Oι άνθρωποι που ήθελαν
να αλλάξουν τον κόσμο
Μάνος Χατζιδάκις
Μελίνα Μερκούρη
Μάνος Λοϊζος
Μίκης Θεοδωράκης
Νίκος Καββαδίας
Γιάννης Ρίτσος
Γιώργος Σεφέρης
Ιάκωβος Καμπανέλλης
Τσε Γκεβάρα
Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα
Βλαντίμιρ Μαγιακόφσκι
Νίκος Μπελογιάννης
Άγγελος Σικελιανός
Άρης Βελουχιώτης
Πάμπλο Νερούδα
Ανδρέας Εμπειρίκος
Μπέρτολτ Μπρεχτ
Παύλος Σιδηρόπουλος
Χάρολντ Πίντερ

Μανώλης Αναγνωστάκης

Βλαντίμιρ Λένιν
Μαρία Δημητριάδη

Οδυσσέας Ελύτης

Κώστας Βάρναλης
Κάρολος Κουν
Κώστας Καρυωτάκης
Βασίλης Τσιτσάνης
Νίκος Παπάζογλου
Τζον Λένον
Πάτι Σμιθ
Γεώργιος Καραϊσκάκης
Νίκος Καζαντζάκης
Νίκος Ξυλούρης
Μάνος Ξυδούς
Στρατής Τσίρκας
Φερνάντο Πεσσόα
Νικόλας Άσιμος
Τσαρλς Μπουκόφσκι
Κατερίνα Γώγου


Ειδικά αφιερώματα
Λίνα Νικολακοπούλου
Σταμάτης Κραουνάκης
Κική Δημουλά
Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Διονύσης Τσακνής
Νίκος Εγγονόπουλος
Δημήτρης Χορν
Κωνσταντίνος Καβάφης
Θόδωρος Αγγελόπουλος
Θάνος Μικρούτσικος
Αλέξης Μινωτής
Μίμης Πλέσσας
Χάρις Αλεξίου
Δήμητρα Γαλάνη
Θανάσης Βέγγος
Λαυρέντης Μαχαιρίτσας
Σταύρος Ξαρχάκος
Νίκος Γκάτσος
Μάρκος Βαμβακάρης
Γιάννης Τσαρούχης
Κατίνα Παξινού
Μιχάλης Καραγάτσης
Διονύσης Σαββόπουλος
Ελένη Καραϊνδρου
Άντριου Λόιντ Γουέμπερ
Πέδρο Αλμοδόβαρ
Άγαμοι Θύται
Σπείρα Σπείρα
Αγκάθα Κρίστι
Σαλβαντόρ Νταλί
Τζον Μάλκοβιτς
Αντζελίνα Τζολί
Νίνο Ρότα

Aφιέρωμα: Μετάδοση
200 θεατρικών παραστάσεων
από το Ελληνικό και Ξένο Δραματολόγιο




 

 
Αφιερώματα  

Σπείρα Σπείρα
- Iανουάριος 2010
(Τελευταία ενημέρωση 12/02/14)

Αφιέρωμα / Συνέντευξη Video

ΔΕΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ΣΠΕΙΡΑ ΣΠΕΙΡΑ

Επιμέλεια: Σταμάτης Κραουνάκης,
Κείμενα: Σταμάτης Κραουνάκης, Νίκος Βιδάλης, Νατάσα Ξαρχάκου, Γιώργος Νικολαϊδης
Φωτογραφίες: Αρχείο Ως3
Μουσική επιμέλεια: Άρης Δούκας

ΤΑ ΓΕΝΕΘΛΙΑ



10 ΧΡΟΝΙΑ ΣΠΕΙΡΑ ΣΠΕΙΡΑ
Τραγούδι:
Kυκλοφορώ κι οπλοφορώ+Καντήλια+Γάτος - Σταμάτης Κραουνάκης/Σπείρα Σπείρα
Ακούστε...
Διάρκεια: 04:57 - (1.184KB)
Στίχοι: Σταμάτης Κραουνάκης, Λίνα Νικολακοπούλου - Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης


Eσόδεια δεκαετίας, ώρες πρόβας, πίστη στο καλύτερο,
στην εσωτερική επικοινωνία του καλλιτέχνη με τον θεατή.
Καθαρά τα λόγια. Καθαρά τη μουσική.
Όλους που στήριξαν να ζήσουμε ευχαριστούμε κι αν αύριο χαθούμε,
φτάσαμε ως εδώ δέκα χρόνια!
Festi valium - 10 χρόνια Σπείρα Σπείρα!!!
ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΜΕ

...και τώρα σέικ!




