Oι άνθρωποι που ήθελαν
να αλλάξουν τον κόσμο
Μάνος Χατζιδάκις
Μελίνα Μερκούρη
Μάνος Λοϊζος
Μίκης Θεοδωράκης
Νίκος Καββαδίας
Γιάννης Ρίτσος
Γιώργος Σεφέρης
Ιάκωβος Καμπανέλλης
Τσε Γκεβάρα
Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα
Βλαντίμιρ Μαγιακόφσκι
Νίκος Μπελογιάννης
¶γγελος Σικελιανός
¶ρης Βελουχιώτης
Πάμπλο Νερούδα
Ανδρέας Εμπειρίκος
Μπέρτολτ Μπρεχτ
Παύλος Σιδηρόπουλος
Χάρολντ Πίντερ

Μανώλης Αναγνωστάκης

Βλαντίμιρ Λένιν
Μαρία Δημητριάδη

Οδυσσέας Ελύτης

Κώστας Βάρναλης
Κάρολος Κουν
Κώστας Καρυωτάκης
Βασίλης Τσιτσάνης
Νίκος Παπάζογλου
Τζον Λένον
Πάτι Σμιθ
Γεώργιος Καραϊσκάκης
Νίκος Καζαντζάκης
Νίκος Ξυλούρης
Μάνος Ξυδούς
Στρατής Τσίρκας
Φερνάντο Πεσσόα
Νικόλας ¶σιμος
Τσαρλς Μπουκόφσκι
Κατερίνα Γώγου


Ειδικά αφιερώματα
Λίνα Νικολακοπούλου
Σταμάτης Κραουνάκης
Κική Δημουλά
Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Διονύσης Τσακνής
Νίκος Εγγονόπουλος
Δημήτρης Χορν
Κωνσταντίνος Καβάφης
Θόδωρος Αγγελόπουλος
Θάνος Μικρούτσικος
Αλέξης Μινωτής
Μίμης Πλέσσας
Χάρις Αλεξίου
Δήμητρα Γαλάνη
Θανάσης Βέγγος
Λαυρέντης Μαχαιρίτσας
Σταύρος Ξαρχάκος
Νίκος Γκάτσος
Μάρκος Βαμβακάρης
Γιάννης Τσαρούχης
Κατίνα Παξινού
Μιχάλης Καραγάτσης
Διονύσης Σαββόπουλος
Ελένη Καραϊνδρου
¶ντριου Λόιντ Γουέμπερ
Πέδρο Αλμοδόβαρ
¶γαμοι Θύται
Σπείρα Σπείρα
Αγκάθα Κρίστι
Σαλβαντόρ Νταλί
Τζον Μάλκοβιτς
Αντζελίνα Τζολί
Νίνο Ρότα

Aφιέρωμα: Μετάδοση
200 θεατρικών παραστάσεων
από το Ελληνικό και Ξένο Δραματολόγιο




 

 

 

 
Αφιερώματα  

Οι άνθρωποι που ήθελαν να αλλάξουν τον κόσμο!

Μίκης Θεοδωράκης
- Mάιος 2010
(Τελευταία ενημέρωση 12/02/14)

Αφιέρωμα / Συνέντευξη Χρονολόγιο Εργογραφία Βιογραφικό Video

ΟΓΔΟΝΤΑ ΠΕΝΤΕ ΧΡΟΝΙΑ
ΑΠΟ ΤΗ ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ



Επιμέλεια: Nίκος Βιδάλης
Κείμενα: Μπάμπης Ξαρχάκος, Νίκος Βιδάλης, Γιώργος Νικολαϊδης, Νατάσα Ξαρχάκου, Ζωή Πολίτη
Φωτογραφίες: Αρχείο Μίκη Θεοδωράκη και Αρχείο Ως3
Σκίτσα: Σπύρος Ορνεράκης
Ηχητικά ντοκουμέντα: Ο Μίκης Θεοδωράκης μιλάει (για το ξεκίνημα του και για την Μακρόνησο)
Τηλεοπτικά ντοκουμέντα: 1. Είσαι Έλληνας (Live 1974)
2. Μακρόνησος - Ο Εχθρός Λαός (1975) του Ιάκωβου Καμπανέλλη και του Μίκη Θεοδωράκη με ερμηνευτές τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου και την Τζένη Καρέζη.
Μουσική επιμέλεια: ¶ρης Δούκας




Τραγούδι: Μιλώ - Μίκης Θεοδωράκης
Ηχητικό Ντοκουμέντο
Εισαγωγή με τη φωνή του Μίκη Θεοδωράκη
Ακούστε...
Διάρκεια: 07:51 - (2.147KB)
Στίχοι: Μανώλης Αναγνωστάκης
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης - Πρώτη εκτέλεση: Μαρία Φαραντούρη




ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ
Ο Επαναστάτης, ο Δημιουργός, ο ¶νθρωπος

Η πορεία του Μίκη Θεοδωράκη μέσα στην ελληνική μουσική δημιουργία συνδέθηκε με την πορεία της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας. Οι κοσμοϊστορικές αλλαγές στα Βαλκάνια και αργότερα στη Μικρά Ασία, ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος και ο μετέπειτα εμφύλιος σπαραγμός έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη της ελληνικής κοινωνίας και ειδικότερα της κουλτούρας και πολιτιστικής ζωής. Μέσα σε αυτά τα δύσκολα για τον ελληνισμό χρόνια μεγάλωσε και ανδρώθηκε ο συνθέτης για να φτάσει στο οικοδόμημα των μουσικών αλλά και πολιτικοκοινωνικών του αναζητήσεων. Οι μετέπειτα εξελίξεις στον ελληνικό χώρο και ιδιαίτερα η δικτατορία του 1967 ήρθαν να επισφραγίσουν περισσότερο το ρόλο του σαν δημιουργού, διανοούμενου, πατριώτη-επαναστάτη αλλά και ειρηνιστή. Με όπλο τη μουσική του θα ταξιδέψει στα πέρατα της γης για να τραγουδήσει τα δίκαια της Ρωμιοσύνης, της Χιλής, του κόσμου ολόκληρου, παρέα με το Νερούδα, τον Ελύτη, το Σεφέρη, το Ρίτσο.
Το 2005 συμπληρώθηκαν ογδόντα χρόνια από τη γέννηση του Μίκη Θεοδωράκη, του συνθέτη που μαζί με το Μάνο Χατζιδάκι χάραξαν την πορεία της έντεχνης ελληνικής μουσικής το δεύτερο μισό του 20ού αιώνα. Με την ευκαιρία αυτή σε πολλά μέρη του Ελληνισμού, αλλά και ανά το παγκόσμιο, οργανώθηκαν συναυλίες με έργα του, παλιά και νέα.
Ό,τι έπραξε και δημιούργησε ο Θεοδωράκης έχει μέσα την ψυχή του. Ανθεκτική στων καιρών τα γυρίσματα, αξόδευτη από τις καθημερινότητες, τις ανάγκες και τις δοκιμασίες του βίου. Έβγαλε στο φως εποχές αποκλεισμένες, δημοτικές και λαϊκές δημιουργίες περιφρονημένες, βυζαντινές μουσικές και σύγχρονα ποιήματα περιχαρακωμένα, αλλά και γενιές τσακισμένες, καταδιωγμένες, αγωνιστικές, αισιόδοξες. Πολιτικοποίησε και ριζοσπαστικοποίησε πνευματικά δημιουργήματα και κοινωνικά μεγέθη. Η ελληνική μουσική, η ελληνική ποίηση, η ελληνική ιστορία, η ελληνική κοινωνία συγχωνεύονται στο έργο του και εκφράζονται διαχρονικά, με μιαν αίσθηση ολοκλήρωσης και λύτρωσης σαν να βρίσκουν τον εαυτό τους.
Αν θέλουμε να προσδιορίσουμε οντολογικά πώς είναι μια μαρτυρία της ιστορίας, μια μοναδική δημιουργία, μια ακμαία συνείδηση και μια πλήρης ζωή, δεν έχουμε παρά να κοιτάξουμε δίπλα μας, εδώ ανάμεσά μας τον Μίκη Θεοδωράκη, όπως τον τραγουδάνε και θα τον τραγουδάνε εποχές και γενιές.
Εμείς, μέσα από ένα περιδιάβασμα της ζωής του, θα προσπαθήσουμε να αφουγκραστούμε τους κραδασμούς της μουσικής του.Ο Μίκης Θεοδωράκης είναι από τα λίγα εκείνα ιστορικά πρόσωπα που τα έργα και οι ημέρες τους δεν χρειάζονται καμία μυθολόγηση. Η πραγματικότητα της προσφοράς του, των δοκιμασιών του, των αναζητήσεών του, ως αντικειμενικό ιστόρημα, ξεπερνάει κάθε μυθολόγημα.

Τραγούδι: Διότι δεν συνεμορφώθην - Μίκης Θεοδωράκης
Ηχητικό Ντοκουμέντο
Εισαγωγή με τη φωνή του Μίκη Θεοδωράκη
O Μίκης μιλάει για την Μακρόνησο

Ακούστε...
Διάρκεια: 11:35 - (2.770KB)
Στίχοι: Μίκης Θεοδωράκης
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης - Πρώτη εκτέλεση: Μίκης Θεοδωράκης




Ο Μίκης Θεοδωράκης στην εξορία




Μίκης Θεοδωράκης
Μια βαθιά κατάδυση στο χρόνο και στις μνήμες του,
που παραμένουν άθικτες...


ΚΕΙΜΕΝΟ/ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: ΜΠΑΜΠΗΣ ΞΑΡΧΑΚΟΣ

...Φως δεν βλέπω από πουθενά. Το πολιτικό κατεστημένο καθώς διακλαδώθηκε με το δημοσιογραφικό, το οικονομικό, το δικαστικό, το στρατιωτικό, το παραοικονομικό, έχει διογκωθεί σε βαθμό που να κλείνει γύρω μας όλους τους ορίζοντες. Ακόμη και της Τέχνης. Το μόνο προϊόν που θα ανθεί και θα καρποφορεί θα είναι ο πολιτικάντικος καριερισμός που όπως και η Εξουσία για την εξουσία έχει γίνει ήδη η Πολιτική για την Πολιτική, με κύρια χαρακτηριστικά τις μπίζνες με κρατικό χρήμα και τα διακλαδωμένα συμφέροντα που σαν ατσάλινος κισσός πνίγουν τον εντελώς ανυποψίαστο πολίτη. Μοναδική ελπίδα η νεολαία, η οποία ανακαλύπτει όλο και πιο πολύ τις ιδέες και τις πρακτικές που ενέπνεαν και τη δική μας γενιά...

Το να συνομιλείς με τον Μίκη Θεοδωράκη, είναι σα να συνομιλείς με την σύγχρονη ιστορία μας. Αντιστασιακός. Επαναστάτης και Αριστερός σε κρίσιμες εθνικές στιγμές. Δημιουργός. Οραματιστής. Ιδεαλιστής. Αμφισβητίας. Υπερβατικός. Πατριώτης. Στοχαστικός συμφιλιωτής. Ταγμένος στο Μαζικό κίνημα. Στον άνθρωπο, στο κοινωνικό γίγνεσθαι.
Στη συνέντευξη που μας παραχώρησε έκανε μια βαθιά κατάδυση στο χρόνο και στις μνήμες του, που παραμένουν άθικτες. Μίλησε για τα κυριότερα γεγονότα και συναισθήματα που τον συγκλόνισαν και τα  οποία έχει αποτυπώσει στην αυτοβιογραφία του, ( Στους δρόμους του Αρχαγγέλου). Μίλησε για το μέλλον. Για τους φόβους του. Για τους Κύκλους οι οποίοι έχουν διογκωθεί...

Μια διαδρομή δημιουργίας και αγώνων σε ταραγμένες εποχές
Υπήρξε μια συνεχής και νομίζω, χρήσιμη και γόνιμη παρέμβαση κυρίως σε θέματα ιδεολογίας, πολιτικής θεωρίας και πρακτικής. Τέχνης και πολιτισμού. Προσπάθησα να φέρω στο προσκήνιο της εθνικής μας ζωής το ελληνικό τραγούδι, τα προβλήματα και τα επιτεύγματά του, έτσι ώστε ο ίδιος ο λαός μας για ένα μεγάλο διάστημα να είναι γνώστης και κοινωνός, ώστε να υπερασπίζει με πάθος το καλό και να προσπαθεί να περιορίσει -στο βαθμό που μπορεί- το άσχημο και το βλαβερό. Σαν καλλιτέχνης μπήκα πρώτος από τους έλληνες καλλιτέχνες στη βουλή δίνοντας κύρος στο λειτούργημά μας παραμερίζοντας έμπρακτα καθυστερημένες αντιλήψεις που ήθελαν μια σειρά από επαγγέλματα στο περιθώριο της πολιτικής μας ζωής.
Με το κίνημα των Λαμπράκηδων στη δεκαετία του '60 έφερα δυναμικά στο προσκήνιο τα προβλήματα και τα δικαιώματα της ελληνικής νεολαίας και κυρίως πάντρεψα τα πολιτικά και κοινωνικά με τα πολιτιστικά και αναγεννησιακά οράματα πίσω από τα οποία συντάχτηκαν με πάθος και ορμή χιλιάδες και χιλιάδες συμπολιτών μας.
Φοβούμενος ότι η χούντα -μετά την εύκολη επικράτησή της- θα μπορούσε να αποκτήσει έστω και μικρά ερείσματα μέσα στο λαό μας, έσπευσα την επομένη κιόλας του πραξικοπήματος να την καταγγείλω δημόσια -στο εσωτερικό και διεθνώς- και να την αποκηρύξω με μεγάλο πάθος, γεγονός που για την εποχή εκείνη είχε καταλυτική σημασία μέσα στο λαό μας αλλά και στη διεθνή κοινή γνώμη λόγω του κύρους που διέθετα και της εμπιστοσύνης με την οποία με περιέβαλλαν τα δημοκρατικά στρώματα του λαού μας. Το γεγονός ότι ακόμα και σήμερα έχουν το θράσος να εκδηλώνονται εδώ κι εκεί διάφορα χουντικά στοιχεία, αποδεικνύει ότι εάν εμείς οι πρώτοι αντιστασιακοί δεν κόβαμε με το μαχαίρι κάθε δίοδο για μια ενδεχόμενη "νομιμοποίηση" των συνταγματαρχών, ίσως τα πράγματα να ήταν διαφορετικά.
Ο Λαός μας τον Απρίλιο του 1967 ήταν κουρασμένος, απογοητευμένος από τους πολιτικούς και επομένως μουδιασμένος. Ανόρεχτος για αντιστασιακές ενέργειες. Είχε απ' την αρχή επιλέξει τουλάχιστον μια παθητική στάση, γεγονός που σε όσους έτυχε νε είμαστε παράνομοι, μας στοίχισε ακριβά. Στα δέκα σπίτια που ζητούσαμε καταφύγιο μόνο το ένα μας δεχότανε κι αυτό με όρους και για λίγο καιρό. Εμένα τον ίδιο με πετάξανε στους δρόμους από φόβο αυτοί οι ίδιοι που με κρύβανε σε τρεις διαφορετικές περιπτώσεις, χωρίς να υπολογίσουν ότι ουσιαστικά με παραδίδανε στην Ασφάλεια, γιατί ήμουν πολύ γνωστός και κινδύνευα κάθε στιγμή.
Στη συνέχεια έκανα ότι ήταν δυνατόν ώστε να ενωθούν οι αντιστασιακές οργανώσεις δημιουργώντας τις μοναδικές ρεαλιστικές προσπάθειες για την πτώση της χούντας. Από τη στιγμή που διαπίστωσα ότι υπάρχουν άτομα και δυνάμεις που δυναμιτίζουν συστηματικά την ενότητα, στράφηκα στη λύση Καραμανλή την οποία υπηρέτησα με όλες τις δυνάμεις μου από το 1973 έως το 1997 όταν νόμιζα ότι κινδύνευε πια η Δημοκρατία.
Η στάση μου αυτή είχε ως αποτέλεσμα να πέσουν τελικά τα φτιαχτά τείχη που χωρίζουν τους έλληνες και να απογυμνωθούν οι κομματικοί φανατισμοί. Να εξανθρωπιστεί η δημόσια ζωή μας. Να πάψουν οι μισοί έλληνες να θεωρούν τους άλλους μισούς προδότες.
Τέλος νομίζω ότι βοήθησα όσο μπορούσα να εδραιωθεί μια άλλη αντίληψη για τους γειτονικούς μας λαούς, με τους οποίους είμαστε υποχρεωμένοι να συνυπάρξουμε στο μέλλον. Να δείξω ότι όσο περισσότερο πατριώτης είναι κανείς τόσο καλύτερα αναγνωρίζει τον πατριωτισμό των άλλων. Και ότι θα πρέπει να σκύψουμε με σύνεση και ευθύνη πάνω από τα πραγματικά προβλήματα που μας χωρίζουν προσπαθώντας να βρούμε λύσεις δίκαιες για όλους.

Η Αριστερά
Η ελληνική αριστερά έχασε το τραίνο της ιστορίας οριστικά από την πρώτη στιγμή της Δικτατορίας. Τότε που όφειλε να μπει δυναμικά και ολοκληρωτικά επικεφαλής της Αντίστασης κατά της χούντας. Αυτή ήταν εξ άλλου η φυσική της αποστολή. Η μοναδική που νομιμοποίησε την πρόθεσή της να είναι παντού και πάντα ο υπερασπιστής των συμφερόντων του Λαού και της Πατρίδας. Μένοντας στο απυρόβλητο, ουσιαστικά αθέτησε το άγραφο συμβόλαιό της με το Λαό. Στη συνέχεια ήρθε και η Διάσπαση (1968) για να ταλαιπωρήσει τους αγωνιστές και κουράσει ακόμα και τους πιο πιστούς οπαδούς.
Στα 1974 υπήρξε μια ισχυρή τάση κυρίως των νέων προς το ΚΚΕ. Τότε όμως έγινε το τελευταίο και μη ανατρέψιμο ιστορικό λάθος των ηγετών: τα έδωσαν όλα στον Αντρέα Παπανδρέου, ποιος ξέρει για ποιους λόγους, αποφασίζοντας εν ψυχρώ να αποτελέσουν το αγνό, αφιλοκερδές του στήριγμα έως ότου γίνει εξουσία και εδραιωθεί πλήρως. Αν περίμεναν ανταλλάγματα γι' αυτήν την απλόχερη προσφορά, σίγουρα θα απογοητεύθηκαν.
Είχαν ξεχάσει ως φαίνεται, ότι ο ηγέτης του ΠΑΣΟΚ είχε υποσχεθεί ότι θα φέρει την ελληνική αριστερά κάτω από το 10%. Και το πέτυχε.

Η θέση του δημιουργού σήμερα
Είναι πολύ δύσκολη, γιατί στην εποχή μας έχει καταργηθεί στην πράξη αυτό που ονομάζουμε "γνώμη". Γνώμη, με την έννοια ότι μπορεί να υπάρξουν άτομα που επηρεάζουν με αυτά που λένε και αυτά που δημιουργούν, σε βαθμό που να τίθεται εν αμφιβόλω η ίδια η ροή των πραγμάτων και να εξετάζονται σοβαρά πιθανότητες για την ίδια την αλλαγή της. Σήμερα η δυνατότητα αυτή έχει περιέλθει στην αποκλειστική δικαιοδοσία μικρών Κύκλων που διαθέτουν τόση και τέτοια δύναμη, ώστε να μπορούν πράγματι να επιβάλλουν τη θέλησή τους.

Η ρόλος της Ελλάδας στον 21ο αιώνα
Όλα είναι ρευστά. Πρώτα απ' όλα όταν λέμε Ελλάδα, τι εννοούμε; Τους έλληνες, τους απλούς πολίτες, οι οποίοι επηρεάζουν και πως τις εξελίξεις; Τους πνευματικούς μας ανθρώπους, επιστήμονες, λόγιους, δάσκαλους, καλλιτέχνες; Με ποιο τρόπο θα μπορέσουν να πουν απλώς την γνώμη τους;
Επομένως καταλήγουμε ότι η Ελλάδα είναι αυτοί οι ίδιοι Κύκλοι, που είδαμε και πιο πριν, οι οποίοι αποφασίζουν και θα αποφασίζουν για όλα. Και φυσικά για το τι είμαστε στο νέο αιώνα και για το ρόλο που θα παίζουμε. Φυσικά ποιος δεν ξέρει ότι πάνω από τους δικούς μας εντόπιους Κύκλους υπάρχουν κάποιοι άλλοι πολιτικοοικονομικοί Κύκλοι στον Ευρωπαϊκό και στον διεθνή χώρο και πάνω απ' αυτούς φυσικά ο Κύκλος, ο ¶ρχων του κόσμου, που παίρνει τις τελικές αποφάσεις για όλους και για όλα;
Η πολιτική σε μεγάλο βαθμό έχει παραχωρήσει τμήμα του χώρου που της ανήκει -θέλοντας και μη- στην πυραμίδα των Κύκλων. Η παγκοσμιοποίηση θα αποφασίσει εάν η Τέχνη θα εξακολουθήσει να αποτελεί εξέχουσα διάσταση του ανθρώπου και στον 21ο αιώνα.

Υπάρχει ελπίδα για καλύτερες μέρες;
Φως δεν βλέπω από πουθενά. Το πολιτικό κατεστημένο καθώς διακλαδώθηκε με το δημοσιογραφικό, το οικονομικό, το δικαστικό, το στρατιωτικό, το παραοικονομικό, έχει διογκωθεί σε βαθμό που να κλείνει γύρω μας όλους τους ορίζοντες. Ακόμη και της Τέχνης. Το μόνο προϊόν που θα ανθεί και θα καρποφορεί θα είναι ο πολιτικάντικος καριερισμός που όπως και η Εξουσία για την εξουσία έχει γίνει ήδη η Πολιτική για την Πολιτική, με κύρια χαρακτηριστικά τις μπίζνες με κρατικό χρήμα και τα διακλαδωμένα συμφέροντα που σαν ατσάλινος κισσός πνίγουν τον εντελώς ανυποψίαστο πολίτη. Μοναδική ελπίδα η νεολαία, η οποία ανακαλύπτει όλο και πιο πολύ τις ιδέες και τις πρακτικές που ενέπνεαν και τη δική μας γενιά...

Πικρίες...
Στο εξωτερικό, όπου και να πηγαίνω στα αεροδρόμια, στους σταθμούς, στα μουσεία, στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης παίζουν τη μουσική μου, τα τραγούδια μου. Εδώ προτιμούν να προωθούν την Αγγλοσαξονική μουσική και τα παράγωγά της. Ας είναι...

* Η συνέντευξη στο "Ως3" Μάιος του 1998.

