iΤαυτότητα

iΠεριεχόμενα

iΑφιερώμαται

iΑρχείο

iΑrtως Radio

iΑrtως TV

iExodως3




1998 - 2014
ο πολιτισμός ως έχει!
Δείτε
 

 

Ταυτότητα Γιατί Ως3 Επικοινωνία Downloads Όροι χρήσης
Γιατί Ως3  

Ως3. Ένα ακόμη βήμα...
Ήταν πριν από εννιά χρόνια -περίπου τέτοια εποχή-, όταν μαζευτήκαμε μερικοί φίλοι και αποφασίσαμε να βγάλουμε το δικό μας περιοδικό. To είχαμε ανάγκη. Τραβήξαμε μόνοι μας την ανηφόρα και τα εμπόδια που συναντήσαμε ήταν πολλά. Παρ' όλα αυτά, η ανταπόκριση του αναγνωστικού κοινού ήταν μεγάλη. Μας στήριξε. Έκαναν δικό τους το περιοδικό μας. Και έγινε το «Ως3», σήμα κατατεθέν για τον πολιτισμό. Γιατί έγραφε αυτά που έβλεπε, άκουγε και αισθανότανε. Και θα συνεχίσει να το κάνει. Γιατί θα συνεχίσουμε να ονειρευόμαστε, να ερωτευόμαστε και να δημιουργούμε.
Θέλοντας να κρατήσουμε ζωντανό το όνειρό μας, προχωράμε ένα βήμα παραπάνω. Το «Ως3» ανανεώνεται. Φρεσκάρεται. Με περισσότερες σελίδες και περισσότερα θέματα. Συνεχίσει τη πορεία του χωρίς εξαρτήσεις. Για να συνεχίσει να λέει όχι, σ' αυτούς που κλέβουν τα ιδανικά μας, αλλά και τα οράματά μας, προσπαθώντας να κάνουν κουμάντο και στη σκέψη μας.
Είμαστε ακόμα ζωντανοί και νέοι, στην καρδιά και στις ιδέες. Έχουμε όμως κουραστεί απ' τα σπουδαία πράγματα και τα μεγάλα σχέδια, τους σπουδαίους θεσμούς και τη μεγάλη επιτυχία. Μας ενδιαφέρουν μόνο οι μικρές, αόρατες ανθρώπινες δυνάμεις της αντίστασης, που λειτουργούν από άτομο σε άτομο, και κινούνται απαρατήρητες, μέσα από χαραμάδες του κόσμου, σαν πάμπολλα ριζίδια ή σα σταγόνες νερού, που αν τους δοθεί ο χρόνος, θα διαβρώσουν τα σκληρότατα μνημεία της ματαιοδοξίας.
Με την ευχή οι σελίδες του «Ως3» να συνεχίσουν να φωτίζουν μέρες, ώρες, τόπους κι αφορμές για συναντήσεις, ζητάμε να είστε συνοδοιπόροι στην καινούργια μας προσπάθεια.(Νοέμβριος 2007).

Γιατί ΄Οστρια;
Γιατί νοτιάς φύσηξε πριν από 20 χρόνια και σπρώχνοντας με οδήγησε σε μία περιπλάνηση στους χώρους της τέχνης. Μια περιπλάνηση που κρατάει μέχρι σήμερα. Σαν ταινία του Τορνατόρε η ζωή μου, ποιο το όνειρο, ποια η πραγματικότητα. Εικόνες και λέξεις, μνήμες ανεξίτηλες, η ουτοπία του ζω χθες για το σήμερα. Μαζί με φίλους πορευθήκαμε στα μονοπάτια του Ολύμπου, για να συναντήσουμε τον Πάνα και την Ίριδα, να γευθούμε τους καρπούς της Δήμητρας, να χορέψουμε με τον Απόλλωνα. Φίλοι παντοτινοί, τι να πρωτοθυμηθώ. Καρέ καρέ με συντροφεύουν οι στιγμές που πέρασα μαζί τους. Με τη Λίνα Νικολακοπούλου καθισμένοι σαν μαθητούδια στο σπίτι του Μάνου Χατζιδάκι στη Ρηγίλλης. Ψάχνοντας ξημερώματα στην ομίχλη το Κόκκινο Καραβάκι με τον Σταμάτη Κραουνάκη. Χορεύοντας με την Άλκηστη Πρωτοψάλτη. Παρέα με τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου, τον Διονύση Τσακνή και τον Λαυρέντη Μαχαιρίτσα. Κοιτώντας τις ζωγραφιές του Σταθόπουλου και του Σταύρου να ζωντανεύουν στο πατάρι του Ιανού. Φιλτράροντας τα καραβάκια από το μπαλκόνι της Μαρίας Γιαννοπούλου. Φτιάχνοντας την δική μας Οδύσσεια με τον Γιώργο Ανδρέου, τον Σπύρο Ορνεράκη, τον Soloup, τον Διογένη Δασκάλου, τον Νίκο Ζερβονικολάκη. Κάνοντας σχέδια με τον Οδυσσέα Ιωάννου.
Γράφω και σβήνω. Συνεχίζω...
Γιατί Ως3;
Γιατί θα γράφουμε αυτά που βλέπουμε, αυτά που ακούμε και αυτά που αισθανόμαστε. (Μάρτιος 2000).

Μπάμπης Ξαρχάκος


Ποιοί σε ζητάνε; Ποιοί σε συζητάνε;
Ως 3 τι σημαίνει το όνομά σου; Πες μου την ιστορία σου ξανά.
Ποιοι σε ζητάνε; Ποιοι σε συζητάνε; Ποιοι γυρεύουν να σε βρουν;
Ποιοι σ' αγάπησαν με τη πρώτη τους ματιά;
Ποιους άφησες αδιάφορους; Τι δεν είπες ακόμα;
Γιατί δε σε έβρισκα και σένα μπαινοβγαίνοντας, στις στάσεις του μετρό;
Τώρα θα σε βρίσκω όμως στο περίπτερο.
Αγαπάς πιο πολύ τις εικόνες ή τα λόγια;
Αλλάζεις μορφή, όμορφό μου. Ήθελα το χαρτί σου πιο μαλακό,
να σε διπλώνω κάτω από τη μασχάλη μου, να περπατώ στο δρόμο.
Θέλω και ποιητές να μιλήσουν μέσα από τις σελίδες σου.
Θέλω να ρωτάς, αυτούς που νομίζεις πως μπορούν να δώσουν απαντήσεις.
Θέλω να έχεις θάρρος και χάρη.
Να ενημερώνεσαι, να ενημερώνεις, να εξαγριώνεσαι, να εξαγριώνεις.
Να σε βάζω ομπρέλα στο κεφάλι μου, όταν αρχίσει άξαφνα να βρέχει.
Να σε στεγνώνω έπειτα, με αγάπη δίπλα στη κούπα του καφέ μου.
Θα μου τα κάνεις τούτα τα χατίρια;
Έλα, καλό σου τύπωμα και πάλι. (Νοέμβριος 2007).


TΟ Ως3 σήμα κατατεθέν...

Το περιοδικό «Ως3», με το μεγάλο σχήμα του και τα πολύ ωραία χρώματα στα εξώφυλλά του, είναι ένα σήμα κατατεθέν στο οπτικό μας πεδίο. Σε πρωτεύουσα, συμπρωτεύουσα και στις υπόλοιπες μικρές και μεγάλες πόλεις της Ελλάδας. Πολλοί το γνωρίζουν και το αναζητούν μα και ακόμα πιο πολλοί αγνοούν την ύπαρξή του παντελώς. Γιατί; Γιατί γίνεται ανάρπαστο από την πρώτη μέρα κυκλοφορίας του. Αυτό, το άκρως καλαίσθητο και ενημερωμένο έντυπο, είναι ένα δώρο που κάποιος έχει βάλει σκοπό να φτάνει στα χέρια μας κάθε μήνα σαν χαιρετισμός, σαν χάρτης ευανάγνωστος του πως και τι των πολιτιστικών εκδηλώσεων, καθώς και των νέων, είτε από πλευράς ηλικίας, είτε από δυσκολίες πρόσβασής τους στα Μ.Μ.Ε. δημιουργών. Μουσική, κινηματογραφικές ταινίες, χορός, θέατρο, βιβλία, εικαστικά, κόμιξ, μουσεία, αποστολές, γεμίζουν τις σελίδες του φιλόξενου αυτού περιοδικού. Το μόνο που ζητάει από εμάς τους αναγνώστες, είναι το ενδιαφέρον μας για την προσεγμένη ύλη του, την αναφορά της ύπαρξής του στους φίλους μας, την χαρά της αναζήτησής του στα επιλεγμένα σημεία διάθεσης, που τα βρίσκει κανείς λεπτομερώς γραμμένα στην έκτη σελίδα του περιοδικού. Με την ευχή να συνεχίσει απτόητο την σιωπηρή μα τόσο ομιλούσα κυκλοφορία του ανάμεσά μας, γιατί το «ως3» από μόνο του είναι ποιότητα ζωής. (Μάρτιος 2000).

Λίνα Νικολακοπούλου


Μιλάμε για τη Ζωή, την Τέχνη και τα όμορφα πράγματα...
(Είναι νύχτα, ξημερώματα, γύρισα ράκος από την πρόβα, κι ο Μπάμπης απειλεί να το στείλει τυπογραφείο... Ή το έστειλε κιόλας;).
Τον Μπάμπη και τη Φανή, τους γνώρισα στη Σαλονίκη το '90. Είχαν «μούρλα» με τα καλόγουστα, κι έτσι, γίναμε φίλοι. Σηκώσαμε ένα χειμώνα τη Σαλονίκη στο πόδι. «Συμπαθηθήκαμε».
Μέσα σ' αυτή τη συντροφιά, ήταν και η λατρεμένη μου Μαρία Γιαννοπούλου-Τόττη, πολιτιστική χορηγός του αισθήματος και ιδιοκτήτρια του παραθαλάσσιου Τόττη. Στον τελευταίο όροφο, έμενε η Μαρία και το σπίτι της πολλές φορές με «κοίμισε», πότε με λατρεία, άλλοτε σκοτωμένο από έρωτες και άλλοτε σούρα από υπέροχα ξενύχτια. Εδώ μέσα, θα δείτε και κάποιες φωτογραφίες της Μαρίας, φωτογραφίες της «ψυχής», γιατί η Μαρία, αυτό βλέπει και φωτογραφίζει.
Στα χρόνια, ο Μπάμπης και η Φανή, ήρθαν Αθήνα και έφτιαξαν το Ως3, φλασιά τους και γουσταριλίκι τους, το βάστηξαν όρθιο μέχρι εδώ, σαν ελεύθερο περιοδικό. Δεν είναι που είναι δικοί μας. Είναι που μιλάνε για τη Ζωή, την Τέχνη και τα όμορφα πράγματα, με την αθωότητα του νέου ακροατή-θεατή. Δυναμικά και απόλυτα επιλεκτικά, αφήνουν την μαλακία και το ξενέρωτο. Τώρα, το Ως3 βγαίνει στην «Αγορά». Με την τιμή και το καμάρι του.
Ποιος ξέρει, στις μέρες μας, αν θ' αντέξει να τα βαστήξει και τα δυο, και να ζήσει. Όμως, είναι σημείο αυτό για να ξαναδοκιμαστούμε, όλοι όσοι ήρθαμε «Ως» εδώ, χωρίς υποστηρικτές, μεγαλοπαραγωγούς και χωρίς να χρειαστεί να γίνουμε πλυντηριάδες μαύρου λεφτού ή μεγαλομέτοχοι ομίλων, κομπίνας και υπερτιμολογήσεων με ...παρελκόμενα.
Ωραίο τεύχος.
Ωραία θέματα.
Στα περίπτερα.
Αυστρία, Όστρια, να μετρήσω Ως το τρία, να γίνουν οι σελίδες πανιά, κι αγέρας σωστός να τα φυσήξει.
Αγάπη πολύ!
Καλό χειμώνα!(Νοέμβριος 2007).


Άνοιξη σαν καλοκαίρι

Ψυχραιμία Μπάμπη μην τα πετάς όλα. Έχουμε θέματα. Η δισκορραφία δεν -πουλάει- η τηλεόραση δεν πουλάει. Άτομα αγωνίζονται να κρατήσουν υψηλά το ποσοστό επιβίωσης τους. Το κεφάλαιο αγωνιά, οι λογαριασμοί κατεβαίνουν, τα χρέη ανεβαίνουν και μετά την ολυμπιάδα θα είμαστε σχεδόν όλοι ΑΝΕΡΓΟΙ. Γιατί ξεχάσαμε να σεβόμαστε την πελατεία μας. Γι' αυτό. Κι επειδή, -όσες εξαιρέσεις τις σεβόμαστε- δεν γίναμε ή δεν καταδεχτήκαμε να γίνουμε ένα μπλοκ επιταγών χωρίς αντίκρισμα ή φορείς μιας αρπαχτής, ή μομόλα μιας διαπλοκής. Ναι -υπερηφανεύομαι- κάποιοι τα καταφέραμε! Προς το παρόν λέμε ακόμα υπάρχει ελπίδα. Γιατί αύριο ποιος ξέρει, αύριο μπορεί κι εμείς να ξεπουλήσουμε για να ζήσουμε. Τι; Το οτιδήποτέ μας. Γιατί όχι; Έτσι κι αλλιώς δεν υπάρχουν δεδομένα. Κι από την άλλη είναι τόσα πολλά που είναι σα να μην υπάρχουν. Δεν είναι κι αυτή μια ουσιαστική απελευθέρωση;
Ο καμικάζι τι να φοβηθεί; Δεν έχει να χάσει. Εμπρός λοιπόν όλα τα βρακιά κάτω να τα δούμε όλα δεν τρέχει τίποτα οι ποιητές δεν πάθανε ποτέ τίποτα. Μερικούς αιώνες αργότερα πάντα κάποιοι τους ανακάλυπταν και προχωρούσαν. Εμπρός κι άλλες χωματερές για τα σκουπίδια σε λίγο θα είναι μόνο αυτά! και μετά ...θάφτε και την ολυμπιάδα κι ότι άλλο μας απομένει γνήσιο για να μη θυμάται πια κανείς τίποτα και να γευτούμε την καινούργια μας ελευθερία. Θεόγυμνοι αγαπημένοι και αγαπημένες. Τέως Έλληνες, τώρα Νεοαπελπισμένοι Ελεύθεροι Χαϊστές και Γουσταριστές μέχρι τελευταίας ρανίδας.
Αλληλούια!!!(Μάρτιος 2000).

Σταμάτης Κραουνάκης










Copyright © ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ Ως3 2000-2014 e-mail: info@os3.gr
Aνάπτυξη & Yλοποίηση: Ως3 Π.Ο.Ε.Α.Μ.
Πρότυπη Οικολογική Εκδοτική Αγροτουριστική Μονάδα Ως3