Ξεφυλλίζοντας την καρδιά μου όσα έκλεισε μέσα της αυτά τα δέκα χρόνια μένει μόνο αγάπη και υπομονή. Κάτι που δεν είχα και το απόκτησα χάρη στο σχολείο αυτό. Είναι η Σπείρα σχολείο; Είναι. Έπρεπε να τους μάθω δυο πράγματα. Ότι το τραγούδι είναι προσωπική παράσταση και ότι η διάδοχη από τραγούδι σε τραγούδι ένα σενάριο, όπου ο κάθε παίκτης οφείλει να παραδώσει στον άλλον τον πήχη ακόμα πιο ψηλά. Ποια επιτυχημένη συνταγή! Ποιο μυστικό; Θέλετε να μάθετε πόσο κοστίζει κάθε χρόνο σε κόπο, ιδρώτα, χρήματα η εκπαίδευση της Αρτιότητας; Η μη ένταξη στη λογική της αρπαχτής; Πόσες φορές προβάρονται η κάθε σκηνή, η κάθε αντίδραση; Η κάθε κίνηση; Αν δε γεμίσει κάθε βράδυ το αιθουσάκι, στο τέλος της χρονιάς ο ...Σταμάτης πληρώνει το τίμημα της «ελευθερίας» μας... και της ελευθερίας του.
Η ερώτηση κάθε Κυριακή: «Τι πήραν τα παιδιά;»
Το κοινό μάς χάρισε την αντοχή στο χρόνο και η συμφωνία μας να παραμείνουμε στις θέσεις μας όσο αντέχουμε. Ας μην παραπονιόμαστε, αντέξαμε, κάναμε τα Χορικά -μεγάλη στιγμή!- το Ηρώδειο -ιστορική βραδιά! Ο ουρανός που μας ένωσε, αυτός θα δώσει και το σημάδι για το πότε θα σταματήσουμε, προς το παρόν πάμε για άλλη μια δεκαετία «στοίχημα».
Βγάλαμε κι ανθρώπους χρήσιμους. Καμαρώνω: όπου πάνε τα «παιδιά μου» ακούω τα καλύτερα. Απ' την άλλη αρνούμαι να είμαι ένας πατέρας σπασίκλας και αυστηρός. Παρά μονό όταν δε σέβονται το ταλέντο τους. Σωστά μάλλον μου τους έστειλε ο Θεός. Την ώρα που θα άρχιζα να επαναπαύομαι μάλλον... Ξαναμπήκα πρώτος εγώ στην πειθαρχία... Δεν υπάρχει αυτονόητο. Από την αρχή.Τα φωνήεντα είναι μακρά και βραχέα, έτσι ανοίγω πάνω στο ρυθμό τη φράση μου. Οι νότες είναι εργαλεία. Άλλες μιλιούνται, άλλες τραγουδιούνται.
Στόχος: να φωτιστεί το περιεχόμενο!
Απλά πράγματα. Το δυστύχημα είναι ότι τα παιδιά έρχονται από τις σχολές «πυροβολημένα». Δεν έχουν ενημερωθεί για τα απλά. Είναι ανταγωνιστικοί. Δεν έχουν μέτρο. Δεν έχουν ρυθμό. Είναι πολύ σκληρή η δουλειά πια: Δεν κάνεις; Έφυγες. Κανείς δε δίνει χρόνο για να σε βελτιώσει. Ίσως αυτό να είναι σε μας που κάνει τη διαφορά. Απ' την άλλη επειδή αντέχουμε ως αυτοδιαχειριζόμενοι και τις δύσκολες μέρες -με προσωπικά κόστη ο καθένας, αλλά τα καταφέρνουμε, δεν κινδυνεύουμε-  να το κλείσουμε επειδή δε βγαίνει ο επιχειρηματίας!
Είναι κατανοητό αυτό, δεν είναι;
Κάθε χρόνο δίνουμε εξετάσεις από την αρχή στο κοινό.
Πέρσι «βάλαμε δύσκολα». Έπρεπε. Ήταν μια χρονιά που κάηκε η Αθήνα, σκοτώθηκε ένα παιδί - κάναμε ένα «μαύρο» θέαμα. Μελοποιήσαμε ποιητές.
Κερδίσαμε κοινό που μέχρι τότε δε μας είχε και για πολύ σοβαρούς. Απ' την άλλη, οι σταθεροί μας, του επιθεωρησιακού, κωμικού μας  χαρακτήρα «πελάτες» ψιλοδυσαρεστήθηκαν... Έτσι είναι αυτά, δεν πειράζει. Φέτος ξεδίνουμε, άλλαξε το αίσθημα ολονών μας έτσι κι αλλιώς... Κάτι ελπίζουμε. Τραγουδάει ο κόσμος, χορεύει,  ανεβαίνει στη σκηνή. Είναι πάρτι σε φτωχογειτονιά. Είμαστε πιθανόν  το πιο φτηνό θέαμα στην πόλη. Φεύγουν όλοι ανεβασμένοι. Αυτό μου λένε την επόμενη μέρα. Το παιδικό μας έγινε μια κούκλα.
Ήρθε ο Βασίλης Βασιλάκης, μια ηθοποιάρα,  παλιός μου κολλητός από τον Κουν, και η Ηρώ Σαΐα, πρώτο σπειρίτισσα από το '98, από τα πρώτα μας παιδιά, επέστρεψε φέτος. Μετά από 5 χρόνια θητείας στο καλό τραγούδι, αποφάσισε να γραφτεί στη σχολή του Αρμένη,  να πάρει και τη θεατρική σπουδή επίσημα, και φτιάξαμε μια παιδική παράσταση πολύ όμορφη για τα Αθηναιόπουλα. Να και τρεις καινούργιοι Σπειρίτες εδώ: ο Γεροντίδης, η Κρητικού και η Σκαφτούρου. Δυο πράγματα με κάνουν να φχαριστιέμαι, καθώς κυλάει η ζωή μας εδώ  που ζούμε. Είναι δύσκολο πολύ σε σκοτεινούς καιρούς να δουλεύεις για το φως. Αλλά η ανταμοιβή και η χαρά που γυρνάει πίσω δεν αποτιμάται με λεφτά.
Είναι πάγια υποθήκη στο χρόνο. Αυτό εξάλλου μάς κατάντησε από ένα λαό που τραγουδούσε, σ' ένα λαό που μιλάει μόνο για το χρήμα. Το άλλο είναι ότι μετράω ονόματα ανθρώπων που άνοιξαν τα φτερά τους από δω και μετράω τα αστέρια μας: Ευσταθία, Καραδήμος, Ρίτα Αντωνοπούλου, ο Γιαννάκης ο Καράλης, Βικτωρία Ταγκούλη, ο συνθέτης Χρήστος Θεοδώρου, ο Χρήστος Κανελόπουλος, εξαίρετος περφόρμερ και πολύ καλός στιχουργός, ο Στέλιος  Καρπαθάκης, φωνή σπουδαία. Η φίλη μου η Αντιγόνη Αραμπατζόγλου στο Ρέθυμνο, μετά από ένα σεμινάριό μου στα Ανώγεια, οργάνωσε τις «Φωνές του Νότου», μια Σπείρα της  Κρήτης μ' έναν τρόπο. Ανοίγει ο στρατός και ανοίγουν και τα τραγούδια φτερά.
Τώρα, σήμερα το πρώτο μας ρεπό. Έστειλα διορθώσεις στην Ελεάννα που κάνει βοηθός μου στο παιδικό, περνάει στο κομπιούτερ τη μετάφραση του «Βικτόρ ή τα παιδιά στην εξουσία» που έκανε για μας η Αλεξάνδρα Παντελάκη, για να αρχίσω να δουλεύω το λιμπρέτο... για το φεστιβάλ τον Ιούνιο! Το πρώτο μας μιούζικαλ. Μιλήσαμε το πρωί...Μετά οι άλλοι ετοιμάζουν το φροντιστήριο για την πρόβα.
Δέκα ξενύχτια και μετά πρόβα.
Η Παρθένα φωνάζει ότι μαλάσανε τα φωνητικά. Ο Άρης τούς μαζεύει για διορθώσεις. Η Άννα τα 'χει φτύσει. Παίζει ακορντεόν και στα 2 έργα και κάνει πτυχίο στα θεωρητικά. Ο Μουστάκας μαζεύει υλικό για το σουρεαλισμό. Ο Στηβ ξανατσεκάρει τη μετάφραση. Η Σοφία, η κρουστός μας, ζητάει  μαρίμπα και βιμπράφωνο -ευχαρίστως δεχόμαστε μαρίμπα και βιμπράφωνο, αν σας περισσεύουν. Ο Νίκος Χατζόπουλος, ένας από τους καλύτερους Έλληνες μπασίστες, προτιμάει το χαμηλό μας μεροκάματο και το γουσταριλίκι του. Ο Τζερόμ έχει αποφασίσει να μου ραπάρει τα άπαντά μου. Η Κοσκινά αγχώνεται με τον επόμενο ρόλο από τώρα. Ο Μοσχονάς δεν παίζεται στα τούρκικα τραγούδια- βρήκε πρωινή δουλειά για να ισοφαρίζει. Τέλος η Λέμπερου είναι συνταρακτική λαϊκή τραγουδίστρια και διαβάζει κλαρίνο σαν παλαβή. Αυτή είναι η κατάσταση μας.
Η Γιούλα Αναγνωστοπούλου, η Ελένη Συροπούλου, η Δέσποινα Κραουνάκη και η δικηγόρος μας Έλενη Κατσάρου και ο λογιστής μας Βασιλης Λερουνης είναι η ασπίδα μας. Σημειώνω και τους επαγγελματίες που γίνονται Σπείρα κάθε τόσο.Η απόφαση της σπουδαίας Αργυρώς Καπαρού να είναι συνειδητά μάχιμη τέταρτο χρόνε κοντά μας, αλλά και τα μωρά μας, όσοι πέρασαν από εδώ: Παπίου, Πωλίνα, Μελίνα Τανάγρη, Τζένη  Μπότση, ο  Γιώργος ο Νανούρης.
 Είναι πολλοί οι άνθρωποι που δεν έχουν δεχτεί να πληρωθούν από μας κι άλλοι που είναι έτοιμοι να τρέξουν μόλις τους το ζητήσω. φίλοι μου για πάντα μες στη ζωή κλείσαμε δεκαετία ούτε που το κατάλαβα! Χωρίς την αγκαλιά της Αθηναΐδας... Δε θα είχαμε καρπίσει.
Σταμάτης Κραουνάκης



10 ΧΡΟΝΙΑ ΣΠΕΙΡΑ ΣΠΕΙΡΑ
Τραγούδι:
Το ποντίκι - Σταμάτης Κραουνάκης/Σπείρα Σπείρα
Ακούστε...
Διάρκεια: 03:03 - (713KB)
Στίχοι: Σταμάτης Κραουνάκης
Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης - Πρώτη εκτέλεση: Σταμάτης Κραουνάκης/Χρήστος Στέργιογλου