 




 



Τραγούδι: Τη ρωμιοσύνη μην την κλαις - Μίκης Θεοδωράκης
Ακούστε...
Διάρκεια: 05:46 - (1.352KB)
Στίχοι: Γιάννης Ρίτσος
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης - Πρώτη εκτέλεση: Γιώργος Νταλάρας



 

Ο ψεύτικος μανδύας της δήθεν προοδευτικότητας
Tου Mίκη Θεοδωράκη


Aυτές τις μέρες κάπου διάβασα ότι ο ποιητής και ζωγράφος Νίκος Εγγονόπουλος
πίστευε στη συνέχεια του ελληνικού έθνους. Πόσοι και ποιοι άραγε σήμερα θα τολμούσαν να διατυπώσουν δημόσια μια τέτοια άποψη; Και όμως πρόκειται για την ουσία μιας ολόκληρης Σχολής Σκέψης, την οποία αντιπαλεύει η άλλη Σχολή, που απορρίπτει την άποψη αυτή θεωρώντας ότι το σημερινό ελληνικό έθνος ξεκινά τη ζωή του από το 1830 χωρίς να έχει την παραμικρή σχέση με το παρελθόν. Παρακολουθώντας τη δημόσια συζήτηση γύρω από το βιβλίο της ΣΤ΄ Δημοτικού σκέφθηκα ότι στο βάθος πρόκειται για μια διαμάχη ανάμεσα σε αυτές τις δύο Σχολές Σκέψης. Θυμίζω εδώ ότι οι κάτοικοι αυτού του τόπου, καταδικασμένοι επί αιώνες σε συνθήκες δουλείας και υπανάπτυξης, είχαν χάσει την ιδιαιτερότητα και ταυτότητά τους στα μάτια των «πολιτισμένων» μειοψηφιών της Ευρώπης. Που έτσι βρήκαν την ευκαιρία να θεωρήσουν εαυτούς ως τους μοναδικούς κληρονόμους του ελληνικού πολιτισμού. Γι' αυτό και όταν έμαθαν ότι οι πρωτεργάτες της Επανάστασης του 1821 (Φιλικοί και Αγωνιστές) αποφάσισαν να ονομάσουν την απελευθερωμένη από τον τουρκικό ζυγό πατρίδα τους Ελλάδα χαρακτηρίζοντας τους κατοίκους της Έλληνες, αντέδρασαν με κάθε τρόπο, με κορυφαία αντιδραστική πράξη τη θεωρία του Φαλμεράγιερ, ο οποίος με τρόπο δήθεν «επιστημονικό» προσπάθησε να αποδείξει ότι οι Νεοέλληνες δεν έχουν το δικαίωμα να αποκαλούνται Έλληνες, γιατί δεν έχουν την παραμικρή σχέση με την έννοια και με τη λέξη Ελλάδα, μιας και στην ουσία δεν είναι τίποτα άλλο από μια πανσπερμία φυλών (Βλάχων, Αλβανών, Σλάβων, Τούρκων και Γύφτων).

Και όπως ίσως έχετε προσέξει, όλοι οι ξένοι λαοί έδωσαν στη χώρα μας κάθε είδους όνομα πλην του ονόματος «Ελλάς - Ελλάδα»: Grece, Greece, Greco, Griechenland κ.λπ. Και φυσικά στην ουσία η διεθνής ιντελιγκέντσια δεν μας θεωρεί Έλληνες αλλά Γραικούς (ίσως και... γραικύλους). Πάλι καλά οι Τούρκοι που μας αποκαλούν «Γιουνάν», δηλαδή Ίωνες. Για τους «πολιτισμένους» της Δύσης θα μας ταίριαζε περισσότερο ένα όνομα όπως λ.χ. Βλαχότουρκοι ή Γυφτόβλαχοι. Νομίζω με τη λέξη «Γυφτοβλαχία» θα ήταν ικανοποιημένοι. Και όχι μόνο οι διανοούμενοι (ιντελιγκέντσηδες) του εξωτερικού, αλλά και του... εσωτερικού. Δηλαδή οι οπαδοί της Σχολής της ¶λλης Όχθης, οι οποίοι χωρίς να το ομολογούν (ίσως και δίχως να το ξέρουν) ακολουθούν κατά γράμμα τη θεωρία του Φαλμεράγιερ, που στην ουσία θέλει να κρατήσει το κέντρο της ελληνικής κλασικής σκέψης, φιλοσοφίας και τέχνης εκτός Ελλάδας και κατά προτίμηση στις πρωτεύουσες του δυτικού κόσμου από τις οποίες υποτίθεται ότι εκπορεύεται αποκλειστικά η σύγχρονη σκέψη, φιλοσοφία και τέχνη, που έχει τις ρίζες της και στην κλασική Ελλάδα. Έτσι οποιοσδήποτε τολμά να ισχυριστεί ότι ως Νεοέλλην πιστεύει ότι έχει και αυτός το ίδιο δικαίωμα, είναι βλάσφημος, αρχαιόπληκτος και αντιδραστικός. Όπως ασφαλώς ήταν και οι Φιλικοί, οι Επαναστάτες του '21, ο Διονύσιος Σολωμός, ο Κωστής Παλαμάς, ο ¶γγελος Σικελιανός και ο Νίκος Εγγονόπουλος, μεταξύ άλλων.
Όμως, αυτή η διαφορά στη χώρα μας έλαβε και μιαν άλλη διάσταση, που διαίρεσε τον λαό μας όχι μόνο κάθετα (κοινωνικές τάξεις, ιδεολογίες και κόμματα), αλλά και οριζόντια. Δηλαδή, σε αυτό που θεωρείται Λαϊκό και σε αυτό που μπορούμε να χαρακτηρίσουμε ως «διανοουμενίστικο». Και, φυσικά, η αληθινή διανόηση ταιριάζει με το λαϊκό, ενώ ο διανοουμενισμός δεν είναι μόνο εχθρός του λαϊκού, αλλά η καρικατούρα της διανόησης. Και για να περιοριστώ στη νεότερη Ελλάδα, όλα όσα υπήρξαν αληθινά, θετικά, γόνιμα και προοδευτικά, υπήρξαν κατ' αρχήν λαϊκά. Δηλαδή πατούσαν γερά πάνω στο χώμα του λαού, της πραγματικότητας αλλά και της παράδοσης που μας πηγαίνει πολύ μακριά, στο βάθος του χρόνου, με τα οχήματα της δημοτικής ποίησης και μουσικής, της δημοκρατικής παράδοσης με κέντρο το κύτταρο της ελλαδικής κοινότητας, του βυζαντινού μέλους και της ελληνικής γραμματείας και κυρίως της γλώσσας. «Την γλώσσα μου έδωσαν ελληνική», θα πει ο Οδυσσέας Ελύτης. Έτσι οι Φιλικοί και οι Αγωνιστές του '21 ήταν λαϊκοί. Ο Διονύσιος Σολωμός υπήρξε λαϊκός. Όπως λαϊκοί υπήρξαν όλοι οι σπουδαίοι πρωτεργάτες σε όλους τους κλάδους της ζωής, της τέχνης και της διανόησης που συνέβαλαν ώστε να προχωρήσει η χώρα μας μπροστά.
Αυτή η οριζόντια διαίρεση δεν μπορούσε να αφήσει απ' έξω τον ελληνικό «προοδευτικό χώρο». Που μεγαλούργησε όταν ήταν πράγματι λαϊκός, όταν δηλαδή εξέφραζε σωστά τον ελληνικό λαό (στους καιρούς της εθνικής αντίστασης και των δημοκρατικών αγώνων). Και στη συνέχεια περιθωριοποιήθηκε όταν τον κατέκτησε ο διανοουμενισμός, που ουσιαστικά σημαίνει άρνηση του ίδιου του εαυτού του.
Ήταν λοιπόν επόμενο στον διανοουμενίστικο «προοδευτικό χώρο», άρα «ψευτο-προοδευτικό» χώρο πλέον, να ανθίσουν αυτά τα πικρά λουλούδια της άρνησης της πεμπτουσίας αυτού που ήταν και είναι η Ελλάδα του χθες, του σήμερα και του αύριο.
Ας μην ψάχνουν, λοιπόν, οι ευαίσθητοι πολίτες να βρουν την αιτία της σημερινής εθνικής παράλυσης σε δευτερεύουσες σχέσεις, πρόσωπα και καταστάσεις. Η πραγματική αιτία είναι ότι ενώ με το λαϊκό στοιχείο και με τη λαϊκή ιδιότητα έγινε ό,τι τέλος πάντων θετικό έγινε σ' αυτόν τον τόπο από το 1821 έως σήμερα, γιατί απλούστατα όλοι οι μεγάλοι μας ήρωες, ποιητές, διανοούμενοι, επιστήμονες, πολιτικοί, υπήρξαν «λαϊκοί» ανεξάρτητα από τις λογής λογής κάθετες διαιρέσεις, εδώ και καιρό το λαϊκό, που στη χώρα μας ταυτίζεται με το ελληνικό, νικήθηκε κατά κράτος σε όλους τους τομείς της εθνικής μας ζωής. Εδώ και καιρό κατόρθωσε να επικρατήσει ολοκληρωτικά η άρνηση, τρομοκρατώντας και ξεγελώντας τους πολλούς και αφελείς, κρυμμένη πίσω από τον ψεύτικο μανδύα μιας δήθεν προοδευτικότητας, που έχει στην πραγματικότητα τόση σχέση με την πρόοδο όση μια γάτα με ένα λιοντάρι...



Τραγούδι: Της δικαιοσύνης ήλιε νοητέ - Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Ακούστε...
Διάρκεια: 05:54 - (1.722KB)
Στίχοι: Οδυσσέας Ελύτης
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης - Πρώτη εκτέλεση: Γρηγόρης Μπιθικώτσης





Η συνύπαρξη των δύο αντίθετων κόσμων
Toυ Μίκη Θεοδωράκη

Έως χθες ακόμα ακολουθώντας το γενικό ρεύμα πίστευα κι εγώ ότι η Βία και ο Πόλεμος έχουν ως βασικές αιτίες οικονομικά συμφέροντα, θρησκευτικούς και εθνικούς φανατισμούς και άλλα παρόμοια.
Σήμερα πια είμαι βέβαιος ότι όλα αυτά στο βάθος δεν είναι παρά προσχήματα και ότι η βασική αιτία απ' όπου ξεκινά η δίψα για κατάκτηση και αίμα, βρίσκεται μέσα στον άνθρωπο. Με μια συμπληρωματική παρατήρηση: Ότι δηλαδή η αγριότητα αυξάνει όσο ο άνθρωπος γίνεται περισσότερο πολιτισμένος. Που σημαίνει ότι ο λεγόμενος πολιτισμός είναι ένα απλό ένδυμα για να σκεπάζει και να κρύβει τον αληθινό εαυτό μας, που παραμένει μέσα απ' τους αιώνες το ίδιο άγριος και τερατώδης.
Και για να γίνω περισσότερο κατανοητός, σας καλώ να συγκρίνουμε τις αγριότητες των άλλοτε αγρίων μ' αυτές των προχθεσινών, των χθεσινών και των σημερινών δήθεν πολιτισμένων. Υπάρχει άραγε μέσα σε όλη την ανθρώπινη ιστορία, αγριότητα που να ξεπερνά τις θηριωδίες του Ναζισμού; Και όμως την εποχή εκείνη η Γερμανία συγκαταλεγόταν ανάμεσα στα πλέον πολιτισμένα έθνη της εποχής. Με υψηλό επίπεδο μόρφωσης, πολιτισμού, κοινωνικής οργάνωσης, με χιλιάδες επιστήμονες, καλλιτέχνες, διανοούμενους, υπήρξε πρότυπο ανεπτυγμένης ανθρώπινης κοινωνίας. Και όμως απ' τη μια μέρα στην άλλη είδαμε τα εκατομμύρια αυτών των πολιτισμένων να ξεπερνούν σε βία και σε αγριότητα όλους τους άγριους όλων των εποχών, από την εποχή του Νεάντερνταλ, του Αττίλα, των Σταυροφόρων, των Κονκεστατόρ μέχρι των αγίων της Ιερής Εξέτασης.
Η εξήγηση-δικαιολογία υπήρξε ότι έπεσαν θύματα ενός παρανοϊκού. Όμως κι αυτός καυχιόταν ότι κάθε πρωί βουρτσίζει τα νύχια του, ότι είναι χορτοφάγος κι ότι λατρεύει τον Βάγκνερ. Δεν έχανε ούτε ένα Φεστιβάλ στο Μπαϋρόϊτ, όπου μάλιστα εφιλοξενείτο στο σπίτι του Βάγκνερ. Μήπως όμως και οι συμπατριώτες του δεν ήσαν ένθερμοι οπαδοί της κλασσικής μουσικής, σε σημείο που να σχηματίζουν στα στρατόπεδα συγκεντρώσεως μικρές συμφωνικές ορχήστρες από κρατούμενους, για να συνοδεύουν τους μελλοθάνατους στους τόπους θανατώσεων, όπως στην κρεμάλα, στον αποκεφαλισμό με τσεκούρι και -το πιο συνηθισμένο- στους θαλάμους αερίων;
Κι ας μη βαυκαλιζόμαστε ότι όλα αυτά τα έκαναν δήθεν μόνο τα Ες-Ες και η Γκεστάπο. Έζησα τη φρίκη εκείνης της εποχής και γνώρισα τα υπόγεια της Γκεστάπο, όπου ήσαν τακτοποιημένα τα όργανα των βασανισμών με γερμανική ακρίβεια και μπορώ να πω με λύπη -γιατί δεν θα ήθελα να στενοχωρήσω τους σύγχρονους Γερμανούς που ειλικρινά τους εκτιμώ- ότι για να γίνουν όλα αυτά, ήταν αναγκαία η συμμετοχή πολλών εκατομμυρίων πρώην πολιτισμένων και νυν αγρίων ανθρώπων, που αντλούσαν ηδονή από τον πόνο των άλλων και διψούσαν για αίμα πολύ περισσότερο και από τα άγρια θηρία της ζούγκλας.
Κι όμως σήμερα είμαι βέβαιος ότι δεν φταίνε αυτοί. Ή μάλλον φταίνε, όπως όλοι μας, γιατί γεννήθηκαν άνθρωποι και ως άνθρωποι κληρονόμησαν αυτή τη σχιζοφρένεια που φαίνεται ότι μας χαρακτηρίζει, δηλαδή από τη μια ο χαρακτήρας μας να μας οδηγεί προς τις κορυφές του πνεύματος και την αναζήτηση της Ελευθερίας, της Δημοκρατίας και της Ειρήνης κι από την άλλη αυτός ο ίδιος χαρακτήρας να μας μεταβάλλει από τη μια στιγμή στην άλλη σε άγρια θηρία.
Αυτό το φαινόμενο της πολιτισμένης Γερμανίας το έχουμε φυσικά δει και σε μια σειρά εξ ίσου πολιτισμένες χώρες όπως η Αρχαία Αθήνα, η Ρώμη, η Αγγλία, η Ισπανία, η Γαλλία και τόσες άλλες, όπου -για να μείνω στη χώρα μου- οι Αθηναίοι απ' τη μια μεριά έχτιζαν τους Παρθενώνες και την ίδια στιγμή έσφαζαν σαν άγρια ζώα όλους τους άρρενες κατοίκους της Μήλου για παραδειγματισμό.

Τραγούδι: Ένα το χελιδόνι - Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Ακούστε...
Διάρκεια: 03:25 - (891KB)
Στίχοι: Οδυσσέας Ελύτης
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης - Πρώτη εκτέλεση: Γρηγόρης Μπιθικώτσης



Και φτάνουμε στο σήμερα. Και σας ρωτώ: Υπάρχει άραγε λαός με υψηλότερο επίπεδο ζωής από τις ΗΠΑ, με τα εκατομμύρια επιστήμονες, διανοούμενους, τεχνοκράτες, βιομηχάνους, τραπεζίτες κλπ. που όλοι μαζί να συνιστούν μια κοινωνία-πρότυπο ανάπτυξης και πολιτισμού ; Με δυο λόγια ένας λαός που να τα έχει όλα και που συγχρόνως να διαθέτει τόση δύναμη και τόσο πλούτο, ώστε με μια και μόνη απόφαση να μπορεί να μεταβάλλει την ανθρωπότητα σε παράδεισο ή σε κόλαση; Τι θα στοίχιζε άραγε στην Αμερική να πλημμυρίσει με αγαθά την πεινασμένη Αφρική κατά κύριο λόγο και στη συνέχεια τους λαούς που υποφέρουν στη Λατινική Αμερική και στην Ασία; Και πρώτα και κύρια τα παιδιά που πεθαίνουν σαν μύγες από τις αρρώστιες και την πείνα; Και δεν μιλάω για φιλανθρωπία, που κι αυτό θα μπορούσε να γίνει, αλλά για μπίζνες, για επενδύσεις κεφαλαίων και για μια καλώς εννοούμενη οικονομική εκμετάλλευση. Αναφέρομαι σε μια εντελώς λογική και συμφέρουσα επιλογή. Σε μια βιομηχανία και σε ένα εμπόριο Ειρήνης, που είναι βέβαιο ότι θα έχει κέρδη σημαντικά, ενώ παράλληλα θα σκορπίζει στον κόσμο την ευτυχία.
Το ίδιο φυσικά ισχύει για τα πλούσια κράτη της Ευρώπης και ειδικά γι' αυτά που στηρίζουν ένα μεγάλο μέρος της οικονομικής τους ανάπτυξης και ευεξίας στην πολεμική βιομηχανία.
Μας λένε ότι από την πώληση των όπλων τα κέρδη είναι πιο άμεσα και πιο σημαντικά. Ας το δεχτώ. Σκέφτηκαν όμως ποτέ όλα αυτά τα Κράτη - Έμποροί όπλων την περίπτωση μετατροπής της βιομηχανίας του Πολέμου σε βιομηχανία της Ειρήνης; Μπορεί τα κέρδη να μην είναι τόσο άμεσα και τόσο μεγάλα, όμως δεν σκέφτονται ότι με τον τρόπο αυτόν θα σώσουν εκατοντάδες εκατομμύρια συνανθρώπους μας από την υπανάπτυξη, την πείνα και τον θάνατο;
Και γιατί τάχα όλοι αυτοί οι σημερινοί πλούσιοι και πολιτισμένοι λαοί με επί κεφαλής τις ΗΠΑ δεν έκαναν τον κόπο ούτε καν να σκεφτούν το ενδεχόμενο μιας βιομηχανίας και ενός εμπορίου Ειρήνης; Είναι απλώς ένας οικονομικός υπολογισμός ή κάτι βαθύτερο; Μήπως δηλαδή το να έχεις πολεμική βιομηχανία, σημαίνει πέραν του οικονομικού κέρδους, ότι είσαι σε θέση να παράγεις βία και κυρίως να συντηρείς κολοσσιαίες δυνάμεις πολεμικής καταστροφής; ¶ρα μ' αυτόν τον τρόπο να ανήκεις στο κλαμπ των σαρκοφάγων, των δυνατών και των αγρίων; Να είσαι δηλαδή πιο κοντά στα άγρια ένστικτα, αυτά που χαρίζουν πιο μεγάλη, ως φαίνεται, ηδονή σ' αυτούς που μπορούν να τα κατέχουν, απ' ό,τι η πνευματική ακτινοβολία και η ανθρώπινη πλευρά μας που θεωρεί τον άνθρωπο δημιουργό ζωής και όχι όργανο θανάτου;
Την ώρα που σε απ' ευθείας μετάδοση η ανθρωπότητα κρατώντας την αναπνοή της έβλεπε τους βιβλικούς βομβαρδισμούς της Βαγδάτης από την αμερικανική αεροπορία, ο κ. Ράμσφελντ, υπουργός αμύνης, αναφώνησε ευτυχής: «Να ένα υπέροχο θέαμα!», ως άλλος Νέρων. Κι εγώ, μια ασήμαντη κουκίδα μέσα στην άμμο των ασήμαντων ανθρώπων, χαρακτήρισα δημοσίως τον κ. Μπους ως ένα νέο Χίτλερ. Βέβαια η σύγκριση δεν ήταν επιτυχής, από την άποψη ότι ο Πρόεδρος Μπους συμβολίζει απλώς την κορυφή μιας τερατώδους βιομηχανίας θανάτου, που μέσα σε δυο χρόνια μετέβαλε μια χώρα σε σωρούς ερειπίων.
Να λοιπόν που εξήντα χρόνια μετά τον Δαίμονα Χίτλερ που μέσα σε τέσσερα χρόνια είχε την ευχαρίστηση να εξοντώσει 80 εκατομμύρια ανθρώπους, από τα οποία τα τριάντα και πλέον με βασανιστικό τρόπο, ξαναέρχεται στο προσκήνιο της ανθρωπότητας ένας νέος Δαίμονας του Πολέμου, απ' τη μια μεριά σκορπίζοντας τον θάνατο κι από την άλλη προσφέροντας σε εκατομμύρια ένστολους συμπατριώτες του την γνωστή μας πρωτόγονη ηδονή και βοηθώντας τους να βγάλουν στην επιφάνεια την θηριώδη πλευρά του εαυτού τους. Όλους αυτούς που αντλούν κτηνώδη ευχαρίστηση βλέποντας να σωριάζονται σε ερείπια πόλεις ολόκληρες και να φαντάζονται τα γυναικόπαιδα να βρίσκουν φριχτό θάνατο μέσα στις φλόγες και τα ερείπια. Είτε βλέποντας τις βιντεοκασέτες με τους βασανιστές γυμνών ανθρώπων που τους σέρνουν με λουράκια σαν σκυλιά πολιτισμένες κοπελίτσες, που όπως μαθαίνω, υπήρξαν ακόμα και Καθηγήτριες Πανεπιστημίων.
Να λοιπόν που μια ακόμα πολιτισμένη χώρα και ένας πολιτισμένος λαός μεταβάλλεται σε αγρίους που αντλούν ηδονή από τον πόνο των άλλων, διψούν για αίμα και χαίρονται για την κτηνωδία τους. Και μη μου πείτε ότι κι αυτοί είναι θύματα προπαγάνδας. Είναι απλώς άνθρωποι, όπως εγώ κι εσείς, μόνο που τους δόθηκε η ευκαιρία να βγάλουν στην επιφάνεια τον αιώνιο, όπως φαίνεται, εαυτό μας, που παραμένει το αγριότερο θηρίο απ' όσα ο καλός Θεός έπλασε στη φύση.
Ίσως μια ελπίδα για το μέλλον του ανθρώπου να είναι ακριβώς αυτή η διαπίστωση που έκανα πιο πριν. Δηλαδή να αποφευχθεί να δίνονται τέτοιες ευκαιρίες στον άνθρωπο, ώστε τα άγρια ένστικτα να μην μπορούν να θριαμβεύσουν επάνω στο Καλό.
Από την μελέτη της ιστορίας έχει αποδειχθεί ότι βασική αιτία του Κακού είναι η υπερσυγκέντρωση δύναμης. Και θα ΄λεγα ότι βρίσκω φυσικό να βλέπουμε σήμερα αυτά τα φαινόμενα βίας, αν σκεφτούμε την τεράστια δύναμη καταστροφής που έχουν συσσωρεύσει σήμερα οι ΗΠΑ. Έτσι θα έλεγα ότι είναι αιχμάλωτοι της ίδιας τους της δύναμης.
Θα πρέπει να γίνει αντιληπτό και να καταγγελθεί ότι κάθε Κράτος που διατηρεί πολεμικές βιομηχανίες και ισχυρές στρατιωτικές δυνάμεις είναι δυνάμει υποψήφιο για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, όπως έγινε στο παρελθόν και όπως γίνεται και σήμερα, ανεξάρτητα από τις δικαιολογίες που θα προβληθούν για να στηριχτούν οι απεχθείς του πράξεις.
Και ίσως το πιο εγκληματικό απ' όλα να είναι το γεγονός ότι με την προβολή της κτηνώδους δυνάμεως στο εσωτερικό της χώρας συμβάλλει ώστε οι απλοί άνθρωποι να μεταβάλλονται σε ανθρώπινα κτήνη, μιας και όπως είδαμε, η ανθρώπινη σχιζοφρένεια χωρίζει μέσα μας το Κακό από το Καλό μόνο με μια λεπτή κλωστή. Πράγματι όπως έχει αποδειχθεί, είναι εκπληκτικό το πόσο γρήγορα ο άνθρωπος μεταβάλλεται σε κτήνος εάν αλλάξουν οι συνθήκες μέσα στις οποίες ζει.
Είναι επομένως ανώφελο και αντιρεαλιστικό να μιλάμε για διεθνή Ειρήνη και ίσα δικαιώματα μεταξύ των λαών, όταν υπάρχουν Έθνη που εξακολουθούν να παράγουν μαζικά μέσα καταστροφής.
Το γεγονός αυτό σε σχέση με τον πραγματικό χαρακτήρα του ανθρώπου και το κύριο χαρακτηριστικό του, δηλαδή τον γενετικό χαρακτήρα της σχιζοφρένειας που τον ξεχωρίζει από όλα τα υπόλοιπα ζώα της γης, συντείνει ώστε μέσα στο εσωτερικό των χωρών που διαθέτουν πολεμική υπεροχή να καλλιεργούνται συστηματικά τα ένστικτα της υπεροχής και της αλαζονείας, που γρήγορα μπορούν να εξελιχθούν σε ομαδική δίψα για βία και για αίμα.
Κι αυτός ο κίνδυνος σήμερα όπως και χτες προέρχεται αποκλειστικά από τις θεωρούμενες πολιτισμένες χώρες με επί κεφαλής την μοναδική υπερδύναμη που δίνει και το παράδειγμα.


