iΑρχικήiσελίδα

iΤαυτότητα

iΠεριεχόμενα

iΑρχείο

iRadio Αrtως

iExodως3

 

 

 

 

 

 

 

 
Τόποι & προορισμοί

ΤΣΙΝΤΖΙΝΑ
Στην ορεινή Λακωνία...

KEIMENO: ΜΠΑΜΠΗΣ ΞΑΡΧΑΚΟΣ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΦΑΝΗ ΞΑΡΧΑΚΟΥ


Τσίντζινα

Ο Τόπος είναι Αλλού και 'μεις για 'κει κινήσαμε...
Αθήνα, Τρίπολη, σήραγγα Αρτεμισίου, 1,5 ώρα άνετη διαδρομή. Παίρνουμε τον δρόμο για τη Σπάρτη και 23 χιλιόμετρα μετά τη διασταύρωση, εγκαταλείπουμε το κεντρικό οδικό δίκτυο στρίβοντας αριστερά. Κατευθυνόμαστε για Καρυές, Βαρβίτσα, Βαμβακού, Καστάνιτσα, Βασαρά, Βέροια και Τσίντζινα -που στις πινακίδες αναφέρονται κι ως Πολύδροσο. Ο δρόμος στενός, στροφές, χαμηλοί όγκοι βουνών, ρεματιές. Χαμηλές ταχύτητες στο X-Trail για να απολαύσουμε το ταξίδι στον Πάρνωνα.
Στα χωριά λες και σταμάτησε ο χρόνος. Ερημιά. Αν και τα σπίτια ήταν σε καλή κατάσταση, φρεσκοβαμμένα, με τους μπαξέδες τους, τα λουλούδια τους στα μπαλκόνια κι όμως δεν συναντάμε ψυχή. Ίσως επειδή είναι μεσημέρι, είπαμε, ξεκουράζονται. Αυτό επαναλήφθηκε σε όλα τα χωριά που περάσαμε. Όλα κλειστά. Ασυνήθιστοι από το θέαμα, η πρώτη μας επαφή με το τόπο μάς γέμισε πολλά ερωτηματικά.
Μεσημεράκι περνάμε από τη Βέροια. Στο καφενεδάκι της κεντρικής πλατείας δυο γέροντες μας κοιτούν με περιέργεια...
Συνεχίζουμε να ανηφορίζουμε τον Πάρνωνα μέσα από το πανέμορφο ελατοδάσος απολαμβάνοντας το τοπίο. Πλούσιο μέρος. Ελιές, καστανιές, περιποιημένα περιβόλια στις πλαγιές. Μετά από μιάμιση ώρα πλησιάζουμε στον τελικό μας προορισμό. Η ταμπέλα έγραφε Τσίτζινα (Πολύδροσο). Σε μια στροφή φανερώθηκε απότομα μπροστά μας να στέκει εκεί, χτισμένο σε μια απότομη πλαγιά του βουνού. Σταματήσαμε για να θαυμάσουμε τη θέα. Μοιάζει μ' ένα πελώριο κρατήρα! Στη βάση του βρίσκεται ο οικισμός, περικυκλωμένος από πυκνά δάση ελάτων. Απαράμιλλη φυσική ομορφιά.