Παρ΄ όλα αυτά, ας μιλήσουμε ο καθένας απ την μεριά του.
Τους αγαπώ όλους. Κι όσους αντέχουν και συνεχίζουν στα δύσκολα χρόνια. Με πίστη στην εσωτερική κατάθεση. Κι αντοχή στην απόφαση ότι εκτός ότι αντέχω να είμαι ο εαυτός μου, είμαι «όλοι τους».
Χαίρομαι που μοιράζομαι με νέους καλλιτέχνες. Την «ανησυχία» μου για το πώς παρουσιάζεται η  «αδόμενη» πράξη. Ακόμα ότι το τραγούδι «δεν είναι υπόθεση «των μικροφώνων», αλλά προσωπική επεξεργασία του μουσικού κειμένου, από το σώμα, το λαρύγγι και τον προσωπικό πολιτισμό του άδοντας. Ακούγεται δύσκολο.
 Είναι θέμα απόφασης του τι είναι η τέχνη μου. ΄Οσοι μένουν, πιστεύουν και αντέχουν «εμένα». Αγαπώ κι εκείνους που αναζητούν στην «έξω ζούγκλα», το ρόλο τους στο τραγούδι. Είναι όλοι ταλαντούχοι. Και όπου κι αν παρουσιαστούν, σκίζουν.
Αυτοί είναι οι εξάγγελοι «του κρυφού τραγουδοσχολείου μας «που δανείζεται από το θέατρο, τα εντελώς απαραίτητα, για να έχει το «θέμα μας» δημιουργική δουλειά με τον ψυχικό κόσμο του θεατή ακροατή.
Σταμάτης Κραουνάκης






Χρήστος Μουστάκας
Η «Σπείρα - Σπείρα» μπορώ να πω ότι μπήκε στη ζωή μου εντελώς τυχαία, αφού ποτέ ως τη στιγμή που πήγα στην ακρόαση, δεν είχα ψαχτεί προς αυτή την κατεύθυνση.
Η επαφή μου με την ομάδα κατά την περίοδο των σεμιναρίων, τον Ιανουάριο του 2001,  ήταν αποκαλυπτική. Αυτή η ομάδα είχε κοινή αισθητική με τη δική μου και οι στόχοι της κινούνταν πέρα από το σύνηθες ζητούμενο της εύκολης απόκτησης χρημάτων και της ευρείας αναγνώρισης.
Και μέσα σ' όλο αυτό το ρομαντικό σκηνικό, ο Σταμάτης Κραουνάκης, πιο πιστός και εργατικός από όλους,  προσέφερε τις γνώσεις του και την πηγαία του δημιουργικότητα με απαράμιλλη γενναιοδωρία.
Η εργατικότητα και το πείσμα της ομάδας κατά τη διάρκεια των προβών για την παράσταση «Sold Out» ξεπέρασε κάθε προηγούμενο. Οι κριτικές για την παράσταση συγκλονιστικές. Όμως, στον αντίποδα των πραγμάτων, η ομάδα λόγω του μεγάλου αριθμού των μελών της δεν πληρωνόταν ανάλογα. Και το Υπουργείο Πολιτισμού με τους πολιτιστικούς φορείς της πόλης να παραμένουν απόντες.
Το παράπονο είναι φυσικό να υπάρχει στην ομάδα, αλλά χωρίς να αποτελέσει σοβαρό εμπόδιο για τη συνέχιση των εργασιών της.
Συναυλίες ανά την Ελλάδα και πρόβες για την παράσταση «Κλασσική Συνταγή». Αν και ακόμη κανένας δημόσιος φορέας δεν έχει ασχοληθεί με την ομάδα, εμείς θα συνεχίσουμε και το εκπαιδευτικό πρόγραμμα αλλά και το δημιουργικό πρόγραμμά μας, ελπίζοντας σε δύο χρόνια να ξαναγράψουμε ένα αντίστοιχο σημείωμα χωρίς παράπονα και γκρίζες λέξεις.

Ρούλη Καρασιλιώτη
Το όνομά μου είναι Ρούλη Καρασιλιώτη, είμαι ηθοποιός και από το 1997, έχω τη χαρά και την τύχη να συνεργάζομαι με τον κύριο Κραουνάκη τον καλλιτεχνικό μου μπαμπά, μιας και είναι ο υπεύθυνος τόσο για το ξεκίνημα, όσο και για την υπόλοιπη πορεία μου στο μουσικό θέατρο.
Από τη δεύτερη κιόλας χρονιά της συνεργασίας και βέβαια της φιλίας, διότι με το Σταμάτη - λόγω ιδιαίτερης γοητείας - η συναισθηματική έλξη είναι ακαριαία!, βρέθηκα να συμμετέχω στα σεμινάρια που διοργανώθηκαν στο θέατρο Ροές. Εκεί ο Σταμάτης δίδασκε «ερμηνεία τραγουδιού», αλλά κυρίως δίδασκε την αλήθεια της τέχνης!
Αποτέλεσμα των σεμιναρίων αυτών, ήταν η ΣΠΕΙΡΑ - ΣΠΕΙΡΑ (όπως ονομάστηκε αργότερα), μια ομάδα, που ξεκίνησε αμέσως να δίνει «σήμα», δείχνοντας τι «έμαθε», κάνοντας μια μικρή παράσταση δωρεάν, για φίλους μόνο, το «Μαύρα, ξυπόλητοι και ένα πιάνο».
Τη δεύτερη σαιζόν ( Σεπτέμβριος 99 - Φεβρουάριος 2000), η αγάπη του κόσμου, η πίστη του Σταμάτη σε εμάς και οι πρόβες(!) μετέτρεψαν μια αποθήκη σε χώρο εφαρμογής και εργασίας της πρώτης ουσιαστικά παράστασης της Σπείρας - «Όλοι Μαύρα και Ένα Πιάνο» Θέατρο Χυτήριο.
Ακολουθεί περιοδεία (Θέατρο Καλαμαριάς Μάρτιος 2000 - Κύπρος, Σπάρτη, Διόνυσος) συνέχιση της περιοδείας στο θέατρο Χώρα (Οκτώβριος 2000 - Ιανουάριος 2001), Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, Σεμινάρια ξανά και πρόβες (Άνοιξη 2001), καινούργια παράσταση "SOLD OUT" (Νοέμβριος 2001 - Απρίλιος 2002), Συναυλίες σε ολόκληρη την Ελλάδα (Καλοκαίρι 2002), «Κλασσική Συνταγή» η τελευταία παραγωγή της Σπείρας (Οκτώβριος 2002 - Μάιος 2003).
Πολύ σημαντικό βέβαια είναι να αναφερθεί ότι τίποτε από αυτά δε θα είχε πραγματοποιηθεί χωρίς την αμέριστη αγάπη και συμπαράσταση του κυρίου Κραουνάκη, καθώς φυσικά και χωρίς την οικονομική του προσφορά και ατέρμονη χορηγία!!
Όλες οι κινήσεις και οι παραγωγές της Σπείρας - Σπείρας χρηματοδοτήθηκαν από το Σταμάτη και κάποιες από αυτές κατάφεραν να του επιστρέψουν, ένα μόνο μέρος από τα χρήματα που έχει προσφέρει.
Παράλληλα όλοι οι συνεργάτες (φωτιστές, ενδυματολόγοι, σκηνογράφοι), αλλά και τα μέλη της ομάδας εργάζονται με αγωνία για το μέλλον και την εξέλιξη αυτού του γεγονότος, που μόνο εχθρό του μπορεί να έχει την οικονομική πραγματικότητα, γιατί θα ήταν ψέμα να ειπωθεί, ότι από όλους μας δεν έχουν γίνει οικονομικές υποχωρήσεις για να επιτευχθούν κάποιοι στόχοι.
Όσο γράφω, τόσο περισσότερο αισθάνομαι πως ότι έζησα, ότι έμαθα μέσα σ' αυτή την οικογένεια της Σπείρας, ότι είδα στα μάτια του κόσμου - άλλοτε τη χαρά ή τη συγκίνηση, την απορία, το γέλιο άλλοτε, μέχρι δακρύων, το χειροκρότημα, την αγωνία για το αποτέλεσμα από τότε που παίζαμε για δέκα θεατές μέχρι σήμερα, που για να κλείσω θέση για τους φίλους μου, πάω στο ταμείο τρεις μέρες πριν - όλα αυτά αισθάνομαι λοιπόν να μη χωράνε στο χαρτί.
Πως μπορώ να περιγράψω ότι έκλεισε η ψυχή μας μέσα της τόσα χρόνια - πως μπορώ να περιγράψω την αγκαλιά που άνοιξε  ο Σταμάτης Κραουνάκης;



