Εκεί που ξεκουράζονται οι ...θεοί!

Τσίντζινα:
Στην ορεινή Λακωνία...

KEIMENO: ΜΠΑΜΠΗΣ ΞΑΡΧΑΚΟΣ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΦΑΝΗ ΞΑΡΧΑΚΟΥ

Τσίντζινα

Αθήνα, Τρίπολη, σήραγγα Αρτεμισίου, 1,5 ώρα άνετη διαδρομή. Παίρνουμε τον δρόμο για τη Σπάρτη και 23 χιλιόμετρα μετά τη διασταύρωση, εγκαταλείπουμε το κεντρικό οδικό δίκτυο στρίβοντας αριστερά. Κατευθυνόμαστε για Καρυές, Βαρβίτσα, Βαμβακού, Καστάνιτσα, Βασαρά, Βέροια και Τσίντζινα -που στις πινακίδες αναφέρονται κι ως Πολύδροσο. Ο δρόμος στενός, στροφές, χαμηλοί όγκοι βουνών, ρεματιές. Χαμηλές ταχύτητες στο X-Trail για να απολαύσουμε το ταξίδι στον Πάρνωνα.
Στα χωριά λες και σταμάτησε ο χρόνος. Ερημιά. Αν και τα σπίτια ήταν σε καλή κατάσταση, φρεσκοβαμμένα, με τους μπαξέδες τους, τα λουλούδια τους στα μπαλκόνια κι όμως δεν συναντάμε ψυχή. Ίσως επειδή είναι μεσημέρι, είπαμε, ξεκουράζονται. Αυτό επαναλήφθηκε σε όλα τα χωριά που περάσαμε. Όλα κλειστά. Ασυνήθιστοι από το θέαμα, η πρώτη μας επαφή με το τόπο μάς γέμισε πολλά ερωτηματικά.
Μεσημεράκι περνάμε από τη Βέροια. Στο καφενεδάκι της κεντρικής πλατείας δυο γέροντες μας κοιτούν με περιέργεια...
Συνεχίζουμε να ανηφορίζουμε τον Πάρνωνα μέσα από το πανέμορφο ελατοδάσος απολαμβάνοντας το τοπίο. Πλούσιο μέρος. Ελιές, καστανιές, περιποιημένα περιβόλια στις πλαγιές. Μετά από μιάμιση ώρα πλησιάζουμε στον τελικό μας προορισμό. Η ταμπέλα έγραφε Τσίτζινα (Πολύδροσο). Σε μια στροφή φανερώθηκε απότομα μπροστά μας να στέκει εκεί, χτισμένο σε μια απότομη πλαγιά του βουνού. Σταματήσαμε για να θαυμάσουμε τη θέα. Μοιάζει μ' ένα πελώριο κρατήρα! Στη βάση του βρίσκεται ο οικισμός, περικυκλωμένος από πυκνά δάση ελάτων. Απαράμιλλη φυσική ομορφιά.

Πηγές

Η επαφή με τους λιγοστούς κατοίκους...
«Καλώς τους, καλώς τους!» Εγκάρδια υποδοχή από τους λιγοστούς κατοίκους. Τον αεικίνητο Γιάννη Σπυρίδη τον «δάσκαλο», τη «ψυχή» του χωριού κι από τους βασικούς συντελεστές της χάραξης και σηματοδότησης των μονοπατιών. Γεμάτος ρομαντισμό, αγάπη και ενδιαφέρον για τον τόπο του. Κάθε σημείο της διαδρομής αντιπροσωπεύει για τον Δάσκαλο μια μακρινή εικόνα, ένα παλιό περιστατικό από την παιδική του ηλικία. Ο καλύτερος ξεναγός μας. Ξέρει την ιστορία της περιοχής, πέτρα-πέτρα, κλωνάρι-κλωνάρι και μας την εξιστορούσε τα βράδια, κάνοντάς μας να ταξιδεύουμε στο χρόνο, παρέα με τους θρύλους τις νεράιδες και τις νύμφες, με τον Αη Γιάννη και τον Πάνα και όλες τις παραδόσεις της περιοχής.
Η Τασία Κυριακούλια, ιδιοκτήτρια του μοναδικού καφενείου το «ΜΟΤΙΒΟ», μας κερνάει για το 'καλώς όρισες' ντόπιο γλυκό από κάστανα. Το μαγαζάκι της βρίσκεται στον κεντρικό δρόμο, 100 περίπου μέτρα ανατολικά της πλατείας. Στεγάζεται στο πέτρινο σπίτι όπου «έζησε, δούλεψε και στοχάστηκε ο δημοσιογράφος και ποιητής Γιάννης Κ. Ανδριτσάκης, ο αλησμόνητος Μοτίβος», όπως αναφέρει εντοιχισμένη πλακέτα δίπλα στην είσοδο.
Η Μάντω, με τη μοναδική ταβέρνα στη περιοχή, (ανοιχτή καλοκαίρι και χειμώνα Παρασκευο-Σαββατο-Κύριακα), μας προσκαλεί, να μας φιλέψει με τους φημισμένους περίπλοκους μεζέδες της.