Πηγές

Η επαφή με τους λιγοστούς κατοίκους...
«Καλώς τους, καλώς τους!» Εγκάρδια υποδοχή από τους λιγοστούς κατοίκους. Τον αεικίνητο Γιάννη Σπυρίδη τον «δάσκαλο», τη «ψυχή» του χωριού κι από τους βασικούς συντελεστές της χάραξης και σηματοδότησης των μονοπατιών. Γεμάτος ρομαντισμό, αγάπη και ενδιαφέρον για τον τόπο του. Κάθε σημείο της διαδρομής αντιπροσωπεύει για τον Δάσκαλο μια μακρινή εικόνα, ένα παλιό περιστατικό από την παιδική του ηλικία. Ο καλύτερος ξεναγός μας. Ξέρει την ιστορία της περιοχής, πέτρα-πέτρα, κλωνάρι-κλωνάρι και μας την εξιστορούσε τα βράδια, κάνοντάς μας να ταξιδεύουμε στο χρόνο, παρέα με τους θρύλους τις νεράιδες και τις νύμφες, με τον Αη Γιάννη και τον Πάνα και όλες τις παραδόσεις της περιοχής.
Η Τασία Κυριακούλια, ιδιοκτήτρια του μοναδικού καφενείου το «ΜΟΤΙΒΟ», μας κερνάει για το 'καλώς όρισες' ντόπιο γλυκό από κάστανα. Το μαγαζάκι της βρίσκεται στον κεντρικό δρόμο, 100 περίπου μέτρα ανατολικά της πλατείας. Στεγάζεται στο πέτρινο σπίτι όπου «έζησε, δούλεψε και στοχάστηκε ο δημοσιογράφος και ποιητής Γιάννης Κ. Ανδριτσάκης, ο αλησμόνητος Μοτίβος», όπως αναφέρει εντοιχισμένη πλακέτα δίπλα στην είσοδο.
Η Μάντω, με τη μοναδική ταβέρνα στη περιοχή, (ανοιχτή καλοκαίρι και χειμώνα Παρασκευο-Σαββατο-Κύριακα), μας προσκαλεί, να μας φιλέψει με τους φημισμένους περίπλοκους μεζέδες της.


Ο ξενώνας "Σχολαρχείο"

Στο Σχολαρχείο για ολιγο-ήρεμες διακοπές...
Στο βόρειο τμήμα της πλατείας βρίσκεται ο ξενώνας «Σχολαρχείο». Πάνω από το υπέρθυρο της κεντρικής εισόδου μια εντοιχισμένη μαρμάρινη πλάκα αναγράφει: «ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΑΡΡΕΝΩΝ. ΑΝΕΓΕΡΘΗ ΔΑΠΑΝΑΙΣ ΤΟΥ ΦΙΛΟΠΑΤΡΙΔΟΣ ΙΩΑΝΝΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ 1891».
Το παλιό -εγκαταλελειμμένο- σχολείο, το μετέτρεψαν σε ξενώνα, ο Αντώνης και η Μαρία πριν από μερικά χρόνια. Ακτινολόγος, ο Αντώνης, από τη περιοχή καταγόμενος, ψυχολόγος, η Μαρία από την Κρήτη, γνωρίστηκαν στους Γιατρούς του Κόσμου, ένωσαν τις ζωές και τα όνειρά τους, δημιουργώντας ένα χώρο ψυχοθεραπείας, για ταλαιπωρημένους «ταξιδευτές» (όπως εμείς!). Χωρίς τηλεόραση, χωρίς εφημερίδες, χωρίς κινητά (είναι δύσκολη η λήψη σήματος σε όλη τη περιοχή). Παλιά έπιπλα, φωτογραφίες εποχής στους τοίχους, ενώ ανάλογη της υψηλής αισθητικής του χώρου είναι και η μουσική (κινέζικη όπερα σε χαμηλούς τόνους...). Η ποικιλία βιβλίων-περιοδικών, τα νόστιμα φαγητά της Μαρίας και οι ιστορίες της παρέας δίπλα στο τζάκι συνοδεία από το απαραίτητο Κρητικό βαρελίσιο κρασάκι, κάνουν τη διαμονή μας στο «Σχολαρχείο» μαγική.