Γιώργος Στιβανάκης
Απόφοιτος Δραματικής Σχολής. Ηθοποιός: γηρασμών αεί διδασκόμενος. «Όλοι μαύρα και ένα πιάνο». Από τον Σταμάτη Κραουνάκη και τη σπείρα - σπείρα (ομάδα ελληνικού μουσικού θεάτρου). Παρακολουθώ παράσταση στο υπόγειο του «Χυτηρίου». Αποκάλυψη.
Νέοι καλλιτέχνες μελετούν τη σκηνική εφαρμογή και αγωγή του τραγουδιού: συνθέτες, συγγραφείς, στιχουργοί, μουσικοί, τραγουδιστές, ηθοποιοί. Μουσικός θίασος, αυτοδιαχειριζόμενη καλλιτεχνική ομάδα, που εκπαιδεύεται, εξελίσσεται και παράγει έργο. Τον Ιανουάριο του 2001, παρακολουθώ το εργαστήριο της ομάδας. Η αναζήτηση, η μελέτη, η συνεργασία γεννά σε εννιά το «Sold out» επιθεώρηση επί χρήμασι. Το μάθημα μεγάλο. Εκτός από μουσικός θίασος γεννιέται μια πολυμορφική, δημιουργική ομάδα, μια Σχολή καλλιτεχνών, μιας και η ομάδα είναι ανοιχτή τόσα χρόνια, από το 1998, σε μεγάλο αριθμό νέων, είτε μαθητών, είτε μελών του θιάσου,  είτε συνεργατών - δημιουργών. Η επιτυχία της καλλιτεχνικής πράξης μεγάλη, η ανταπόκριση του κοινού αναπάντεχη και άκρως ενθαρρυντική, οι κριτικές διθυραμβικές αλλά και η αποδοχή ομότεχνων συγκινητική. Το κέρδος τεράστιο - αν και όχι οικονομικό.
Καλοκαίρι του 2002: άσκηση στο Αρχαίο δράμα και περιοδεία ανά την Ελλάδα με την παράσταση «Αυτή η νύχτα μένει», μεγάλη παραγωγή, ανοιχτά θέατρα, καταξιωμένοι συνεργάτες, επαγγελματισμός.
Φθινόπωρο του 2002: η άσκηση δε σταματά - περισσότερα εργαλεία, υψηλότεροι στόχοι, μεγαλύτερη ευθύνη. Προϊόν του πονήματος: «Κλασσική συνταγή». Η ομάδα εξελίσσεται καλλιτεχνικά και επαγγελματικά, 130 παραστάσεις. Η όρεξη για δουλειά μεγαλώνει. Το αίτημα για περαιτέρω σπουδή επιτακτικό και από την ομάδα αλλά και από πλειάδα νέων ανθρώπων που διψούν για. Παιδεία. της Τέχνης.
Το «υψηλότερο μέλημα του κράτους» συνυφασμένο με την ανεργία. Σε μια χώρα που όπως λένε «...βαριά της βιομηχανία είναι ο πολιτισμός». Ή μήπως όχι; Η κρατική μέριμνα απούσα. Ευτυχώς η γενναιοδωρία του Σταμάτη πάντα παρούσα. Το κύτταρο της δημιουργίας ζωντανό! Αίτημα λοιπόν για εποικοδομητική συνεργασία με τους αρμόδιους φορείς για το κοινό καλό. Η  πρόσκληση και η πρόκληση της Σπείρας ανοιχτή!

Πελαγία Μουρούζη
Ηθοποιός μουσικού θεάτρου.
Όταν τελείωσα τη δραματική σχολή, καθώς η σπουδή δεν τελειώνει, πήγα στην ακρόαση που έκανε ο Σταμάτης Κραουνάκης και η Σπείρα - Σπείρα για σεμινάρια.
Σεμινάρια που είχαν να κάνουν με την ποικιλία ων εφοδίων που πρέπει να έχει ένας ηθοποιός πάνω στη σκηνή. Τι καλύτερο λοιπόν για μένα να παρακολουθήσω τα σεμινάρια αυτά. Εκείνη την περίοδο παίζανε το «Όλοι μαύρα κι ένα πιάνο». Πήγα και τους είδα. Με κοιτάζανε στα μάτια.
Πρώτη μέρα σεμιναρίου. Όταν μπήκα μέσα αντίκρισα μια ομάδα παιδιών που η τέχνη τους έκανε να νοιώθουν καλά. Δεν ήταν ηθοποιοί μόνο, αλλά συνθέτες, στιχουργοί, τραγουδιστές, performers, μουσικοί.ότι χρειάζεται λένε μουσικό σχήμα για να λειτουργήσει. Ο Σταμάτης ενορχηστρωτής, δημιουργός, συναρμολογητής συναισθημάτων, ευφυΐα ιδεών, δάσκαλος. Δύσκολη δουλειά. Τα χαμόγελα διάχυτα και όλοι έτοιμοι. Ενέργεια ομαδική. Ένιωσα τυχερή. Εννέα μήνες πρόβας, κανονική κυοφορία και το Sold out γεννιέται. Το κοινό μας αγκαλιάζει, ο τύπος γράφει για μας διθυράμβους. Κάποιος είπε «ιδρώνουν τη φανέλα» και πόσο δίκιο είχε. Το αγαπήσαμε και το παλέψαμε. Λέγαμε να το πάμε για δεύτερη χρονιά μετά τις συναυλίες του καλοκαιριού που και αυτές με τη σειρά τους συνεχίζανε τη σπουδή μας, καταξιωμένοι καλλιτέχνες, εξαμελής ορχήστρα, μεγάλα θέατρα, άλλος ήχος, αλλά ο Σταμάτης με τη σπείρα του πάνε το καινούργιο έργο. Κλασσική συνταγή προς ανανέωση και περαιτέρω γνώση. «Κλασσική συνταγή» και ο τίτλος του. Μας παρακολούθησε πολύς κόσμος και είναι αυτός που μας στηρίζει. Ο σπείρα - σπείρα είναι μια αυτοδιαχειριζόμενη ομάδα, ένας ζωντανός οργανισμός. Κι αν αφήσω τους συναισθηματισμούς απ' έξω, για να ιδρώσεις τη φανέλα πρέπει να μπορείς και να ζήσεις από αυτή τη σπουδή. Είναι σα να έχω κάνει το μεταπτυχιακό μου. Το κράτος δε βοηθάει και τα μόνα μας έσοδα είναι τα εισιτήρια που κάνουμε. Το ευχαριστώ μου στον Σταμάτη θα το λέω πάντα αφού η σπείρα είναι η ομάδα μου. Εύχομαι η βοήθεια να έρθει για να συνεχίσει η σπείρα να υπάρχει και να μπορούν καλλιτέχνες να απολαμβάνουν τον καρπό της αγάπης τους.