Ο ξενώνας "Σχολαρχείο"

Στο Σχολαρχείο για ολιγο-ήρεμες διακοπές...
Στο βόρειο τμήμα της πλατείας βρίσκεται ο ξενώνας «Σχολαρχείο». Πάνω από το υπέρθυρο της κεντρικής εισόδου μια εντοιχισμένη μαρμάρινη πλάκα αναγράφει: «ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΑΡΡΕΝΩΝ. ΑΝΕΓΕΡΘΗ ΔΑΠΑΝΑΙΣ ΤΟΥ ΦΙΛΟΠΑΤΡΙΔΟΣ ΙΩΑΝΝΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ 1891».
Το παλιό -εγκαταλελειμμένο- σχολείο, το μετέτρεψαν σε ξενώνα, ο Αντώνης και η Μαρία πριν από μερικά χρόνια. Ακτινολόγος, ο Αντώνης, από τη περιοχή καταγόμενος, ψυχολόγος, η Μαρία από την Κρήτη, γνωρίστηκαν στους Γιατρούς του Κόσμου, ένωσαν τις ζωές και τα όνειρά τους, δημιουργώντας ένα χώρο ψυχοθεραπείας, για ταλαιπωρημένους «ταξιδευτές» (όπως εμείς!). Χωρίς τηλεόραση, χωρίς εφημερίδες, χωρίς κινητά (είναι δύσκολη η λήψη σήματος σε όλη τη περιοχή). Παλιά έπιπλα, φωτογραφίες εποχής στους τοίχους, ενώ ανάλογη της υψηλής αισθητικής του χώρου είναι και η μουσική (κινέζικη όπερα σε χαμηλούς τόνους...). Η ποικιλία βιβλίων-περιοδικών, τα νόστιμα φαγητά της Μαρίας και οι ιστορίες της παρέας δίπλα στο τζάκι συνοδεία από το απαραίτητο Κρητικό βαρελίσιο κρασάκι, κάνουν τη διαμονή μας στο «Σχολαρχείο» μαγική.

Μονοπάτι

Περιπλάνηση στο βουνό
Το χειμώνα υπάρχει μόνο ο φιλόξενος ξενώνας, για όσους θελήσουν να επισκεφτούν το μέρος. Με την απόλυτη ησυχία (όλη την ημέρα ακούς μόνο τα πουλιά που κελαηδούν) και με τα εννέα πεζοπορικά μονοπάτια (ο χρόνος και ο βαθμός δυσκολίας τους διαφέρει), που ξεκινούν από τη πλατεία, ο τόπος προσφέρεται για λίγες μέρες ξεκούρασης. Όλα τα μονοπάτια είναι χαρτογραφημένα και σηματοδοτημένα και καταλήγουν σε πηγές ή σε εκκλησίες. Στη διαδρομή συναντάς ιστορικούς οικισμούς, βυζαντινές μονές, εκκλησίες, ποτάμια και γεφύρια, που συνδέουν αρμονικά την ιστορία με το φυσικό κάλλος, γεμίζοντας σε εικόνες, τις οποίες κουβαλάς για πάντα μαζί σου.
Στον ορεινό όγκο του Πάρνωνα όπου βρίσκονται τα Τσίντζινα, συναντά κανείς τοπία απαράμιλλου φυσικού κάλλους. Η γύρω περιοχή προσφέρεται για εξερεύνηση όχι μόνο για πεζοπόρους αλλά και για ορειβάτες, μιας και η κορυφή του Πάρνωνα, η Μεγάλη Τούρλα στα 1942μ. υψόμετρο, τους περιμένει, προσκαλώντας τους να διασχίσουν το πανέμορφο φαράγγι για να την συναντήσουν. Το μονοπάτι όσο ανεβαίνεις γίνεται απότομο και κακοτράχαλο. Η βλάστηση που κυριαρχεί είναι χαμηλά κέδρα και αγκαθωτοί θάμνοι. Χτισμένος στις απόκρημνες πλαγιές βρίσκεται ο υποβλητικός ναϊσκος του Αϊ-Γιάννη. Στο βάθος της μεγάλης σπηλιάς με την πυραμιδοειδή οροφή και τους παραπετασματοειδείς σταλακτίτες, ο λιτός ναϊσκος είναι προσβάσιμος από το ανηφορικό μονοπάτι σε 20 λεπτά. Από εκεί το πανοραμικό τοπίο του λεκανοπέδιο σε ανταμείβει για τον κόπο σου. Φημισμένο μνημείo που δεσπόζει επιβλητικό σαν φρούριο στην περιοχή είναι και το μοναστήρι των Αγ. Αναργύρων. Χάνεται στα βάθη του χρόνου η ίδρυση του.