Τελειώνοντας θα ήθελα να πω ότι θεωρώ ότι έχει προ πολλού αλλάξει το νόημα του Πολιτισμού. Ειδικά μετά τους Ναζί και τους αμέτρητους πολέμους που ακολούθησαν πάντοτε από τους λεγόμενους «πολιτισμένους» εναντίον των «υπανάπτυκτων», των φτωχών και των «απολίτιστων», είναι φανερό πια ότι ο αληθινός ανθρώπινος πολιτισμός θα πρέπει να προσμετράται μόνο με τα μέτρα της Ειρήνης, της Ανοχής και της Αλληλεγγύης μέσα σε κάθε κοινωνία και σε κάθε λαό. Εκεί που μπορεί να ανθίσει η ευγένεια, η καλωσύνη και κυρίως η αγάπη ανάμεσα στους ανθρώπους.
Ξέρω ότι αναφέρομαι πια σε μια Ουτοπία από την οποία συνεχώς απομακρυνόμαστε. Αντιθέτως βλέπω τις δυνάμεις του Κακού, που για μένα ανήκουν στο αντίθετο στρατόπεδο από κείνους που μνημονεύει ο κύριος Μπους, δηλαδή στο δικό του και των συμμάχων του, καθώς θα διψούν όλο και για μεγαλύτερες καταστροφές, όλο και για περισσότερο πόνο και αίμα, θα οδηγηθούν μια μέρα αναπόφευκτα στη χρήση της απόλυτης καταστροφής και του απόλυτου πόνου που είναι η Ατομική Βόμβα.
Αυτό είναι κάτι που κατά την γνώμη μου αποζητεί ο ¶νθρωπος - Κτήνος που έχουμε μέσα μας, μιας και δεν υπάρχει ανώτατη ηδονή για το Κακό από την αυτοκαταστροφή του.
Ήδη από τον λεγόμενο «Δυτικό πολιτισμό» έχει ξεκινήσει και γιγαντώνεται καθημερινά ένα αληθινό τσουνάμι υποκουλτούρας που αποκτηνώνει μεθοδικά τον άνθρωπο.
Εάν δεν καταφέρετε να χτυπήσετε το Κακό στην ρίζα του, εάν δεν μεταβάλετε τις βιομηχανίες Πολέμου σε βιομηχανίες Ειρήνης, εάν δεν καταργηθούν όλοι οι επιθετικοί στρατοί, τότε η υπόθεση για την άλλη πλευρά του ανθρώπου, την ανθρώπινη, την πραγματικά πολιτισμένη, αυτή που διψά για Αγάπη και για Ειρήνη, είναι για πάντα χαμένη.
Σήμερα οι λέξεις «Ελευθερία», «Δημοκρατία», «Ανθρώπινα Δικαιώματα», «Αλληλεγγύη» έχουν προ πολλού χάσει τη σημασία τους. Σήμερα η συνύπαρξη των Λαών-προβάτων με τα Κράτη-θηρία κάτω από την ίδια στέγη όπως είναι ο ΟΗΕ έχει καταντήσει τραγική φάρσα για τους αδύνατους της γης. Μπροστά σ' αυτό το αδιέξοδο βλέπω μόνο δυο λύσεις: Είτε να πάμε στο βάθος της αιτίας του Κακού και να το χτυπήσουμε με τη θέληση και τη συνεργασία των δυνατών είτε οι αδύνατοι να ψάξουν να βρουν άλλους τρόπους άμυνας στηριζόμενοι αποκλειστικά στις δικές τους δυνάμεις και βασικά στα εκατοντάδες εκατομμύρια των αδυνάτων και μελλοντικών θυμάτων, που όμως συντονισμένα έχουν κάποιες πιθανότητες να αντισταθούν νικηφόρα.
Η συνύπαρξη αυτών των δύο αντίθετων κόσμων είμαι βέβαιος ότι μας οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια προς το Χάος με τον θρίαμβο του Απάνθρωπου πάνω στον ¶νθρωπο.
Αυτή δυστυχώς είναι η πεποίθησή μου.
Σας ευχαριστώ...



 




Μίκης Θεοδωράκης
Η Σπίθα...

...Τα χαρακτηριστικά απελευθερωτικού αγώνα θα πρέπει να έχουν οι αντιδράσεις των Ελλήνων απέναντι στα μέτρα που προωθεί και εφαρμόζει η κυβέρνηση με τις εντολές της Τρόικας...
Μίκης Θεοδωράκης

Την ίδρυση Κινήματος Ανεξάρτητων Πολιτών με την ονομασία «Σπίθα» ανακοίνωσε την 1η Δεκεμβρίου του 2010 ο  Μίκης Θεοδωράκης.
«Βρισκόμαστε στην περίοδο που όλοι μαζί πρέπει να σκεφτούμε, να πληροφορηθούμε, να ψάξουμε και να δράσουμε».
«Βάζω εγώ σήμερα μια «Σπίθα»», είπε, «και περιμένω να ακολουθήσουν κι άλλες. Μέχρι η σπίθα να φουντώσει και να γίνει η καθαρτήρια φωτιά που θα μας σώσει», ενώ κάλεσε τον ελληνικό λαό σε «ανυπακοή» στα όσα εφαρμόζει η κυβέρνηση, καθώς, όπως υποστήριξε, δεν έχει την ηθική νομιμοποίηση να εφαρμόζει τέτοια σκληρά μέτρα.
Παράλληλα υποστήριξε ότι με την υπογραφή του Μνημονίου, η κυβέρνηση έχει εκχωρήσει τα κυριαρχικά μας εθνικά δικαιώματα στους δανειστές μας, λέγοντας ότι λησμονήθηκαν οι αγώνες του ελληνικού λαού για ανεξαρτησία.
Ο Μίκης Θεοδωράκης αναφερόμενος στο Κίνημα, είπε ότι δεν αποσκοπεί στο να δημιουργηθεί άλλο ένα πολιτικό κόμμα ή ένα κοινωνικό κίνημα, αλλά όπως τόνισε «θέλω να βοηθήσω να δημιουργηθεί ένα κίνημα ζύμωσης ιδεών με επίκεντρο τον ανεξάρτητο πολίτη που έχει ανάγκη να εκφράσει την αντίδρασή του στην κρίση που μας οδήγησε η παγκόσμια οικονομική κρίση».
Ταυτόχρονα επέρριψε ευθύνες και στους Έλληνες πολιτικούς που συμμετέχοντας είτε ενεργητικά, είτε παθητικά, από το 1974 και μετά, οδήγησαν στον κατήφορο τη δημόσια ζωή και στην κατάρρευση της χώρας.
Κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι ενώ ανέλαβε την εξουσία για να οδηγήσει τη χώρα στην ανάπτυξη, την οδήγησε στην κηδεμονία των ΗΠΑ και της ΕΕ. «Όχι μόνο δεν είχαν πρόγραμμα ανάπτυξης, αλλά δεν είχαν ούτε καν σχέδιο», τόνισε και επισήμανε ότι «οι υπουργοί είναι άπειροι, χωρίς κανέναν συντονισμό».
Παράλληλα κατηγόρησε τον πρωθυπουργό και το οικονομικό επιτελείο λέγοντας ότι «αντί η κυβέρνηση με το που ανέλαβε την εξουσία να δανειστεί για να καλύψει τις ανάγκες της χώρας, οι κύριοι Παπανδρέου, Παπακωνσταντίνου και Προβόπουλος δήλωναν παντού ότι είμαστε φτωχοί με αποτέλεσμα να εκτιναχθούν τα spread. Πέρασαν μήνες χωρίς να κάνουν τίποτα, οδηγώντας μας στο δίλλημα πτώχευση ή ΔΝΤ», ενώ επισήμανε ότι «το δίλλημα το προκαλέσαμε εμείς οι ίδιοι και με αυτό το πρόσχημα η χώρα βρίσκεται κάτω από την αυστηρή επιτήρηση του ΔΝΤ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης».
Είπε ακόμη ότι για τη σημερινή κυβέρνηση τα συμφέροντα των ΗΠΑ είναι πάνω από τα συμφέροντα του ελληνικού λαού, ενώ κατηγόρησε τις κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου ότι αυτές οδήγησαν τη χώρα στη σημερινή κατάσταση.
Από τα πυρά του Μίκη Θεοδωράκη δεν γλύτωσε ούτε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, τον οποίο κατηγόρησε για «παθητική στάση», απέναντι στα όσα διαδραματίζονται στη χώρα.
Είπε ακόμη ότι η Ελλάδα είναι ο καλύτερος πελάτης των ΗΠΑ, της Γαλλίας και της Γερμανίας, καθώς από τις χώρες αυτές αγοράζει τα οπλικά συστήματα και κάλεσε την κυβέρνηση να σταματήσει να αγοράζει όπλα από αυτές και να στραφεί σε άλλες χώρες όπως τη Ρωσία και την Κίνα, όχι μόνο για την προμήθεια οπλικών συστημάτων αλλά και για τη σύναψη νέων δανείων με ευνοϊκότερους όρους, αλλά και αναπτυξιακών συνεργασιών.
Ο Μίκης. Θεοδωράκης αναφέρθηκε και στα εθνικά θέματα, (σχέσεις της Ελλάδας με την Τουρκία, την Αλβανία, την πΓΔΜ, το Κυπριακό), λέγοντας ότι «μόνο ένας ανεξάρτητος και υπεύθυνος λαός μπορεί να αντιμετωπίσει τα εθνικά θέματα» και πρότεινε την εκπόνηση ενός νέου εθνικού αμυντικού δόγματος, εκτός του σχεδιασμού του ΝΑΤΟ.
Πρότεινε επίσης τη σύσταση Εθνικής Αντιπροσωπείας, η οποία θα συζητήσει με τις κυβερνήσεις ξένων χωρών για την εξεύρεση λύσεων προς όφελος της χώρας και του ελληνικού λαού.
Κατά την ανακοίνωση της ίδρυσης του Κινήματος, παρέμβαση έκανε και ο καθηγητής Γεώργιος Κασιμάτης ο οποίος αναφερόμενος στο Μνημόνιο είπε ότι «πρόκειται για συμφωνίες ντροπής, που παραβιάζουν όλες τις θεμελιώδεις αρχές του διεθνούς και ευρωπαϊκού δικαίου και το ελληνικό Σύνταγμα». Υποστήριξε ακόμη ότι δίνουν το δικαίωμα στους δανειστές, εφόσον η Ελλάδα δεν τηρήσει τα όσα έχει συμφωνήσει να κατάσχουν ακόμη και την Ακρόπολη, ελληνικά νησιά, την πολεμικής αεροπορία και ότι αυτοί κρίνουν αναγκαίο. «Η Ελλάδα δεν είναι πια ανεξάρτητη», είπε και χαρακτήρισε «πραξικοπηματική» την παρουσία της Τρόικας στη χώρα μας, καθώς όπως είπε κανένας δεν έχει το δικαίωμα να εκχωρήσει τα εθνικά μας δικαιώματα.
Όσον αφορά την οργάνωση του Κινήματος ο Μίκης Θεοδωράκης είπε ότι στο προσεχές διάστημα οι πολίτες θα πρέπει να οργανώσουν ανεξάρτητες επιτροπές πρωτοβουλίας με σκοπό την ενημέρωση και την ανάπτυξη δράσεων και σε ένα επόμενο βήμα οι επιτροπές αυτές θα έρθουν σε επαφή για την εφαρμογή συντονισμένων δράσεων.
Οι θέσεις του Κινήματος και η ομιλία του Μίκη  Θεοδωράκη, περιλαμβάνονται σε ένα βιβλίο με τον τίτλο «Σπίθα» και σε ένα dvd, τα οποία διατίθενται από τα βιβλιοπωλεία.

 