Ταγκούλη Βικτωρία
Η συνεργασία μου με την ομάδα Σπείρα - Σπείρα και το Σταμάτη Κραουνάκη ξεκίνησε το φθινόπωρο του 1999 με την παράσταση  «ΟΛΟΙ ΜΑΥΡΑ ΚΑΙ ΕΝΑ ΠΙΑΝΟ» στο θέατρο Χυτήριο. Η παράσταση συνεχίστηκε το χειμώνα του 2000 - 2001 στο θέατρο Χώρα και μετά από ένα Γ' κύκλο σεμιναρίων παρουσιάστηκε στο Δημοτικό θέατρο Πειραιά (Μάιος 2001). Ακολούθησαν οι παραστάσεις «SOLD OUT»  στον πολυχώρο Αθηναίς (μουσική σκηνή) χειμώνας 2001 - 2002, «ΑΥΤΗ Η ΝΥΧΤΑ ΜΕΝΕΙ» καλοκαίρι 2002, «ΚΛΑΣΣΙΚΗ ΣΥΝΤΑΓΗ» πολυχώρος Αθηναίς (μουσική σκηνή) χειμώνας 2002 - 2003.
Η συνεργασία μου όλα αυτά τα χρόνια με την ομάδα και το Σταμάτη Κραουνάκη υπήρξε καθοριστική για την καλλιτεχνική μου εξέλιξη. Έχοντας ήδη πτυχίο στη μουσική και το τραγούδι είχα τη δυνατότητα να εξασκήσω τη σκηνική μου παρουσία σημαντικά, να εξελιχθώ ερμηνευτικά, να καλλιεργήσω όλα τα εκφραστικά μου μέσα, να μάθω να υπηρετώ πιστά το λόγο και να ανακαλύψω τη σχέση τραγουδιού και θεάτρου. Ο Σταμάτης Κραουνάκης μου δίδαξε τον τρόπο επικοινωνίας με το κοινό τη σωστή κατανομή ενέργειας, ομαδικής και ατομικής και τη σημασία του να είσαι αληθινός πάνω στη σκηνή.

Χρίστος Θεοδώρου
Η συνεργασία μου με την ομάδα Σπείρα - Σπείρα και το Σταμάτη Κραουνάκη ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 1998 στα πλαίσια των σεμιναρίων ερμηνείας τραγουδιού υπό τη διδασκαλία του Σταμάτη Κραουνάκη. Εργάστηκα σαν πιανίστας και συνθέτης κατά τη διάρκεια των τριών κύκλων σεμιναρίων (Νοέμβριος - Δεκέμβριος 1998, Ιανουάριος - Μάιος 1999 θέατρο Ροές, χειμώνας 2001 στο θέατρο Χώρα) καθώς και των παραστάσεων «ΠΙΑΝΟ, ΞΥΠΟΛΗΤΟΙ ΚΑΙ ΜΑΥΡΑ ΟΛΟΙ» θέατρο Ροές Μάιος 1999, «ΟΛΟΙ ΜΑΥΡΑ ΚΙ ΕΝΑ ΠΙΑΝΟ»  θέατρο Χυτήριο Οκτώβριος 1999 - Μάρτιος 2000, θέατρο Χώρα χειμώνας 2000 - 2001, Δημοτικό Θέατρο Πειραιά Μάιος 2001, «SOLD OUT» χειμώνας 2001 - 2002 στον πολυχώρο Αθηναίς (μουσική σκηνή), «ΑΥΤΗ Η ΝΥΧΤΑ ΜΕΝΕΙ» καλοκαίρι 2002, «ΚΛΑΣΣΙΚΗ ΣΥΝΤΑΓΗ» πολυχώρος Αθηναίς (μουσική σκηνή) χειμώνας 2002 - 2003.
Κατά τη διάρκεια των παραπάνω παραστάσεων συνειδητοποίησα τη λιτότητα στην πιανιστική συνοδεία, τη στενότατη σχέση μεταξύ τραγουδιού και θεάτρου, τη συνεργασία των εκφραστικών μέσων με σκοπό το φωτισμό του λόγου και την καθαρότητα της εκφοράς του και τη αμφισημία των λέξεων και των νοημάτων. Επίσης, λόγω της έλλειψης άλλων οργάνων, υποχρεώθηκα στην αυστηρή τήρηση του ρυθμού στην πιανιστική συνοδεία. Όσον αφορά στη σύνθεση θεωρώ ότι η παράσταση «SOLD OUT» υπήρξε καθοριστική για την εξέλιξή μου διότι μου δόθηκε η ευκαιρία να γράψω ένα πλήρες μουσικοθεατρικό νούμερο. Πολύ ισχυρή επαγγελματική εμπειρία υπήρξε η καλοκαιρινή περιοδεία της παράστασης «ΑΥΤΗ Η ΝΥΧΤΑ ΜΕΝΕΙ» όπου έπαιξα για πρώτη σε πλήρη ορχήστρα.
Πιστεύω πως πολύ σημαντικό υπήρξε το γεγονός ότι μέσα από την αφοσίωση, την επιμονή και κάτω από τη συνεχή καθοδήγηση, διδασκαλία και υποστήριξη του Σταμάτη Κραουνάκη συστήσαμε ένα νέο είδος ελληνικού μουσικού θεάτρου.



Στέλιος Καρπαθάκης
Σχέση αγάπης αλλά και πόνου. Αγάπης για τη ζωή, τον άνθρωπο. Πόνου γιατί βρίσκεται μόνιμα σε κατάσταση γέννας καινούργιου αισθήματος κάτι που επιβεβαιώνουν όσοι έρχονται συχνά και βλέπουν κάθε φορά «άλλη» παράσταση απ' αυτή που είχαν δει την προηγούμενη φορά.
Αν κάτι έχω μάθει όλα αυτά τα χρόνια με τη Σπείρα είναι σίγουρο ότι για να φτάσεις σε υψηλό επίπεδο προσωπικού αλλά και ομαδικού αποτελέσματος που αυτό είναι και το πιο δύσκολο απ' όλα, ένα είναι το πιο πολύτιμο συστατικό: δουλειά.
Περισσότερη δουλειά απ' ότι νομίζει κανείς ότι χρειάζεται ή απ' αυτό που κανείς αντέχει ή νομίζει ότι αντέχει. Στη Σπείρα μαθαίνεις ότι τα όρια υπάρχουν για να τα ξεπερνάς.
Και όταν όλα αυτά είναι ήδη αρκετά από μόνα τους για να καταλάβεις ότι είναι σκληρό το αγώνισμα που έχεις επιλέξει τότε είναι που γίνεται ακόμα πιο δύσκολο όταν δεν υπάρχει οικονομική απολαβή τέτοια που τουλάχιστον να σου προσφέρει τα απολύτως απαραίτητα για να συνεχίσεις αξιοπρεπώς την προσπάθεια για το καλύτερο.
Βρίσκομαι λοιπόν στο τέλος άλλης μιας σεζόν, της πιο επιτυχημένης ομολογουμένως,  με τη Σπείρα και καλούμαι να απαντήσω στην ερώτηση «Τι έχω ωφεληθεί από τη συμμετοχή μου στη Σπείρα - Σπείρα»;
Θα αρχίσω από το ερώτημα «Τι είναι η Σπείρα για μένα» και ποια η σχέση μου μαζί της.
Η Σπείρα γεννήθηκε κατά τη διάρκεια των σεμιναρίων λόγου και κίνησης του Σταμάτη Κραουνάκη. Είναι ένας οργανισμός απόλυτα υγιής που αγαπά να ασχολείται με τη μελέτη,  την έρευνα και την ανάλυση σε βάθος της ερμηνείας του λόγου, της μουσικής και της κίνησης.
Ήρθε για να αποκαταστήσει τη χαμένη αίσθηση του μέτρου, να ανακαλύψει το ουσιώδες και να αγωνιστεί για αυτό. Η Σπείρα αποτελείται από μια ομάδα ανθρώπων με διαφορετικούς προσανατολισμούς ο καθένας αλλά με κοινό άξονα  την αγάπη τους για το μουσικό θέατρο και την τέχνη γενικότερα.
Η σχέση μου λοιπόν με τη Σπείρα δε θα μπορούσε να μην είναι μια σχέση ζωντανή που συνεχώς αλλάζει, μεταμορφώνεται, εξελίσσεται και απαιτεί συνεχή εγρήγορση. Πραγματικά η μόνη ανταμοιβή που μας έχει δοθεί απλόχερα και μας δίνει τη δύναμη να συνεχίσουμε, είναι η αγάπη του κόσμου, ένα γλυκό χαμόγελο, ένα κλείσιμο του ματιού,  ένδειξη ότι τα καταφέραμε,  η επικοινωνία επετεύχθη. Φέτος ένοιωσα, όπως και κάθε χρονιά, ότι το κοινό που ήρθε και μας είδε ήταν διψασμένο για κάτι διαφορετικό. Ήρθε κα μοιράστηκε μαζί μας και ήπιε απ' την πηγή. Τους έβλεπα να φεύγουν και φεύγαμε όλοι μαζί πιο ανάλαφροι και αυτό είναι κάτι.
Ο σπόρος φυτεύτηκε και αρχίζει να ανθίζει.
Η Σπείρα ήρθε για να μείνει.
Α! ξέχασα τι με ρωτήσατε; Τι έχω ωφεληθεί;