Μονοπάτι

Περιπλάνηση στο βουνό
Το χειμώνα υπάρχει μόνο ο φιλόξενος ξενώνας, για όσους θελήσουν να επισκεφτούν το μέρος. Με την απόλυτη ησυχία (όλη την ημέρα ακούς μόνο τα πουλιά που κελαηδούν) και με τα εννέα πεζοπορικά μονοπάτια (ο χρόνος και ο βαθμός δυσκολίας τους διαφέρει), που ξεκινούν από τη πλατεία, ο τόπος προσφέρεται για λίγες μέρες ξεκούρασης. Όλα τα μονοπάτια είναι χαρτογραφημένα και σηματοδοτημένα και καταλήγουν σε πηγές ή σε εκκλησίες. Στη διαδρομή συναντάς ιστορικούς οικισμούς, βυζαντινές μονές, εκκλησίες, ποτάμια και γεφύρια, που συνδέουν αρμονικά την ιστορία με το φυσικό κάλλος, γεμίζοντας σε εικόνες, τις οποίες κουβαλάς για πάντα μαζί σου.
Στον ορεινό όγκο του Πάρνωνα όπου βρίσκονται τα Τσίντζινα, συναντά κανείς τοπία απαράμιλλου φυσικού κάλλους. Η γύρω περιοχή προσφέρεται για εξερεύνηση όχι μόνο για πεζοπόρους αλλά και για ορειβάτες, μιας και η κορυφή του Πάρνωνα, η Μεγάλη Τούρλα στα 1942μ. υψόμετρο, τους περιμένει, προσκαλώντας τους να διασχίσουν το πανέμορφο φαράγγι για να την συναντήσουν. Το μονοπάτι όσο ανεβαίνεις γίνεται απότομο και κακοτράχαλο. Η βλάστηση που κυριαρχεί είναι χαμηλά κέδρα και αγκαθωτοί θάμνοι. Χτισμένος στις απόκρημνες πλαγιές βρίσκεται ο υποβλητικός ναϊσκος του Αϊ-Γιάννη. Στο βάθος της μεγάλης σπηλιάς με την πυραμιδοειδή οροφή και τους παραπετασματοειδείς σταλακτίτες, ο λιτός ναϊσκος είναι προσβάσιμος από το ανηφορικό μονοπάτι σε 20 λεπτά. Από εκεί το πανοραμικό τοπίο του λεκανοπέδιο σε ανταμείβει για τον κόπο σου. Φημισμένο μνημείo που δεσπόζει επιβλητικό σαν φρούριο στην περιοχή είναι και το μοναστήρι των Αγ. Αναργύρων. Χάνεται στα βάθη του χρόνου η ίδρυση του.


Ο υποβλητικός ναΐσκος του Αϊ-Γιάννη.

Από τον Θόδωρο Κολοκοτρώνη στον ... Άρη Βελουχιώτη
Πλούσια είναι η ιστορία της περιοχής. Αν και δεν υπάρχουν επαρκεί στοιχεία -εκτός από μερικά αρχαία όστρακα που έχουν βρεθεί και κάποιες φήμες για ένα ναό πιθανόν του Πάνα-, το σίγουρο είναι ότι ο Πάρνωνας με το γόνιμο έδαφός του ήταν τόπος ιερός για τους Σπαρτιάτες.
Τα Τσίντζινα, πρωτοπαρουσιάζονται ιστορικά σε ένα βυζαντινό Χρυσόβουλο του 1292 ή κατ΄ άλλους, 1295 μ.Χ. σαν ένα από τα νεότερα χωριά της περιοχής αυτής του Πάρνωνα, περιοχής η οποία αποτελούσε μέρος της ιστορικής Κυνουρίας στις παρυφές της Τσακωνιάς και συνόρευε άμεσα με τα προάστια της ιστορικής Λακεδαίμονος. Σημαντική ήταν η συνεισφορά των Τσιντζινιωτών κατά την επανάσταση του 1821. Το πέρασμα και η παραμονή του Κολοκοτρώνη από τα Τσίντζινα έχει αποτυπωθεί σε επιστολή που έγραψε το 1825 με παραλήπτη το Νικηταρά.
Προπολεμικά το χωριό είχε περίπου 2.000 κατοίκους. Με φούρνους, φαρμακεία, ραφεία, χασάπικα, παντοπωλεία και με 20 ταβέρνες! Για πολλούς Σπαρτιάτες παραθεριστές τα Τσίντζινα ήταν τότε (έλεγαν) η ...Χονολουλού της Πελοποννήσου.
Στα Τσίντζινα, την περίοδο της Αντίστασης 1941-'49 ενάντια στους ξένους κατακτητές και στους ντόπιους συνεργάτες τους, ήταν η έδρα του 8ου Συντάγματος της 9ης Ταξιαρχίας του ΕΛΑΣ, καθώς και η έδρα του Ανταρτοδικείου. Το σπίτι που έμενε ο Άρης Βελουχιώτης υπάρχει ακόμα, ενώ ο πύρινος λόγος που έβγαλε στη κεντρική πλατεία ο παπά Ανυπόμονος πριν από τη νικηφόρα κατά των Γερμανών «Μάχη τον Βουρλιά», αντηχεί ακόμα, στριφογυρίζοντας μέσα από τα πλακόστρωτα δρομάκια του χωριού.
Μετά το πόλεμο έφυγαν οι κάτοικοι. Άλλοι στο «εξωτερικό», άλλοι στο «εσωτερικό», ερήμωσε ο τόπος. Ήταν κι η φτώχια, δύσκολα να ζήσει κανείς εκεί όλο το χρόνο. Παρόλα αυτά, όπου κι αν πήγαν, πήραν μαζί τους και τις αναμνήσεις τους. Τ' αγαπούν το χωριό τους. Κατά καιρούς επιστρέφουν και τις λίγες μέρες που μένουν εκεί, δουλεύουν για να το ξανακάνουν όπως παλιά. Σχεδόν όλα τα σπίτια έχουν αναπαλαιωθεί, όλοι οι δρόμοι έχουν επιδιορθωθεί. Τους καλοκαιρινούς μήνες δε, τα Τσίντζινα ξαναζωντανεύουν. Αν βοηθήσει και το κράτος με τα προγράμματα του ΕΟΤ για τον Αγροτουρισμό, ίσως επιστρέψουν μόνιμα, όπως ο Αντώνης και η Μαρία...


Όλα τα μονοπάτια είναι χαρτογραφημένα και σηματοδοτημένα

Το γλυκό κουταλιού από κάστανο...
Η πολύ καλή δουλειά πού έχει κάνει το δασαρχείο της Σπάρτης, διατηρώντας και αναδεικνύοντας τη φυσική και τη πολιτισμική κληρονομιά του Πάρνωνα, αξίζουν κάθε έπαινο. Φεύγοντας, από τον Πάρνωνα πήραμε μαζί μας, -εκτός από το καταπληκτικό ντόπιο λάδι, τις ελιές, το καπνιστό χοιρινό, τη μαρμελάδα και το γλυκό από κάστανα- και μια γεύση από Ελλάδα, που τόσο μας έχει λείψει!
Οδηγίες: H απόσταση από την Αθήνα είναι περίπου τρεις ώρες. Πριν εγκαταλείψετε τον εθνικό δρόμο φροντίστε να γεμίσετε με καύσιμα το αυτοκίνητό σας. Εάν επισκεφθείτε τη περιοχή φροντίστε να έχετε μαζί σας τα απαραίτητα εφόδια: Τσιγάρα, τηλεκάρτες κ.λ.π. Μοναδικό κατάλυμα της περιοχής είναι ο Ξενώνας Σχολαρχείο, στα Τσιτζίνια. Τέλος, ο Πάρνωνας προσφέρεται για τους λάτρεις της περιπέτειας, οπότε όσοι επιλέξετε να πάτε με μηχανή ή τζιπ 4Χ4, χωρίς αμφιβολία, ο τόπος θα σας αποζημιώσει.

Πληροφορίες:
Ξενώνας Σχολαρχείο: Τηλ. 2731 096276 , 6974 605167
www.sholarxio.com

Δήμος Φεράπνων: Τηλ. 2731 74400
Δασαρχείο Σπάρτης: Τηλ. 2731 26511, 21393



 

Η Θηρασιά
Ορεινή Κορινθία
Η Λεύκη
Ο Μόχλος
Στον Όλυμπο
Ο Σαραντάπηχος
Το Σκινοσέλι
Το Σουφλί
Οι Σπέτσες
Η Σύρος εκ των έσω
Ο Τριπόταμος
Στα Τζίντζινα
Η Λευκάδα του Τυρκουάζ
Γύθειο, η γη των θεών
Στον Παρνασσό
Η Μονεμβασιά
Η Δημητσάνα
Η Σίφνος
Tο Mεσολόγγι
Η Κομοτηνή
Η Αρναία
Προορισμοί εντός:
Λίμνη Κερκίνη, Χίος, Μακρινίτσα, Kορυσχάδες, Καλάβρυτα, Κέρκυρα
Καλοκαίρι στα άκρα:
Ηράκλεια, Θηρασιά,
Αμοργός, Δονούσα, Αστυπάλαια,
Τήλος, Νίσυρος

Θεσσαλονίκη
Φύσηξε ο βαρδάρης...

Ραψάνη:
Στη σκιά του Ολύμπου

Γκιώνα:
Ανάβαση στη κορυφή