Αφιέρωμα / Συνέντευξη Χρονολόγιο Εργογραφία Βιογραφικό Video

Xρονολόγιο

1925
-Στις 29 Ιουλίου γεννιέται ο Μίκης στη Χίο όπου βρίσκεται εγκατεστημένη η οικογένεια.
-Την ίδια χρονιά, μετακομίζουν στη Μυτιλήνη.
1928
-Η οικογένεια Θεοδωράκη μετακομίζει και ζει για μερικούς μήνες στη Σύρο.
1929
-Η οικογένεια Θεοδωράκη μετακομίζει πάλι για μερικούς μήνες στην Αθήνα.
1930
-Ο Γιώργος Θεοδωράκης διορίζεται Αναπληρωτής Γενικός Διοικητής Ηπείρου. Η οικογένεια εγκαθίσταται στα Γιάννενα.
1931
-Ο Μίκης πηγαίνει σχολείο στα Γιάννενα.
1932
-Γεννιέται ο Γιάννης, αδελφός του Μίκη.
1933
-Ιούνιος: O πατέρας μετατίθεται, στο Αργοστόλι. Ο Μίκης πηγαίνει σχολείο, τραγουδά στη χορωδία και εξοικειώνεται με τη βυζαντινή λειτουργία.
1936
-Νέα μετάθεση του πατέρα του Μίκη για μερικούς μήνες στα Γιάννενα.
-9/5: Εργατική διαδήλωση στη Θεσσαλονίκη βάφεται στο αίμα (30 νεκροί). Ο Γιάννης Ρίτσος γράφει τον Επιτάφιο που έμελλε να γίνει 25 χρόνια αργότερα έργο σταθμός του Μίκη.
-4/8: Δικτατορία Μεταξά. Ο Γιώργος Θεοδωράκης υποχρεώνεται να επιστρέψει στο Αργοστόλι.
1937
-Ιούνιος: Νέα μετάθεση του πατέρα του Μίκη και εγκατάσταση της οικογένειας στην Πάτρα. Ο Μίκης 12 χρονών πηγαίνει στο γυμνάσιο, συμμετέχει στη χορωδία και μαθαίνει βιολί. Φοιτά στο Ωδείο της Πάτρας, όπου παίρνει θεωρητικά μαθήματα στην τάξη του καθηγητή Σινούρη και μαθαίνει βιολί. Γράφει τα πρώτα τραγούδια του.
1939
-Καλοκαίρι: Νέα μετάθεση του πατέρα του Μίκη και εγκατάσταση της οικογένειας στον Πύργο. Ο Μίκης πηγαίνει κι εδώ στο Ωδείο. Ιδρύει μια ορχήστρα με φυσαρμόνικες και ασχολείται όλο και πιο εντατικά με τη μουσική. Ανακαλύπτει τον Σολωμό και τον Παλαμά και τους μελοποιεί.
1940
-Καλοκαίρι: Νέα μετάθεση του πατέρα του Μίκη και εγκατάσταση της οικογένειας στην Τρίπολη.
-Με τους φίλους του στην Τρίπολη (Γιώργος Κουλούκης, Βασίλης Κουτσούγερας, Γρηγόρης Κωνσταντινόπουλος, Μάκης Καρλής) ασχολούνται ιδιαίτερα με την ποίηση -ανακαλύπτουν τον Γιάννη Ρίτσο και τον Νικηφόρο Βρεττάκο - αλλά και με τη φιλοσοφία - Πλάτωνα, Νίτσε, Σοπενχάουερ -. Στην Τρίπολη διδάσκει ο Ευάγγελος Παπανούτσος, από τον οποίο επηρεάζεται πάρα πολύ (Περί Τέχνης).
1941
-Ο Μίκης παίρνει μαθήματα πιάνου και θεωρίας με τον καθηγητή μουσικής του Γυμνασίου, Παπασταθόπουλο. Διευθύνει την εκκλησιαστική χορωδία και αρχίζει να γράφει μουσική επηρεασμένη από τη βυζαντινή μουσική (Χερουβικά, Σε Υμνούμεν).
1942
-16/2: Ίδρυση του ΕΛΑΣ
-25/3: Κατά τη διάρκεια μιας διαδήλωσης γύρω από το μνήμα του ήρωα της Επανάστασης Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, ο Μίκης χτύπησε έναν Ιταλό αξιωματικό συλλαμβάνεται και φυλακίζεται. Διδάσκεται από τους συγκρατούμενούς του τις βάσεις του μαρξισμού και προσχωρεί στο ΕΑΜ.
-Εκδίδει την ποιητική συλλογή του Σιάο.
-Αρχίζει να γράφει μουσική για πιάνο. Συνθέτει το σπουδαιότερο έργο του αυτής της εποχής, την Κασσιανή, που παρουσιάζεται τον επόμενο χρόνο.
-Γράφει τραγούδια πάνω σε γνωστά ποιητικά κείμενα. Ακούει για πρώτη φορά συμφωνική μουσική, την 9η Συμφωνία του Μπετόβεν, σε μια γερμανική ταινία. Αυτό αλλάζει όλη τη ζωή του. Αποφασίζει ότι θα γίνει συνθέτης.
1943
-Ο Μίκης συλλαμβάνεται και πάλι από τον αρχηγό της ιταλικής αστυνομίας Φεστούτσιο. Αφήνεται ελεύθερος χάρη στη μεσολάβηση του πατέρα του. Τα ιταλικά στρατεύματα αντικαθίστανται από γερμανικά. Ο Μίκης καταζητείται. Αναγκάζεται να διαφύγει στην Αθήνα.
-Μέσω του θείου του, Αντώνη Πουλάκη, γνωρίζει τον Φιλοκτήτη Οικονομίδη, διευθυντή του Ωδείου Αθηνών. Δίνει εξετάσεις στο Ωδείο και περνάει κατευθείαν στην πέμπτη τάξη. Συμμετέχει στη Χορωδία Αθηνών. Επίσης δίνει εξετάσεις και περνά στην Νομική.
-23/2: Μέρα ίδρυσης της ΕΠΟΝ
-Ο Μίκης γνωρίζεται με τη Μυρτώ Αλτίνογλου, ενεργό μέλος της ΕΠΟΝ. Δέκα χρόνια αργότερα θα γίνει σύζυγος του.
1944
-Με τους συμφοιτητές του στο Ωδείο Αργύρη Κουνάδη, Γιώργο Σισιλιάνο, Αλίκη Βατικιώτη, Τάτση Αποστολίδη, Γιάννη Χρονόπουλο, Σωτήρη Ταχιάτη, Γιάννη Βατικιώτη κ.ά., οργανώνουν τακτικά συναυλίες με έργα τους. Αρχίζει πλέον να ασχολείται αποκλειστικά με τη μουσική και τη σύνθεση.
-Καλοκαίρι: Οι αντάρτες του ΕΛΑΣ ελέγχουν τα 3/4 της χώρας. Από τις μεγάλες δυνάμεις, η Ελλάδα μπαίνει κάτω από τη σφαίρα της βρετανικής επιρροής. Ο Τσόρτσιλ εισηγείται το σχηματισμό μιας εξόριστης κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας υπό τον Γεώργιο Παπανδρέου. Στο Συνέδριο του Λιβάνου, οι εκπρόσωποι του ΕΑΜ αποδέχονται το πρόγραμμα κυβέρνησης Παπανδρέου.
-Οι γονείς του Μίκη και ο αδελφός του έρχονται στην Αθήνα.
-4/9: Αρχίζει η αποχώρηση Γερμανών από την Ελλάδα
-12/10: Απελευθέρωση Αθήνας.
-14/10 Ο Βρετανικός Στρατός αποβιβάζεται στον Πειραιά και εισέρχεται στην Αθήνα.
-4/12: Μεγάλο συλλαλητήριο του ΕΑΜ. Βρετανοί στρατιώτες πυροβολούν κατά του άοπλου πλήθους. Σκοτώνονται 30 διαδηλωτές. Ακολουθούν έξι εβδομάδες ένοπλων συγκρούσεων ανάμεσα στις δυνάμεις του ΕΑΜ και τις βρετανικές μονάδες. Το ΕΑΜ διστάζει να ρίξει στη μάχη της Αθήνας τον τακτικό στρατό του ΕΛΑΣ. Ο Μίκης συμμετέχει ενεργά σ' όλα αυτά τα γεγονότα τα οποία τον σημάδεψαν εντονότατα.
1945
-11/1: Ανακωχή. Καθορίζονται οι ζώνες από τις οποίες πρέπει να αποχωρήσουν οι δυνάμεις του ΕΛΑΣ. Ο ΕΛΑΣ εγκαταλείπει την Αττική και αναδιπλώνεται στη κεντρική Ελλάδα.
-12/2: Η κυβέρνηση και το ΕΑΜ καταλήγουν στη Συμφωνία της Βάρκιζας
-8/5: Παράδοση Γερμανίας
-16/6: Θάνατος ¶ρη Βελουχιώτη
-Ο Μίκης ιδρύει τη χορωδία της ΕΠΟΝ. Γνωρίζει την παγκόσμια κλασική μουσική αλλά και τη σύγχρονη τότε μουσική από τις παρτιτούρες της Βιβλιοθήκης του Ωδείου. Ακούει για πρώτη φορά από δίσκους Στραβίνσκι, Ντεμπισί, Σοστακόβιτς, Ραβέλ, Προκόφιεφ, Μπάρτοκ, Χίντεμιτ και Σόνμπεργκ.
-Γνωρίζει τον Μάνο Χατζηδάκη και τον Βασίλη Ζάννο, ο οποίος επηρέασε βαθιά τόσο το χαρακτήρα του, όσο και τις καλλιτεχνικές του απόψεις.
-Ιδρύεται ομάδα εργασίας από νέους και μεγαλύτερους ποιητές (Βάρναλης, Βρεττάκος, Ρίτσος, Ρώτας, Περγιάλης, Λειβαδίτης, Καμπανέλλης), που συγκεντρώνονται τακτικά και συζητούν θέματα ποίησης και τέχνης.
-Σε διάστημα δεκαπέντε μηνών, πέντε κυβερνήσεις διαδέχονται η μία την άλλη και πραγματοποιούνται δέκα ανασχηματισμοί κυβέρνησης, χωρίς τη συμμετοχή του ΕΑΜ. Η κυβέρνηση σχηματίζει τον Εθνικό Στρατό, στα ανώτερα κλιμάκια του οποίου δεν συμμετέχουν, όπως είχε καθοριστεί στη Συμφωνία της Βάρκιζας, δυνάμεις του ΕΛΑΣ, αλλά αποκλειστικά βασιλόφρονες που μερικοί απ' αυτούς είχαν συνεργαστεί με τον Γερμανό κατακτητή.
1946
-Στην Αθήνα βασιλεύει η «Λευκή Τρομοκρατία». Oι αριστερές παρατάξεις καλούν σε μποϊκοτάζ των προγραμματισμένων εκλογών για τις 31 Μαρτίου.
-Ο Μίκης γράφει έργα για συμφωνική ορχήστρα (Μαργαρίτα, σε ποίηση Νικηφόρου Βρεττάκου, Πανηγύρι της Αση-Γωνιάς κ.λπ.)
-31/3: Συλλαλητήριο στην Αθήνα. Ο Μίκης στην κεφαλή της πορείας περικυκλώνεται και χτυπιέται άγρια. Μεταφέρεται στο νεκροτομείο γιατί τον θεωρούν νεκρό. Έχει υποστεί κάταγμα στο κρανίο και σημαντική απώλεια της όρασης στο δεξί του μάτι.
-1/9: Δημοψήφισμα για την επιστροφή του βασιλιά.
-27/9: Επιστροφή του Γεωργίου Β' στην Ελλάδα. Εντείνονται οι διώξεις των αριστερών.
-28/10: Ιδρύεται ο Δημοκρατικός Στρατός και κηρύσσεται ο Εμφύλιος.
1947
-Ο Μίκης γράφει μια σειρά από έργα μουσικής δωματίου που παίζουν οι συμμαθητές του στο Ωδείο (Πρελούδια για Πιάνο, Τρίο, Σεξτέτο κ.ά.).
-12/3: Διακηρύσσεται το Δόγμα Τρούμαν. Οι ΗΠΑ αναλαμβάνουν το ρόλο της Μεγάλης Βρετανίας και στο εξής καθορίζουν τις πολιτικές εξελίξεις στη χώρα.
-Ο Παύλος Α' και η σύζυγος του Φρειδερίκη διαδέχονται τον Γεώργιο Β'.
-Εξορίζονται δεκάδες χιλιάδες αντιστασιακοί, ανάμεσα τους και ο Μίκης που συλλαμβάνεται τον Ιούλιο και εξορίζεται στην Ικαρία. Στην Ικαρία αρχίζει να ασχολείται και να μελετά τη δημοτική μουσική. Η αμνηστία που παραχωρεί αργότερα ο πρωθυπουργός Θεμιστοκλής Σοφούλης του επιτρέπει να επιστρέψει στην Αθήνα, σύντομα όμως αναγκάζεται να βγει στην παρανομία.
-23/12: Ιδρύεται η «Προσωρινή Δημοκρατική Κυβέρνηση». Νέες διώξεις της Αριστεράς. Το Κομμουνιστικό Κόμμα κηρύσσεται παράνομο.
1948
-Ο Μίκης βρίσκεται παράνομος στην Αθήνα, μέχρι που συλλαμβάνεται.
-Μάιος: Εκτοπίζεται το για δεύτερη φορά στην Ικαρία. Αρχίζει τη σύνθεση της Πρώτης Συμφωνίας. Επίσης γράφει την πρώτη μορφή του έργου Οιδίπους Τύραννος για ορχήστρα εγχόρδων.
-Οι εξόριστοι καλούνται να υπογράψουν την περίφημη δήλωση μετανοίας. Όσοι αρνούνται να υπογράψουν μεταφέρονται στη Μακρόνησο.
1949
-Χειμώνας: Ο Μίκης βρίσκεται κρατούμενος στη Μακρόνησο μαζί με τους «ανυπόταχτους», στο Δ' Τάγμα Πολιτικών Κρατουμένων στη σκηνή με τον κωδικό Ε5.
-26/3: Την επομένη της επίσκεψης της βασίλισσας Φρειδερίκης στη Μακρόνησο, ο Μίκης υπομένει για ώρες ολόκληρες φρικτά βασανιστήρια. Βασανίζεται έως τα πρόθυρα του θανάτου. Μεταφέρεται, στο 401 Στρατιωτικό Νοσοκομείο.
-Απρίλιος-Μάιος: Ο Μίκης παραμένει στο νοσοκομείο. «Βρήκαν σπασμένα τρία πλευρά, το δεξί γόνατο εξαρθρωμένη, πολλαπλά κατάγματα. Και τέλος, το σπουδαιότερο, τον μισό πνεύμονα καταστραμμένο».
-Τέλη Μαΐου: Ο Μίκης καταδικάζεται να επιστρέψει στη Μακρόνησο. Τα βασανιστήρια συνεχίζονται. Παρά τις συνθήκες κάτω από τις οποίες είναι αναγκασμένος να ζήσει, συνεχίζει να συνθέτει έργα συμφωνικά και μουσικής δωματίου. Ακούει τα ρεμπέτικα από συνεξόριστους και αρχίζει να μελετά τη λαϊκή μουσική.
-Αύγουστος: Ο πατέρας του κατορθώνει να τον σώσει. Ο Μίκης απελευθερώνεται ως ανάπηρος.
-Πηγαίνει για πρώτη φορά στην Κρήτη, όπου βρίσκεται η οικογένεια του, και γνωρίζει την κρητική μουσική, που τον επηρέασε βαθιά ως συνθέτη (Ζορμπάς, Συρτός Χανιώτικος, Ελληνική Αποκριά κ.λπ.).
-15/10: Επίσημη λήξη του Εμφυλίου.
1950
-Ο Μίκης, τελειώνει το Ωδείο Αθηνών παίρνει με έπαινο το πτυχίο αντίστιξης και φούγκας.
-7/5: Παρουσιάζεται για πρώτη φορά συμφωνικό του έργο από την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών με διεύθυνση του δασκάλου του Φιλοκτήτη Οικονομίδη (Πανηγύρι της Αση-Γωνιάς).
-Καλοκαίρι: Ο Μίκης στρατεύεται. Παρουσιάζεται στην Αθήνα και από κει το Νοέμβρη στέλνεται να υπηρετήσει στην Αλεξανδρούπολη.
-Ο Μίκης, απελπισμένος από τις συνεχείς προκλήσεις και στο στρατό, αποπειράται να αυτοκτονήσει καταπίνοντας μπαρούτι. Σώζεται στο Νοσοκομείο της πόλης και μεταφέρεται στην συνέχεια στο 424 Στρατιωτικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης. Και πάλι, ο πατέρας του σπεύδει, να τον βοηθήσει..
1951
-Ο Μίκης μετατίθεται στα Χανιά στην Διοίκηση της Ε' Μεραρχίας όπου υπηρετεί το υπόλοιπο της θητείας του σε μονάδα στο Φιρκά στο λιμάνι των Χανίων.
-Σεπτέμβρης: O Μίκης διευθύνει την πρώτη του συναυλία στα Χανιά με Ορχήστρα που σχημάτισε και την χορωδία του Ωδείου Χανίων, με κλασικά μουσικά του έργα σε συνδυασμό με κρητικά τραγούδια. Την ίδια συναυλία έδωσε αργότερα στο Ηράκλειο.
-Χριστούγεννα: O Μίκης απολύεται από το στρατό
1952
-Γενάρης: Από τα Χανιά μετακινείται στην Αθήνα με σκοπό να πετύχει την μετεκπαίδευση του «εις Παρισίους» όπως λέει ο πατέρας του.
-Συνεργάζεται με το «Ελληνικό Χορόδραμα» της Ραλλούς Μάνου και συνθέτει μουσική για τα μπαλέτα Ορφέας και Ευρυδίκη και Ελληνική Αποκριά.
-Eργάζεται ως μουσικοκριτικός στην Αυγή, χρησιμοποιώντας το ψευδώνυμο «Δαφνιώτης».
-30/3: Εκτέλεση Νίκου Μπελογιάννη
-Παίρνει μέρος μαζί με το Μάνο Χατζηδάκη στις ποιητικές βραδιές που οργανώνει ο Μάνος Κατράκης. Συγχρόνως γράφει μουσική για σειρά ραδιοφωνικών σκετς.
-Αρχίζει τις πρώτες του συναυλίες στην Αθήνα όπου εκτελούνται αρκετά έργα του από την ΚΟΑ στο θέατρο «Κεντρικόν» (Ελεγείο και θρήνος, Σεξτέτο, Τρίο, Πρελούδια για Πιάνο).
1953
-18/3: Ο Μίκης παντρεύεται τη Μυρτώ Αλτίνογλου, η οποία στο μεταξύ έχει τελειώσει την ιατρική.
-Γράφει μουσική για ελληνικές ταινίες. Δέχεται μια παραγγελία για την ταινία του Γκρεκ Τάλας «Ξυπόλυτο Τάγμα» και έτσι αρχίζει και διεθνώς η καριέρα του ως συνθέτη κινηματογραφικής μουσικής.
-Τα συμφωνικά του έργα αρχίζουν πλέον να παίζονται συχνά από τις συμφωνικές ορχήστρες της Ελλάδας και γίνεται γνωστός ως συνθέτης συμφωνικής μουσικής με καλές κριτικές από τους πλέον αναγνωρισμένους συνθέτες και μουσικολόγους της εποχής (Καλομοίρης, Βάρβογλης, Σκλάβος, Ανωγειανάκης κ.λπ.).
1954
-Νοέμβρης: Με υποτροφία του ΙΚΥ πηγαίνει μαζί με τη Μυρτώ στο Παρίσι, όπου εγγράφεται στο Conservatoire και παρακολουθεί μαθήματα μουσικής ανάλυσης με τον Olivier Messiaen και διεύθυνσης ορχήστρας με τον Eugene Bigot. Η Μυρτώ κάνει την ειδίκευση της ως γιατρός στη ραδιολογία. Μέσα σε λίγα χρόνια πετυχαίνει τη διεθνή αναγνώριση.
-Στο Παρίσι συναντά και συνδέεται με φιλία με τον Ξενάκη, με τον οποίο γνωρίζεται από την Ελλάδα από την εποχή των Δεκεμβριανών.
1955
-Αύγουστος. Εκτέλεση της Σονατίνας για πιάνο, στην αίθουσα Κορτό της Ecole Nationale de Musique.
-Πρώτη εκτέλεση της Πρώτης Συμφωνίας του από την ΚΟΑ με τον Ανδρέα Παρίδη.
1956
-Πρώτη κινηματογραφική παραγγελία στο εξωτερικό. Ο Μίκης γράφει τη μουσική για την ταινία Ill Met By Moonlight (Η απαγωγή τον στρατηγού Κράιπε) των Πάουελ-Πρέσμπουργκερ.
1957
-24/2: Παίρνει μέρος στο Παγκόσμιο Φεστιβάλ Νέων Συνθετών της Μόσχας με τη Σουίτα Νο 1 για πιάνο και ορχήστρα. Το έργο κερδίζει το χρυσό μετάλλιο. Η κριτική επιτροπή, στην οποία συμμετέχει ο Χανς Αϊσλερ και έχει πρόεδρο τον Σοστακόβιτς, του δίνει το πρώτο βραβείο.
-Τελειώνει το μάθημα της ανάλυσης με μια εργασία πάνω στο μπαλέτο του Στραβίνσκι Αγών, όπου ασχολείται ιδιαίτερα με τη θεωρία των τετράχορδων, που αργότερα την εφάρμοσε και σε δικές του συνθέσεις (π.χ. Σουίτα Ν ο 2).
-26/10: Πεθαίνει ο Νίκος Καζαντζάκης σε ηλικία 74 ετών.
-Τον Δεκέμβριο πεθαίνει ο Φιλοκτήτης Οικονομίδης. Ο Μίκης του αφιερώνει τον Οιδίποδα Τύραννο.
1958
-Ο Μίκης ολοκληρώνει το Κοντσέρτο για πιάνο και ορχήστρα και συνθέτει τις Σουίτες αρ.2 και αρ.3, ξεκινά να γράφει τη Σουίτα αρ.4, συνθέτει τη Σονατίνα αρ.1, καθώς και τον κύκλο τραγουδιών «Ο κύκλος». Γράφει τα έργα για μπαλέτο Feu aux poudres και Les amants de Teruel, τα οποία παρουσιάζονται με τη Λουντμίλα Τσερίνα. Γίνεται ευρύτερα γνωστός ως συνθέτης στην Ευρώπη. Η εφημερίδα Le Monde τον αναφέρει ως «νέο Στραβίνσκι». Μεγάλη επιτυχία γνωρίζει η μουσική του για την ταινία Honeymoon σε σκηνοθεσία του Μάικλ Πάουελ.
-30/11: Γέννηση της Μαργαρίτας, του πρώτου παιδιού του ζεύγους Θεοδωράκη.
-Η ΕΔΑ κερδίζει ποσοστό 24,42% στις βουλευτικές εκλογές.