Τζένη Μπότση
Διανύοντας το τριακοστό έτος της ηλικίας μου και κοιτώντας πίσω τα βήματά μου στη μέχρι τώρα ζωή μου, νοιώθω περίεργα: νοιώθω νικήτρια και νικημένη ταυτόχρονα.
Από τότε που θυμάμαι το εαυτό μου ήθελα να γίνω ηθοποιός. Το 1994 τελείωσα τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Στη συνέχεια δούλεψα σε πολλές παραγωγές στο θέατρο και στην τηλεόραση. Την ώρα που ο κλάδος μου αντιμετώπιζε φοβερά προβλήματα ανεργίας εγώ δούλευα. Νικούσα,  λοιπόν, τις μικρές μάχες. Όνειρο μου να παίξω σε μουσική παράσταση. Μέχρι το 2001 δεν είχα βρει το «καλλιτεχνικό μου σπίτι» - χωρίς αυτό να σημαίνει ότι οι δουλειές που έκανα δεν με εξέφραζαν.
Το 2001 όμως γνώρισα τη Σπείρα - Σπείρα και το Σταμάτη Κραουνάκη, προσωπικά. Τόσο η επαγγελματική όσο και η προσωπική μου ζωή άλλαξε. Ένοιωθα πως φοιτούσα για δεύτερη φορά σε σχολή υψηλών προδιαγραφών. Έτσι ήταν, ενώ παράλληλα έκανα και το όνειρο μου πραγματικότητα.
Νίκησα! Βρήκα το καλλιτεχνικό μου σπίτι. Το καλλιτεχνικό μου «θέλω» ταυτίστηκε με τη Σπείρα - Σπείρα. Δέκα πέντε νέα παιδιά είχαμε κοινό στόχο! Η απόλυτη ευτυχία!
Παλεύουμε όλοι εμείς, έχοντας σαν πρώτο μας στόχο την εκπαίδευσή μας, κάνοντας παραγωγές υψηλών προδιαγραφών, βάζοντας τον πήχη πάνω από το μέσο όρο. Όμως έχουμε σύμμαχό μας μόνο το κοινό, που ευτυχώς μέρα με τη μέρα αυξάνεται.
Δυστυχώς οι απαιτήσεις της ζωής δε μας αφήνουν να ζήσουμε την ευτυχία που μας δόθηκε. Πάντα έρχεται το ερώτημα: «Πως θα ζήσουμε»;
Η πατρίδα μου που έφερε τον πολιτισμό στον κόσμο είναι απούσα. Απαγορεύει σε νέους ανθρώπους να ενώσουν τις φωνές τους. Από το 2001 έχουμε χάσει πολλές μάχες με το κράτος, που νοιώθουμε ότι επιθυμεί την αποδυνάμωσή μας.
Θα συνεχίσουμε. Αλλά τρέμω στην ιδέα ότι μπορεί να κουραστούμε. Θα ήταν κρίμα να χάσουμε τον πόλεμο!



Γιάννης Καραλής
Άνοιξη του 1999. ξεκινάει για μένα ένα ταξίδι, ταξίδι γνώσης και καλλιτεχνικής δημιουργίας, σ' ένα κόσμο άγνωστο για μένα: το μουσικό θέατρο.
Από τον τύπο πληροφορήθηκα για κάποια σεμινάρια ερμηνείας τραγουδιού που γινόταν στο χοροθέατρο Ροές υπό τη διδασκαλία του Σταμάτη Κραουνάκη. Θεώρησα πολύ καλό για ένα τραγουδιστή να τα παρακολουθήσει,  μόνο και μόνο ακούγοντας το όνομα Κραουνάκης. Μέσα από τα σεμινάρια αυτά έμαθα πόσο σημαντικό είναι για το μουσικό κείμενο ο λόγος, η αφετηρία δηλαδή για την ερμηνεία ενός τραγουδιού θα πρέπει να είναι η κατανόηση και η σωστή εκφορά του λόγου ο οποίος «πατά» πάνω στην εκάστοτε μελωδία. Επίσης πόσο θετικά συμβάλλει όλα αυτά να γίνονται και με τη βοήθεια του σώματός μας (θεατρικές πινελιές).
Όταν τα σεμινάρια τελείωσαν ακολούθησε παρουσίαση όσων πραγματοποιήσαμε για μια εβδομάδα, με μεγάλη επιτυχία. Αυτό μας έκανε να τολμήσουμε, από τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς, να παρουσιάσου με τη δουλειά μας αυτή στο κοινό της Αθήνας, βρίσκοντας στέγη σ' ένα υπόστεγο του θεάτρου Χυτήριο. Έτσι άρχισαν όλα.
Η ομάδα που προήλθε από τα σεμινάρια ονομάστηκε «Σπείρα -Σπείρα» και μαζί με το Σταμάτη Κραουνάκη ανεβάσαμε μέχρι τώρα τρία έργα: «Όλοι μαύρα κι ένα πιάνο» (θέατρο Χυτήριο και δεύτερη χρονιά στο θέατρο Χώρα), "Sold out" και «Κλασσική συνταγή» στον πολυχώρο Αθηναίς. Υπήρξαν βέβαια παραστάσεις στην Ελλάδα και στην Κύπρο (Κ.Θ.Β.Ε. Σαϊνοπούλειο Σπάρτης κ.λ.π.).
Οφείλω να ομολογήσω ότι όλα αυτά τα χρόνια υπήρξαν για μένα ένα μεγάλο σχολείο γιατί η ομάδα - πάνω απ' όλα - θεωρεί απαραίτητη την ύπαρξη σεμιναρίων μέσα από τα οποία θα ακουστούν καινούργιες ιδέες, θα διδαχθούν νέα πράγματα, θα έρθουν καινούργια πρόσωπα - όλα αυτά βέβαια θα έχουν πρακτική εφαρμογή στη συνέχεια, σε κάθε μας παράσταση. Η εκπαίδευση λοιπόν είναι το πρώτο μας μέλημα και καθήκον.
Διάχυτο είναι επίσης και το πνεύμα της ομαδικότητας που διαπνέει την ομάδα και που την κάνει ξεχωριστή. Βέβαια μέσα από αυτό το υγιές ομαδικό πνεύμα μπορεί ο καθένας μας να αναδείξει και το προσωπικό του είναι, γεγονός που κατά γενική ομολογία  συμβαίνει έντονα στην «Κλασσική συνταγή». Νομίζω με λίγα λόγια ότι συμμετέχω σε ότι καλύτερο υπάρχει αυτή τη στιγμή στα μουσικά δρώμενα της χώρας μας, σε μια ομάδα που έχει ταράξει τα ήσυχα και συχνά τελματωμένα νερά του μουσικού χώρου. Αισθάνομαι περηφάνια για αυτό που έχουμε πράξει ως τώρα και νοιώθω να με γεμίζει καλλιτεχνικά.
Δε μπορώ να πω το ίδιο όμως και για τις οικονομικές απολαβές (όλων των μελών, του Σταμάτη Κραουνάκη μη εξαιρουμένου). Τόσα χρόνια η ομάδα αυτή υπάρχει μόνο για τους λόγους που προανέφερα. Αντίθετα με τον κόσμο που τη στήριξε (ηθικά, οικονομικά), η πολιτεία αδιαφόρησε - αν και έχει δεχθεί αιτήσεις μας για επιχορήγηση. Θέλω να πιστεύω ότι δε θα συνεχιστεί η ίδια συμπεριφορά και ότι το Υπουργείο Πολιτισμού θα στηρίξει μια ομάδα - από τις καλύτερες, αν όχι την καλύτερη - εγκρίνοντας επιτέλους την πολυπόθητη για την επιβίωση της ομάδας επιχορήγηση.

Γιάννης Χριστοδουλόπουλος
Ονομάζομαι Γιάννης Χριστοδουλόπουλος και συνεργάζομαι με την ομάδα Σπείρα - Σπείρα από το Σεπτέμβρη του 2002 ως πιανίστας αρχικά στις πρόβες και έπειτα στην παράσταση «Κλασσική Συνταγή».
Η εμπειρία μου από την ομάδα μου δίνει μουσικά και καλλιτεχνικά εφόδια που είμαι σίγουρος ότι θα είναι για το μέλλον σημαντικά εργαλεία για μένα και είμαι πολύ τυχερός που συνεργάζομαι με άτομα που πιστεύουν στην ομαδικότητα και προχωράμε όλοι μαζί με το βασικότερο όλων, τη διδασκαλία του Σταμάτη Κραουνάκη έχοντας στόχο στην ποιοτική, ομαδική δουλειά που είναι κάτι που σήμερα σπανίζει στα καλλιτεχνικά πράγματα.
Εγώ προσωπικά πιστεύω ότι η ομάδα Σπείρα - Σπείρα έχει πολλά ακόμα να πει στο μουσικό θέατρο πάντα κάτω από την εποπτεία του Σταμάτη Κραουνάκη και σκοπεύω να παραμείνω στην ομάδα προσφέροντας τις γνώσεις μου και όλο το καλλιτεχνικό μου ενδιαφέρον.

Χρήστος Κανελλόπουλος
Κατά τη γνώμη μου, η ομάδα ΣΠΕΙΡΑ - ΣΠΕΙΡΑ είναι πρωτίστως ένας εκπαιδευτικός οργανισμός πολύ υψηλού επιπέδου, μια σχολή πανεπιστημιακού διαμετρήματος θα μπορούσα να πω.
Στα 5 χρόνια που συμμετέχω στα σεμινάρια και τις παραστάσεις της ομάδας,  με την καθοδήγηση του Σταμάτη Κραουνάκη,  μετατράπηκα από ένα ταλαντούχο ερασιτέχνη με διάθεση να πάει μπροστά., σε ένα καλά καταρτισμένο επαγγελματία ο οποίος μπορεί να σταθεί ικανοποιητικά τόσο στο χώρο της ερμηνείας, όσο και στο χώρο της πρωτογενούς καλλιτεχνικής δημιουργίας (στιχουργική, συγγραφή και σύνθεση).
Ανάλογα οφέλη πιστεύω πως αποκόμισαν (ο καθένας σύμφωνα με τις ανάγκες του και τις δυνατότητές του), όλοι οι εκλεκτοί συνάδελφοι και αγαπητοί φίλοι, με τους οποίους πορευτήκαμε μέχρι εδώ.
Εύχομαι η πολιτεία να συνδράμει, τουλάχιστον οικονομικά, την ομάδα μας, όχι τόσο για μας που τη φτάσαμε με τον κόπο μας στο σημερινό της επίπεδο, αλλά για να μπορέσουν να κάνουν ακόμα καλύτερα τη δουλειά τους όσοι μας ακολουθήσουν.
Χρωστώ ευγνωμοσύνη στο Σταμάτη Κραουνάκη και τον θεωρώ δάσκαλό μου.
Αγαπώ όλα τα παιδιά που δουλέψαμε μαζί, και αυτά που έφυγαν και αυτά που μένουν και αυτά που θα έρθουν.
Χάριν της ιστορίας τα αναφέρω αλφαβητικά:
Χρίστος Θεοδώρου, Γιάννης Καραλής, Ελεάνα Καραντινού, Ρούλη Καρασιλιώτη, Στέλιος Καρπαθάκης, Νίκος Κολλάρος, Χρήστος Μουστάκας, Πελαγία Μουρούζη, Τζένη Μπότση, Δήμητρα Σταυροπούλου, Γιώργος Στιβανάκης, Βικτωρία Ταγκούλη, Ηρώ Χαρλαύτη, Γιάννης Χριστοδουλόπουλος, Νικολέτα Αναστασίου, Χριστόφορος Βασματζόγλου, Σούλη Γεωργίου, Γιώργος Καραδήμος, Πέτρος Μαργέτης, Ευσταθία Ματζούφα, Άννα Σοπιάδου, Μαρία Σπυροπούλου, Εύη Συμεωνίδου και Γιώργος Φαναράς.



Ηρώ Χαρλαύτη
Πολιτικός Επιστήμονας. Στιχουργός. Συγγραφεάς. Κομφερασιέ.
Εντάχθηκα στη μουσικοθεατρική ομάδα Σπείρα Σπείρα τον Οκτώβριο του 1998 οπότε και ξεκίνησαν τα σεμινάρια ερμηνείας τραγουδιού από τον  Σταμάτη Κραουνάκη, ο οποίος υπήρξε ιδρυτής αυτής της μουσικοθεατρικής ομάδας, καθοδηγητής, δάσκαλος και σκηνοθέτης και στις τρεις παραστάσεις που μέχρι σήμερα έχουν παρουσιαστεί στο κοινό από την ομάδα «Σπείρα - Σπείρα».
Οι παραστάσεις αυτές είναι οι εξής παρακάτω:
Όλοι μαύρα κι ένα πιάνο (θέατρο Χυτήριο, Θέατρο Χώρα, Δημοτικό Θέατρο Πειραιά) - Οκτώβριος 1999 - Απρίλιος 2001
Sold Out (μουσική σκηνή Αθηναίς) - Δεκέμβριος 2001 - Απρίλιος 2002
Κλασσική Συνταγή (μουσική σκηνή Αθηναίς) - Νοέμβριος 2002 - Μάιος 2003
(Παραλείπεται η παράσταση «Πιάνο, ξυπόλητοι και μαύρα όλοι» που παρουσιάστηκε πειραματικά για 5 ημέρες το Μάιο του 1999 στο χοροθέατρο Ροές).
Κατά την περίοδο αυτή, όντας δίπλα στο μεγάλο μας συνθέτη αλλά και δάσκαλο Στάματη Κραουνάκη και συμπράττοντας με τα μέλη της ομάδας Σπείρα - Σπείρα, διαμορφώθηκα - κυριολεκτικά - ως καλλιτέχνης αφού από σπουδάστρια φωνητικής μετατράπηκα σε καλλιτέχνη «επί σκηνής» χάρη στην προσωπική μου προσπάθεια και κυρίως χάρη στη διδασκαλία του Σ. Κραουνάκη και τη σύμπραξή μου με τη Σπείρα - Σπείρα.
Η ομάδα αυτή (πάντα υπό τη σκέπη του Σ. Κραουνάκη) παρουσίασε τις τρεις παραπάνω παραστάσεις έχοντας μεγάλη αποδοχή από το κοινό φέρνοντας ταυτόχρονα ξανά στο προσκήνιο της καλλιτεχνικής ζωής της χώρας, ένα παραμελημένο και αδικημένο είδος, το μουσικό θέατρο. Σήμερα πια, η Σπείρα - Σπείρα αποτελεί τη βασικότερη (αν όχι τη μόνη) «πηγή αιμοδοσίας» του μουσικού θεάτρου στη χώρα μας, κάτι το οποίο έχει αναγνωρισθεί και σε πολλές έγκυρες κριτικές στον τύπο κατά τα χρόνια της ύπαρξής της.
Τέλος, κατά τακτά χρονικά διαστήματα, η ομάδα Σπείρα - Σπείρα με δάσκαλο το Σταμάτη Κραουνάκη εκπονεί σεμινάρια ερμηνείας τραγουδιού, προσφέροντας με αυτό τον τρόπο την ευκαιρία βελτίωσης καλλιτεχνών. Όλα αυτά τα χρόνια της ύπαρξης της ομάδας Σπείρα- Σπείρα, οι καλλιτέχνες που ανήκουν σε αυτή ενώ προσφέρουν - αναγνωρισμένα - έργο στο χώρο, αμείβονται με ελάχιστα χρήματα (κάτω του βασικού μισθού) και χωρίς να έχουν λάβει καμιά οικονομική βοήθεια από κάποιον κρατικό φορέα (με εξαίρεση την επιχορηγούμενη παιδική παράσταση που αναμένεται την επόμενη χρονιά).
Είναι λυπηρό, η χώρα με τη μεγαλύτερη ιστορία στο θέατρο και στο τραγούδι να χαρακτηρίζεται από αδιαφορία προς τους νέους καλλιτέχνες και από έλλειψη κρατικής μέριμνας προς την τέχνη.