Ο υποβλητικός ναΐσκος του Αϊ-Γιάννη.

Από τον Θόδωρο Κολοκοτρώνη στον ... Άρη Βελουχιώτη
Πλούσια είναι η ιστορία της περιοχής. Αν και δεν υπάρχουν επαρκεί στοιχεία -εκτός από μερικά αρχαία όστρακα που έχουν βρεθεί και κάποιες φήμες για ένα ναό πιθανόν του Πάνα-, το σίγουρο είναι ότι ο Πάρνωνας με το γόνιμο έδαφός του ήταν τόπος ιερός για τους Σπαρτιάτες.
Τα Τσίντζινα, πρωτοπαρουσιάζονται ιστορικά σε ένα βυζαντινό Χρυσόβουλο του 1292 ή κατ΄ άλλους, 1295 μ.Χ. σαν ένα από τα νεότερα χωριά της περιοχής αυτής του Πάρνωνα, περιοχής η οποία αποτελούσε μέρος της ιστορικής Κυνουρίας στις παρυφές της Τσακωνιάς και συνόρευε άμεσα με τα προάστια της ιστορικής Λακεδαίμονος. Σημαντική ήταν η συνεισφορά των Τσιντζινιωτών κατά την επανάσταση του 1821. Το πέρασμα και η παραμονή του Κολοκοτρώνη από τα Τσίντζινα έχει αποτυπωθεί σε επιστολή που έγραψε το 1825 με παραλήπτη το Νικηταρά.
Προπολεμικά το χωριό είχε περίπου 2.000 κατοίκους. Με φούρνους, φαρμακεία, ραφεία, χασάπικα, παντοπωλεία και με 20 ταβέρνες! Για πολλούς Σπαρτιάτες παραθεριστές τα Τσίντζινα ήταν τότε (έλεγαν) η ...Χονολουλού της Πελοποννήσου.
Στα Τσίντζινα, την περίοδο της Αντίστασης 1941-'49 ενάντια στους ξένους κατακτητές και στους ντόπιους συνεργάτες τους, ήταν η έδρα του 8ου Συντάγματος της 9ης Ταξιαρχίας του ΕΛΑΣ, καθώς και η έδρα του Ανταρτοδικείου. Το σπίτι που έμενε ο Άρης Βελουχιώτης υπάρχει ακόμα, ενώ ο πύρινος λόγος που έβγαλε στη κεντρική πλατεία ο παπά Ανυπόμονος πριν από τη νικηφόρα κατά των Γερμανών «Μάχη τον Βουρλιά», αντηχεί ακόμα, στριφογυρίζοντας μέσα από τα πλακόστρωτα δρομάκια του χωριού.
Μετά το πόλεμο έφυγαν οι κάτοικοι. Άλλοι στο «εξωτερικό», άλλοι στο «εσωτερικό», ερήμωσε ο τόπος. Ήταν κι η φτώχια, δύσκολα να ζήσει κανείς εκεί όλο το χρόνο. Παρόλα αυτά, όπου κι αν πήγαν, πήραν μαζί τους και τις αναμνήσεις τους. Τ' αγαπούν το χωριό τους. Κατά καιρούς επιστρέφουν και τις λίγες μέρες που μένουν εκεί, δουλεύουν για να το ξανακάνουν όπως παλιά. Σχεδόν όλα τα σπίτια έχουν αναπαλαιωθεί, όλοι οι δρόμοι έχουν επιδιορθωθεί. Τους καλοκαιρινούς μήνες δε, τα Τσίντζινα ξαναζωντανεύουν. Αν βοηθήσει και το κράτος με τα προγράμματα του ΕΟΤ για τον Αγροτουρισμό, ίσως επιστρέψουν μόνιμα, όπως ο Αντώνης και η Μαρία...

Όλα τα μονοπάτια είναι χαρτογραφημένα και σηματοδοτημένα

Το γλυκό κουταλιού από κάστανο...
Η πολύ καλή δουλειά πού έχει κάνει το δασαρχείο της Σπάρτης, διατηρώντας και αναδεικνύοντας τη φυσική και τη πολιτισμική κληρονομιά του Πάρνωνα, αξίζουν κάθε έπαινο. Φεύγοντας, από τον Πάρνωνα πήραμε μαζί μας, -εκτός από το καταπληκτικό ντόπιο λάδι, τις ελιές, το καπνιστό χοιρινό, τη μαρμελάδα και το γλυκό από κάστανα- και μια γεύση από Ελλάδα, που τόσο μας έχει λείψει!
Οδηγίες: H απόσταση από την Αθήνα είναι περίπου τρεις ώρες. Πριν εγκαταλείψετε τον εθνικό δρόμο φροντίστε να γεμίσετε με καύσιμα το αυτοκίνητό σας. Εάν επισκεφθείτε τη περιοχή φροντίστε να έχετε μαζί σας τα απαραίτητα εφόδια: Τσιγάρα, τηλεκάρτες κ.λ.π. Μοναδικό κατάλυμα της περιοχής είναι ο Ξενώνας Σχολαρχείο, στα Τσιτζίνια. Τέλος, ο Πάρνωνας προσφέρεται για τους λάτρεις της περιπέτειας, οπότε όσοι επιλέξετε να πάτε με μηχανή ή τζιπ 4Χ4, χωρίς αμφιβολία, ο τόπος θα σας αποζημιώσει.

Πληροφορίες:
Ξενώνας Σχολαρχείο
Τσίντζινα (Πολύδροσο), Λακωνίας
Τηλ.: 2731096276 - κιν.: 6974074340
E-mail: info@tsintzina.gr
Web: www.tsintzina.gr

Γύθειο
Η γη των θεών

ΚΕΙΜΕΝΟ: ΕΛΕΝΗ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ

Η γη των θεών, δεν είναι πέρασμα, είναι προορισμός.
Αυτό φαίνεται να σκέφτηκε ο Δημήτρης Πετροπουλάκης και η γυναίκα του Γιώτα, όταν αποφάσισαν να ονομάσουν «γη θεών» το πατρογονικό του Πύργο, στη Ράχη που μετέτρεψαν σε παραδοσιακό ξενώνα. Γη θεών στο Γύθειο.
Συγκεκριμένα, σε ένα μικρό λόφο 3,5 χιλιόμετρα πριν από το Γύθειο. Στην τελευταία στροφή, και ενώ τίποτα δε σε έχει προειδοποιήσει για την ύπαρξη ζώσας ύπαρξης, φανερώνεται σα μαγική εικόνα, ένα συγκρότημα από έναν κύριο εστιακό χώρο, ο πύργος, φτιαγμένος με μανιάτικη πέτρα και τρία τέσσερα μικρότερα οικήματα.
Η Γιώτα, είναι παιδική μου φίλη. Ασχολείται με βιολογικές καλλιέργειες, με μεράκι πρωτομάθητου και συνέπεια επαγγελματία. Βοηθάει κι ο Δημήτρης (σ.σ. γεωπόνος). Όταν έμαθα για τον ξενώνα, ήμουν σίγουρη πως θα είναι ωραία. Έκανα λάθος. Είναι ο παράδεισος. Ένα μειονέκτημα έχει. Μπορεί να σας αρέσει τόσο, που να μη δείτε την παραθαλάσσια πόλη του Γυθείου.

Τα δωμάτια, κανένα ίδιο με το άλλο, είναι καταπληκτικά. Τα έπιπλα, έχουν έρθει από την Ιταλία (αδυναμίες γαρ, ο Δημήτρης έχει σπουδάσει εκεί). Τα κρεβάτια με εντυπωσιακά κεφαλάρια, σε άλλα δωμάτια ένα γραμμόφωνο, σε άλλα μια εντυπωσιακή πολυθρόνα, πάντα μια λεπτομέρεια που κάνει το καθένα μοναδικό. Και στους τοίχους, χρώματα παντού. Αντιφατικά. Πράσινο της όψιμης χλόης με βιολετί του δειλινού, μπλε του κοβάλτιου με ψημένο πορτοκαλί, νεοκλασικό σταχτόγκριζο με κίτρινο του κάδμιου, και, σε σημεία, στο μπογιατισμένο σοβά αφήνεται με φροντίδα να διαφανεί η ψημένη μανιάτικη πέτρα, σαν καπριτσιόζα γυναίκα που έχει επίτηδες ακάλυπτο τον ένα της ώμο...

Όταν κοιμήθηκα σιγουρεύτηκα πως είμαι στη γη των θεών. Η έμφαση, είναι φανερό, δόθηκε στα φιλικά προς τον άνθρωπο υλικά. Αφράτα ασπρόρουχα, κλινοσκεπάσματα, πετσέτες, παπλώματα, αλλά και τα στρώματα και τα επιστρώματα, 100% βαμβακερά, όλα είναι Coco-mαt και στο μοντέρνο μπάνιο σε περιμένει ένα σετάκι ταξιδιού με φυτικά προϊόντα του Κορρέ. Η αϋπνία φοβάται, δεν μένει σ΄αυτόν τον πύργο...

Το πρωί με ξύπνησε η φωνή της Γιώτας απέξω, μιλούσε στο τηλέφωνο. Ενημέρωνε την αδελφή της να δει το οδοιπορικό στη Net, έδειχνε τη μαμά τους, τη Χρυσούλα που παρασκεύαζε χειροποίητο σαπούνι ελιάς. Ρωτήστε, μπορείτε να παρακολουθήσετε την παρασκευή κι εσείς...
Έξω η χλόη αφήνει πράσινα μουρμουρητά που χαϊδεύουν τα πόδια σου καθώς προχωράς προς το κεντρικό κτήριο όπου σερβίρεται το πρωινό. Το χώμα σε αυτή την περιοχή έχει καλλιεργηθεί με αγάπη.
Α, και να φάτε οπωσδήποτε. Μαγειρεύουν και οι δύο. Στον ξυλόφουρνο στην αυλή. Τα περισσότερα από τα αγαθά του καθημερινού πρωινού και του φαγητού, τα λαχανικά και τα φρούτα, το λάδι, οι ελιές και τα κρέατα καλλιεργούνται και φροντίζονται με βιολογικό τρόπο στο αγρόκτημα της οικογένειας Πετροπουλάκη. Έχει απ; όλα: σπιτικά γλυκά του κουταλιού και μαρμελάδες, τραβηχτές μανιάτικες πίτες, ροφήματα του βουνού, μελισσόχορτο, χορτάρι της Παναγιάς, μέντα, βάλσαμο, θυμάρι, ρίγανη. Το πλούσιο τραπέζι θα προσφέρει καγιανά, λουκάνικο καπνιστό, χοιρινό παστό, κόκορα χωριάτικο, χειροποίητα ζυμαρικά, χορτόπιτες και ζυμωτό ψωμί στο από τα χέρια της κυρά Χρυσούλας.
Παντού φαίνεται το ενδιαφέρον δύο νέων, μοντέρνων, φιλόξενων ανθρώπων, που βλέπουν τους επισκέπτες τους ως φιλοξενούμενους . Info: www.pyrgospetropoulaki.com

Κατά τη διάρκεια της εβδομάδας μπορείτε να παρακολουθήσετε: Ζύμωμα και φούρνισμα ψωμιού σε παραδοσιακό φούρνο, παρασκευή πράσινου σαπουνιού από ελαιόλαδα, παρασκευή μαρμελάδας, σάλτσες και γλυκά του κουταλιού, περίοδος συγκομιδής της ελιάς Νοέμβριο - Μάρτιο, παρασκευή βρώσιμων ελιών. Αν οι δραστηριότητες αυτές σας αφήνουν αδιάφορους, μπορείτε να απολαύσετε τη γύρω περιοχή.
Το Γύθειο είναι ιστορική πόλη που βρίσκεται στη νότια Πελοπόννησο κοντά στις εκβολές του ποταμού Ευρώτα, αριστερά του μυχού του λακωνικού κόλπου. Η νότια άκρη της πόλης του Γυθείου ενώνεται χερσαία με ένα μικρό νησί, την αρχαία Κρανάη ή Μαραθονήσι.
Σύμφωνα με έναν αρχαίο θρύλο το Γύθειο ιδρύθηκε από τον Ηρακλή και τον Απόλλωνα. Σύμφωνα με τον γεωγράφο του 2ου αιώνα μ.Χ Παυσανία, ο ομηρικός Πάρης, πέρασε σε αυτό την πρώτη του νύχτα με την Ελένη, ύστερα από την αρπαγή της. Πολλά ερείπια από την ρωμαϊκή εποχή διασώζονται στην ευρύτερη περιοχή, ενώ διασώζονται στην παλιά πόλη αρχαίο θέατρο, στο δε λόφο πίσω από την πόλη τα ερείπια ενός ιερού του Διονύσου σχηματίσθηκε για πρώτη φορά το 1835, με έδρα το Γύθειο (Μαραθονήσι). Είχε σφραγίδα κυκλική με έμβλημα μια εικόνα που αναπαριστούσε την έριδα μεταξύ του Ηρακλή και του Απόλλωνα για τον τρίποδα. Η σύγχρονη πόλη, υψώνεται αμφιθεατρικά πάνω από τον λιμένα.

Οι γύρω παραλίες της Σελινίτσας και του Μαυροβουνίου, με τις θαυμάσιες αμμουδιές, προσφέρονται για σέρφινγκ και άλλα θαλάσσια σπορ. Σ' όλες τους, έχουν απονεμηθεί «γαλάζιες σημαίες». Στο Μαυροβούνι στη Σελινίτσα, αλλά και σε άλλες παραλίες του Δήμου Γυθείου χελώνες καρέτα - καρέτα έρχονται πάντα στην ίδια παραλία να γεννήσουν - απόδειξη τουριστικής υποδομής που δεν αντιστρατεύεται το περιβάλλον.
Εκτός από τις παραλιακές περιοχές του Δήμου Γυθείου μπορείτε να χαρείτε περιοχές με φυσικές ομορφιές ενταγμένες στο δίκτυο «Φύση 2000 GR Όρος Ταΰγετος» όπως: Κρήνη, Σκαμνάκι, Πολυάραβος, Λυγερέας, Δροσοπηγή και μοναδικά μνημεία μανιάτικης αρχιτεκτονικής (Πυργόσπιτα - εκκλησίες κλπ.) σε όλα τα χωριά του Δήμου: Καρυούπολη, Κονάκια, Πολυάραβος, Χωσιάρι, Μαυροβούνι, Αγερανός, Σκουτάρι, Καρβελά, Μυρσίνη, Δροσοπηγή, Αιγιές, Σκαμνάκι, Λυγερέας κλπ.
Στο Δήμο Γυθείου βρίσκονται οι παρακάτω 6 παραδοσιακοί οικισμοί
Γύθειο ολόκληρος ο οικισμός, Αγερανός, Αστέριον (τα Σολά),
Καρυούπολις, Καυκί, Πολυάραβος.

Στο Γύθειο, το Μαυροβούνι, το Σκουτάρι και το Βαθύ, λειτουργούν μεγάλες και μικρές ξενοδοχειακές μονάδες, διαμερίσματα και ξενώνες, οργανωμένα μεγάλα κάμπινγκ. Να πάτε!

Πληροφορίες:
Ξενοδοχείο Πύργος Πετροπουλάκη Γη Θεών
Γύθειο
Τηλ.: 2733300633 - κιν.: 6944692622
Web: http://www.pyrgospetropoulaki.com
Ε-mail: info@pyrgospetropoulaki.com

Aιολίδες
Λίμνη Πλαστήρα

Pindos Resort
Βάλια Κάλντα

Ξενώνας Ν. & Ι. Τσουμάνη
M. Πάπιγκο - Ζαγόρι

Ξύλινο Χωριό
Ελάτη Τρικάλων (Περτούλι)

Αρχοντικό Παρίσης
Λαύκος Πηλίου

*Τόποι: Στο αρχείο του Ως3.