1959
-19/10: Το μπαλέτο του Αντιγόνη, ανεβαίνει στο Κόβεντ Γκάρντεν στο Λονδίνο, σε σκηνοθεσία Τζον Κράνκο και με πρωταγωνιστές τους Μαργκότ Φοντέιν και Ρούντολφ Νουρέγιεφ, και σημειώνει τεράστια επιτυχία συμπληρώνοντας 200 παραστάσεις.
-Με εισήγηση του Darius Milhaud παίρνει το βραβείο Copley Music Prize (ΗΠΑ) ως καλύτερος Ευρωπαίος συνθέτης της χρονιάς. Είναι πλέον αναγνωρισμένος διεθνώς ως μεγάλος συμφωνικός συνθέτης.
-Γράφει για πρώτη φορά μουσική για αρχαία τραγωδία (Φοίνισσες), ένα είδος με το οποίο ασχολήθηκε σε όλη την παραπέρα μουσική του πορεία. Δημοσιεύει το άρθρο του «Ελληνικό Μουσικό Έτος (περίπου) Μηδέν».
-Μελοποιεί τον Επιτάφιο του Γιάννη Ρίτσου. Ο Επιτάφιος αποτελεί μια καθοριστική στροφή στη ζωή και την καριέρα του συνθέτη.
1960
-Ο Μίκης επιστρέφει στην Ελλάδα.
-Συντάσσει και υπογράφει μαζί με τους Κουνάδη, Ξενάκη, Παπαϊωάννου, Χωραφά και Ανωγειανάκη το «Σχέδιο Προγράμματος για την Αναδιοργάνωση της Ελληνικής Μουσικής».
-Ο Μάνος Χατζιδάκις ηχογραφεί τον Επιτάφιο με τη Νανά Μούσχουρη, ο Μίκης κυκλοφορεί το ίδιο έργο με ερμηνευτή τον Γρηγόρη Μπιθικώτση. Με τις δυο εκτελέσεις του έργου του Επιτάφιος, ξεσπά ένας «μικρός εμφύλιος πόλεμος» για τις αισθητικές και κοινωνικές απόψεις που αντιπροσωπεύουν οι δύο αυτές εκδοχές. Συγχρόνως το έργο αυτό σηματοδοτεί τη δική του «στροφή» προς τις ρίζες, την ελληνική λαϊκή μουσική, με την εγκατάλειψη για ένα μεγάλο διάστημα της συμφωνικής μουσικής.
-5/5: Γέννηση του γιου του Μίκη Γιώργου Θεοδωράκη.
-Ο Μίκης ξεκινά περιοδείες στην Ελλάδα. Συχνά η αστυνομία εμποδίζει την πραγματοποίηση των συναυλιών.
-Αρχίζει τη σύνθεση του ¶ξιον Εστί και εγκαινιάζει τη λεγόμενη «έντεχνη λαϊκή μουσική» με τη μελοποίηση μεγάλων ποιητών (Ρίτσος, Σεφέρης, Ελύτης, Βάρναλης, Γκάτσος, Λειβαδίτης, Χριστοδούλου). Δημιουργείται ένα «φυτώριο» νέων συνθετών και ποιητών που ακολουθούν τη «σχολή» αυτή, με αποτέλεσμα μια πολιτιστική άνθηση στην Ελλάδα.
1961
-Εγκαινιάζει τις «λαϊκές συναυλίες» με το συγκρότημα του για πρώτη φορά σε ανοιχτούς χώρους, σε όλη την Ελλάδα. Στις συναυλίες αυτές συμμετέχουν και έρχονται σ' επαφή με το κοινό πολλοί ποιητές απαγγέλλοντας τα ποιήματα τους.
-Ο Μίκης παίρνει, το πρώτο βραβείο στο Φεστιβάλ Ελληνικού Τραγουδιού.
-29/10: Ο Καραμανλής κερδίζει τις εκλογές που χαρακτηρίστηκαν εκλογές νοθείας.
1962
-Καλοκαίρι: Εκδηλώνεται στο Μίκη η φυματίωση. Περνά δύο μήνες στο σανατόριο Εδουάρδος VII στο Λονδίνο κι άλλους δύο σε ένα σανατόριο κοντά στην Αθήνα.
-Μετά το πέρας της νοσηλείας του ιδρύει τη Μικρή Ορχήστρα Αθηνών (ΜΟΑ).
-Με τη ΜΟΑ παρουσιάζει συμφωνικά έργα της προκλασικής περιόδου (έργα Μπαχ, Βιβάλντι, Χέντελ, Περγκολέζι κ.ά.) σε όλη την Ελλάδα, σε μια προσπάθεια να εξοικειώσει το ευρύτερο ελληνικό κοινό με τη συμφωνική μουσική.
-Ανεβαίνει το θεατρικό έργο του «Το Τραγούδι τον Νεκρού Αδελφού», αφιερωμένο στην ενότητα του ελληνικού λαού, ενώ ακόμα είναι νωπές οι συνέπειες του εμφυλίου πολέμου. Είναι μια πρώτη προσπάθεια να δημιουργήσει μια μουσική τραγωδία βασισμένη στη λαϊκή μουσική.
-Ηχογραφεί δύο τραγούδια του με την Εντίθ Πιάφ.
-Γράφει τη μουσική για την ταινία του Ντασέν Φαίδρα, με τη Μελίνα Μερκούρη και τον Αντονι Πέρκινς.
-Κυκλοφορεί το βιβλίο του για την Ελληνική Μουσική με τα κυριότερα άρθρα του που δημοσιεύτηκαν στον ελληνικό Τύπο το 1952 και το 1953 και τις κυριότερες απόψεις του για τη μουσική, για διάφορα έργα του και για τα ελληνικά μουσικά πράγματα.
1963
-21/4: Η Επιτροπή για τη Διεθνή Ύφεση και Ειρήνη διοργανώνει την Α' Μαραθώνια Πορεία Ειρήνης. Η πορεία απαγορεύεται. Πολλές χιλιάδες διαδηλωτές συλλαμβάνονται, ανάμεσα τους και ο Μίκης. Μόνος του ο βουλευτής της ΕΔΑ Γρηγόρης Λαμπράκης, που προστατεύεται από τη βουλευτική ασυλία, συνεχίζει την πορεία έως το τέρμα της.
22/5: Ο Γρηγόρης Λαμπράκης δέχεται θανάσιμο χτύπημα από παρακρατικούς σε συγκέντρωση στη Θεσσαλονίκη.
-28/5: Χιλιάδες άνθρωποι συνοδεύουν τη σορό του Λαμπράκη, φωνάζοντας «Ο Λαμπράκης ζει». Ο Μίκης θα γράψει στην Αθηναϊκή «..Χάνοντας τον Λαμπράκη, κερδίσαμε χιλιάδες νέους Λαμπράκηδες, χιλιάδες ήλιους που θα θερμαίνουν και θα φωτίζουν τη μνήμη του.»
-1/6: Η πολιτική αναταραχή φουντώνει με αποτέλεσμα ο Καραμανλής να αυτοεξοριστεί στο Παρίσι.
-8/6: Ο Μίκης και είκοσι Έλληνες επιστήμονες, καλλιτέχνες, εργάτες, φοιτητές και δημοσιογράφοι ιδρύουν το Κίνημα Νεολαίας «Γρηγόρης Λαμπράκης» (ΔΚΝΓΛ). Εκλέγεται πρόεδρος, και ξεκινά μια πολιτική και πολιτιστική εκστρατεία. Ιδρύονται πολιτιστικές λέσχες σε όλη την Ελλάδα.
-3/11: Βουλευτικές εκλογές. Νικητής της εκλογικής αναμέτρησης αναδεικνύεται η ΕΚ του Γεωργίου Παπανδρέου, χωρίς όμως να πετύχει κυβερνητική πλειοψηφία. Απαραίτητος ο δεύτερος γύρος των εκλογών.
1964
-16/2: Νέες βουλευτικές εκλογές. Ο Μίκης εκλέγεται βουλευτής ΕΔΑ στη Β' εκλογική περιφέρεια Πειραιά. Η Ένωση Κέντρου κερδίζει τις εκλογές και σχηματίζει κυβέρνηση.
-Ο Μίκης εκλέγεται πρόεδρος της Δημοκρατικής Νεολαίας Λαμπράκη, που σχηματίζεται από τη συγχώνευση της Νεολαίας ΕΔΑ και του ΔΚΝΓΛ. Aσχολείται τόσο με τα καλλιτεχνικά όσο και με τα πολιτικά.
-Καλοκαίρι: Συνθέτει τη μουσική για την ταινία του Κακογιάννη «Ζορμπάς».
-Οκτώβριος: Πρώτη εκτέλεση του λαϊκού ορατόριου «Αξιον Εστί».
1965
-15/7: Συνταγματική κρίση. Το παλατιανό πραξικόπημα. Παραίτηση του Γ. Παπανδρέου. Ιουλιανά.
-21/7: Δολοφονία Σωτήρη Πέτρουλα από μία δακρυγόνο χειροβομβίδα γκαζιού που τον βρίσκει στο κεφάλι. Η αστυνομία σπεύδει να εξαφανίσει το πτώμα. Ο Μίκης γράφει το ομώνυμο τραγούδι.
-Στο Μίκη απονέμεται το βραβείο Sibelius από επιτροπή στην οποία συμμετέχουν οι Pablo Casals, Darius Milhaud και Zoltan Kodaly.
-Πρώτη δισκογραφική συνεργασία με τη Μαρία Φαραντούρη με το Mauthausen του Ιάκωβου Καμπανέλλη.
1966
-22/5: Χιλιάδες Έλληνες και ξένοι παίρνουν μέρος στη Β' Μαραθώνια Πορεία για την Ειρήνης που διοργανώνεται Αθήνα προς τιμή της τρίτης επετείου από τη δολοφονία του Λαμπράκη.
-4/10: Αρχίζει η εκδίκαση των κατηγορουμένων για τη δολοφονία του Λαμπράκη στη Θεσσαλονίκη. Λίγο αργότερα, και παράλληλα, εκδικάζεται η υπόθεση ΑΣΠΙΔΑ.
-Ιδρύει τη Συμφωνική Ορχήστρα Πειραιώς με την οποία διευθύνει έργα κλασικής και μετακλασικής μουσικής.
-Κυκλοφορεί το έργο του Ρωμιοσύνη σε ποίηση Γιάννη Ρίτσου και ερμηνεία Γρηγόρη Μπιθικώτση.
1967
-21/4: Στις 4 τα ξημερώματα κηρύσσεται το πραξικόπημα των Συνταγματαρχών. Ο Μίκης περνά στην παρανομία. Στις 6 το πρωί συντάσσει, μια πρώτη έκκληση για αντίσταση.
23/4: Ο Μίκης δημοσιεύει μια δεύτερη έκκληση για αντίσταση και γράφει τα πρώτα τραγούδια αντίστασης. Η μουσική του απαγορεύεται με ειδικό διάταγμα (διάταγμα 13/1.6.67) του Οδυσσέα Αγγελή.
-28/4: Τη Μεγάλη Παρασκευή, ο Μίκης συναντιέται με τους Λαμπράκηδες που ξέφυγαν των συλλήψεων. Αποφασίζουν να ιδρύσουν το Πατριωτικό Μέτωπο. O Μίκης ορίζεται Πρόεδρος του ΠΑΜ.
-21/8: Ο Μίκης συλλαμβάνεται και οδηγείται στη Γενική Ασφάλεια Αθηνών.
-2/11: Ξεκινά απεργία πείνας ως ένδειξη διαμαρτυρίας επειδή δεν προσάγεται στη δίκη των συλληφθέντων συντρόφων από το ΠΑΜ. Δέκα μέρες αργότερα οδηγείται στο νοσοκομείο των φυλακών Αβέρωφ.
-15/11: Αρχίζει -χωρίς τον Μίκη- η δίκη κατά των 31 κατηγορουμένων του ΠΑΜ ενώπιον του στρατοδικείου Αθηνών. Πρόκειται για τη δίκη του Θεοδωράκη απουσία του Θεοδωράκη.
-24/12: Στις φυλακές Αβέρωφ γράφει το έργο «Επιφάνια Αβέρωφ».
1968
-27/1: Χάρη στις διεθνείς πιέσεις, ο Μίκης αποφυλακίζεται και τίθεται κατ' οίκον περιορισμός στο Βραχάτι.
-13/8: Αποτυχημένη απόπειρα δολοφονίας κατά του Παπαδόπουλου από τον νεαρό φοιτητή Αλέκο Παναγούλη.
-21/8: Ο Μίκης οδηγείται μαζί με την οικογένεια του εξορία στη Ζάτουνα της Αρκαδίας.
-Ζάτουνα. θεμελιώνει θεωρητικά τη «Μετασυμφωνική Μουσική» και αναπτύσσει τη φόρμα «Τραγούδι-Ποταμός». Μέχρι το 1969 συνθέτει 11 κύκλους με τον τίτλο Αρκαδίες.
-Με διάφορους τρόπους κατορθώνει να στέλνει μαγνητοταινίες με καινούργια έργα του στο εξωτερικό, όπου βρίσκεται και τα παρουσιάζει η Μαρία Φαραντούρη. Τα έργα αυτά μεταδίδονται από ξένους σταθμούς (ΒΒC, Deutche Welle, Φωνή της Αλήθειας κ.ά.) και ακούγονται στην Ελλάδα.
1969
-19/10: Ο Μίκης μεταφέρεται από τη Ζάτουνα και φυλακίζεται στο στρατόπεδο Ωρωπού.
-Ιδρύεται διεθνής επιτροπή για την απελευθέρωση του από τον Σοστακόβιτς. Συμμετέχουν οι Arthur Miller, Leonard Berstein, Edward Albee, Harry Belafonte κ.ά. Οι συνθέτες Hans Werner και Paul Dessau του αφιερώνουν έργα τους.
1970
-9/4: Η φυματίωση υποτροπιάζει και ο Μίκης εισάγεται στο σωφρονιστικό νοσοκομείο Σωτηρία.
-13/4: Μετά τη διεθνή κινητοποίηση η Χούντα απελευθερώνει το Μίκη για να φύγει στο εξωτερικό αλλά κρατά την οικογένειά του. Τον παραλαμβάνει ο Γάλλος πολιτικός Ζαν-Ζακ Σερβάν-Σρεμπέρ και τον μεταφέρει στο Παρίσι.
-29/4: Συνέντευξη Τύπου του Μίκη στο Παρίσι: κατηγορεί τη Χούντα για καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, και παρουσιάζει ένα αντιδικτατορικό πρόγραμμα που διαρθρώνεται σε εννέα σημεία.
-11/5: Φυγαδεύεται η οικογένεια του Μίκη με την βοήθεια φίλων του από την Ελλάδα και το εξωτερικό, δια θαλάσσης μέσω Τουρκίας.
-Ο Μίκης ξεκινά μια παγκόσμια περιοδεία. Παρουσιάζει τα έργα που είχε συνθέσει κατά το διάστημα της παρανομίας, της φυλακής και της εξορίας σε αμέτρητες συναυλίες σ' όλο τον κόσμο αφιερωμένες στον αντιδικτατορικό αγώνα και την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Ελλάδα. Οι συναυλίες του γίνονται βήμα διαμαρτυρίας και διεκδίκησης και για τους άλλους λαούς που αντιμετωπίζουν παρόμοια προβλήματα: Ισπανούς, Πορτογάλους, Ιρανούς, Κούρδους, Τούρκους, Χιλιανούς, Παλαιστίνιους.
1971
-Φεβρουάριος. Ο Μίκης ιδρύει το Εθνικό Αντιστασιακό Συμβούλιο (ΕΑΣ) που στόχο του έχει να συνασπίσει όλες τις αντιδικτατορικές δυνάμεις.
-2/5: Πρώτη εκδήλωση του ΕAΣ στο Ντίσελντορφ.
-Αύγουστος: Θάνατος του Γιώργου Σεφέρη. Η κηδεία του γίνεται αφορμή για μια μαζική εκδήλωση διαμαρτυρίας ενάντια στο καθεστώς. Το πλήθος τραγουδά ποιήματα του εκλιπόντος, που έχει μελοποιήσει ο Μίκης.
1972
-5/3: Ο Μίκης αποχωρεί από το ΚΚΕ Εσωτερικού, με το οποίο είχε συνταχθεί μετά το σχίσμα του ΚΚΕ στις δύο παρατάξεις. Συνεχίζει τις περιοδείες του, που είναι ταυτόχρονα κάλεσμα στην αντίσταση και τον αγώνα.
-Αρχίζει τη σύνθεση του Canto General, σε ποίηση του Pablo Neruda μελοποιώντας αρχικά 7 μέρη.
-Επισκέπτεται το Ισραήλ δίνοντας συναυλίες. Συναντάται με τον τότε Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης Αλόν, που του ζητά να μεταφέρει μήνυμα στον Αραφάτ. Πραγματικά αμέσως μετά συναντάται με τον Αραφάτ, στον οποίο επιδίδει το μήνυμα της Ισραηλινής Κυβέρνησης και προσπαθεί να τον πείσει να αρχίσει συζητήσεις με την άλλη πλευρά. Από τότε συνέβη πολλές φορές να παίξει τον ρόλο του άτυπου πρεσβευτή μεταξύ των δύο πλευρών.
1973
-Μίκης μελοποιεί τα 18 Λιανοτράγουδα της Πικρής Πατρίδας του Γιάννη Ρίτσου, τις Μπαλάντες του Μανόλη Αναγνωστάκη και τη μουσική για το φιλμ Σέρπικο του Σίντνεϊ Λούμετ.
-1/6: Αξιωματικοί του Ναυτικού στασιάζουν κατά του καθεστώτος. Ο Παπαδόπουλος οργανώνει δημοψήφισμα και καταλύει τη μοναρχία.
-29/8: Ο Παπαδόπουλος ορκίζεται πρόεδρος της Δημοκρατίας και εξαγγέλλει αμνηστία.
-11/9: Πραξικόπημα στη Χιλή. Ο Σαλβατόρε Αλιέντε, ο εκλεγμένος πρόεδρος, δολοφονείται και ο Στρατηγός Πινοσέτ εγκαθιδρύει μια αιμοσταγή δικτατορία,
-23/9: Θάνατος του Πάμπλο Νερούδα. Ο Μίκης βρίσκεται εκείνη την εποχή στη Λατινική Αμερική, με σκοπό να παρουσιάσει το Canto General στη Χιλή. Η εκτέλεση του έργου θα πραγματοποιηθεί είκοσι χρόνια αργότερα.
-17/11: Εξέγερση του Πολυτεχνείου. Βίαιη καταστολή.
-25.11: Ο Ιωαννίδης ανατρέπει τον Παπαδόπουλο και τοποθετεί τον Στρατηγό Γκιζίκη επικεφαλής του κράτους.
1974
-15/7: Χουντικό πραξικόπημα στην Κύπρο.
-20/7: Εισβολή των Τούρκων στη Κύπρο. Εισβολή του τουρκικού στρατού στην Κύπρο.
-23/7: Κατάρρευση της χούντας. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής καλείται να επιστρέψει από την εξορία του και να αναλάβει το σχηματισμό πολιτικής κυβέρνησης.
-24/7: Ο Μίκης επιστρέφει στην Ελλάδα, θριαμβευτική υποδοχή στην Αθήνα.
-10/10: Πρώτες συναυλίες του Μίκη στην Ελλάδα. Παρουσιάζει τα απαγορευμένα μέχρι τότε έργα του σε μεγάλες συναυλίες, σε στάδια, σ' όλη την Ελλάδα (γήπεδο Καραϊσκάκη, Παναθηναϊκού, Καυταντζόγλειο κ.λπ.).
-17/11: Πρώτες βουλευτικές εκλογές. Νίκη της Νέας Δημοκρατίας. Ο Κ. Καραμανλής πετυχαίνει κυβερνητική πλειοψηφία.
-8/12: Δημοψήφισμα για τη μορφή του πολιτεύματος. Η μοναρχία καταργείται οριστικά. Η Ελλάδα αποχωρεί από το ΝΑΤΟ.
1975
-Ανοιξη: Ο Μίκης ξεκινά μεγάλη περιοδεία στην Ελλάδα.
-23/8: Καταδίκη των πρωταίτιων της δικτατορίας.
1976
-Ιδρύει το Κίνημα Πολιτισμού και Ειρήνης. Δίνει συναυλίες σε όλη την Ελλάδα.
-Κυκλοφορεί το βιβλίο του Περί Τέχνης με άρθρα του για τη μουσική από το 1962 μέχρι το 1976.
1977
-Σημαντική ευρωπαϊκή περιοδεία του Μίκη.
-Καλοκαίρι: Ο Μίκης διοργανώνει στα Χανιά το «Συμπόσιο για τον Σοσιαλισμό και τον Πολιτισμό», στο οποίο συμμετέχουν μεταξύ άλλων οι Francois Mitterand, Jacques Attali, Roger Garaaudy κ.ά.
-Αύγουστος: Φεστιβάλ Θεοδωράκη στον Λυκαβηττό, όπου παρουσιάζονται όλα τα μεγάλα του έργα από το 1960 έως το 1977 σε 28 συναυλίες.
-10/11: Βουλευτικές εκλογές. Νίκη της Νέας Δημοκρατίας
1978
-15/10: Ο Μίκης κατεβαίνει ως ανεξάρτητος υποψήφιος του ΚΚΕ στις δημοτικές εκλογές στην Αθήνα.
1980
-Οκτώβριος: Ο Μίκης αυτοεξορίζεται στο Παρίσι και στρέφεται πάλι -για πρώτη φορά από το 1960- στη συμφωνική μουσική.
-Αρχίζουν να παρουσιάζονται συμφωνικά του έργα στην Αν. Γερμανία με σπουδαίες ορχήστρες (Φιλαρμονική της Δρέσδης, Ορχήστρα της Komische Oper, Ορχήστρα και Χορωδία της Ραδιοφωνίας του Βερολίνου κ.ά.).
1981
-1/1: Η Ελλάδα γίνεται επίσημα το 10ο μέλος της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας.
-Ιανουάριος. Ο Μίκης ολοκληρώνει το Canto General (σε 18 μέρη) και τις Συμφωνίες αρ.2 και αρ.3
-Μάρτιος. Πρώτη εκτέλεση της τελικής μορφής του Canto General στην Ανατολική Γερμανία.
- ¶νοιξη. Περιοδεία παρουσίασης του Canto General.
-18/10: Βουλευτικές εκλογές. Εκλογική νίκη του ΠΑΣΟΚ. Πρωθυπουργός ο Α. Παπανδρέου. Ο Μίκης επανεκλέγεται, στη Β' εκλογική περιφέρεια Πειραιά, ως ανεξάρτητος υποψήφιος στη λίστα του ΚΚΕ.
1982
-5/2: Πρεμιέρα του Κοντσέρτο για πιάνο του 1958 και της Συμφωνίας αρ. 2 στη μεγάλη αίθουσα του Μεγάρου της Δημοκρατίας του Ανατολικού Βερολίνου, με σολίστ τον Κυπριανό Κατσαρή.
-29/4: Πρεμιέρα της Συμφωνίας αρ.3 στην Όπερα Comique του Ανατολικού Βερολίνου. Η υγεία του Μίκη πλήττεται από τις συνέπειες των βασανιστηρίων στη Μακρόνησο και ο συνθέτης υποχρεώνεται να μετακινείται με αναπηρικό καροτσάκι.
-9/7: Διευθύνει ο ίδιος το Κοντσέρτο για πιάνο του 1958 και τη Συμφωνία αρ.2 στο πλαίσιο των εκδηλώσεων του Διεθνούς Φεστιβάλ Έχτερναχτ του Λουξεμβούργου.
-Κυκλοφορεί το βιβλίο του Μαχόμενη Κουλτούρα με τα κυριότερα άρθρα του για τη μουσική και τον πολιτισμό από το 1975 μέχρι το 1982.
1983
-23/2: Πρεμιέρα του έργου Κατά Σαδδουκαίων Πάθη στο Θέατρο Μετροπόλ του Ανατολικού Βερολίνου, υπό τη διεύθυνση του Χανς-Πέτερ Φρανκ.
-Απρίλιος: Στα μπαλέτα του Μορίς Μπεζάρ Thalassa-Mare Nostrum και Επτά Ελληνικοί Χοροί, συμπεριλαμβάνονται και χορογραφίες πάνω σε μουσικές του Μίκη.
-21/5: Παρουσιάζεται η Λειτουργία αρ. 2 από το Kreuzchor της Δρέσδης.
-Κυκλοφορεί το βιβλίο του Ανατομία της Μουσικής, μια ολοκληρωμένη ανάλυση της δικής του αισθητικής άποψης για τη μουσική και ιδιαίτερα για τη συμφωνική μουσική του 20ού αιώνα.
-Του απονέμεται το Βραβείο Λένιν για την Ειρήνη.
1984
-19/5: Εκτελείται η Συμφωνία αρ. 7-Εαρινή στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Μουσικής της Δρέσδης.
-Ασχολείται εντατικά με τους «δρόμους» της επηρεασμένης από την Ανατολή μουσικής. Γράφει εξήντα περίπου τραγούδια βασισμένα στους «δρόμους» αυτούς (π.χ. ασίκικα).
1985
-2/6: Βουλευτικές εκλογές. Το ΠΑΣΟΚ κερδίζει τις εκλογές.
-Ο Μίκης αρχίζει να ασχολείται με την όπερα, ένα είδος που τον απασχολεί έντονα στο εξής. Γράφει την πρώτη του όπερα, τον Κώστα Καρυωτάκη. Αργότερα ακολουθούν η Μήδεια, η Ηλέκτρα και η Αντιγόνη.
1986
-Ο Μίκης αποστασιοποιείται και πάλι από το ΚΚΕ.
-Αρχίζει να γράφει μουσική για την τριλογία Ορέστεια. Συνθέτει την 4η Συμφωνία του (Τον Χορικών) σε κείμενα Αισχύλου και Ευριπίδη.
-Στα πλαίσια των προσπαθειών του για την ελληνοτουρκική φιλία δημιουργεί την Επιτροπή Ελληνοτουρκικής Φιλίας με τη συνεργασία γνωστών πνευματικών ανθρώπων όπως ο Αζίζ Νεσίν, ο Γιασέρ Κεμάλ και ο Ζυλφύ Λιβανελί. Συνεργάζεται με τον Τούρκο συνθέτη και τραγουδιστή Ζουλφού Λιβανελί, ο οποίος παρουσιάζει τραγούδια του Μίκη μεταφρασμένα στα τουρκικά. Δίνουν μαζί συναυλίες στην Ελλάδα, την Τουρκία και την Ευρώπη.
-Mετά την καταστροφή στο Τσερνομπίλ, πραγματοποιεί μεγάλη περιοδεία με συναυλίες σ΄ όλη την Ευρώπη κατά της ατομικής ενέργειας.
1987
-Οργανώνει το Διεθνές Συνέδριο «Πολιτισμός της Ειρήνης» στο Tubingen της Γερμανίας, στο οποίο συμμετέχουν καλλιτέχνες, συνδικαλιστές και πολιτικοί απ' όλη την Ευρώπη.
-Συνθέτει το μπαλέτο Ζορμπάς, που ανεβαίνει για πρώτη φορά τον επόμενο χρόνο στην Arena di Verona με δική του διεύθυνση.
-Το ίδιο διάστημα περιοδεύει στην Ευρώπη δίνοντας λαϊκές συναυλίες.
-Κυκλοφορεί ο πρώτος τόμος της αυτοβιογραφίας του «Οι Δρόμοι τον Αρχάγγελου».
-3/5: Ο Λουκάς Καρυτινός διευθύνει την πρώτη εκτέλεση της Συμφωνίας αρ. 4 - Των Χορικών.
1988
-30/1: Πρώτη ελληνοτουρκική συνάντηση κορυφής μετά το 1978. Οι πρωθυπουργοί των δύο χωρών, Ανδρέας Παπανδρέου και Τουργκούτ Οζάλ, συναντώνται στο Νταβός. Ο Μίκης αναλαμβάνει το ρόλο του πρεσβευτή καλής θέλησης.
-Οργανώνει το 2o Διεθνές Συνέδριο «Πολιτισμός της Ειρήνης» στην Κολωνία της Γερμανίας, με συμμετοχή πολιτικών, φιλοσόφων, συγγραφέων, καλλιτεχνών, όπως των Petra Kelly, Joannes Rau, Oskar Lafontaine κ.ά.
-6/8: Η πρεμιέρα του μπαλέτου Zorba il Greco, σε χορογραφία Λόρκα Μασίνε και διεύθυνση ορχήστρας Μίκη Θεοδωράκη, θριαμβεύει στην Αρένα της Βερόνα. Το μπαλέτο αυτό παρουσιάζεται στη συνέχεια σε εκατοντάδες παραστάσεις σε όλο τον κόσμο. Αρχίζει και πάλι να αναγνωρίζεται ως συμφωνικός συνθέτης στην Ευρώπη μετά την εικοσαετή αποκλειστική του ενασχόληση με τη λαϊκή μουσική.
-7.11: Η διαφυγή του Κοσκωτά, υπεύθυνου τεράστιου οικονομικού και πολιτικού σκανδάλου, επιτείνει την πολιτική κρίση στην Ελλάδα. Ο Μίκης προτείνει το σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας ΝΔ- Αριστεράς.
1989
-18/6: Βουλευτικές εκλογές. Πρώτο κόμμα η Νέα Δημοκρατία, αδυναμία σχηματισμού αυτοδύναμης κυβέρνησης. Σχηματίζεται κυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας-Συνασπισμού υπό τον Τζαννή Τζαννετάκη για να οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές.
-5/11: Βουλευτικές εκλογές. Πρώτο κόμμα η Νέα Δημοκρατία, αδυναμία σχηματισμού αυτοδύναμης κυβέρνησης. Σχηματισμός οικουμενικής κυβέρνησης υπό τον Ξ. Ζολώτα.
1990
-8/4: Βουλευτικές εκλογές. Νίκη της ΝΔ στις εκλογές, σχηματισμός αυτοδύναμης κυβέρνησης υπό τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη. Ο Μίκης εκλέγεται Βουλευτής ως ανεξάρτητος συνεργαζόμενος με τη ΝΔ.
-11/4: Ο Κ. Μητσοτάκης σχηματίζει νέα κυβέρνηση. Ο Μίκης αναλαμβάνει Υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου παρά τω πρωθυπουργώ.
-4/5: Ο Καραμανλής επανεκλέγεται πρόεδρος της Δημοκρατίας.
-Ο Μίκης δίνει 36 συναυλίες σ΄όλη την Ευρώπη υπό την αιγίδα της Διεθνούς Αμνηστείας, παρουσιάζοντας τα «Μετασυμφωνικά» του έργα (Κατάσταση Πολιορκίας, Raven, Επιζών, Επιφάνεια Αβέρωφ).
-Παράλληλα αγωνίζεται και για τα ανθρώπινα δικαιώματα σε άλλες χώρες και κυρίως στις γειτονικές Αλβανία (που την επισκέπτεται και ως Υπουργός για τα δικαιώματα της ελληνικής μειονότητας) και Τουρκία. Ως πρόεδρος Διεθνούς Επιτροπής στο Παρίσι καταβάλλει προσπάθειες για την απελευθέρωση των τούρκων ηγετών της αντιπολίτευσης Κουτλού και Σαργκίν που τελικά επιτυγχάνουν.
-Προτείνει τη διοργάνωση Πανευρωπαϊκού Συνεδρίου Ειρήνης στους Δελφούς και υποβάλλει στην κυβέρνηση σχέδιο για μια "Ολυμπιάδα του Πνεύματος".
-11/11: Θάνατος του Γιάννη Ρίτσου.
1991
-Ο Μίκης ξεκινά μεγάλη εκστρατεία κατά των ναρκωτικών.
-1/10: Πρεμιέρα της όπερας Μήδεια, στην Όπερα Αριάτζα του Μπιλμπάο της Ισπανίας.
1992
-Απρίλιος: Ο Μίκης παραιτείται από υπουργός.
-Παρουσιάζεται το έργο του Canto Olympico, παραγγελία της Διεθνούς Επιτροπής Ολυμπιακών Αγώνων για τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Βαρκελώνης.
1993
-Φεβρουάριος: Ο Μίκης παραιτείται από βουλευτής. Λίγο αργότερα αναλαμβάνει Γενικός Διευθυντής Μουσικών Συνόλων της ΕΡΤ και δίνει πολλές συναυλίες στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Μεγάλη περιοδεία στην Αμερική και τον Καναδά για την ενίσχυση του Ελληνικού Πολιτιστικού Κέντρου των Ομογενών.
-Απρίλιος: Ο Μίκης διευθύνει το Canto General στο Σαντιάγκο της Χιλής 20 χρόνια μετά.
-Αρχίζει η συνεργασία του με μεγάλες συμφωνικές ορχήστρες του εξωτερικού, οι οποίες παρουσιάζουν συμφωνικά του έργα υπό τη διεύθυνση του (Πρώτη Συμφωνία, Καρναβάλι, Raven, Canto General, Requiem, Piano Concerto, Adagio, Zorba Ballet κ.ά.).
-6/7: Πρεμιέρα της Μήδειας στην Ελλάδα στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών.
-Οκτώβριος: Βουλευτικές εκλογές. Επάνοδος του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία. Πρωθυπουργός ο Α. Παπανδρέου
1994
-6/3: Θάνατος της Μελίνας Μερκούρη.
-Μάρτιος: Ο Μίκης ξεκινά μια νέα περιοδεία στην Ευρώπη, με τίτλο: «Μουσική χωρίς σύνορα» και το καλοκαίρι σε ΗΠΑ και Καναδά.
-15/6: Θάνατος του Μάνου Χατζιδάκι.
-17/6: Ο Μίκης υποβάλλει την παραίτηση του από τη θέση του Γενικού Διευθυντή Μουσικών Συνόλων της ΕΡΤ. Συνθέτει την Πολιτεία Γ'. Κυκλοφορεί επίσης τα 40 Τραγούδια για παιδιά και παιδάκια που έγραψε νέος.
1995
-17/2: Ο Μίκης εγκαθίσταται και πάλι στο Παρίσι.
-2/5: Παγκόσμια πρεμιέρα της όπερας Ηλέκτρα στο θέατρο του Λουξεμβούργου, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων «Λουξεμβούργο, Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης -1995», με την όπερα Βιέλκι του Πόζναν.
-5/5: Παγκόσμια πρεμιέρα της γερμανικής διασκευής της Μήδειας από την κρατική όπερα του Μάινινγκεν.
-8/5: Παρουσίαση της καντάτας Μαουτχάουζεν στο αυστριακό στρατόπεδο συγκέντρωσης. Ο Μίκης ξεκινά από εκεί μια νέα περιοδεία με τη Μαρία Φαραντούρη και τον Λάκη Καρνέζη.
1996
-14/3: Ο Μίκης τιμάται με τον τίτλο του Αξιωματικού της Λεγεώνας της Τιμής από το Φρανσουά Μιτεράν.
-31/7: Πρεμιέρα στην Ελλάδα της Ηλέκτρας στο Ηρώδειο σε σκηνοθεσία Νίκου Κούνδουρου.
-Διευθύνει επίσης την Ορχήστρα της Όπερας του θεάτρου Bolshoi στη Μόσχα παρουσιάζοντας το Raven σε μορφή μπαλέτου σε χορογραφία Bassiliev.
-Κυκλοφορεί σε CD στην Ευρώπη η Πρώτη Συμφωνία με δική του διεύθυνση, ενώ ήδη έχουν δισκογραφιθεί και κυκλοφορήσει στην Ευρώπη όλα τα βασικά συμφωνικά του έργα.
-Ολοκληρώνει το έργο του Ραψωδία για Τσέλο και Συμφωνική Ορχήστρα.
-7/12: Πεθαίνει ο αδελφός του Μίκη, Γιάννης, στα 64 του χρόνια. Κηδεύεται στον οικογενειακό τάφο στον Γαλατά Κρήτης.
1997
-22/3: Πεθαίνει ο Ανδρέας Λεντάκης, στον οποίο ο Μίκης είχε αφιερώσει τα Τραγούδια τον Ανδρέα κατά τη δικτατορία.
-12/4: Υπό τη σκέπη της συμφιλίωσης της Ελλάδας με την πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας, ο Μίκης διευθύνει στα Σκόπια τη μουσική μπαλέτου Ζορμπάς, στην πόλη όπου βρέθηκε ο τάφος του Ζορμπά.
-Ηχογραφεί με την State Academic Capella Symphony Orchestra του St. Petersburg το Requiem
-29/4: Με αφορμή την υποδοχή των Θεοδωράκη και Λιβανελί στην πόλη Πέτερσμπεργκ κοντά στη Βόννη, ο υπουργός Εξωτερικών Κλάους Κίνκελ εκφωνεί έκκληση για τη συμφιλίωση των δύο γειτονικών χωρών, θεωρεί τους δύο καλλιτέχνες «σύμβολα της ελληνοτουρκικής προσέγγισης», που με τη νέα τους περιοδεία γίνονται ειδικοί πρέσβεις για την κατανόηση ανάμεσα στα δύο κράτη.
-4/5: Η πρώτη θριαμβευτική συναυλία των δύο καλλιτεχνών, με το σύνθημα «Όλοι μαζί-Birlikte», στο Σπίτι των Πολιτισμών του Κόσμου στα Βερολίνο, είναι δυστυχώς και η τελευταία. Ο Έλληνας συνθέτης υποφέρει από αναπνευστικά προβλήματα και εισάγεται στο νοσοκομείο. Ο Μίκης ακυρώνει όλες τις προγραμματισμένες δραστηριότητες και παύει να συνθέτει.
-16/12: Ο Μίκης δωρίζει ολόκληρο το αρχείο του (μουσικό και πολιτικό) στη Μουσική Βιβλιοθήκη Λίλιαν Βουδούρη του Μεγάρου Μουσικής.
1988
-25/5: Ο Μίκης επιστρέφει στη διεύθυνση ορχήστρας και παρουσιάζει στο Queen Elisabeth Hall το Κοντσέρτο για πιάνο και ορχήστρα με τη Φιλαρμονική Ορχήστρα του Λονδίνου.
-Ολοκληρώνει την ηχογράφηση της όπερας του Ηλέκτρα στο St. Petersburg με την State Academic Capella Symphony Orchestra and Choir και Ρώσους σολίστ.
-22/7: Ο Μίκης διευθύνει, στο Ηρώδειο το μπαλέτο Ζορμπάς, με το μπαλέτο της Λυρικής Σκηνής σε χορογραφία Λόρκα Μασίνε.
-12/9: Διευθύνει στο Λιντς, τη συμφωνική εκτέλεση του Canto General (σε 6 μέρη), με τη συμμετοχή της Μαρκέλλα Χατζιάνο, της χορωδίας Ad Libitum και την Ορχήστρα Μπρούκνερ του Λιντς.
-30/10: Στη Φιλαρμονική του Γκάσταϊγκ, στο Μόναχο, διευθύνει τη Φιλαρμονική Ορχήστρα της Ουκρανίας στην παγκόσμια πρώτη εκτέλεση της Ραψωδίας για τσέλο και ορχήστρα.
-8/12: Ο Μίκης εκλέγεται επίτιμος διδάκτωρ στο Πανεπιστήμιο του Κεμπέκ.
1999
-Μάρτιος-Μάιος: Πόλεμος στο Κόσοβο. Έμπρακτες διαμαρτυρίες του Μίκη: δίνει συναυλίες, προσφεύγει στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης και υποβάλλει μήνυση κατά «τής πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας τον ΝΑΤΟ για εγκλήματα πολέμου που διέπραξαν κατά τη διάρκεια των βομβαρδισμών».
-17/5: Ο πρόεδρος της Κύπρου Γλαύκος Κληρίδης του απονείμει ειδική διάκριση και τον κάνει επίτιμο δημότη της Λευκωσίας και της κοινότητας Φαμαγκούστας, που βρίσκεται υπό τουρκική κατοχή.
-25/7:  Παγκόσμια  πρώτη  εκτέλεση και ηχογράφηση της  διασκευής  της όπερας Κώστας Καρυωτάκης για συμφωνική ορχήστρα στο Φεστιβάλ του Πασάου.
-3/8: Πρόταση υποψηφιότητας του Μίκη Θεοδωράκη για το Νόμπελ Ειρήνης 2000.
-6/8: Αρχαία Ολυμπία, θεατρική διασκευή του Τραγουδιού του Νεκρού Αδελφού.
-11/8: Αφιέρωμα στον Μίκη στα Χανιά. Παρουσιάζεται το ¶ξιον Εστί.
-30/9: Παρουσιάζεται στο Μέγαρο Μουσικής «o Ήλιος και ο Χρόνος», με τη Μαρία Φαραντούρη και τον Ράινερ Κίρσμαν.
-7/10: Πρεμιέρα της Αντιγόνης στο Μέγαρο Μουσικής.
2000
-11/6: Πρεμιέρα της Ηλέκτρας στην Αμερική, στο Carnegie Hall της Νέας Υόρκης.
-23/10: Το μπαλέτο Ζορμπάς παρουσιάζεται στο «Cairo Opera House» του Καΐρου.
-7/11: Σε μια λαμπρή τελετή στο Mέγαρο Mουσικής στις 7 Nοεμβρίου 2000 απονεμήθηκαν από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Kωστή Στεφανόπουλο τα φετινά Διεθνή Bραβεία Ωνάση. Ο Μίκης τιμήθηκε με το βραβείο Ωνάση για τον Πολιτισμό.
2001
-11/6: Με αφορμή την 60ή επέτειο της «Μάχης της Κρήτης», ο Μίκης εκλέγεται επίτιμος πρόεδρος της Παγκρήτιας Ένωσης.
-20/6: Ο Ζορμπάς παρουσιάζεται στο πλαίσιο του φεστιβάλ Όπερας και Μπαλέτου της Τουρκίας, στην πόλη Αττάλεια.
-23/6: Στο πλαίσιο συναυλίας για την 50ή επέτειο της Ύπατης Αρμοστείας για τους Πρόσφυγες του ΟΗΕ, που δόθηκε στο αρχαίο θέατρο των Δελφών, ο Μίκης τιμάται επίσημα με ειδικό βραβείο που του απονέμει η Ύπατη Αρμοστεία.
-24/8: Παρουσιάζεται, η Μήδεια, του Ευριπίδη στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου, σε σκηνοθεσία Σπύρου Ευαγγελάτου.
-15/9: Παρουσιάζονται τα έργα «Πνευματικό Εμβατήριο» και «¶ξιον Εστί» στο Αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου υπό την διεύθυνση του ίδιου του Μίκη.
2002
-10/4: Με αφορμή την ισραηλινή στρατιωτική επίθεση στην Παλαιστίνη και την πολιορκία του Προέδρου Αραφάτ. Μεγάλη Συναυλία αλληλεγγύης προς τον παλαιστινιακό λαό στην πλατειά Συντάγματος στην Αθήνα
-14/4: Πρεμιέρα για τη «Λυσιστράτη» στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Το έργο,  ανατέθηκε για το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και την Πολιτιστική Ολυμπιάδα (στα πλαίσια μιας σειράς πολιτιστικών εκδηλώσεων που διοργανώνει το Υπουργείο Πολιτισμού, που οδηγούν στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004)
2003
-17/2: 10.000 ακτιβιστές ενάντια στην απειλή του πολέμου στο Ιράκ ξεχύθηκαν στους δρόμους σε πόλεις και κωμοπόλεις σε όλη την Ελλάδα, στο πλαίσιο των μαζικών συλλαλητηρίων σε όλο τον κόσμο. Απευθυνόμενος στο συλλαλητήριο, ο Μίκης Θεοδωράκης είπε ότι "... η τελευταία ελπίδα για την ανθρωπότητα έγκειται στη φωνή της κοινής γνώμης, στις 70 πρωτεύουσες σε όλο τον κόσμο και στις 350 πόλεις των ΗΠΑ".
-1/9: O Μίκης Θεοδωράκης δίνει συναυλία στην Μακρόνησο. H Mακρόνησος φωτισμένη 50 χρόνια μετά τραγουδάει τους νεκρούς της. Kάπου 5.500 θεατές ακολούθησαν τον Mίκη Θεοδωράκη σε μια συναυλία «ιεροτελεστία».  
-12/9: O Μίκης Θεοδωράκης στο Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο για προληπτικό τσεκ-απ, μετά τους πόνους στο στήθος.
-5/10: 05.10.03: O γύρος της Αυστραλίας με την Ορχήστρα Μίκης Θεοδωράκης
-8/10: O εκδοτικός οίκος Ρωμανός υπογράφει συμφωνία με το γερμανικό Music House, Schott για την έκδοση των μουσικών έργων του Θεοδωράκη στο εξωτερικό.
-10/10: Ο Μίκης Θεοδωράκης έχει γράψει έναν ύμνο για την εθνική ομάδα ποδοσφαίρου, που θα ακουστεί για πρώτη φορά στο γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας στην Αθηνά, όπου η Ελλάδα συναντά τη Βόρεια Ιρλανδία στο Euro 2004.
2004
-Η περίφημη έκδοση του "Ζορμπά" του Μίκη Θεοδωράκη, με το "Adagio" και αποσπάσματα από το "Καρναβάλι", που εκτελούνται από την Orchestre et de Montreal Choeur Symphoniques και Philharmonia Orchestra, ανακηρύχθηκε ένα από τα καλύτερα CD του έτους από την εφημερίδα New York Times.
4&23/08: Ο Μίκης Θεοδωράκης, στο νοσοκομείο Ευαγγελισμός με επιπλοκές από μόλυνση στη χοληδόχο κύστη. Οι γιατροί δήλωσαν ότι εκτιμούν ότι ο Μίκης Θεοδωράκης θα παραμείνει για αρκετές ημέρες στο νοσοκομείο.
-7/8:  Η γέφυρα Ρίου-Αντίρριου εγκαινιάζεται με μια συναυλία με έργα του Μίκη Θεοδωράκη.
-13/8: O Μίκης Θεοδωράκης δεν ήταν σε θέση να παρίσταται στη λαμπρή Τελετή Έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, αλλά και η μουσική του ήταν παρούσα. Η είσοδος της Ολυμπιακής σημαίας που μεταφέρονταν από οκτώ Έλληνες αθλητές συνοδεύτηκε από ένα απόσπασμα από τη μουσική του για να το μπαλέτο "Ζορμπάς" (Act I, Scene 8: Tsifteteli): "Στα Περβόλια».
-29/8: Ύστερα από πρόταση της Επιτροπής για τον Πολιτισμό και την Ολυμπιακή Εκπαίδευση, η ΔΟΕ απονέμει το βραβείο Olympiart στο Μίκη Θεοδωράκη.  Αυτό το βραβείο θεσπίστηκε το 1992 και απονέμεται σε καλλιτέχνες που μέσα από το έργο τους συμβάλλουν στην προαγωγή του αθλητισμού και της ειρήνης.
-24/11: Ο Υπουργός Δημόσιας Τάξης Γιώργος Βουλγαράκης ανακοινώνει ότι ο Μίκης Θεοδωράκης έχει αποδεχθεί την πρόσκληση του να ηγηθεί μια καμπάνιας κατά της οπλοκατοχής και οπλοχρησίας στην Κρήτη.
-30/11 Απονέμεται  από τον Αιγύπτιο Υπουργό Πολιτισμού, κ. Farouk Hosny το " Χρυσό Βραβείο Πυραμίδα" της Αιγύπτου στο Μίκη Θεοδωράκη.
2005
-Χανιά Κρήτης. Διεθνές Συμπόσιο «Μίκης Θεοδωράκης, ο άνθρωπος, ο δημιουργός, ο μουσικός, ο πολιτικός, ο Κρητικός και ο Οικουμενικός».
-Βραβείο από τη Ρωσία «Διάλογος των Πολιτισμών».
2006
-Χερσόνησος Ηρακλείου Κρήτης. Συμπόσιο «Συμπαντική Αρμονία».
-Ταξιάρχης της Λεγεώνας της Τιμής της Γαλλικής Δημοκρατίας. Ο συνθέτης τιμάται με την υψηλότερη διάκριση της γαλλικής δημοκρατίας.