Ελεάννα Καρανδεινού
Σπείρα - Σπείρα = Ταξίδι... ένα ταξίδι που άρχισε το 1999 το Σεπτέμβριο και συνεχίζεται ευτυχώς ακόμα. Και τώρα εγώ πρέπει να γράψω κάτι για αυτό το ταξίδι και να αναφέρω τυπικά σε ένα χαρτί πως πέρασα, τι κέρδισα και τι έχασα, κάτι σαν να λέμε ο ισολογισμός του ταξιδιού, δεν μπορώ να μπω σε αυτή τη διαδικασία για δύο βασικούς λόγους. Πρώτον γιατί το ταξίδι δεν τελείωσε και δεύτερον γιατί όλα αυτά που θεωρώ ότι κέρδισα και απόκτησα δεν είναι αριθμοί για να τους βάλω ένα χαρτί και να βγάλω ισοζύγιο. Ακριβώς για αυτό το λόγο θα γράψω κάτι σαν  ημερολόγιο ταξιδιού, για το τι συμβαίνει από την αρχή ως τώρα που είμαστε μεσοπέλαγα και αρμενίζουμε ο Θεός ξέρει για πού. Στο καράβι ανέβηκα το Σεπτέμβριο του 1999 μαζί με τα υπόλοιπα παιδιά, με μόνη μας ελπίδα να διαρκέσει τούτο το ταξίδι όσο το δυνατόν περισσότερο για όλους μας αλλά και για τον καθένα χωριστά. Δεν είχα κατά νου τίποτα, ούτε τι θα μου στοιχίσει ούτε τι θα επωφεληθώ, απλά έλπιζα να ταξιδέψω με ασφάλεια στη θάλασσα της μουσικής και του θεάτρου. Αλλά άμα σ' αγαπάει ο Θεός σου στέλνει και καλό καπετάνιο, να ξέρει να κουμαντάρει το καράβι έτσι ώστε να μη βουλιάξει πουθενά και ούτε να αράξει στα αβαθή. Καπετάνιος ο ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΚΡΑΟΥΝΑΚΗΣ αποδείχθηκε πολύ ικανός αν και πρώτη φορά αναλάμβανε να κουμαντάρει τέτοιο πλοίο. Άρχιζα το ταξίδι αυτό πολύ διστακτικά, με μια βαλίτσα άδεια και με την πεποίθηση ότι εδώ ίσως γίνει κάτι, αφού έξω από αυτό δεν υπάρχει τίποτα που να μου ταιριάζει εμένα για να μπορέσω να εκφραστώ. Ήρθε το πρώτο λιμάνι «ΟΛΟΙ ΜΑΥΡΑ ΚΙ ΕΝΑ ΠΙΑΝΟ» , δυο χρονιές εκεί και αρχίζω και ψυλλιάζομαι ότι εδώ κάτι τρέχει που μπορεί να εξελιχθεί σε κάτι ακόμα πιο ενδιαφέρον, και λέω ας πάμε παρακάτω, μόνο που για να κινηθεί το καράβι ήθελε για καύσιμα πολύ δουλειά και ακόμα πιο πολύ πίστη. Είπα εντάξει, φώναζε κι ο καπετάνιος και λέω για να φωνάζει κάτι θα ξέρει, άρχισα να δουλεύω πιο πολύ και να πιστεύω ακόμα πιο πολύ, φτιάξαμε και ένα μπούσουλα για το καράβι τη Σπείρα - Σπείρα σαν εταιρία πια για να μπορούμε να ταξιδεύουμε ήσυχα και συνεχίσαμε να δουλεύουμε χωρίς να μετράμε στην τσέπη μας τίποτα. Φτάσαμε και στο δεύτερο λιμάνι μετά από 9 μήνες σκληρής δουλειάς και απλήρωτης, το «SOLD OUT», φοβερό λιμάνι μόνο που για να το περάσω τούτο το λιμάνι έπρεπε να πάρω κι άλλα εφόδια, σε αυτό το σημείο η ανάγκη μου να εξελιχθώ με οδήγησε σε σχολή θεάτρου, είπα μέσα μου ότι αφού είμαι σε αυτό το καράβι πρέπει να ξέρω πως τραβάνε το κουπί,  το είχε προτείνει κι ο Σταμάτης κι άρχισα να μαθαίνω θέατρο. Στη διαδρομή για το τρίτο λιμάνι βρέθηκα να συμμετέχω στις καλοκαιρινές συναυλίες «ΑΥΤΉ Η ΝΥΧΤΑ ΜΕΝΕΙ», μια μικρή δοκιμασία δηλαδή που στέφθηκε με επιτυχία, για να φτάσουμε στο τρίτο λιμάνι την «ΚΛΑΣΣΙΚΗ ΣΥΝΤΑΓΗ», επιτέλους, σε τούτο το ταξίδι βρέθηκε λιμάνι που μας υποδέχτηκε ο κόσμος με ορθάνοιχτες καρδιές και θέλω να πιστεύω ότι τις πήραμε όλες με πολλή αγάπη συνένοχους στο ταξίδι. Ανοίγοντας τώρα τη βαλίτσα εδώ που βρίσκομαι μπορώ με χαρά και περηφάνια να σας δείξω με τι την έχω γεμίσει και θα το καταλάβετε μόλις έρθετε να δείτε παράσταση, ότι έχω απ' το ταξίδι είναι τούτη η βαλίτσα που έχει αρκετό δρόμο να κάνει ακόμα. Περάσαμε φουρτούνες και τρικυμίες αλλά αντέξαμε χωρίς βοήθεια από πουθενά και εννοώ χωρίς λεφτά, πράγμα που ανάγκασε κι έμενα και αρκετά παιδιά απ΄ την ομάδα να δουλεύουμε και σε άλλες δουλειές για να τα βγάλουμε πέρα, αλλά είμαστε αποφασισμένοι να αντέξουμε γιατί το έχουμε στο αίμα μας να ταξιδεύουμε κι ελπίζω ότι σε τούτο μας το ταξίδι θα βρεθούν και κάποιοι που θα θελήσουν, σαν συνταξιδιώτες μας, να βοηθήσουν να το πάμε παραπέρα. Εξάλλου είναι τόσα πολλά τα λιμάνια που θέλω να ανακαλύψω μαζί σας.

[10 Χρόνια Σπείρα Σπείρα]

1999-2001
Όλοι Μαύρα και ένα Πιάνο
2001-2002
Sold Out
2001-2003
Νέα Γυναίκα Τραγουδά
2002-2004
Η κλασσική Συνταγή
2003-2005
Η Συνωμοσία των Λουκουμάδων
2003-2005
Το Ραντεβού της Τετάρτης
2004-2006
Μπιμπερό
2005
Χορικά
2005-2007
Τα Λόγια της Αγάπης
2006-2007
Δουλάρες
2007-2008
Πόσο Σ' αγαπώ ...Επιθεώρηση
2009-2010
Festi valium -10 χρόνια Σπείρα Σπείρα





 




Αφιέρωμα / Συνέντευξη Video

Video

Σπείρα Σπείρα - Η Μαριλού



Σπείρα Σπείρα - Ποιά παίζει τώρα


Σπείρα Σπείρα -To μαλί

 

 

 

 











 
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα