτρίχης εργάτης)
Ροζαλία Μιχαλοπούλου, (Εύα)
Νίκος Μοσχοβός, (Έινο Σίλακα)
Αλέξανδρος Μούκανος, (Αρχιδικαστής)
Ευγενία Πανταζόγλου, (Λάινα)
Λεωνίδας Παπαδόπουλος, (Κτηνίατρος/ Ένας σερβιτόρος)
Στέλλα Ράπτη, (Έμμα Τακινάινεν)
Νίκος Τουρνάκης, (Χοντρός γαιοκτήμονας/ Ένας ξυλοκόπος)
Γιάννης Τσάτσαρης, (Σούρκκαλα)
Βαγγέλης Χαλκιαδάκης, (Ένας εξαθλιωμένος εργάτης)
Μουσικοί: Δημήτρης Κούστας, Παναγιώτης Μανουλίδης, Ευγένιος Λάσκαρης.
Παραστάσεις: 10/12/2010 - 27/03/2010.
Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος
Θέατρο Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών
Εθνικής Αμύνης 2
Τηλ.: 2310 288.000
Θεσσαλονίκη
Συρανό ντε Μπερζεράκ
του Εντμόν Ροστάν
στην Κεντρική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου
Ο Συρανό ντε Μπερζεράκ είναι αθεράπευτα ερωτευμένος με την όμορφη Ρωξάνη. Δεινός ξιφομάχος και ταλαντούχος ποιητής, ο Συρανό θα μπορούσε να είναι ο ιδανικός άντρας. Έχει όμως ένα μικρό ελάττωμα: την .τεράστια μύτη του. Πώς θα μπορούσε μια γυναίκα να τον ερωτευτεί; Δέχεται λοιπόν να βοηθήσει τον Κριστιάν να διεκδικήσει την καρδιά της Ρωξάνης με τους δικούς του στίχους. Τι είναι αυτό όμως που θα κερδίσει τη Ρωξάνη; Η ομορφιά του Κριστιάν ή οι δικοί του στίχοι;
Ο Συρανό ντε Μπερζεράκ, ο ήρωας με την πιο ...διάσημη μύτη στο θέατρο, ανεβαίνει στη σκηνή του Εθνικού Θεάτρου για δεύτερη μόλις φορά, μετά την παράσταση του 1948 σε σκηνοθεσία Δημήτρη Ροντήρη. Έργο γραμμένο το 1898, σημείωσε θριαμβευτική επιτυχία από το πρώτο κιόλας ανέβασμά του και έχει παρουσιαστεί από τότε αμέτρητες φορές στο θέατρο ενώ έχει μεταφερθεί και στην τηλεόραση και τον κινηματογράφο.
Η έμμετρη «ηρωική κωμωδία» του Εντμόν Ροστάν - από τις σημαντικότερες του παγκόσμιου δραματολογίου - ένα έργο για έναν άνθρωπο «διαφορετικό», εξεγερμένο απέναντι σε μία κοινωνία απαξιωτική, παρουσιάζεται σε σκηνοθεσία Νίκου Καραθάνου ο οποίος χαρακτηριστικά σημειώνει: «Μια παράσταση σ' αυτούς που δεν μπορούν».
Η ταυτότητα της παράστασης
Μετάφραση: Λουίζα Μητσάκου
Σκηνοθεσία: Νίκος Καραθάνος
Σκηνικά - κοστούμια: Έλλη Παπαγεωργακοπούλου
Μουσική: Κορνήλιος Σελαμσής
Φωτισμοί: Λευτέρης Παυλόπουλος
Κίνηση: Αμάλια Μπένετ
Επιμέλεια κειμένου: Φωτεινή Μπαξεβάνη
Βοηθοί σκηνοθέτη: Ξένια Θεμελή, Γιάννης Κωνσταντακόπουλος
Διανομή
Συρανό: Νίκος Καραθάνος
Ρωξάνη: Λένα Κιτσοπούλου
Κριστιάν: Χρήστος Λούλης
Λε Μπρε: Γιάννης Κότσιφας
Μονφλερύ, Ντε Γκις: Άγγελος Παπαδημητρίου
Ζοντελέ, Ραγκενώ: Κοσμάς Φοντούκης
Μαέστρος, Λίζα, Αδελφή Μάρθα: Τζίνα Θλιβέρη
Ακόλουθος, Μητέρα Μαργαρίτα: Αγορίτσα Οικονόμου
Καρμπόν: Άγγελος Τριανταφύλλου
Μητέρα του Συρανό: Γαλήνη Χατζηπασχάλη
Φορτικός: Μιχάλης Σαράντης
Βαλβέρ: Ντένης Μακρής
Λινιέρ: Αλέξανδρος Μαυρόπουλος
Σωματοφύλακας: Πάνος Βλάχος
Καπουτσίνος: Προκόπης Αγαθοκλέους
Κυζύ, Μπερτραντού: Ιωσήφ Μαράουι
Αδελφή Κλαίρη: Αποστόλης Ψαρρός
Γασκώνοι, Επίλεκτοι, Ζαχαροπλάστες, Μαρκήσιοι, Ποιητές, Ορχήστρα:
Προκόπης Αγαθοκλέους, Πάνος Βλάχος, Γιάννης Κωνσταντακόπουλος, Ντένης
Μακρής, Ιωσήφ Μαράουι, Αλέξανδρος Μαυρόπουλος, Αργύρης Πανταζάρας,
Γιάννης Παπαδόπουλος, Μιχάλης Σαράντης, Άγγελος Τριανταφύλλου,
Αποστόλης Ψαρρός.
Μουσικός: Δημήτρης Τίγκας
Φωτογραφίες: Τάκης Διαμαντόπουλος
Πρώτη παράσταση: 17/12/2010
Τελευταία παράσταση: 17/4/2011
Eθνικό Θέατρο
Κτίριο Τσίλλερ - Κεντρική Σκηνή
Αγίου Κωνσταντίνου 22-24
Τηλεφωνικό κέντρο: 210 5288.100
Αθήνα
Το Γλυκό πουλί της νιότης
του Τενεσί Ουίλιαμς
από το Εθνικό Θέατρο στη Νέα Σκηνή - Νίκος Κούρκουλος
Γραμμένο το 1959, το «Γλυκό πουλί της νιότης», από τα πιο γνωστά και αγαπημένα έργα του Τενεσί Ουίλιαμς, ανεβαίνει για πρώτη φορά στο Εθνικό Θέατρο.
Ο νεαρός και φιλόδοξος Τσανς Γουέιν επιστρέφει στην πόλη που γεννήθηκε μαζί με την άλλοτε διάσημη ηθοποιό Αλεξάνδρα ντελ Λάγκο - σε μια πόλη μεταλλαγμένη, υποταγμένη στους σκληρούς νόμους μιας πραγματικότητας, όπου βασιλεύει η βία, το δίκαιο του ισχυρότερου και ο ρατσισμός. Οι δυο τους, κυριευμένοι από τρόμο μπροστά στο Χρόνο που κυλάει αδυσώπητα, βρίσκουν καταφύγιο μέσα από τεχνητούς παραδείσους σε μία απατηλή ζωή που προσδοκούν ότι θα τους χαρίσει η τέχνη και η δόξα. Όμως αυτή η απόδραση τους αφήνει με άδεια χέρια.
Ένα έργο για την ελεύθερη πτώση δύο ανθρώπων από το όνειρο στην ωμή πραγματικότητα σε μια παράσταση που υπόσχεται να φωτίσει με ξεχωριστό τρόπο ένα κλασικό αριστούργημα σε σκηνοθεσία της Έφης Θεοδώρου.
Η ταυτότητα της παράστασης
Μετάφραση: Έφη Γιαννοπούλου
Σκηνοθεσία: Έφη Θεοδώρου
Σκηνικά: Εύα Μανιδάκη
Κοστούμια: Ιωάννα Τσάμη
Μουσική: Νίκος Πλάτανος
Φωτισμοί: Σάκης Μπιρμπίλης
Βοηθός σκηνοθέτη: Γκέλυ Καλαμπάκα
Διανομή
Αλεξάντρα Ντελ Λάγκο (Η Πριγκίπισσα Κοσμονόπολις): Μαρία Σκουλά
Τσανς Γουέιν: Ανδρέας Κωνσταντίνου
Μπος Φίνλεϋ: Μάνος ΒακούσηςΘεία Νόννυ: Υβόννη Μαλτέζου
Μις Λούσυ: Θεοδώρα Τζήμου
Χέβενλυ Φίνλεϋ: Λένα Παπαληγούρα
Τομ Φίνλεϋ: Προμηθέας Αλειφερόπουλος
Τζωρτζ Σκάντερ: Κώστας Βασαρδάνης
Προβοκάτορας: Θέμης Πάνου
Φλάυ / Τσαρλς: Μιχάλης Αφολαγιάν
Χάτσερ / Σταφ: Γιώργος Τζαβάρας
Μπαντ: Γιάννης Τσεμπερλίδης
Σκόττυ: Γιωργής Τσουρής
Πρώτη παράσταση: 17/12/2010
Τελευταία παράσταση: 30/1/2011
Φωτογραφίες: Μιχάλης Κλουκίνας
Eθνικό Θέατρο
Κτίριο Τσίλλερ - Νέα σκηνή «Νίκος Κούρκουλος»
Αγίου Κωνσταντίνου 22-24
Τηλεφωνικό κέντρο: 210 5288.100
Αθήνα
Φρεναπάτη
του Πιερ Κορνέιγ
Από το Εθνικό Θέατρο
 |
|
|
Ανησυχώντας για τη μακρόχρονη εξαφάνιση του γιου της Κλίνδωρα, η Πριδαμάντα καταφεύγει σ' ένα διάσημο για τις μοναδικές ικανότητές του Μάγο. Εκείνος ζωντανεύει μπροστά στα μάτια της, αλλά και μπροστά στα μάτια του θεατή, όλη την πορεία του Κλίνδωρα, ο οποίος, έπειτα από μια τυχοδιωκτική ζωή και πολλές περιπέτειες που θα τον φέρουν κοντά στο θάνατο, θα αφιερωθεί τελικά στην τέχνη του θεάτρου. Οι αρχικές αντιδράσεις της συντηρητικής μητέρας θα καμφθούν μπροστά στην ευτυχία και την καταξίωση του γιου της.
Ένας ύμνος στο θέατρο και τα στοιχεία που το συνθέτουν. Ο Πιερ Κορνέιγ στήνει ένα μηχανισμό «θεάτρου μέσα στο θέατρο» με μια μοναδική τεχνική που αναμιγνύει την κωμωδία με τα δραματικά στοιχεία, το ερωτικό παιχνίδι με την περιπέτεια, την πραγματικότητα με την ψευδαίσθηση, τους ηθοποιούς με τους «θεατές». Από τα σημαντικότερα έργα της γαλλικής αναγέννησης, η Φρεναπάτη προβάλλει όλες τις αρετές του κλασικού έργου, με αιχμή του δόρατος το μοναδικό έμμετρο και ομοιοκατάληκτο ποιητικό λόγο της. Στην Κεντρική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου παρουσιάζεται σε διασκευή και σκηνοθεσία του πάντοτε ευφάνταστου Δημήτρη Μαυρίκιου, που υπογράφει και την ποιητική μετάφραση του έργου και, μαζί με ένα σημαντικό σύνολο σημαντικών καλλιτεχνών της παλαιότερης και της νεότερης γενιάς, εγγυάται μία φαντασμαγορική εμπειρία.
Συντελεστές:
Μετάφραση - Διασκευή - Σκηνοθεσία Δημήτρης Μαυρίκιος
Σκηνικά Δημήτρης Πολυχρονιάδης
Κοστούμια Ελένη Μανωλοπούλου
Μουσική Στάθης Σκουρόπουλος
Κινησιολογία - Χορογραφίες Αποστολία Παπαδαμάκη
Μουσική διδασκαλία Μελίνα Παιονίδου
Φωτισμοί Λευτέρης Παυλόπουλος
Σκηνοθεσία κινηματογραφικής εικόνας Χρήστος Δήμας
Ξιφομαχία - Σκηνική πάλη Θάνος Δερμάτης
Βοηθός σκηνοθέτης Μανώλης Δούνιας
Βοηθός ενδυματολόγου Τίνα Τζόκα
Βοηθός φωτιστή Σοφία Αλεξιάδου
Βοηθός κινησιολόγου Jana Vierheilig
Διανομή:
Γεροντία: Βαγγελιώ Ανδρεαδάκη
Δεσμοφύλακας: Σπύρος Ανδρεόπουλος
Λίζα: Ευγενία Αποστόλου
Μάγος: Γιάννης Βογιατζής
Ματαμόρος: Γιώργος Γάλλος
Βαλές Μανώλης Δούνιας
Ροζίνα / Νεαρή μητέρα: Λουίζα Ζούζια
Ισαβέλλα: Έμιλυ Κολιανδρή
Πριδαμάντα: Εύα Κοταμανίδου
’δραστος: Γιάννης Κότσιφας
Κλίνδωρ: Χρήστος Λούλης, Σπύρος Ανδρεόπουλος, Περικλής Ασημακόπουλος, Λουίζα Ζούζια
Φρουροί / Μαθητευόμενοι μάγοι: Γιώργος Ντόκος, Στέφανος Παπατρέχας, Μιχάλης Σαράντης, Παύλος Σταυρόπουλος, Αγγελος Τριανταφύλλου
Παιδί: Αλέξανδρος Βουτυράς, Γιάννης Μπαριάμης.
Πρώτη παράσταση: 20/10/2010
Τελευταία παράσταση: 30/01/2011
Eθνικό Θέατρο
Κτίριο Τσίλλερ - Κεντρική Σκηνή
Αγίου Κωνσταντίνου 22-24
Τηλεφωνικό κέντρο: 210 5288.100
Αθήνα
Ηλέκτρα
Σκηνική Σύνθεση από το μύθο των Ατρειδών
Από το Κ.Θ.Β.Ε.
Με υλικό απ' το μύθο των Ατρειδών που εστιάζει στον κόσμο που περιβάλλει την Ηλέκτρα, το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος παρουσιάζει την «Ηλέκτρα -Σκηνική Σύνθεση από το μύθο των Ατρειδών», σε σκηνοθεσία Γρηγόρη Καραντινάκη από την Τετάρτη 27 Οκτωβρίου 2010, στο θέατρο της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών.
Πρόκειται για μια παράσταση που ξεκίνησε τον Απρίλιο με τη μορφή του work in progress. Το κοινό θα έχει τη δυνατότητα να δει την εξέλιξή της για δύο εβδομάδες, ενώ στη συνέχεια, το έργο θα παίζεται καθ'όλη τη διάρκεια της σαιζόν προσαρμοσμένο στις ανάγκες της Νεανικής Σκηνής του ΚΘΒΕ, η οποία μεταφέρεται στη σκηνή της ΕΜΣ.
Σημείωμα του Σκηνοθέτη
Η Ηλέκτρα, που πάνω της βασίζεται αυτή η σκηνική σύνθεση με άξονα την ιστορία του μύθου των Ατρειδών, μας διδάσκει πως η λήθη είναι ανόσια και η μνήμη είναι προσευχή για την έλευση της δικαιοσύνης. Ακόμα και αν όλα συνηγορούν για το αντίθετο. Η Ηλέκτρα μας «δείχνει» πως πρέπει να επιμένει κανείς στην «παράλογη» κραυγή του, ώστε να στραφεί αυτή η κραυγή ενάντια στη συνείδηση εκείνων που από αδιαφορία ή αδυναμία ή ακόμα και συμφέρον υποτάσσονται στην όποια άδικη εξουσία. Κι όπως λέει κι ο ποιητής: «ίσως εκεί, που κάποιος αντιστέκεται χωρίς ελπίδα, ίσως εκεί να αρχίζει η ανθρώπινη ιστορία και η ομορφιά του ανθρώπου», που οι νέοι είναι οι κυρίαρχοι φορείς της. Γρηγόρης Καραντινάκης.
Οι Συντελεστές
Σύνθεση -Σκηνοθεσία: Γρηγόρης Καραντινάκης
Σκηνικά-κοστούμια: Έρση Δρίνη
Ηχητικός Σχεδιασμός: Γιώργος Χριστιανάκης
Κινησιολογία: Τατιάνα Μύρκου
Φωτισμοί -βίντεο - προβολές: Γρηγόρης Καραντινάκης
Επιλογή Κειμένων: Αμαλία Κοντογιάννη
Διαμόρφωση Κειμένων: Ο θίασος
Οργάνωση παραγωγής: Χριστίνα Ζαχαροπούλου
Διανομή (με αλφαβητική σειρά)
Ιορδάνης Αϊβάζογλου (Αγαμέμνονας), Χρύσα Ζαφειριάδου (Κορυφαία), Γιάννης Καραμφίλης (Αίγισθος), Γιώργος Κολοβός (Ορέστης), Χρήστος Παπαδημητρίου (Διόσκουρος 1), Τατιάνα Μύρκου (Διόσκουρος 2), Εύη Σαρμή (Χρυσόθεμις), Γιώργος Σφυρίδης (Παιδαγωγός), Εύα Σωφρονίδου (Κασσσάνδρα), Ανδριανή Τουντοπούλου (Κλυταιμνήστρα), Ιωάννα Τσιγκουρλά (Ιφιγένεια), Αννα Τσολακίδου (Ηλέκτρα).
Παραστάσεις
Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή
Τετάρτη 27/10/10- Πέμπτη 28/10/10- Παρασκευή 29/10/10 στις 21.00,
Σάββατο 30/10/10 στις 21.00,
Κυριακή 31/10/10 στις 19.00.
Παρασκευή 05/11/10 στις 21.00, Παρασκευή 12/11/10 στις 21.00,
Παρασκευή 19/11/10 στις 21.00,
Σάββατο 20/11/10 στις 21.00,
Κυριακή 21/11/10 στις 19.00.
Από 02/11/10 έως 21/11/10
Νεανική Σκηνή καθημερινά για σχολεία: Τρίτη έως Πέμπτη 10.30 π.μ
Από 23/11/10 έως Κυριακή των Βαΐων (17/04/2011):
Νεανική Σκηνή καθημερινά για σχολεία: Τρίτη έως Παρασκευή 10.30 π.μ
Τιμές Εισιτήριων
Γενική Είσοδος: 20 €, 12€ (φοιτητικό)
ΛΑΪΚΕΣ (Τετάρτη, Πέμπτη) : 12 €, 10 € (φοιτητικό)
Πληροφορίες-Κρατήσεις:
Ώρες λειτουργίας ταμείων:
Βασιλικό Θέατρο: 9.30 π.μ. έως τις 9.30 μ.μ.
ΕΜΣ: 8.30-15.30
Τηλ. κρατήσεων: 2310 288.000
Θεσσαλονίκη
Εμίλια Γκαλότι
του Γκότχολντ Έφρεμ Λέσινγκ
στη Κεντρική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου
Κυριευμένος από το πάθος του για την όμορφη Εμίλια Γκαλότι, ο Έττορε Γκοντσάγκα, πρίγκιπας της Γκουαστάλα, ζητά από τον έμπιστό αυλικό του Μαρινέλλι να εμποδίσει με κάθε τρόπο τον γάμο της με τον κόμη Αππιάνι και να την φέρει κοντά του. Το σχέδιο του Μαρινέλλι, στέφεται με επιτυχία, η Εμίλια μεταφέρεται εσπευσμένα στο παλάτι του Πρίγκιπα όταν η άμαξα της δέχεται δήθεν επίθεση από ληστές και ο κόμης Αππιάνι σκοτώνεται. Παρά τις προσπάθειες των γονιών της να την πάρουν μαζί τους, η επιμονή του Πρίγκιπα να την κρατήσει κοντά του, οδηγεί την Εμίλια σε μία τραγική απόφαση...
Η Εμίλια Γκαλότι, η μεγάλη αστική γερμανική τραγωδία του Λέσινγκ, παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1772. Κάτω από το δράμα της ηρωίδας, όπου τα νήματα φαίνεται να κινεί ο έρωτας και το πάθος, το έργο κρύβει ένα βαθύτατα πολιτικό χαρακτήρα για τα όρια και την κατάχρηση της εξουσίας, αλλά και μια μεταφυσική διάσταση που αναφέρεται στην καταστροφική δύναμη του κακού. Ο Γιάννης Χουβαρδάς, τέσσερα χρόνια μετά την Σάρα, που είχε σκηνοθετήσει στο θέατρο Αμόρε, σκηνοθετεί και πάλι ένα έργο του σημαντικού Γερμανού δραματουργού με ένα δυναμικό σύνολο ηθοποιών που δεν χρειάζεται συστάσεις.
Η Εμίλια Γκαλότι παρουσιάζεται για δεύτερη φορά στο Εθνικό Θέατρο μετά την παράσταση του 1944 σε σκηνοθεσία Πέλου Κατσέλη.
Η παράσταση
Η παράσταση επικεντρώνεται στους σκοτεινούς και αδιόρατους μηχανισμούς που κινούν τα νήματα και εξουσιάζουν τον κόσμο. Η Εμίλια δελεάζεται, στη συνέχεια παγιδεύεται και τελικά εγκλωβίζεται σε ένα κλειστό σύστημα που στοχεύει στην εκμηδένισή της. Η παρουσία της θα πυροδοτήσει μια σειρά από εξελίξεις και ανατροπές, συμπαρασύροντας στην πτώση της και άλλους ήρωες του έργου. Το όπλο εκπυρσοκροτεί και το Κακό μοιάζει να θριαμβεύει όμως η Εμίλια θα δώσει αναπάντεχη λύση αφήνοντας εμβρόντητους τους πάντες.
Η ταυτότητα της παράστασης
Μετάφραση: Γιώργος Δεπάστας
Σκηνοθεσία - Διαμόρφωση σκηνικού χώρου: Γιάννης Χουβαρδάς
Κοστούμια: Ιωάννα Τσάμη
Φωτισμοί: Λευτέρης Παυλόπουλος
Βοηθός σκηνοθέτη: Νατάσα Τριανταφύλλη
Διανομή
Οντοάρντο Γκαλότι: Μηνάς Χατζησάββας
Κλαούντια Γκαλότι: Θέμις Μπαζάκα
Έττορε Γκοντσάγκα: Ακύλλας Καραζήσης
Μαρινέλλι: Νίκος Κουρής
Εμίλια Γκαλόττι: Aλκηστις Πουλοπούλου
Κόμης Αππιάνι: Γιάννος Περλέγκας
Κόμισσα Ορσίνα: Στεφανία Γουλιώτη
Aντζελο: Παύλος Σταυρόπουλος
Πίρρο: Θανάσης Ιωάννου
Μπατίστα: Κώστας Κοράκης
Προ-παράσταση: 18/11/2010
Πρώτη παράσταση: 19/11/2010
Τελευταία παράσταση: 6/3/2011
Φωτογραφίες: Πάνος Κοκκινιάς
Eθνικό Θέατρο
Κτίριο Τσίλλερ - Kεντρική Σκηνή
Αγίου Κωνσταντίνου 22-24
Τηλεφωνικό κέντρο: 210 5288.100
Αθήνα
Η Λοκαντιέρα
Carlo Goldoni
στο θέατρο ΚΑΠΠΑ
 |
|
|
Μετά την επιτυχημένη καλοκαιρινή περιοδεία της στην Ελλάδα η ΛΟΚΑΝΤΙΕΡΑ του Carlo Goldoni, μια από τις διασημότερες κωμωδίες του κλασικού θεάτρου, έρχεται να ολοκληρώσει την πορεία της με 40 παραστάσεις [μέχρι 20 Δεκεμβρίου] στο θέατρο ΚΑΠΠΑ.
Πρόκειται για μια νέα επεξεργασία και ανάγνωση της κωμωδίας [κυρίως της πρώτης και των δύο τελευταίων σκηνών του έργου], με στόχο να προκύψει μια άλλη εκδοχή του έργου, στην διαδικασία προσαρμογής της στην σκηνή του θεάτρου, που έχει ήδη μεγαλώσει κατά πολύ ώστε να λειτουργήσει αποτελεσματικότερα η ατμόσφαιρα της παράστασης.
Η παράσταση της ΛΟΚΑΝΤΙΕΡΑΣ εξελίσσεται σε πέντε εποχές. Πρωτοσυναντάμε τους ήρωές μας στη Βενετία του 18ου αιώνα , στη συνέχεια στον 19ο αιώνα. Σ΄ένα καμπαρέ των αρχών του 20ου αιώνα υπό τους ήχους της ταζ συνεχίζεται η ιστορία μας, για να περάσουμε στην μεταπολεμική Βενετία [1950]. Τέλος οι ήρωές μας συναντώνται- και αποχαιρετώνται- σε μια αυθαίρετη- κόκκινη, τελευταία εποχή [εποχή του θεάτρου, του τσίρκου...]
Συντελεστές
Απόδοση-σκηνοθεσία: Θέμης Μουμουλίδης
Σκηνικό-κοστούμια: Γιώργος Πάτσας
Μουσική: Θοδωρής Οικονόμου
Κινησιολογική επεξεργασία- χορογραφία:΄Ελενα Γεροδήμου
Φωτισμοί: Νίκος Σωτηρόπουλους
Διανομή
Ρένια Λουιζίδου, Κώστας Κόκλας, Αλέξανδρος Μπουρδούμης, Τάσος
Γιαννόπουλος, Μαριάνθη Φωτάκη, Aγγελος Μπούρας, Aντεια Ολυμπίου,
Αντώνης Δημητροκάλης.
Θα δίνονται 4 παραστάσεις εβδομαδιαίως Τετάρτη 7μμ, Παρασκευή 9μμ, Σάββατο 7μμ, Κυριακή 9μμ. Και εκτάκτως Τρίτη 26/11 και 21/12 στις 9μμ. Μέχρι 29/12.
Τιμές εισιτηρίων
20€, 17€, 15€και 10€
Λαική βραδινή (Τετάρτη): 15€ (10€ φοιτητικό)
Θέατρο Κάππα
Κυψέλης 2,
Tηλ. 210 8831.068
Αθήνα
Μαρία Κ. Morendo
της Όλγας Λασκαράτου
Ένας θεατρικός μονόλογος για τη ζωή της Μαρίας Κάλλας.
Στο ρόλο της Μαρία Κάλλας η Εύα Κεχαγιά.
Από 11 Ιανουαρίου στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης.
Το έργο «ΜΑΡΙΑ Κ. MORENDO» είναι μία ιδέα της Όλγας Λασκαράτου σε κείμενο και σκηνοθεσία της ίδιας.
Με αφορμή το αφιέρωμα που της ανατέθηκε να ετοιμάσει για τον ραδιοφωνικό σταθμό ΣΚΑΪ το 2007 εν όψει του έτους «Κάλλας»
και της επετείου των τριάντα χρόνων από τον θάνατο της μεγάλης καλλιτέχνιδας, ξεκίνησε το «ταξίδι» για την συγγραφή του συγκεκριμένου έργου το οποίο ολοκληρώθηκε το 2009.
Τότε ακριβώς η ιδέα αυτή παίρνει σάρκα και οστά και πρωτοπαρουσιάζεται στο θέατρο «Ειλισσός» ενώ τον Νοέμβριο του 2010 ανεβαίνει στο θέατρο «Σοφούλη» στην Θεσσαλονίκη.
Η επιτυχία αυτής της προσπάθειας φέρνει σήμερα το έργο ξανά στην Αθήνα στο Ίδρυμα Κακογιάννη και στην αίθουσα «Black Box» κάθε Δευτέρα και Τρίτη.
Το βασικό σκηνικό της παράστασης ΜΑΡΙΑ Κ. MORENDO είναι ένα πορτρέτο της Κάλλας, εμπνευσμένο από μία φωτογραφία από παράσταση της Τραβιάτα, στην οποία αναφέρεται το κείμενο. Με αφορμή την παράσταση στο ίδρυμα Kακογιάννη, ο δημιουργός του πρώτου αυτού πορτρέτου ζωγράφισε κάποιες ακόμη προσωπογραφίες που θα εκτίθενται στο χώρο -καλωσορίζοντας- το κοινό στο καμαρίνι της Κάλλας...
Λίγα λόγια για το έργο
Λίγο πριν το τέλος της ζωής της, η μεγάλη ντίβα είναι κλεισμένη στο διαμέρισμα της στο Παρίσι. Απομονωμένη κι εγκαταλελειμμένη από φίλους έχει την ψευδαίσθηση πως βρίσκεται στο καμαρίνι λίγο πριν από μία παράσταση.
Οι προσπάθειες της να προετοιμαστεί για μία ακόμη εμφάνιση την οδηγούν σε ένα ταξίδι αναμνήσεων. Στην αναβίωση όλων αυτών των φωτεινών χρόνων ρίχνουν τις σκιές τους η οικογένεια της κι ο έρωτας της. Τα παιδικά χρόνια στην Αμερική, τα χρόνια της Αθήνας, τα χρυσά χρόνια στη Σκάλα του Μιλάνου και τα τελευταία χρόνια στο Παρίσι είναι οι βασικοί σταθμοί της προσωπικής
αλλά και της καλλιτεχνικής της ζωής. Μέσα στο παραμιλητό της αναπολεί λόγια των μεγάλων της δασκάλων, στιγμές με ανθρώπους που συνεργάστηκε ταλαντευόμενη ανάμεσα στην προσπάθεια για προσωπική ευτυχία και στο μοναδικό της πάθος για την όπερα: την Τέχνη που υπηρέτησε πιστά σε όλη της τη ζωή.
*Morendo (=ιτ. «σβηστά») μουσική και ερμηνευτική οδηγία που σημαίνει ότι η μουσική πρέπει να σβήνει σταδιακά. Στην όπερα χρησιμοποιείται στις σκηνές θανάτου.
Το «ταξίδι».
Σημείωμα της Όλγας Λασκαράτου
Το 2007 ήταν έτος «Κάλλας» γιατί τότε συμπληρώθηκαν 30 χρόνια από το θάνατο της Μαρίας Κάλλας. Η διευθύντρια μου στο ρ/φ του Σκαϊ 100.3 μου ανέθεσε το αφιέρωμα του σταθμού στην Κάλλας, την οποία όπως κάθε σπουδαστής της μουσικής έτσι κι εγώ πάντα θαύμαζα και πιό συγκεκριμένα 'διάβαζα' τις ερμηνείες της από τις ηχογραφήσεις της όταν έδινα εξετάσεις για το δίπλωμα του πιάνου. Το αφιέρωμα ήταν η αφορμή για να μάθω περισσότερα για τη ζωή της. Έτσι από τότε και για 2 χρόνια σχεδόν - αφού έγινε το αφιέρωμα εννοείται- έψαχνα και μελετούσα τη βιογραφία της. Διάβασα πολλά βιβλία που έχουν γραφτεί, άκουσα και ξανάκουσα τις ηχογραφήσεις της, είδα και ξαναείδα τα σε dvd τα αφιερώματα που της έχουν γίνει καθώς και τις μαγνητοσκοπημένες της συνεντεύξεις, πήγα και μέχρι το Παρίσι να δω από κοντά το τελευταίο της σπίτι - μόνο απ' έξω βέβαια. Η μελέτη κι η έρευνα ποτέ δεν τελειώνουν αλλά ήρθε μία στιγμή που για κάποιο λόγο - μάλλον αδιευκρίνιστος ακόμη - άρχισα να γράφω ένα κείμενο έχοντας στο μυαλό εκείνη την επίσκεψη στο Παρίσι, όπου στεκόμουν κάτω από το παράθυρο του διαμερίσματος της, στη λεωφόρο Ζωρζ Μαντέλ, και φανταζόμουν όλα όσα είχα διαβάσει: τα λουλούδια που της άφηναν οι θαυμαστές της, ενώ εκείνη ήταν απομονωμένη - κλεισμένη σχεδόν μέσα στο σπίτι με μοναδική συντροφιά την υπηρέτρια της, την Μπρούνα. Ο απολογισμός μιας ολόκληρης ζωής, αλλά όχι ένας απολογισμός που γίνεται για συνέντευξη π.χ. , ο απολογισμός που κάνει κανείς μπροστά στον καθρέφτη κι έχει απέναντι τον εαυτό του και μόνο, με οδήγησε στη φόρμα του μονολόγου. Επίσης, η άρια είναι ένα είδος μονολόγου κι η όπερα είναι το «έργο», όπου πρωταγωνίστησε η Μαρία Κάλλας. Μπροστά στον καθρέφτη, λοιπόν - δεν έχει σημασία αν είναι στο σπίτι ή σ' ένα καμαρίνι, μια και για έναν καλλιτέχνη δεν έχει καμία σημασία αυτό - γίνεται ο απολογισμός. Το έργο είναι αυτό. Όταν τελείωσε δεν ήξερα τι ακριβώς να το κάνω. Η Εύα που το ερμηνεύει ήρθε σαν ιδέα όπως ακριβώς ήρθε και το κείμενο. Από τύχη. Όταν της το πρότεινα αρνήθηκε φυσικά. καμιά δεν μπορεί να παίξει την Κάλλας ήταν το μοτίβο της εξήγησης για αρκετό καιρό. «Κανένας δεν μπορεί να γράψει για λογαριασμό της Κάλλας» της είπα κάποια στιγμή και τότε ξεκαθαρίστηκε και για τις 2 μας: το έργο αυτό και το ανέβασμα του είναι το «μοίρασμα» όσων διδαχτήκαμε από μία μεγάλη καλλιτέχνιδα: μία ζωή για την τέχνη που δεν είναι άλλο από έρωτας. Με αγάπη συνέτρεξαν αυτή την προσπάθεια οι φίλοι στους οποίους απευθυνθήκαμε. Η Λίνα Νικολακοπούλου από την αρχή ήταν εκεί όπως κι η Κατερίνα Μαραγκουδάκη, ο Γιάννης Μετζικώφ κι η Ζωή Χατζηαντωνίου. Το ανεβάσαμε τον Μάιο του 2009 στο θέατρο «Ειλισσός». Ένα θέατρο - σπίτι. Εκεί στήσαμε το καμαρίνι του μονολόγου και για καθρέφτη είχαμε 25 θέσεις θεατών. Οι φίλοι, είναι ακόμη εδώ κι η παράσταση ανυπομονούμε να ξαναρχίσει...
Οι συντελεστές του έργου:
Κείμενο-σκηνοθεσία: Όλγα Λασκαράτου
Ερμηνεία: Εύα Κεχαγιά
Καλλιτεχνική επιμέλεια: Λίνα Νικολακοπούλου
Σκηνικά-κοστούμια : Γιάννης Μετζικώφ
Φωτισμοί: Κατερίνα Μαραγκουδάκη
Επιμέλεια κίνησης: Ζωή Χατζηαντωνίου
Σύνθεση πρωτότυπης μουσικής και μουσική επιμέλεια: Όλγα Λασκαράτου
Φωτογραφίες: Τάκης Σπυρόπουλος
Ημέρες + 'Ώρες παραστάσεων
Κάθε Δευτέρα στις 19:00, Τρίτη & Τετάρτη στις 21:30
Τιμή εισιτηρίου 15€
Φοιτητικό/Σπουδαστικό/Κάτοχοι Κάρτας Ανεργίας (ΟΑΕΔ), Πολυτέκνων (ΑΣΠΕ), Κάρτα Πολιτισμού & Κάρτα Νέων: 10€
Διάρκεια παράστασης 75 λεπτά
Εισιτήρια προπωλούνται στα ταμεία του Ιδρύματος
(Πειραιώς 206, Ταύρος)
Δευ-Παρ 11:00 - 14:00 και τα απογεύματα μία ώρα πριν την παράσταση
Αγορά με πιστωτική κάρτα: 210 3418579, Δευ-Παρ 11:00 - 14:00
και στην Iστοσελίδα του Ιδρύματος www.mcf.gr
Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης
Αίθουσα: «Black Box»
Πειραιώς 206, Ταύρος
Tηλ. 210 3418.550
Αθήνα
Ο Βυσσινόκηπος
Του Αντόν Τσέχωφ
Στο Θέατρο Badminton από Θέατρο Τέχνης της Μόσχας
«...'Ολη η Ρωσία είναι κήπος μας. Είναι απέραντη και πανέμορφη χώρα, έχει θαυμάσια μέρη. Σκεφτείτε, 'Ανια: ο παππούς σας, ο προπάππος σας κι όλοι οι πρόγονοί σας ήταν τσιφλικάδες που είχαν δούλους ιδιοχτησία τους. Ζωντανές ψυχές. Δε σας φαίνεται ότι πίσω απ' το κάθε βύσσινο, πίσω απ' το κάθε φυλλαράκι, πίσω απ' το κάθε κλαδί σας κοιτάει έν' ανθρώπινο πλάσμα, ότι μπορεί τάχα ν' άκουσες τη φωνή τους; Αυτό είναι τρομερό. Ο κήπος σας είναι τρομερός. Κι όταν τη νύχτα περνάς από κει, η παλιά φλούδα των δέντρων αντιφεγγίζει θαμπά και θαρρείς πως οι βυσσινιές βλέπουν στον ύπνο τους κι ονειρεύονται εκείνα που έγιναν πριν εκατό-διακόσα χρόνια και αυτές οι οπτασίες τις τυραννούνε. Η σκλαβιά των ζωντανών ψυχών. Η δουλοπαροικία. Μέσα απ' το θεσμό αυτό γίνατε όλοι σας άλλοι άνθρωποι και τώρα η μητέρα σας, ο θείος σας, εσείς, δεν καταλαβαίνετε πως αν ζείτε, αυτό το χρωστάτε σ' άλλους, ζείτε εις βάρος άλλων, εις βάρος εκείνων των ανθρώπων που δεν τους αφήνετε ούτε στο κατώφλι σας να πλησιάσουν... 'Εχουμε μείνει πίσω τουλάχιστο διακόσια χρόνια, δεν έχουμε απολύτως τίποτα, δεν ξεκαθαρίσαμε τις σχέσεις μας με το παρελθόν. Το μόνο που κάνουμε είναι να φιλοσοφούμε, να παραπονιόμαστε πως η ζωή είναι πληχτική, ή να πίνουμε βότκα. Κι όμως είναι ολοφάνερο πως για ν' αρχίσουμε να ζούμε σήμερα, πρέπει να εξιλεωθούμε από το παρελθόν μας, να το ξεπεράσουμε και μπορούμε να εξιλεωθούμε μονάχα αν κοπιάσουμε με αδιάκοπη και σκληρή δουλειά...»
Φέτος η Ρωσία και το Θέατρο σε όλο τον κόσμο γιορτάζουν πανηγυρικά τα 150 χρόνια από τη γέννηση του μεγάλου Ρώσου Συγγραφέα Αντόν Τσέχωφ και το Θέατρο Τέχνης της Μόσχας τιμά αυτήν την επέτειο ανεβάζοντας ένα από τα σημαντικότερα θεατρικά του έργα, τον «Βυσσινόκηπο». Πρόκειται για μία πολύ ιδιαίτερη παραγωγή με την επίβλεψη του Καλλιτεχνικού Διευθυντή Oleg Tabakov, σε σκηνοθεσία του πολυβραβευμένου και καταξιωμένου εδώ και 30 χρόνια Adolf Shapiro, με πρωταγωνιστές τους Renata Litvinova (Διακεκριμένη Καλλιτέχνης της Ρωσίας ως Παραγωγός, Σκηνοθέτιδα, Σεναριογράφος και Ηθοποιός), Sergey Dreiden (βραβευμένος και φημισμένος ηθοποιός της Ρωσίας), Andrey Smolyakov, Nikolay Chindyaykin, Evdokiva Germanova κι ένα καστ 25 ηθοποιών.
Ο Βυσσινόκηπος, το κύκνειο θεατρικό άσμα του Αντόν Τσέχωφ, αποτελεί ένα από τα πιο γνωστά και αγαπημένα έργα της παγκόσμιας θεατρικής σκηνής. Το στοιχείο που το κάνει να ξεχωρίζει και να αγγίζει το θεατρόφιλο κοινό όλου του πλανήτη είναι ότι σε αυτό, περισσότερο από κάθε άλλο έργο του δημιουργού, φαίνεται η δυσκολία, η αδυναμία πολλές φορές των ανθρώπων να συνειδητοποιήσουν τις αλλαγές στο κοινωνικό περιβάλλον και τον καταλυτικό ρόλο που παίζουν στην προσωπική τους ζωή.
Το ότι αυτή η παράσταση ανεβάζεται από το Θέατρο Τέχνης της Μόσχας δεν είναι τυχαίο. Η γέννηση του Θεάτρου Τέχνης της Μόσχας είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με το έργο του Αντόν Τσέχοφ. Το Θέατρο Τέχνης της Μόσχας ιδρύθηκε το 1898 από τους Στανισλάφκι και Ντεμίροβιτς και ένα χρόνο μετά έκανε την πρεμιέρα του «Γλάρου» του μεγάλου συγγραφέα. Ακολούθησαν «Ο Θείος Βάνιας» (1899), «Οι Τρεις Αδελφές» (1901) και «Ο Βυσσινόκηπος» (1904). Κατά τη διάρκεια αυτών των πρώτων παραστάσεων, γεννήθηκε ένα νέο είδος ηθοποιίας και σκηνοθεσίας, η μέθοδος Στανσλάφσκι, που σημάδεψε την ιστορία του παγκόσμιου θεάτρου. Από το 1987 το Θέατρο Τέχνης της Μόσχας πήρες το όνομνα του Αντόν Τσέχωφ.
Το Θέατρο Badminton, 150 χρόνια από τη γέννηση του Τσέχωφ, παρουσιάζει μια παράσταση = σταθμό στην πρωτότυπη γλώσσα που γράφτηκε, από το ίδιο το ιστορικό θέατρο που την ανέδειξε 107 χρόνια πριν.
O Αντόν Τσέχωφ
Ο Τσέχωφ, που γεννήθηκε το 1860 στην πόλη Ταγκανρόγκ της Νότιας Ρωσίας, αποθεώθηκε ως ένας αυτάρκης δραματουργός, στην εργογραφία του οποίου ξεδιπλώνεται το πανόραμα της προεπαναστατικής ρωσικής κοινωνίας, αντανακλώντας ταυτόχρονα τη σύγχρονη παγκόσμια πραγματικότητα. Γεγονός που τον έκανε να είναι αναμφισβήτητα επίκαιρος τόσο στη Ρωσία, όσο και στο σύνολο του δυτικού κόσμου και που οδήγησε στο να θεωρείται το σύνολο του έργου του απαραίτητο βοήθημα -πρότυπο- για την προσέγγιση του μετατσεχωφικού δυτικού θεάτρου. ’ρχισε να ξεχωρίζει στη λογοτεχνία το 1880 όταν δημοσίευσε σε λογοτεχνικό περιοδικό το έργο του Θάλαμος 6, που συγκλόνισε το αναγνωστικό κοινό. Το 1898 ανέβηκε από το Θέατρο Τέχνης το έργο του «Ο Γλάρος», γνωρίζοντας τεράστια επιτυχία και προσφέροντας την αναγνώριση στο συγγραφέα, η οποία συνεχίστηκε με τις παραστάσεις «Ο θείος Βάνιας», «Οι Τρεις Αδερφές» και τέλος «Ο Βυσσινόκηπος». Πέθανε από φυματίωση το 1903 σε ηλικία μόλις 44 ετών.
To Θέατρο Τέχνης της Μόσχας
Το Θέατρο Τέχνης της Μόσχας ιδρύθηκε το 1898 από τους K.S. Stanislavsky και V.I. Nemirovich-Dachenko. Η γέννηση του Θεάτρου Τέχνης της Μόσχας είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με το έργο του ’ντον Τσέχοφ αλλά και του Μαξίμ Γκόρκι. Το 1989, τη σκηνή του νεοσύστατου θεάτρου εγκαινίασε ο «Γλάρος», ενώ στη συνέχεια έπαιξαν και τα «Θείος Βάνιας» (1899), «Οι Τρεις Αδελφές» (1901) και «Ο Βυσσινόκηπος» (1904). Κατά τη διάρκεια των πρώτων παραστάσεων, γεννήθηκε ένα νέο είδος ηθοποιίας που επικοινωνούσε με διακριτικότητα την ψυχολογία του ήρωα, ενώ σχηματίστηκαν οι αρχές της σκηνοθεσίας καθώς και μία κοινή ατμόσφαιρα της δράσης. Το Θέατρο Τέχνης της Μόσχας είναι το πρώτο θέατρο στη Ρωσία που πραγματοποίησε την αναμόρφωση του ρεπερτορίου, που δημιούργησε τον δικό του κύκλο και που γνώρισε συνεχή ανάπτυξη από παράσταση σε παράσταση. ’λλες κορυφαίες παραστάσεις που πρωτοπαρουσιάστηκαν στο θέατρο συμπεριλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, τις «Woe from Wit» του A.S. Griboedov (1906), «Blue Bird» του M. Meretlink (1908), «A Month in the Country» του I.S. Turgenev (1909), «Hamlet» του Σαίξπηρ (1911), «The Imaginary Patient» του Μολιέρου (1913) και άλλα. Το 1912, το θέατρο ίδρυσε στούντιο για την προετοιμασία των ηθοποιών, οι περισσότεροι από τους οποίους έγιναν θρυλικές παρουσίες επί σκηνής, όπως οι .K. Tarasova, M.I. Prudkin, O.N. Androvskaya, K.N. Elanskaya, A.O. Stepanova, N.P. Khmelev, B.N. Livanov, M.M. Yanshin, A.N. Gribov, A.P. Zyeva, N.P. Batalov, M.N. Kedrov, V.Ya. Stanitsin, B.G. Dobronravov, M.M. Tarkhanov, V.O. Toporkov, M.P. Bolduman, A.P. Georgievskaya, A.P. Ktorov, P.V. Massalsky. Νεαροί σκηνοθέτες όπως οι N.M. Gorchakov, I.Ya. Sudakov, B.I. Vershilov αποφοίτησαν επίσης από τα στούντιο αυτά.
Το 1987 το Θέατρο Τέχνης διασπάστηκε σε 2 σκηνές : Τσέχωφ και Γκόρκι με αντίστοιχους Καλλιτεχνικούς Διευθυντές και Σχήματα. Τα τελευταία χρόνια η Σκηνή Γκόρκι υπολειτουργεί.
Η παράσταση
Ο «Βυσσινόκηπος», το τελευταίο έργο του Τσέχωφ, γράφτηκε το 1903 και ο Τσέχωφ τo «ήθελε» κωμωδία, αλλά ο Στανισλάφσκι το σκηνοθέτησε σαν δράμα στο θέατρο Τέχνης της Μόσχας και έκανε πρεμιέρα το 1904 τη χρονιά που πέθανε ο Τσέχωφ.
Και όντως τα πρόσωπα του έργου είναι κωμικά, ή μάλλον θα ήταν αν δεν ήταν ταυτόχρονα και τόσο «τραγικά» μέσα από τις αντιθέσεις και τις συγκρούσεις τους. Το στοιχείο της φάρσας και οι κωμικοί χαρακτήρες έρχονται σε αντιπαράθεση με τη δραματική αίσθηση της απώλειας και του ανικανοποίητου.
Ένα σπίτι στην εξοχή με τον ωραιότερο βυσσινόκηπο της περιοχής βρίσκεται στα πρόθυρα της χρεοκοπίας και της κατάρρευσης. Οι σχεδόν αδιάφοροι μικροαστοί ιδιοκτήτες του δεν κάνουν τίποτα για να το σώσουν από την πώληση. Χάνουν το αγαπημένο τους πατρικό σπίτι και το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να το κοιτούν και να αναπολούν... Να αναβιώνουν τις παιδικές τους αναμνήσεις, να νοσταλγούν τις παλιές ευχάριστες στιγμές, να χορεύουν, να γελούν, να φλερτάρουν... Τίποτα δεν τους κάνει να μετανιώνουν για την απόφασή τους, ακόμα και όταν ακούν τα τσεκούρια να χτυπούν δυνατά και να κόβουν τις αγαπημένες τους βυσσινιές.
Ο Αντόν Τσέχοφ μέσα από το έργο του απεικονίζει τη διαρκή φθορά της καθημερινής ζωής στη Ρωσία του 20ου αιώνα δίνοντας όμως μια νότα ελπίδας για το μέλλον και κάνοντας μια ακριβή πρόβλεψη της ίδιας της επανάστασης που ακολούθησε.
Το Θέατρο Badminton φέρνοντας στην Ελλάδα ένα από τα πιο ιστορικά Θέατρα, τιμά τα 150 χρόνια από τη γέννηση του κορυφαίου δημιουργού και παρουσιάζει γι΄ άλλη μια φορά μία από τις πιο σημαντικές παραστάσεις που παίζονται αυτή τη στιγμή στον κόσμο.
Οι συντελεστές της παράστασης
Σκηνοθεσία - Adolf Shapiro
Σκηνογραφία - David Borovsky
Σχεδιασμός φωτισμού - Gleb Filshtinsky
Βοηθός ενδυματολόγου - Elena Afanasieva
Σύνθεση - Igor Vdovin
Βοηθοί σκηνοθέτη - Tatiana Mezhina, Olga Roslyakova.
Διανομή
Ranevskaya Lubov Andreevna, Κτηματίας - Renata Litvinova
Anya, η κόρη της, 17 ετών - Anastasia Skorik
Varya, ψυχοκόρη, 24 ετών - Yanina Kolesnichenko,
Gaev Leonid Andreevich, αδελφός της Ranevskaya - Sergey Dreiden
Lopakhin Ermolay Alexeevich, έμπορος - Andrey Smolyakov
Trofimov Peter Sergeevich, Φοιτητής - Dmitry Kulichkov
Simeonov-Pischik Boris Borisovich, Κτηματίας - Vladimir Krasnov
Sharlotte Ivanovna, Κουβερνάντα - Evdokiya Germanova,
Epikhodov Semen Panteleevich, γραμματέας - Sergey Ugryumov
Dunyasha, Υπηρέτρια Julia Galkina,
Firs, Υπηρέτης, 87 ετών - Nikolay Chindyaykin
Yasha, νεαρός υπηρέτης - Dmitry Brodetsky
Περαστικός - Vladimir Timofeev
Σταθμάρχης - Boris Korostelev
Ταχυδρόμος - Evgeny Savinkov
Στην παράσταση συμμετέχουν και 6 μουσικοί.
Info:
Oι διάλογοι θα προβάλλονται στα ελληνικά με υπέρτιτλους.
Διάρκεια παράστασης: 3 ώρες με διάλειμμα.
Ημέρες και ώρες παραστάσεων:
Παρασκευή 1 Οκτωβρίου 21.00
Σάββατο 2 Οκτωβρίου 21.00
Κυριακή 3 Οκτωβρίου 21.00
Τιμές Εισιτηρίων: από 25€ έως 55€ (Δ ΖΩΝΗ 25, Γ ΖΩΝΗ 35, Β ΖΩΝΗ 45, Α ΖΩΝΗ 55). Φοιτητικά: 15€.
Για αγορά εισιτηρίων τηλ. 210 8840.600, στο www.ticketnet.gr και στα Public.
ΘΕΑΤΡΟ BADMINTON
Ολυμπιακά Ακίνητα Γουδή
Tηλ: 211 1010.020
Αθήνα
Ο Χιονάνθρωπος και το κορίτσι
Του Ευγένιου Τριβιζά από το Κ.Θ.Β.Ε.
Παιδική Σκηνή - Βασιλικό Θέατρο
Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος παρουσιάζει φέτος στην Παιδική Σκηνή το έργο «Ο Χιονάνθρωπος και το κορίτσι», του Ευγένιου Τριβιζά, σε σκηνοθεσία Γιάννη Παρασκευόπουλου. Πρόκειται για μια ονειρική περιπέτεια που αποτελεί ένα συναρπαστικό οδοιπορικό, μια μαγευτική ιστορία για τη δύναμη της φιλίας και της αγάπης. Το έργο κάνει πρεμιέρα την Κυριακή 31 Οκτωβρίου, στο Βασιλικό Θέατρο, στις 11.00 π.μ.
Η υπόθεση του έργου
Ένα χειμωνιάτικο πρωινό ένα κορίτσι, η Μαριάννα, φτιάχνει έναν χιονάνθρωπο και του ζητάει να μη λιώσει ποτέ, να ζήσει για πάντα. Για να τηρήσει την υπόσχεσή του, ο χιονάνθρωπος ξεκινάει για ένα μακρινό και επικίνδυνο ταξίδι προς τον Βόρειο Πόλο. Αψηφώντας τον Χρυσό Εχθρό που τον πυρπολεί με φλογισμένα βέλη, τους Λασπανθρώπους που τον καταδιώκουν για να τον λασποβολήσουν, και χίλιους δυο κινδύνους και εμπόδια ακόμα, είναι αποφασισμένος να μείνει πιστός στο στόχο του να μη λιώσει, να μη χάσει το δαχτυλίδι που του χάρισε η Μαριάννα, να φτάσει αμόλυντος στα παντοτινά, παραμυθένια χιόνια.
Συντελεστές:
Σκηνοθεσία: Γιάννης Παρασκευόπουλος
Σκηνικά- κοστούμια: Σοφία Παπαδοπούλου
Μουσική επιμέλεια: Κοσμάς Ευφραιμίδης
Κινησιολογία: Καλλιόπη Σφήκα
Φωτισμοί: Στράτος Κουτράκης
Βοηθός Φωτιστή: Έλενα Κώτση
Βοηθός Σκηνοθέτη: Εύα Κουμανδράκη
Βοηθός Σκηνογράφου: Αθανάσιος Στόκας
Βοηθός Ενδυματολόγου: Ανδρέας Λούκα
Οργάνωση Παραγωγής: Αθηνά Σαμαρτζίδου
Διανομή (με αλφαβητική σειρά):
Πάνος Αργυριάδης (Aγαλμα, Ήλιος, Ψωνιστός άνθρωπος Α΄, Λασπέντιος ο καλός Λασπάνθρωπος, Καναρινάς, Βούτιος Παμβούτιος, Μυστικοσύμβουλος Β΄), Μόμω Βλάχου (Νιφάδα, Αεροσυνοδός, Τελετάρχης), Θεόδωρος Θεοδωρίδης (Δήμαρχος, Αρθούρος, Λασπούτιν, Αρχικαπελονόμος, Πιλότος, Μυστικοσύμβουλος Α΄), Δημήτρης Μορφακίδης (Πυροσβέστης Α΄, Τζέρεμι Κουκί, Καπελάς, Σμαράγδιος Μπριλάντης, Επιβάτης Α΄, Αυτοκράτορας της Παταραγονίας), Σταύρος Μπίλλιος (Αρχιπυροσβέστης, Πυρ Πυρ, Κροκόδειλος, Κύριος με το φουλάρι, Λασπούτιος, Θανάσης, Γιατρός Β', Στρατηγός), Βάια Ουγιάρου (Μητέρα, Γάτα, Αγλαΐα, Πεπονάς, Βαλίτσα, Κλόουν Β΄, Καθαρίστρια), Χάρης Πεχλιβανίδης (Φανούλης, Πυροσβέστης Β, Σκίουρος, Τζερόνιμο Ρεβίθι, Μπαλονάς, Λασπόβιος, Θουμπατρίξ Ρονκονκόν, Επιβάτης Γ΄, Πιγκουίνος Α΄), Χρίστος Στυλιανός (Τουρτούρι), Aννα Σωτηρούδη (Μαριάννα, Πιγκουίνος Γ΄), Χρύσα Τουμανίδου (Κουκουβάγια, Ψωνιστός άνθρωπος Β΄, Λασπομάγειρας, Γιατρός Α΄, Πραξιθέα, Καθαρίστρια), Θάνος Φερετζέλης (Θανούλης, Πυροσβέστης Γ΄, Ψωνιστός άνθρωπος Γ΄, Αρχιλασπηγός, Λεμονάς, Ερνέστος, Κλόουν Α΄, Επιβάτης Β΄, Πιγκουίνος Β΄).
Παραστάσεις:
Τρίτη - Παρασκευή: 10.30 (για σχολεία), Κυριακή 11:00 (για το κοινό)
Τιμές Εισιτήριων
Γενική Είσοδος : Κυριακές 10 €, Τιμή σχολικού εισιτηρίου: Τρίτη - Παρασκευή 8 €.
Κ.Θ.Β.Ε.
Βασιλικό Θέατρο
Πληροφορίες-Κρατήσεις:
Ώρες λειτουργίας ταμείων: Βασιλικό Θέατρο 9.30 π.μ. έως 9.30 μ.μ.,
Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών: 8.30 π.μ. έως 15.30 μ.μ..
Τηλ. κρατήσεων: 2310 288.000
Θεσσαλονίκη
Παραμύθι χωρίς όνομα
της Πηνελόπης Δέλτα
Από το Εθνικό Θέατρο
 |
|
|
Σ' ένα μακρινό βασίλειο, ο Βασιλιάς, φροντίζοντας μόνο για τη διασκέδαση και την καλοπέρασή του, έχει αδειάσει το θησαυροφυλάκιο της χώρας. Οι κάτοικοι υποφέρουν και εγκαταλείπουν σιγά σιγά τον τόπο τους, μέχρι που ο γιος του βασιλιά αποφασίζει να πάρει την κατάσταση στα χέρια του. Με σύμμαχο τη μικρή αδερφή του, ξεκινά μια πορεία γεμάτη περιπέτειες και δυσκολίες, αλλά το θάρρος και η ακλόνητη πίστη του στους ανθρώπους θα τον βοηθήσουν να χαρίσει ξανά στο βασίλειό του όλα όσα έχουν χαθεί.
Εκατό χρόνια από την πρώτη δημοσίευσή του, το Παραμύθι χωρίς όνομα, γραμμένο από μία από τις σημαντικότερες Ελληνίδες συγγραφείς, παραμένει από τα πιο όμορφα αναγνώσματα για μικρούς και μεγάλους. Μία συναρπαστική αλληγορική ιστορία, με αναπάντεχα επίκαιρα μηνύματα, που επιτρέπει στην ελπίδα να ανθίσει.
Ο σκηνοθέτης Τάκης Τζαμαργιάς, γνωστός τόσο από την καλλιτεχνική όσο και από τη μακρόχρονη παιδαγωγική του πορεία, έχει αναλάβει, μαζί με ένα σύνολο δυναμικών συντελεστών, να μεταφέρει στη θεατρική σκηνή το διαχρονικό μήνυμα και την τρυφερή ματιά της αγαπημένης σε όλους Πηνελόπης Δέλτα.
Συντελεστές
Διασκευή Βαγγέλης Ραπτόπουλος - Τάκης Τζαμαργιάς
Σκηνοθεσία Τάκης Τζαμαργιάς
Σκηνικά Γιάννης Θεοδωράκης
Κοστούμια Κέννυ Μακ Λέλλαν
Μουσική Δημήτρης Μαραμής
Κίνηση Ζωή Χατζηαντωνίου
Βίντεο Παναγιώτης Ράππας
Μουσική διδασκαλία Μελίνα Παιονίδου
Φωτισμοί Κατερίνα Μαραγκουδάκη
Βοηθός σκηνοθέτη Σμαρώ Κώστια
Διανομή:
Ρηνούλα Αλεξάνδρα Αϊδίνη
Σταρ - Πρωτοβεστιάριος - Κατρακύλας Δημήτρης Βέργαδος
Δάσκαλος - Μονοχέρης Γρηγόρης Γαλάτης
Βασίλισσα - Κόρη Σιδερά Σοφιάννα Θεοφάνους
Ξινή - Κλεφτρόνι Μαίρη Λούση
Βασιλόπουλο Μάνος Καρατζογιάννης
Σιδεράς - Βελισάριος Κωνσταντίνος Καρβέλης
Πρωτομάστορας - Κουτσός - Μαραγκός Μιχάλης Κοιλάκος
Υπασπιστής Πολύδωρος - Κλέφτης Πέτρος Σπυρόπουλος
Ζήλεια - Κυρά Φρόνηση Φωτεινή Τιμοθέου
Βασιλιάς Δημήτρης Φραγκιόγλου
Γνώση - Ζητιανάκι Κατερίνα Φωτιάδη
Αρχικαγκελάριος Πανούργος - Δικαστής Λαγόκαρδος - Φτωχούλης του Θεού Στράτος Χρήστου.
ΘΕΑΤΡΟ REX - ΠΑΙΔΙΚΗ ΣΚΗΝΗ - ΣΚΗΝΗ «ΚΑΤΙΝΑ ΠΑΞΙΝΟΥ»
Ημέρες και ώρες παραστάσεων: Σάββατο: 15:00, Κυριακή: 11:30, 15:00
Τηλέφωνο ταμείου: 210 3301.881, 210 3305.074.
Για κρατήσεις σχολείων: 210 3301.880
 |
 |
Το όνειρο του Χάιμε
ΚΘΒΕ
Μονή Λαζαριστών
Είμαι δεκαοχτώ χρονών. Ορφανός (και παρθένος ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ Κ Α Θ Ο Λ Ο Υ ΑΥΤΟ).
Ο κολλητός μου είναι μονίμως τσαντισμένος και πεινασμένος
ΔΕΝ ΕΧΩ ΑΛΛΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ.
Μόνο αυτό το όνειρο που είμαι λέει κάτι σαν πρίγκηπας και πρέπει να σώσω ένα ολόκληρο βασίλειο από τον δεν θυμάμαι και όλοι περίμεναν εμένα και όλοι δοξάζουν εμένα και όλοι απαιτούν από μένα να σκοτώσω και να σώσω και να πάρω τον θρόνο και να γίνω βασιλιάς και όλα είναι τρελά ή μήπως ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ;;;; και εγώ πάλι θέλω να Ή ΔΕΝ θέλω και ποιος είναι αυτός που θα την και εγώ δεν θα ΤΟΝ και ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ Ο.........
ΚΑΙΕΓΩΕΓΩΕΓΩΕΓΩΕΓΩΕΓΩΕΓΩΕΓΩΕΓΩΕΓΩ
ΠΟΣΟ ΜΑΚΡΙΑ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΦΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙΣ ΑΝΤΡΑΣ;
Σκηνοθέτης: Ρήγας Γιάννης
Ηθοποιοί: Διακοσάββας Δημήτρης, Καραούλης Γιάννης, Μυλωνά Πάολα, Σιώνας Μιχάλης, Ταμπαροπούλου Βιργινία, Τσιακμάκης Γιάννης, Χατζησάββας Κωνσταντίνος.
Πρεμιέρα: 19/11/2010
Ημέρες Παραστάσεων:
Τετάρτη & Κυριακή: 19.00
Πέμπτη-Παρασκευή:21.00
Σάββατο:18.00-21.00
Χώρος: Πειραματική Σκηνή, Μονή Λαζαριστών
Τιμή Εισιτηρίου:
Κανονικό: 15€, Φοιτητικό: 10€,
Λαϊκές (Κανονικό):12€, Λαϊκές (Φοιτητικό):10€
Μονή Λαζαριστών
Κολοκοτρώνη 21 - Σταυρούπολη
τηλ.2310 288.000
Θεσσαλονίκη
Λωξάντρα
Της Μαρίας Ιορδανίδου
Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος
Βασιλικό Θέατρο
Η θρυλική ιστορία της κοκόνας Λωξάντρας, μιας λαϊκής γυναίκας, εξαιρετικά δυναμικής, που ηγείται πρόσχαρα, στοργικά και ακούραστα μιας πολυμελούς μεσοαστικής ελληνικής οικογένειας της Πόλης στα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ου αιώνα. Ενώ γύρω της στροβιλίζονται πολυάριθμα συγγενικά της πρόσωπα, φίλοι, γείτονες, η Παναγία η Μπαλουκλιώτισσα, παραπαίδια, λαϊκοί Τούρκοι, χανούμισσες, ο πασάς της γειτονιάς και εκτυλίσσονται σημαντικά ιστορικά γεγονότα, η Λωξάντρα φανερώνεται δυναμική και ακατάβλητη, έτοιμη να αντιμετωπίσει όλες τις αντιξοότητες της ζωής με τη σοφία του ενστίκτου αλλά και την ωριμότητα της εμπειρίας γενεών και με έμβλημά της τη φράση: ''το γαρ πολύ τις θλίψεως φέρει παραφροσύνην''. Ένας ύμνος προς τη ζωή.
Συντελεστές:
Συγγραφέας: Μαρία Ιορδανίδου,
Σκηνοθεσία: Σωτήρης Χατζάκης,
Σκηνικά: Έρση Δρίνη,
Κοστούμια: Έρση Δρίνη,
Βοηθός σκηνοθέτη: Αναστασία Γκολέμα,
Οργάνωση παραγωγής: Ροδή Στεφανίδου
Ηθοποιοί:
Σοφία Αθανασοπούλου, (Ευφημία, Ασπασία, Βιτορίτζα)
Νεφέλη Ανθοπούλου, (Θεανώ, Ευτέρπη)
Μιχάλης Γούναρης, (Αρχιευνούχος, Καραγκιοζοπαίχτης)
Θανάσης Δισλής, (Γιώργος, Βοηθός Καραγκιοζοπαίχτη)
Γιάννης Ηλιόπουλος, (Μανωλιός, Χαρίλαος)
Νίκος Καπέλιος, (Λογιότατος, Αδωναΐδης, Κοσμάς)
Μαρία Καραμήτρη, (Ζωίτσα, Πλοπλό)
Δημήτρης Κοντός, (Θεόδωρος)
Αννέτα Κορτσαρίδου, (Σουλτάνα)
Νίκος Μαγδαληνός, (Ταρνανάς, Βαρσαμής)
Γιώργος Μπαγιώκης, (Κώτσος)
Φωτεινή Μπαξεβάνη, (Λωξάντρα)
Χρήστος Νίνης, (Δημητρός)
Ιωάννα Παγιατάκη, (Κλειώ)
Λίλια Παλάντζα, (Ελεγκάκη)
Μαριάννα Παπασάββα, (Καμίλλη, Μαργιόγκα)
Σπύρος Σαραφιανός, (Γιωργάκης)
Δημήτρης Σιακάρας, (Επαμεινώντας, Φιλάρετος)
Γιάννης Σιαμσιάρης, (Μαντάμ Μαρή, Τούρκος Πρόξενος)
Πολυξένη Σπυροπούλου, (Αγαθώ)
Μαριάννα Τάντου, (Άννα)
Στέργιος Τζαφέρης, (Αλεκάκης)
Αλέξανδρος Τσακίρης, (Κοτκοτίνος, Τάκης, Λεπρέντης)
Μαρίζα Τσάρη, (Χαρικλό, Κλεονίκη, Λιλίκα, Χανούμισσα)
Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος
Βασιλικό Θέατρο Aπό 22/12/10 έως 28/02/11
Κ.Θ.Β.Ε.
Βασιλικό Θέατρο
Πληροφορίες-Κρατήσεις:
Ώρες λειτουργίας ταμείων: Βασιλικό Θέατρο 9.30 π.μ. έως 9.30 μ.μ.,
Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών: 8.30 π.μ. έως 15.30 μ.μ..
Τηλ. κρατήσεων: 2310 288.000
Θεσσαλονίκη
Η τριλογία του παραθερισμού
του Κάρλο Γκολντόνι
Από το Εθνικό Θέατρο
Ο Λεονάρντο και η αδελφή του Βιτόρια προετοιμάζονται πυρετωδώς να αναχωρήσουν για την εξοχή. Οι κοινωνικές συμβάσεις επιβάλλουν έναν πολυτελή τρόπο ζωής, στον οποίο όμως δυσκολεύονται να ανταποκριθούν, αφού τα χρέη τους από παλιότερα δάνεια τους έχουν ήδη πνίξει. Αλλά, πώς μπορεί ο Λεονάρντο να μείνει πίσω όταν η αγαπημένη του Τζιακίντα αναχωρεί για διακοπές, και μάλιστα έχοντας συντροφιά ένα νεαρό και όμορφο αντεραστή; Η απόφαση για μια πολυέξοδη διαμονή στην εξοχή θα διογκώσει ακόμη περισσότερο τα οικονομικά τους προβλήματα και θα τους οδηγήσει στο δρόμο του συμβιβασμού.
Με άφθονο χιούμορ και πικρή ειρωνεία, ο Βενετός δραματουργός καυτηριάζει το πάθος των συμπατριωτών του για αυτοπροβολή μέσω του πολυτελούς παραθερισμού, χαρακτηρίζοντάς το «μανία και διαταραχή». Όμως, από τα μέσα του 18ου αιώνα, εποχή που γράφτηκε η Τριλογία του παραθερισμού, μέχρι τις μέρες μας, ορισμένες νοοτροπίες παραμένουν ίδιες, υπονομεύοντας διαχρονικά την αξιοπρέπεια και ταπεινώνοντας την ανθρώπινη υπόσταση. Την επίκαιρη αυτή κωμωδία του Γκολντόνι σκηνοθετεί με την προσωπική του, και πάντα δυναμική, σκηνοθετική οπτική ο Νίκος Μαστοράκης, διαθέτοντας ένα σπουδαίο επιτελείο συνεργατών.
Συντελεστές:
Μετάφραση Γιώργος Δεπάστας
Διασκευή - Σκηνοθεσία - Μουσική επιμέλεια Νίκος Μαστοράκης
Σκηνικά Μανώλης Παντελιδάκης
Κουστούμια Νίκος Μαστοράκης
Φωτισμοί Σάκης Μπιρμπίλης
Μουσική διδασκαλία Μελίνα Παιονίδου
Βοηθός σκηνοθέτη Μίλτος Σωτηριάδης
Διανομή:
Τζακίντα Εύη Σαουλίδου
Λεονάρντο Γιάννος Περλέγκας
Πατέρας της Τζακίντα, Φίλιππο Δημήτρης Πιατάς
Θεία της Τζακίντα, Σαμπίνα Μάγια Λυμπεροπούλου
Αδελφή του Λεονάρντο, Βιττόρια Έμιλυ Κολιανδρή
Γκουλιέλμο Προμηθέας Αλειφερόπουλος
Φερντινάντο Νίκος Ψαρράς
Ροζίνα Γιωργιάννα Νταλάρα
Τονίνο Γιωργής Τσουρής
Μπριτζίντα Λένα Παπαληγούρα
Πάολο Νίκος Χατζόπουλος
Κοστάντσα Βαγγελιώ Ανδρεαδάκη
Προ-παράσταση: 03/02/2011
Πρώτη παράσταση: 04/02/2011
Τελευταία παράσταση: 15/05/2011
Eθνικό Θέατρο
Κτίριο Τσίλλερ - Kεντρική Σκηνή
Αγίου Κωνσταντίνου 22-24
Τηλεφωνικό κέντρο: 210 5288.100
Αθήνα
ΠΑΜΕ ΘΕΑΤΡΟ
ΑΤΖΕΝΤΑ
ΟΛΕΣ ΟΙ ΘΕΑΤΡΙΚΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΜΗΝΑ ΣΤΟ EXΟDΩΣ3
|
|