 




Αφιέρωμα / Συνέντευξη Χρονολόγιο Εργογραφία Βιογραφικό Video

Eργογραφία

Συμφωνική Μουσική

1

ΣΥΜΦΩΝΙΑ Νο 1
Για απαγγελία, διπλή ορχήστρα εγχόρδων και τετράφωνη μικτή χορωδία

1943-1945

2

ΜΙΚΡΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ

1945 

3

ΤΟ ΚΟΙΜΗΤΗΡΙΟ
Για χορωδία και ορχήστρα εγχόρδων

1945 

4

ΠΡΟΜΗΘΕΥΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ
Για συμφωνική ορχήστρα

1946 

5

Η ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ
Για συμφωνική ορχήστρα, χορωδία και απαγγελία

1946

6

ΤΕΣΣΕΡΑ ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΔΕΚΕΜΒΡΗ
Διασκευή για ορχήστρα εγχόρδων

1946 

7

ΤΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΤΗΣ ΑΣΗ-ΓΩΝΙΑΣ
«Κρητικό» - Για ορχήστρα εγχόρδων

1946 

8

[ΣΥΜΦΩΝΙΚΟ ΕΡΓΟ]
Για μεγάλη ορχήστρα

1946-1947

9

ΘΕΜΑΤΑ ΚΑΙ ΚΥΚΛΟΙ
Για μεγάλη ορχήστρα

1947-1949

10

ΤΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΤΗΣ ΑΣΗ-ΓΩΝΙΑΣ
«Scherzo Sinfonico» - Διασκευή για μεγάλη ορχήστρα

1947-1950

11

ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΣΕ ΤΡΙΑ ΜΕΡΗ

1947-1948

12

ΕΛΕΓΕΙΟ ΚΑΙ ΘΡΗΝΟΣ ΣΤΟΝ ΒΑΣΙΛΗ ΖΑΝΝΟ
Για μεγάλη συμφωνική ορχήστρα

1948-1951

13

ΠΡΩΤΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ
Για μεγάλη ορχήστρα

1948-1953 

14

ΠΡΕΛΟΥΝΤΙΟ - ΠΕΝΙΑ - ΧΟΡΟΣ
Για ορχήστρα εγχόρδων, τσελέστα, τρίγωνο και δυο τύμπανα

1948-1949

15

ΣΚΗΝΗ Ε 5 - ΚΛΩΒΟΣ Δ
Για συμφωνική ορχήστρα

1949 

16

ΤΟ ΚΟΙΜΗΤΗΡΙΟ [ημιτελές]
Διασκευή για μικρή ορχήστρα και χορωδία

1949-1950

17

ΣΟΥΙΤΑ Νο 1
Για πιάνο και ορχήστρα

1949-1955

18

ΠΕΝΤΕ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ
Για φωνή και ορχήστρα εγχόρδων

1950 

19

Ο ΑΕΤΟΣ [ημιτελές]
Κοντσέρτο για πιάνο και ορχήστρα

1950-1951

20

ΠΕΝΤΕ ΚΡΗΤΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ
Για σόλο βιολί, χορωδία και ορχήστρα εγχόρδων

1951 

21

ΣΥΡΤΟΣ ΧΑΝΙΩΤΙΚΟΣ
Για πιάνο και ορχήστρα

1951

22

Η ΗΜΕΡΑ ΓΗΣ ΛΑΜΠΡΗΣ
Καντάτα για χορωδία και ορχήστρα

1954 

23

ΕΡΩΣ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΟΣ 
Διασκευή για φωνή και ορχήστρα εγχόρδων

1955 

24

ΣΟΥΪΤΑ Νο 2
Πρώτη διασκευή: Για ορχήστρα
Δεύτερη διασκευή: Για ορχήστρα και τρίφωνη γυναικεία χορωδία

1955-1956

25

ΣΟΥΙΤΑ Νο 3
Για ορχήστρα, μικτή χορωδία και μέτζο σοπράνο

1956 

26

ΟΙΔΙΠΟΥΣ ΤΥΡΑΝΝΟΣ
Ωδή για ορχήστρα εγχόρδων

1956-1958

27

ΡΙΑΝΟ CONCERTO
Για πιάνο και ορχήστρα

1957-1996

28

ΣΟΥΙΤΑ Νο 4 [ημιτελές]
Διασκευή για βαρύτονο, ανδρική χορωδία και ορχήστρα

1958 

29

ΣΥΜΦΩΝΙΑ Νο
Για παιδική χορωδία, σόλο πιάνο και ορχήστρα

1980-1981

30

ΚΑΤΑ ΣΑΔΔΟΥΚΑΙΩΝ
Καντάτα για τενόρο, βαρύτονο, μπάσο, αφηγητή, χορωδία και ορχήστρα

1981-1982

31

ΣΥΜΦΩΝΙΑ Νο 7 (ΕΑΡΙΝΗ)
Για σοπράνο, άλτο, τενόρο, μπάσο, διπλή μικτή χορωδία και συμφωνική ορχήστρα

1982 

32

ΚΟΝΤΣΕΡΤΟ ΠΑ ΚΙΘΑΡΑ (LORCA)
Πρώτη διασκευή: Για κοντράλτο, σόλο κιθάρα, μικρή μικτή
χορωδία και συμφωνική ορχήστρα
Δεύτερη διασκευή: Για κοντράλτο, σόλο κιθάρα και
συμφωνική ορχήστρα
Τρίτη διασκευή: Για σόλο κιθάρα και συμφωνική ορχήστρα

1982-1995

33

ΣΥΜΦΩΝΙΑ Νο 4 (ΤΩΝ ΧΟΡΙΚΩΝ)
Για σοπράνο, μέτζο, αφηγητή, μικτή χορωδία και συμφωνική ορχήστρα χωρίς βιολιά

1986-1987

34

Η ΒΕΑΤΡΙΚΗ ΣΤΗΝ ΟΔΟ ΜΗΔΕΝ [ημιτελές]
Για φωνή, πρώτα και δευτέρα βιολιά, βιολοντσέλα, κόντρα μπάσα, όμποε, αγγλικό κόρνο, κιθάρα και πιάνο και εν μέρει
Για φωνή, μεγάλη συμφωνική ορχήστρα και χορωδία

1987

35

CANTO OLYMPICO
Για τενόρο, μπάσο, μικτή χορωδία και συμφωνική ορχήστρα

1990-1991

36

HELLENISME 
Για μέτζο σοπράνο, χορωδία και ορχήστρα

1991

37

ΣΥΜΦΩΝΙΑ Νο 3 - Δεύτερη μορφή
Για μέτζο σοπράνο, χορωδία και ορχήστρα

1992

38

ADAGIO
Πρώτη διασκευή: Για σόλο τρομπέτα, ορχήστρα εγχόρδων και κρουστά
Δεύτερη διασκευή: Για σόλο κλαρινέτο, ορχήστρα εγχόρδων και κρουστά
Τρίτη διασκευή: Για σόλο φλάουτο, ορχήστρα εγχόρδων και κρουστά

1993

39

ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ (ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ)
Διασκευή για μέτζο σοπράνο, χορωδία και ορχήστρα

1993

40

RAVEN
Διασκευή για μέτζο σοπράνο, φλάουτο, άρπα και ορχήστρα εγχόρδων

1993-1994

41

ΡΑΨΩΔΙΑ ΓΙΑ VIOLONCELLO  ΚΑΙ ΣΥΜΦΩΝΙΚΗ ΟΡΧΗΣΤΡΑ

1996

Μουσική Δωματίου

1

[ΜΙΚΡΑ ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΓΙΑ ΒΙΟΛΙ]

1939-1943

2

[ΜΙΚΡΑ ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΓΙΑ ΠΙΑΝΟ]

1940-1943

3

ΣΟΝΑΤΙΝΑ ΓΙΑ ΠΙΑΝΟ

1942-1943

4

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ
Για πιάνο

1942

5

ΦΑΝΤΑΣΙΑ
Για πιάνο

1943-1944

6

ΑΣΚΗΣΗ
(Etude για δυο βιολιά)

1945-1946

7

ΕΛΕΓΕΙΟ 1
Για βιολοντσέλο και πιάνο

1945

8

ΕΛΕΓΕΙΟ 2
Για βιολί και πιάνο

1945

9

ΤΕΣΣΕΡΑ ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΔΕΚΕΜΒΡΗ
Για βιολί και πιάνο

1945-1946

10

ΚΟΥΑΡΤΕΤΟ ΕΓΧΟΡΔΩΝ Αρ. 1

1946

11

DUETTO
Για δύο βιολιά

1946

12

ΤΟ ΚΟΙΜΗΤΗΡΙΟ
Διασκευή για κουαρτέτο εγχόρδων

1946

13

ΠΑΣΑΚΑΛΙΑ
Για βιολί και πιάνο

1946

14

ΤΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΤΗΣ ΑΣΗ-ΓΩΝΙΑΣ
Μεταγραφή για πιάνο για τέσσερα χέρια

1946

15

Η ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ
Διασκευή για πιάνο

1946

16

ΠΑΙΔΙΚΟ ΟΝΕΙΡΟ
Για πιάνο

1947

17

ΤΡΙΟ
Για βιολί, βιολοντσέλο και πιάνο

1947 

18

ΣΕΞΤΕΤΟ
Για πιάνο, φλάουτο και κουαρτέτο εγχόρδων

1947 

19

ΠΡΕΛΟΥΝΤΙΑ
Για πιάνο

1947

20

ΣΟΥΙΤΑ ΠΑ ΠΙΑΝΟ, ΠΝΕΥΣΤΑ ΚΑΙ ΚΡΟΥΣΤΑ
Για Piccolo, 2 φλάουτα, 2 όμποε, αγγλικό κόρνο, 2 κλαρινέτα σε λα, μπάσο κλαρινέτο σε λα, 2 φαγκότα, κόντρα φαγκότο, άλτο σαξόφωνο σε Mib, 4 κόρνα σε φα, 2 τρομπέτες σε Sib, 3 τρομπόνια, τούμπα, τίμπανι, κάσα, πιάτι και ντέφι

1947

21

ΑΝΟΙΞΗ
Για ορχήστρα εγχόρδων

1948 

22

ΣΠΟΥΔΗ ΠΑ ΒΙΟΛΙ ΚΑΙ ΤΣΕΛΟ

1948 

23

ΓΑΪΤΑΝΑΚΙ
Μικρή σουίτα για πιάνο

1948

24

ΣΠΟΥΔΗ ΓΙΑ ΕΓΧΟΡΔΑ
Για δύο βιολιά και βιολοντσέλο

1949

25.

ΠΡΕΛΟΥΝΤΙΟ - ΠΕΝΙΑ - ΧΟΡΟΣ
Διασκευή για πιάνο για τέσσερα χέρια

1950 (;)

26

ΣΥΡΤΟΣ ΧΑΝΙΩΤΙΚΟΣ
Διασκευή για πιάνο και κρουστά

1952

27

ΟΡΦΕΑΣ ΚΑΙ ΕΥΡΥΔΙΚΗ
Διασκευή για πιάνο

1952

28

ΣΟΝΑΤΙΝΑ Νο 1
Για βιολί και πιάνο

1952

29

ΣΟΝΑΤΙΝΑ Νο 1  [ημιτελές]
Διασκευή για πιάνο

1952-1953 (;)

30

ΘΕΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΛΑΓΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΒΑΦΗ
Απαγγελία συνοδεία ορχήστρας (βιόλα, όμποε, κλαρινέτο σε ντο, φαγκότο)

1952-1953 (;)

31

INCANTATION
Για πιάνο

1952-1953 (;)

32

ΜΙΚΡΗ ΣΟΥΙΤΑ ΠΑ ΠΙΑΝΟ

1954

33

PASSACAILLES
Για δύο πιάνα

1955

34

ΣΟΝΑΤΙΝΑ ΓΙΑ ΠΙΑΝΟ

1955

35

QUARTET FOR STRINGS [ημιτελές]

1957

36

ΣΟΝΑΤΙΝΑ Νο2
Για βιολί και πιάνο

1958

37

ANTIGONE -Ballet
Διασκευή για δύο πιάνα

1959

38

CHOROS ASIKIKOS
Για βιολοντσέλο σόλο

1989

Χορωδιακή Μουσική


1

ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΕΣ ΚΑΝΤΑΤΕΣ
Για χορωδία

1940-1943

2

ΥΜΝΟΣ ΣΤΟ ΘΕΟ [ημιτελές]
Για τετράφωνη χορωδία, συνοδεία αρμονίου

1942

3

ΧΟΡΩΔΙΑΚΑ
Για μικτή και ανδρική χορωδία

1942-1946

4

ΤΡΟΠΑΡΙΟ ΚΑΣΣΙΑΝΗΣ
Για τετράφωνη αντρική χορωδία

1943

5

ΟΙ ΠΟΝΟΙ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ
Για μικτή χορωδία

1958 (;)

6

ΧΟΡΩΔΙΑΚΑ
Διασκευή για μικτή χορωδία

1976

7

ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ Νο 2
Για μικτή χορωδία

1982

8

ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ (ΜΙSSΑ GRECA)
Για μικτή χορωδία

1982-1983

9

ΤΡΟΠΑΡΙΟ ΚΑΣΣΙΑΝΗΣ
Διασκευή για τετράφωνη μικτή χορωδία

1983

10

ΜΑΟΥΤΧΑΟΥΖΕΝ
Διασκευή για μικτή χορωδία

1983

11

ΛΙΠΟΤΑΚΤΕΣ
Διασκευή για χορωδία

1983

12

ΕΠΙΦΑΝΙΑ
Διασκευή για μικτή χορωδία

1983

13

ΕΡΩΣ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΟΣ
Διασκευή για χορωδία

1983

14

ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ
Για οκτάφωνη μικτή χορωδία

1983 (;)

15

SIX ELUARD
Διασκευή για χορωδία

1983 (;)

16

REQUIEM  (ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΕΙΣ ΚΕΚΟΙΜΗΜΕΝΟΥΣ)
Για σοπράνο, κοντράλτο, τενόρο, μπάσο, μικτή χορωδία και παιδική χορωδία

1983-1995

«Έντεχνα» Τραγούδια για Φωνή και Πιάνο

1

[ΠΡΩΤΟ ΜΟΥΣΙΚΟ ΤΕΤΡΑΔΙΟ]

1937

2

[ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΟΥΣΙΚΟ ΤΕΤΡΑΔΙΟ]

1937-1938

3

ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΠΑ ΠΑΙΔΑΚΙΑ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙΑ

1937-1952

4

[ΤΡΙΤΟ ΜΟΥΣΙΚΟ ΤΕΤΡΑΔΙΟ]

1939-1940

5

[ΣΚΟΡΠΙΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ Ι 1939-1958]

1939-1952

6

ΠΕΝΤΕ ΝΑΥΤΕΣ

1944-1945

7

ΕΡΩΣ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΟΣ

1946-1948

8

ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ

1950

9

Ο ΚΥΚΛΟΣ
Έξι δημοτικά τραγούδια για μέτζο σοπράνο και πιάνο

1957

10

ΠΕΝΤΕ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ
Νέα διασκευή

1957

11

ΠΕΝΤΕ ΝΑΥΤΕΣ

1957

12

LES QUATRE ELUARD

1958

13

LES SIX ELUARD

1958

Μπαλέτα

1

CARNEVAL

1947-1953

2

ΟΡΦΕΑΣ ΚΑΙ ΕΥΡΥΔΙΚΗ

1952

3

ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΟΣ

1956-1958

4

ΕΡΩΦΙΛΗ

1958

5

LE FEU AUX POUDRES

1958

6

LES AMANTS DE TERUEL

1958

7

ANTIGONE

1958-1959

8

ANTIGONE II

1971

9

ΗΛΕΚΤΡΑ

1979

10

ZORBA - The ballet

1987-1988

Λυρικές Τραγωδίες (Όπερες)

1

ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ  (ΟΙ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΔΙΟΝΥΣΟΥ)

1984-1986

2

ΜΗΔΕΙΑ

1988-1990

3

ΗΛΕΚΤΡΑ

1992-1993

4

ΑΝΤΙΓΟΝΗ

1994-1996

Έντεχνα - Λαϊκά Τραγούδια

1

ΤΗΣ ΕΞΟΡΙΑΣ Α'

1939-1948

2

ΛΙΠΟΤΑΚΤΕΣ

1952

3

ΕΠΙΤΑΦΙΟΣ

1958-1960

4

ΑΡΧΙΠΕΛΑΓΟΣ

1959-1961

5

[ΣΚΟΡΠΙΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ II 1959-1969]

1959-1965

6

ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΝΕΚΡΟΥ ΑΔΕΛΦΟΥ

1960-1963

7

ΝΗΣΟΣ ΤΩΝ ΑΖΟΡΩΝ & ΡΟΜΒΙΑ

1960

8

ΠΟΛΙΤΕΙΑ

1960-1961

9

ΕΠΙΦΑΝΙΑ

1960-1961

10

ΟΜΟΡΦΗ ΠΟΛΗ

1961-1962

11

ΕΝΑΣ ΟΜΗΡΟΣ

1962

12

ΠΡΟΦΗΤΙΚΑ

1963

13

ΜΑΓΙΚΗ ΠΟΛΗ

1963

14

Η ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ

1963

15

ΜΙΚΡΕΣ ΚΥΚΛΑΔΕΣ

1963

16

ΠΟΛΙΤΕΙΑ Β

1964

17

ΧΡΥΣΟΠΡΑΣΙΝΟ ΦΥΛΛΟ

1964

18

ΚΥΚΛΟΣ ΦΑΡΑΝΤΟΥΡΗ (SIX SONGS)

1965

19

ΜΑΟΥΤΧΑΟΥΖΕΝ

1965

20

ΡΩΜΙΟΣΥΝΗ

1966

21

ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΠ' ΤΗ ΓΕΡΜΑΝΊΑ

1966

22

Η ΗΛΙΚΙΑ ΤΗΣ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ ΜΟΥ

1966

23

ΘΑΛΑΣΣΙΝΑ ΦΕΓΓΑΡΙΑ

1966

24

ROMANCERO GITARO

1967

25

ΤΑ ΛΑΪΚΑ

1967-1968

26

ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ

1967

27

ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

1967-1971

28

Ο ΗΛΙΟΣ ΚΑΙ Ο ΧΡΟΝΟΣ

1967

29

ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ (ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ)

1968

30

ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ

1968

31

ΝΥΧΤΑ ΘΑΝΑΤΟΥ

1968

32

ΑΡΚΑΔΙΑ Ι

1968

33

ΑΡΚΑΔΙΑ II

1969

34

ΑΡΚΑΔΙΑ III ΓΙΑ ΤΗ ΜΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ

1969

35

ΑΡΚΑΔΙΑ IV ΩΔΑΙ

1969

36

ΑΡΚΑΔΙΑ Χ ΟΝΟΜΑΖΟΜΑΙ ΚΩΣΤΑΣ ΣΤΈΡΓΙΟΥ - ΕΙΧΑ ΤΡΕΙΣ ΖΩΕΣ

1969

37

ΑΡΚΑΔΙΑ XI  ΗΛΙΕ ΜΟΥ, ΒΓΕΣ

1969

38

ΤΡΙΑ ΝΕΓΡΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ

1970

39

[ΣΚΟΡΠΙΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ III 1970-1979]

1970-1979

40

ΤΑ 18 ΛΙΑΝΟΤΡΑΓΟΥΔΑ ΤΗΣ ΠΙΚΡΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ

1972

41

L' HYDRE DE LERNE (ΛΕΡΝΑΙΑ ΥΔΡΑ)

1973

42

ΜΠΑΛΑΝΤΕΣ

1973-1974

43

ΤΑ ΠΑΤΡΟΠΑΡΑΔΟΤΑ

1973

44

ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΗ

1973

45

ΤΗΣ ΕΞΟΡΙΑΣ Β'

1973-1975

46

ΠΡΟΔΟΜΕΝΟΣ ΛΑΟΣ

1974

47

SAUSPIEL

1975

48

ΠΟΛΙΤΕΙΑ Γ' (1) / ΟΚΤΩΒΡΗΣ '78

1976-1978

49

ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΝΑΓΟΥΛΗ

1976

50

ΤΑΞΙΔΙ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΝΥΧΤΑ

1976-1978

51

ΤΑ ΛΥΡΙΚΑ

1976

52

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ

1978-1981

53

ΟΙ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

1978

54

[ΣΚΟΡΠΙΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ IV 1980-...]

1980-1997

55

ΦΑΙΔΡΑ

1980-1985

56

ΕΠΙΒΑΤΗΣ

1980-1981

57

ΡΑΝΤΑΡ

1981

58

ΠΙΚΡΟΣΑΒΒΑΤΑ

1983

59

Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ

1983

60

ΠΟΙΗΜΑ (ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ)

1983-1984

61

[ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ Ι]

1983-1984

62

ΤΑ ΑΣΙΚΙΚΑ

1984

63

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

1984

64

ΜΗΠΩΣ ΖΟΥΜΕ Σ' ΑΛΛΗ ΧΩΡΑ;

1985

65

ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ

1986

66

ΤΟ ΘΕΡΙΟ ΤΟΥ ΤΑΥΡΟΥ

1986

67

Η ΒΕΑΤΡΙΚΗ ΣΤΗΝ ΟΔΟ ΜΗΔΕΝ

1987

68

ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΠΕΤΡΑΣ

1987

69

ΩΣ ΑΡΧΑΙΟΣ ΑΝΕΜΟΣ

1987

70

ΕΑΡΙΝΟΣ ΑΝΕΜΟΣ / ΜΙΑ ΘΑΛΑΣΣΑ ΓΕΜΑΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ

1987

71

[ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ II]

1994

72

ΠΟΛΙΤΕΙΑ Γ' (2)

1994

73

ΠΟΛΙΤΕΙΑ Δ'

1994-1995

74

ΤΑ ΛΥΡΙΚΟΤΕΡΑ

1994-1995

75

ΤΑ ΛΥΡΙΚΟΤΑΤΑ

1996

Τραγούδι - Ποταμός

1

Η ΑΔΕΛΦΗ ΜΑΣ ΑΘΗΝΑ

1968

2

ΑΡΚΑΔΙΑ VI
ΘΟΥΡΙΟΝ - ΣΤΟΝ ΑΓΝΩΣΤΟ ΠΟΙΗΤΗ

1969

3

ΑΡΚΑΔΙΑ II
Ο ΕΠΙΖΩΝ

1969

4

ΑΡΚΑΔΙΑ VIII
ΜΙΛΩ - ΧΑΡΗΣ 1994

1969

5

RAVEΝ

1970

Μετασυμφωνική Μουσική (Ορατόρια)

1

ΤΟ ΑΞΙΟΝ ΕΣΤI

1960-1963

2

ΕΠΙΦΑΝΙΑ ΑΒΕΡΩΦ

1968-1969

3

ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΟΛΙΟΡΚΙΑΣ

1968

4

ΑΡΚΑΔΙΑ V
ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΕΜΒΑΤΗΡΙΟ

1969

5

CANTO GENERAL

1972-1980

Μουσική για Αρχαίο Δράμα

1

ΦΟΙΝΙΣΣΕΣ - Τραγωδία

1959-1960

Ευριπίδης

2

ΑΙΑΣ - Τραγωδία

1960-1961

Σοφοκλής

3

ΤΡΩΑΔΕΣ - Τραγωδία

1965

Ευριπίδης

4

ΛΥΣΙΣΤΡΑΤΗ - Κωμωδία

1966-1967

Αριστοφάνης

5

ΙΚΕΤΙΔΕΣ - Τραγωδία

1977

Αισχύλος

6

ΙΠΠΗΣ - Κωμωδία

1979

Αριστοφάνης

7

ΟΡΕΣΤΕΙΑ (ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ - ΧΟΗΦΟΡΟΙ - ΕΥΜΕΝΙΔΕΣ)

1986-1988

Αισχύλος

8

ΕΚΑΒΗ - Τραγωδία

1987

Ευριπίδης

9

ΑΝΤΙΓΟΝΗ - Τραγωδία

1990

Σοφοκλής

10

ΠΡΟΜΗΘΕΥΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ - Τραγωδία

1992

Αισχύλος

11

ΟΙΔΙΠΟΥΣ ΤΥΡΑΝΝΟΣ - Τραγωδία

1996

Σοφοκλής

Μουσική για Θέατρο και Ραδιοφωνικά Σκετς

1

ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΤΡΑΓΩΔΙΑ [ημιτελές]
Θεατρικό έργο

1945

Βασίλης Ρώτας

2

[ΠΟΙΗΤΙΚΕΣ ΒΡΑΔΙΕΣ ΜΑΝΟΥ ΚΑΤΡΑΚΗ]
Μουσική υπόκρουση

1952

 

3

ΚΑΡΜΕΝ
Ραδιοφωνικό σκετς

1953

Prospeer Merimne

4

ΟΙ ΚΟΥΚΟΥΓΕΡΟΙ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ
Ραδιοφωνικό σκετς

1953

Ιάκωβος Καμπανέλλης

5

Η ΚΑΜΠΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟ ΧΕΛΙΔΟΝΙ
Ραδιοφωνικό σκετς

1953

Ιάκωβος Καμπανέλλης

6

Ο ΑΣΤΡΑΠΟΓΙΑΝΝΟΣ
Ραδιοφωνικό σκετς

1954

Νότης Περγιάλης/
Αριστοτέλης Βαλαωρίτης

7

ΤΟ ΓΕΦΥΡΙ ΤΗΣ ΑΡΤΑΣ
Ραδιοφωνικό σκετς

1954

Γιώργος Θεοτοκάς  / Νίκος Γκάτσος

8

ΛΑΜΠΡΟΣ ΚΑΙ ΜΑΡΙΑ
Ραδιοφωνικό σκετς

1954

Μανώλης Σκουλούδης / Νότης Περγιάλης

9

Η ΓΈΝΙΑ ΤΟΥ ΚΡΕΜΑΣΜΕΝΟΥ
Ραδιοφωνικό σκετς

1954

Βασίλης Ανδρεόπουλος

10

ΘΕΟΦΑΝΩ
Ραδιοφωνικό σκετς

1955

Αγγελος Τερζάκης/ Ιάκωβος Καμπανέλλης

11

ΕΝΑ ΔΑΚΡΥ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ
Ραδιοφωνικό σκετς

1955

H.C. Andersen / Κυβέλη Μυράτ

12

ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΝΑΛΑ
Ραδιοφωνικό σκετς

1955

Mahabaratha/ Μιχάλης Κατσαρός

13

ΕΝΑΣ ΟΜΗΡΟΣ
Θεατρικό έργο

1962

Brendan Behan/ Βασίλης Ρώτας

14

ΔΟΛΙΧΟΚΕΦΑΛΟΙ ΚΑΙ ΣΤΡΟΓΓΎΛΟΚΕΦΑΛΟΙ [σχέδια] Θεατρικό έργο

1962-1963

Bertolt Brecht

15

ΜΑΓΙΚΗ ΠΟΛΗ
Μουσική Επιθεώρηση

1963

Μίκης Θεοδωράκης, Νότης Περγιάλης, Ιάκωβος Καμπανέλλης

16

Η ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ
Μουσικό Δράμα

1963

Ιάκωβος Καμπανέλλης

17

ΣΙΝΙΚΟ ΤΕΙΧΟΣ [σχέδια]
Θεατρικό έργο

1963

Max Frisch

18

ΛΙΟΥΤΣΑ [οχέδια]
Θεατρικό έργο

1963

Δ. Λυμπερόπουλος

19

ΕΝΑΣ ΜΗΝΑΣ ΣΤΗΝ ΕΞΟΧΗ
Θεατρικό έργο

1964

Iwan Turgenjew

20

ΤΟ ΕΚΚΡΕΜΕΣ
Θεατρικό έργο

1965

Aldo Nicolai / Νίκος Γκάτσος

21

ΚΑΛΟΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ ΣΒΕΪΚ [σχέδια]
Θεατρικό έργο

1967

Jaroslaw Hasek

22

OPERA POUR LES FUTURS DICTATEURS [σχέδια]

1973

Α. Δωριάδης

23

ΑΥΤΟ ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ ΔΕΝ ΤΟ ΛΕΓΑΝΕ ΥΠΟΜΟΝΗ
Θεατρικό έργο

1974

Νότης Περγιάλης

24

ΜΑΝΤΩ ΜΑΥΡΟΓΕΝΟΥΣ
Θεατρικό έργο

1975

Γ. Ρούσσου / Βαγγέλης Γκούφας

25

ΕΧΘΡΟΣ ΛΑΟΣ
Θεατρικό έργο

1975

Ιάκωβος Καμπανέλλης

26

ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΚΟΛΟΜΒΟΣ
Θεατρικό έργο

1975

Νίκος Καζαντζάκης

27

SAUSPIEL
Θεατρικό έργο

1975

Martin Walser

28

ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ
Θεατρικό έργο

1976

Νίκος Καζαντζάκης

29

Ο ΑΛΛΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ
Θεατρικό έργο

1976

Μαργαρίτα Λυμπεράκη

30

GALIGULA
Θεατρικό έργο

1977

Albert Camus

31

ΠΟΛΙΤΕΣ Β' ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ
Θεατρικό έργο

1978

Brian Friel

32

ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ
Θεατρικό έργο

1979

Σπύρος Μελάς

33

ΠΕΡΙΚΛΗΣ
Θεατρικό έργο

1979-1980

W. Shakespeare

34

ΤΟ ΘΕΡΙΟ ΤΟΥ ΤΑΥΡΟΥ
Θεατρικό έργο

1986

Αζίζ Νεσίν

35

MACBETH
Θεατρικό έργο

1994

W. Shakespeare

Μουσική για Κινηματογράφο

1

ΕΥΑ

1952-1953

Σ: Μαρία Πλυτά

2

THE BAREFOOT BATAILLON

1953

Σ: Grek Tallas

3

Ο ΓΟΛΓΟΘΑΣ ΜΙΑΣ ΟΡΦΑΝΗΣ

1953

Σ: Ντ. Δαδήρας & Σπ. Νικολαϊδης

4

ILL MΕT BY MOONLIGHT

1956-1957

Σ: Michael Powell

5

HONEYMOON

1958

Σ: Michael Powell

6

MICHALIS OF SKIATHOS

1960

Σ: John Ingram

7

FACES IN THE DARK

1960-1961

Σ: David  Eady

8

ΜΥΡΤΙΑ

1960-1961

Σ: Κώστας Καραγιάννης

9

ΣΥΝΟΙΚΙΑ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ

1961

Σ: Αλέκος Αλεξανδράκης

10

THE SHADOW OF THW CAT

1961

Σ: John Gilling

11

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΙΑΣ ΝΥΧΤΑΣ

1961

Σ: Ερρίκος Θαλασσινός

12

PHAEDRA

1961

Σ: Jules Dassin

13

ΠΡΟΔΟΜΕΝΗ ΑΓΑΠΗ

1961-1962

Σ: Ερρίκος Θαλασσινός

14

ELECTRA

1961-1962

Σ: Μιχάλης Κακογιάννης

15

MANOLIS

1961-1962

Σ: Paul Grosfield

16

LES AMANTS DE TERUEL

1961-1962

Σ: Raymond Rouleeau

17

TROISIEME DIMENSION

1962

Σ: Anatole Litvak

18

ZORBA THE GREEK

1964

Σ: Μιχάλης Κακογιάννης

19

ΤΟ ΝΗΣΙ ΤΗΣ ΑΦΡΟΔΙΤΗΣ

1964

Σ: Χαρίλαος Παπαδόπουλος

20

UNE BALLE AU COEUR

1964-1965

Σ: Jean Daniel Pollet

21

ΤΟ ΜΠΛΟΚΟ

1965

Σ: Αδωνις Κύρος

22

THE DAY THE FISH CAME OUT

1966

Σ: Μιχάλης Κακογιάννης

23

PARIZAN

1970

Σ: Stole Jankovic

24

THE TROJAN WOMEN

1970-1971

Σ: Μιχάλης Κακογιάννης

25

BIRIBI

1971

Σ: Daniel Moosman

26

ETAT DE SIEGE

1971-1972

Σ: Κώστας Γαβράς

27

THE STORY OF JACOB AND JOSEPH

1973

Σ: Μιχάλης Κακογιάννης

28

SUTJESKA -  THE FIFTE OFFENSIVE

1973

Σ: Stipe Delic

29

SERPICO

1973

Σ: Sidney Lumet

30

DER GEHEIMNISTRAGER

1975

Σ: Franz Josef Gottlieb

31

ACTAS DE MARUSIA

1975

Σ: Miguel Littin

32

IPHIGENIA IN AULIS

1976

Σ: Μιχάλης Κακογιάννης

33

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΕ ΤΟ ΓΑΡΙΦΑΛΟ

1980

Σ: Νίκος Τζίμας




 




Αφιέρωμα / Συνέντευξη Χρονολόγιο Εργογραφία Βιογραφικό Video

Βιογραφικό

Μίκης Θεοδωράκης

Ο Μίκης Θεοδωράκης, Κρητικός στην καταγωγή, γεννήθηκε στις 29 Ιουλίου 1925 στη Χίο. Τα παιδικά του χρόνια τα πέρασε σε διάφορες πόλεις της ελληνικής επαρχίας όπως στη Μυτιλήνη, Γιάννενα, Κεφαλλονιά, Πύργο, Πάτρα και κυρίως στην Τρίπολη.
Από τότε φάνηκε καθαρά, ότι η ζωή του θα μοιραζόταν ανάμεσα στη μουσική και στον αγώνα για τον ΄Ανθρωπο.
Στην Τρίπολη, μόλις 17 ετών, δίνει την πρώτη του συναυλία παρουσιάζοντας το έργο του Κασσιανή και παίρνει μέρος στην αντίσταση κατά των κατακτητών. Στη μεγάλη διαδήλωση της 25ης Μαρτίου 1943 συλλαμβάνεται για πρώτη φορά από τους Ιταλούς και βασανίζεται.
Διαφεύγει στην Αθήνα, όπου οργανώνεται στο ΕΑΜ και αγωνίζεται κατά των Γερμανών κατακτητών. Συγχρόνως σπουδάζει στο Ωδείο Αθηνών με καθηγητή τον Φιλοκτήτη Οικονομίδη. Μετά την απελευθέρωση ξεσπά ο εμφύλιος.
Ο Θεοδωράκης λόγω των προοδευτικών του ιδεών καταδιώκεται από τις αστυνομικές αρχές. Για ένα διάστημα ζει παράνομος στην Αθήνα χωρίς να σταματήσει την επαναστατική του δράση. Τελικά συλλαμβάνεται και στέλνεται εξορία στην αρχή στην Ικαρία και στη συνέχεια στο επονομαζόμενο στρατόπεδο θανάτου, τη Μακρόνησο. Τελικά αποφοιτά από το Ωδείο το 1950 με δίπλωμα στην αρμονία, αντίστιξη και φούγκα.
Το 1954 πηγαίνει με υποτροφία στο Παρίσι, όπου εγγράφεται στο Conservatoire και σπουδάζει μουσική ανάλυση με τον Olivier Messiaen και διεύθυνση ορχήστρας με τον Eugene Bigot.
Η περίοδος 1954-1960 είναι μια εποχή έντονης δραστηριότητας για τον Θεοδωράκη στο χώρο της Ευρωπαϊκής μουσικής. Συνθέτει μουσική για το μπαλλέτο της Ludmila Tcherina, το Covent Garden, Stuttgart Ballet και επίσης για τον κινηματογράφο.
Το 1957 του απονέμεται το πρώτο βραβείο του Φεστιβάλ της Μόσχας από τον Schostakovitch για το έργο του, Suite No 1 για πιάνο και ορχήστρα.
Συγχρόνως συνθέτει πολλά έργα συμφωνικής μουσικής και μουσικής δωματίου.

Το 1960 επιστρέφει στην Ελλάδα. ΄Έχει ήδη μελοποιήσει τον Επιτάφιο του Γιάννη Ρίτσου, που σηματοδοτεί την "στροφή" του προς το λαϊκό τραγούδι. Συνθέτει δεκάδες κύκλους τραγουδιών που βρίσκουν βαθύτατη απήχηση μέσα στον ελληνικό λαό.
Ιδρύει την Μικρή Συμφωνική Ορχήστρα Αθηνών και δίνει πολλές συναυλίες σ΄ όλη την Ελλάδα προσπαθώντας να εξοικειώσει τον κόσμο με τα αριστουργήματα της συμφωνικής μουσικής.
Το 1963 μετά τη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη ιδρύεται η "Νεολαία Λαμπράκη", της οποίας εκλέγεται Πρόεδρος. Την ίδια εποχή εκλέγεται Βουλευτής της ΕΔΑ.
Την 21η Απριλίου του 1967 περνά στην παρανομία και απευθύνει την πρώτη έκκληση για Αντίσταση κατά της Δικτατορίας στις 23 Απριλίου. Τον Μάιο του 1967 ιδρύει μαζί με άλλους την πρώτη αντιστασιακή οργάνωση κατά της Δικτατορίας, το ΠΑΜ και εκλέγεται πρόεδρός του.
Συλλαμβάνεται τον Αύγουστο του 1967. Μπουμπουλίνας, απομόνωση, φυλακές Αβέρωφ, η μεγάλη απεργία πείνας, νοσοκομείο, αποφυλάκιση και κατ΄οίκον περιορισμός, εκτόπιση με την οικογένεια στη Ζάτουνα Αρκαδίας, στρατόπεδο Ωρωπού. ΄Ολο αυτό το διάστημα συνθέτει συνεχώς. Πολλές από τα καινούρια έργα κατορθώνει με διάφορους τρόπους να τα στέλνει στο εξωτερικό, όπου τραγουδιούνται από τη Μαρία Φαραντούρη και τη Μελίνα Μερκούρη.
Στον Ωρωπό η κατάσταση της υγείας του επιδεινώνεται επικίνδυνα. Στο εξωτερικό ξεσηκώνεται θύελλα διαμαρτυριών. Προσωπικότητες, όπως ο Δημήτρης Σοστάκοβιτς, Arthur Miller, Laurence Olivier, Yves Montand κ.λ.π. δημιουργούν επιτροπές για την απελευθέρωσή του. Τελικά υπό την πίεση αυτή αποφυλακίζεται και βρίσκεται στο Παρίσι τον Απρίλιο του 1970.
Στο εξωτερικό αφιερώνει όλο το χρόνο του σε περιοδείες σ` όλο τον κόσμο με συναυλίες, συναντήσεις με αρχηγούς κρατών και προσωπικότητες, συνεντεύξεις, δηλώσεις για την πτώση της δικτατορίας και την επαναφορά της Δημοκρατίας στην Ελλάδα. Οι συναυλίες του γίνονται βήμα διαμαρτυρίας και διεκδίκησης και για τους άλλους λαούς που αντιμετωπίζουν παρόμοια προβλήματα: Ισπανούς, Πορτογάλους, Ιρανούς, Κούρδους, Τούρκους, Χιλιανούς, Παλαιστίνιους.
Γιατί πεποίθησή του ήταν πάντα, ότι η δημοκρατία και η ελευθερία είναι απαραίτητες προϋποθέσεις για την εδραίωση της ειρήνης. Γιατί ο πόλεμος αποφεύγεται μόνο από ανθρώπους ελεύθερους, που μπορούν να ρυθμίσουν οι ίδιοι τις τύχες τους.
Το 1972 επισκέπτεται το Ισραήλ δίνοντας συναυλίες. Συναντάται με τον τότε Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης Αλόν, που του ζητά να μεταφέρει μήνυμα στον Αραφάτ. Πραγματικά αμέσως μετά συναντάται με τον Αραφάτ, στον οποίο επιδίδει το μήνυμα της Ισραηλινής Κυβέρνησης και προσπαθεί να τον πείσει να αρχίσει συζητήσεις με την άλλη πλευρά. Από τότε συνέβη πολλές φορές να παίξει τον ρόλο του άτυπου πρεσβευτή μεταξύ των δύο πλευρών.
Είναι χαρακτηριστικό, ότι το 1994 γιορτάσθηκε πανηγυρικά στο ΄Οσλο η υπογραφή της συμφωνίας μεταξύ Ισραηλινών και Παλαιστινίων παρουσία των Πέρες και Αραφάτ με την παρουσίαση του Μαουτχάουζεν που στο μεταξύ έχει γίνει "εθνικό τραγούδι" του Ισραήλ και του Ύμνου για την Παλαιστίνη που έγραψε ο Θεοδωράκης, ως αναγνώριση και της δικής του συμβολής στην υπόθεση της ειρήνης στην περιοχή αυτή.
Επισκέπτεται επίσης την Αλγερία, Αίγυπτο, Τύνιδα, Λίβανο και Συρία προσπαθώντας να ενισχύσει τον διάλογο μεταξύ αντιμαχομένων πλευρών.

Το 1974 με την πτώση της Δικτατορίας γυρίζει στην Ελλάδα. Συνθέτει πάντα μουσική. Δίνει πολλές συναυλίες τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό. Παράλληλα συμμετέχει στα κοινά είτε ως απλός πολίτης, είτε ως βουλευτής [1981-86 (παραίτηση) και 1989-92 (παραίτηση)] είτε ως Υπουργός Επικρατείας [1990-92 (παραίτηση)].
Το 1976 ιδρύει το Κίνημα ¨Πολιτισμός της Ειρήνης¨ και δίνει διαλέξεις και συναυλίες σ΄ όλη την Ελλάδα.
Το 1983 του απονέμεται το βραβείο Λένιν για την Ειρήνη.
Το 1986 γίνεται πραγματικότητα κάτι που από το 1970 ακόμα έχει υποστηρίξει σε συνεντεύξεις του: η δημιουργία επιτροπών ελληνοτουρκικής φιλίας στην Ελλάδα με πρόεδρο τον ίδιο και στην Τουρκία με τη συμμετοχή γνωστών πνευματικών ανθρώπων όπως ο Αζίζ
Νεσίν, ο Γιασέρ Κεμάλ και ο Ζυλφύ Λιβανελί.
Ο Θεοδωράκης δίνει πολλές συναυλίες στην Τουρκία, που τις παρακολουθούν κυρίως νέοι με συνθήματα υπέρ της φιλίας μεταξύ των δύο λαών.
Αργότερα παίζει και πάλι το ρόλο του άτυπου πρεσβευτή ειρήνης, μεταφέροντας μηνύματα των ελλήνων πρωθυπουργών, του Α. Παπανδρέου και του Κ. Μητσοτάκη προς την τουρκική κυβέρνηση.
Επίσης το 1986 (μετά την καταστροφή στο Τσερνομπίλ) πραγματοποιεί μεγάλη περιοδεία με συναυλίες σ΄ όλη την Ευρώπη κατά της ατομικής ενέργειας.
Το 1988 διοργανώνονται με δική του πρωτοβουλία δύο συνέδρια για την ειρήνη στο Tubingen και στην Κολωνία. Συμμετέχουν πολιτικοί όπως ο Όσκαρ Λαφονταιν και ο Johannes Rau, φιλόσοφοι όπως ο Durrenmatt, συγγραφείς, πολιτειολόγοι και καλλιτέχνες.
Εκεί έχει την ευκαιρία να αναπτύξει τη θεωρία του για τον ελεύθερο χρόνο και τη σημασία του στη διαμόρφωση ελεύθερων ανθρώπων.
Το 1990 δίνει 36 συναυλίες σ΄ολη την Ευρώπη υπό την αιγίδα της Διεθνούς Αμνηστείας. Συνεχίζει δίνοντας συναυλίες για την ηλιακή ενέργεια (υπό την αιγίδα της Εurosolar), κατά του αναλφαβητισμού, κατά των ναρκωτικών κ.λ.π.
Παράλληλα αγωνίζεται και για τα ανθρώπινα δικαιώματα σε άλλες χώρες και κυρίως στις γειτονικές Αλβανία (που την επισκέπτεται και ως Υπουργός για τα δικαιώματα της ελληνικής μειονότητας) και Τουρκία. Ως πρόεδρος Διεθνούς Επιτροπής στο Παρίσι καταβάλλει προσπάθειες για την απελευθέρωση των τούρκων ηγετών της αντιπολίτευσης Κουτλού και Σαργκίν που τελικά επιτυγχάνουν.
Προτείνει τη διοργάνωση Πανευρωπαϊκού Συνεδρίου Ειρήνης στους Δελφούς και υποβάλλει στην κυβέρνηση σχέδιο για μια "Ολυμπιάδα του Πνεύματος".
Ιδρύει επιτροπή συμπαράστασης και βοήθειας προς τον Κουρδικό λαό.
Το 1993 αναλαμβάνει Γενικός Διευθυντής Μουσικών Συνόλων της ΕΡΤ, όμως παραιτείται τον επόμενο χρόνο.
Σε περιοδεία του στην Αμερική και τον Καναδά το 1994 για την ενίσχυση Πολιτιστικού κέντρου των ομογενών, η Σύγκλητος του Quebec υποδέχεται με ομόφωνο ψήφισμά της, με το οποίο τον τιμά για την προσφορά του στον πολιτισμό και τους αγώνες του για τον ΄Ανθρωπο.

Τα επόμενα χρόνια παρουσιάζονται οι όπερές του "Ηλέκτρα" (1995) και "Αντιγόνη" (1999) ενώ παράλληλα αναπτύσσει μεγάλη δραστηριότητα στο εξωτερικό (Ευρώπη, Νότια Αφρική, Αμερική) και παίρνει δυναμικά θέση σε όλα τα σημαντικά γεγονότα της εποχής (ελληνοτουρκική φιλία, σεισμοί, βομβαρδισμοί στην Γιουγκοσλαβία, υπόθεση Οτσαλάν, πόλεμος στο Αφγανιστάν, πόλεμος στο Ιράκ κ.λπ.).
Το 2000 είναι υποψήφιος για το Νόμπελ Ειρήνης. Σύσσωμη η πολιτική και η πνευματική ηγεσία Ελλάδας και Κύπρου στηρίζει την υποψηφιότητα, ενώ στη Νορβηγία, στα γραφεία της Επιτροπής για το Νόμπελ φθάνουν συνεχώς επιστολές από όλα τα μέρη του κόσμου από προσωπικότητες, φορείς και απλούς ανθρώπους.
Το 2002 παρουσιάζεται η όπερά του "Λυσιστράτη", ένας αληθινός ύμνος στην Ειρήνη.
Ο Μίκης Θεοδωράκης έγραψε όλα τα είδη της μουσικής: όπερες, συμφωνική μουσική, μουσική δωματίου, ορατόρια, μπαλλέτα, χορωδιακή εκκλησιαστική μουσική, μουσική για αρχαίο δράμα, για θέατρο, για κινηματογράφο, έντεχνο λαϊκό τραγούδι, μετασυμφωνικά έργα.
Επίσης έχει γράψει πολλά βιβλία, που έχουν μεταφραστεί σε διάφορες γλώσσες.

Κυριώτερα έργα του Μίκη Θεοδωράκη
α) Κύκλοι τραγουδιών: Τα Παιδικά, Επιτάφιος, Επιφάνια, Πολιτεία Α΄,Β΄,Γ΄και Δ΄, Λιποτάκτες, Μικρές Κυκλάδες, Μαουτχάουζεν, Romancero Gitano, Θαλασσινά Φεγγάρια, Ο Ήλιος και ο Χρόνος, 12 Λαϊκά, Νύχτα Θανάτου, Αρκαδίες, Τα τραγούδια του Αγώνα, Τα τραγούδια του Ανδρέα, 18 Λιανοτράγουδα, Μπαλλάντες, Στην Ανατολή, Τα Λυρικά, Χαιρετισμοί, Επιβάτης, Ραντάρ, Διόνυσος, Φαίδρα, Καρυωτάκης, Τα πρόσωπα του ήλιου, Μνήμη της πέτρας, Ως αρχαίος άνεμος, Μήπως ζούμε σ΄άλλη χώρα;, Μια θάλασσα γεμάτη μουσική, Η Βεατρίκη στην οδό μηδέν, Ασίκικο Πουλάκη, Λυρικώτερα, Λυρικώτατα, Σερενάτες.
β) Μουσική για θέατρο: Το τραγούδι του νεκρού αδελφού, Ένας Όμηρος, Εχθρός Λαός, Προδομένος Λαός, Καποδίστριας, Χριστόφορος Κολόμβος, Περικλής, Αυτό το δέντρο δεν το λέγανε υπομονή, Το θεριό του Ταύρου, Μάκβεθ.
γ) Μουσική για Αρχαίο Δράμα: Ορέστεια (Αγαμέμνων, Χοηφόροι, Ευμενίδες), Αντιγόνη, Ιππής, Λυσιστράτη, Προμηθεύς Δεσμώτης, Οιδίπους Τύραννος, Εκάβη, Ικέτιδες, Τρωάδες, Φοίνισσες, Αίας.
δ) Μουσική για κινηματογράφο: Ζορμπάς, Ζ, Σέρπικο, Ιφιγένεια, Ηλέκτρα, Όταν τα ψάρια βγήκαν στη στεριά, Σουτιέσκα (Τίτο), Μπιριμπί, Φαίδρα, Κατάσταση Πολιορκίας, Actas de Marusia.
ε) Ορατόρια: 'Αξιον Εστί, Μαργαρίτα, Επιφάνια Αβέρωφ, Κατάσταση Πολιορκίας, Πνευματικό Εμβατήριο, Requiem, Canto General, Θεία Λειτουργία, Λειτουργία για τα παιδιά που σκοτώνονται στον πόλεμο.
στ) Συμφωνικά και Μουσική Δωματίου: 1η, 2η, 3η 4η, 7η Συμφωνία, Κατά Σαδδουκαίων, Canto Olympico, Τρίο, Σεξτέτο, Το Πανηγύρι της Αση-Γωνιάς, Ελληνική Αποκριά, Κύκλος, Σονατίνα για πιάνο, Σουίτα αρ. 1, 2 και 3, Σονατίνα αρ. 1 και αρ. 2 για βιολί και πιάνο, Οιδίπους Τύραννος, Κοντσέρτο για πιάνο, Ραψωδία για τσέλλο και ορχήστρα, Sinfonietta, Adagio.
ζ) Μπαλέτα: Οι Εραστές του Τερουέλ, Αντιγόνη, Ζορμπάς.
η) Όπερες: Καρυωτάκης (Οι μεταμορφώσεις του Διονύσου), Μήδεια, Ηλέκτρα, Αντιγόνη, Λυσιστράτη.
Πηγή: http://orchestra.mikistheodorakis.gr

 




Αφιέρωμα / Συνέντευξη Χρονολόγιο Εργογραφία Βιογραφικό Video

Video



  Μίκης Θεοδωράκης
Είσαι Έλληνας (Live 1974)
 
Διάρκεια 04:54
 


Μακρόνησος - Ο Εχθρός Λαός (1975)
Του Ιάκωβου Καμπανέλλη και του Μίκη Θεοδωράκη.
Ερμηνευτές: Βασίλης Παπακωνσταντίνου και Τζένη Καρέζη.
Διάρκεια 06:43
 

 

 

 









 
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα