Oι άνθρωποι που ήθελαν
να αλλάξουν τον κόσμο
Μάνος Χατζιδάκις
Μελίνα Μερκούρη
Μάνος Λοϊζος
Μίκης Θεοδωράκης
Νίκος Καββαδίας
Γιάννης Ρίτσος
Γιώργος Σεφέρης
Ιάκωβος Καμπανέλλης
Τσε Γκεβάρα
Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα
Βλαντίμιρ Μαγιακόφσκι
Νίκος Μπελογιάννης
Άγγελος Σικελιανός
Άρης Βελουχιώτης
Πάμπλο Νερούδα
Ανδρέας Εμπειρίκος
Μπέρτολτ Μπρεχτ
Παύλος Σιδηρόπουλος
Χάρολντ Πίντερ

Μανώλης Αναγνωστάκης

Βλαντίμιρ Λένιν
Μαρία Δημητριάδη

Οδυσσέας Ελύτης

Κώστας Βάρναλης
Κάρολος Κουν
Κώστας Καρυωτάκης
Βασίλης Τσιτσάνης
Νίκος Παπάζογλου
Τζον Λένον
Πάτι Σμιθ
Γεώργιος Καραϊσκάκης
Νίκος Καζαντζάκης
Νίκος Ξυλούρης
Μάνος Ξυδούς
Στρατής Τσίρκας
Φερνάντο Πεσσόα
Νικόλας Άσιμος
Τσαρλς Μπουκόφσκι
Κατερίνα Γώγου


Ειδικά αφιερώματα
Λίνα Νικολακοπούλου
Σταμάτης Κραουνάκης
Κική Δημουλά
Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Διονύσης Τσακνής
Νίκος Εγγονόπουλος
Δημήτρης Χορν
Κωνσταντίνος Καβάφης
Θόδωρος Αγγελόπουλος
Θάνος Μικρούτσικος
Αλέξης Μινωτής
Μίμης Πλέσσας
Χάρις Αλεξίου
Δήμητρα Γαλάνη
Θανάσης Βέγγος
Λαυρέντης Μαχαιρίτσας
Σταύρος Ξαρχάκος
Νίκος Γκάτσος
Μάρκος Βαμβακάρης
Γιάννης Τσαρούχης
Κατίνα Παξινού
Μιχάλης Καραγάτσης
Διονύσης Σαββόπουλος
Ελένη Καραϊνδρου
Άντριου Λόιντ Γουέμπερ
Πέδρο Αλμοδόβαρ
Άγαμοι Θύται
Σπείρα Σπείρα
Αγκάθα Κρίστι
Σαλβαντόρ Νταλί
Τζον Μάλκοβιτς
Αντζελίνα Τζολί
Νίνο Ρότα

Aφιέρωμα: Μετάδοση
200 θεατρικών παραστάσεων
από το Ελληνικό και Ξένο Δραματολόγιο




 
Αφιερώματα  

Χάρις Αλεξίου
- Δεκέμβριος 2005ος 2009
(Τελευταία ενημέρωση 12/02/14)

Αφιέρωμα / Συνέντευξη Δισκογραφία Βιογραφικό Video

ΧAΡΙΣ ΑΛΕΞΙΟΥ

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΝΑΤΑΣΑ ΞΑΡΧΑΚΟΥ
ΚΕΙΜΕΝΑ: ΟΛΓΑ ΛΑΣΚΑΡΑΤΟΥ, ΖΩΗ ΠΟΛΙΤΗ, ΓΙΩΡΓΟΣ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ
ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΑΡΗΣ ΔΟΥΚΑΣ


Τραγούδι: Μεγάλωσα - Χάρις Αλεξίου
Ακούστε...
Διάρκεια: 06:40 - (1.559KB)
Στίχοι: Χάρις Αλεξίου
Μουσική:
Χάρις Αλεξίου - Πρώτη εκτέλεση: Χάρις Αλεξίου


Σαράντα χρόνια με την Χαρούλα Αλεξίου
Της Όλγας Λασκαράτου

...Φωτεινή στιγμή ήταν η συνεργασία μου με τον Μάνο Λοΐζο. Καιγόταν το Πολυτεχνείο, την προηγούμενη μέρα είχαμε τελειώσει το «Καλημέρα Ήλιε». Φωτεινή στιγμή στη ζωή μου ήταν η συνάντηση μου με την Λίνα Νικολακοπούλου, πολύ ξεχωριστός άνθρωπος! Ήταν η συνάντηση μου με τον Μάνο Χατζιδάκι...

Τι μπορεί να πει κανείς για την Χάρις Αλεξίου;
Οι συνάδελφοι της την χαρακτηρίζουν ιέρεια του ελληνικού τραγουδιού και πραγματικά ίσως να συμφωνείτε κι εσείς μ' αυτόν τον χαρακτηρισμό, εφόσον μπορούμε ακόμη να μιλάμε για ελληνικό τραγούδι που αντέχει να εκφράζεται μέσα από μια φωνή, την φωνή που αντηχεί χρώματα της μνήμης αλλά  και σκιές του τώρα. Όπως και να' χει όμως ένα είναι βέβαιο, πως για την περίπτωση της Χαρούλας Αλεξίου δεν μπορεί να μιλήσει κανείς παρά μόνο η ίδια.
Βοτανικός, απόγευμα Κυριακής, με το ελαφρύ ανοιξιάτικο αεράκι να κάνει αυτή την γνώριμη μας μελαχρινή φωνή να χαίρεται, να χαμογελάει.

Άνοιξη.
Επιτέλους άνοιξη, επιτέλους! Θέλω να αδειάσω λίγο την ντουλάπα, να πάρω φετινά ρούχα. Η άνοιξη σε κάνει να θες να τα αλλάξεις όλα.

Η άνοιξη με την Μεγάλη Εβδομάδα που έρχεται σε λίγο, με την αναγέννηση;
Εντάξει, αυτό δεν το σκέφτομαι τόσο.

Λόγω κούρασης ίσως; Κουραστήκατε φέτος;
Ήταν μια πάρα πολύ έντονη χρονιά. Βέβαια είναι μια από τις πιο ευτυχισμένες χρονιές της ζωής μου γιατί έκανα μια συνεργασία καταπληκτική πραγματικά με τον Γιάννη και δεν υπάρχει καλλίτερο πράγμα από το να είσαι στη σκηνή μ' έναν άνθρωπο που τον σέβεσαι, που σ' αρέσει κατ' αρχήν να τον ακούς και να είναι και ο άνθρωπος αυτός ο συγκεκριμένος που είναι σαν άνθρωπος.

Τραγούδι: Πάτωμα - Χάρις Αλεξίου
Ακούστε...
Διάρκεια: 03:46 - (881KB)
Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Μουσική:
Σταμάτης Κραουνάκης - Πρώτη εκτέλεση: Τάνια Τσανακλίδου


Μου έκανε εντύπωση όταν στο πάρτι που κάνατε για την Εστία  είπατε ότι μετά από δυο όχι τόσο επιτυχημένες δισκογραφικές δουλείες κάνατε επιτέλους επιτυχία με το τελευταίο album. Μου έκανε έκπληξη ότι το είπε αυτό η Χαρούλα Αλεξίου!
Γιατί;

Έμοιαζε σαν ένα στοίχημα που είχατε βάλει ή κάτι το οποίο δεν είχατε υπολογίσει ότι θα συνέβαινε;
Η Εστία ξεκίνησε με το «Παράξενο Φως.» Ξεκινούσα ένα μοναχικό δρόμο που δεν ήξερα που θα με βγάλει και πρέπει να πω ότι αυτός ο δίσκος δεν είχε την αποδοχή που έχει αυτός που έκανα τώρα παρ' όλο που ήταν και εκείνος πολυσυλλεκτικός όπως και αυτός τώρα. Ένα καινούργιο label, μια καινούργια εταιρεία, περιμένει. Είναι κάτι που την απασχολεί και αυτό, εάν πραγματικά το πετύχει. Δεν έγινε από την αρχή, έγινε τώρα στον τρίτο δίσκο. Αυτό σου δίνει φτερά.

Οι δυο τελευταίοι δίσκοι ήταν πολυσυλλεκτικοί όμως υπάρχουν κάποιες διαφορές στον τρόπο συλλογής τραγουδιών. Στο «Παράξενο Φως.»
Είχαμε συνθέτες που είχα συνεργαστεί μέχρι τότε.

Για τον τελευταίο δίσκο πως προέκυψε  η επιλογή;
Ήθελα να ανοιχτώ και σε καινούργιος ανθρώπους που δεν έχω συνεργαστεί. Και ήξερα από την αρχή ότι θα είναι τραγούδια πιο βατά που να μπορεί ο κόσμος να το ψιθυρίσει, να τα κάνει πιο γρήγορα δικά του. Πάνω σ' αυτό το σκεπτικό δούλεψα τον δίσκο.

Όταν λέτε «πιο βατά» τι ακριβώς εννοείτε; Και σε μια άλλη συνέντευξη σας είχατε πει ότι θα θέλατε να τραγουδάμε πια λαϊκά τραγούδια ξανά. Δηλαδή χρειάζεται να επαναπροσδιοριστεί το λαϊκό τραγούδι κι αν ναι πως μπορεί να γίνει;
Δεν ξέρω πως θα μπορούσαμε να το αναπροσδιορίσουμε το λαϊκό τραγούδι. Ένας τρόπος είναι να λέμε ότι όταν ο κόσμος μπορεί και τραγουδάει τραγούδια που έχει κάνει δικά του τότε γίνονται λαϊκά. Το λαϊκό τραγούδι την εποχή που ήταν πιο ολόκληρο ήταν ο Τσιτσάνης, ήταν οι λαϊκοί μας συνθέτες. Δεν είναι το ίδιο πράγμα σήμερα. Δεν μπορούμε να πούμε ότι σ' ένα τραγούδι επειδή  βάζουμε μπουζούκια ή επειδή έχει το ρυθμό του ζεϊμπέκικου είναι λαϊκό. Περάσαμε πάρα πολλά χρόνια με το έντεχνο, δηλαδή με το ψαγμένο τραγούδι και φτάσαμε σήμερα να λέγονται και λαϊκά σουξέ της εποχής τραγούδια  που δεν έχουν σχέση με το γνήσιο αίσθημα του τραγουδιού που λέγεται λαϊκό. Άρα δεν είναι εύκολο να το προσδιορίσεις ξανά. Λαϊκό τραγούδι είναι το πηγαίο, αυτό που είναι εμπνευσμένο μέσα από ένα αγνό αίσθημα αλλά που έχει και μια ποίηση- ποίηση υπάρχει και στο λαϊκό τραγούδι-και που μπορεί να πηγαίνει κατευθείαν στο βάθος γιατί υπάρχουν και πάρα πολύ ρηχά πράγματα σήμερα όπως είναι και η ζωή μας πιο ρηχή.


Τραγούδι: Το τανγκό της Νεφέλης - Χάρις Αλεξίου
Ακούστε...
Διάρκεια: 03:58 - (931KB)
Στίχοι: Χάρις Αλεξίου
Μουσική: Loreena McKennit - Πρώτη εκτέλεση: Χάρις Αλεξίου

Κατά τη γνώμη σας, γιατί πήρε τέτοια μοναχική πορεία το έντεχνο τραγούδι;
Έχουν βγει μεγαλειώδη τραγούδια από την έντεχνη σκηνή. Εγώ αισθάνομαι ότι είμαι με το ένα πόδι στο έντεχνο και με το άλλο στο λαϊκό. Από το λαϊκό έρχομαι, με τους έντεχνους συνθέτες κυρίως δούλεψα, με τους έντεχνους στιχουργούς και μέσα από αυτούς τους ανθρώπους γνώρισα περισσότερα πράγματα. Καλλιέργησα την αισθητική μου περισσότερο και ψάχτηκα κι εγώ η ίδια περισσότερο. Δεν ξέρω πως θα ήμουν αν δεν είχα συναντηθεί μ' αυτό το τραγούδι. Δεν ξέρω, μπορεί το έντεχνο κάποια στιγμή, οι άνθρωποι αυτού του τραγουδιού να απογειώθηκαν λίγο περισσότερο απ' όσο θα έπρεπε.

Επαναπαύτηκαν ίσως;
Όχι, δεν νομίζω ότι επαναπαύτηκαν γιατί οι δημιουργοί  του έντεχνου τραγουδιού έτσι κι αλλιώς είναι άνθρωποι που έχουν υποφέρει περισσότερο από τον καθένα. Πολλές φορές έχει τύχει να ακούσω ένα ζεϊμπέκικο, ένα τραγούδι που είναι εύκολο να το πει ο κόσμος και το βάζουν στην άκρη. Φοβούνται ότι θα γίνουν απλοϊκοί.

Απλό δεν πρέπει να είναι το τραγούδι;
Το τραγούδι πρέπει να είναι απλό αλλά πάνω απ' όλα πρέπει να λέει κάποια πράγματα και ο δημιουργός πρέπει να τα λέει πριν από τους άλλους κι αυτή είναι κι η κατάρα του, να πρέπει να μιλήσει αυτός πριν από όλους. Είναι κι ο ρόλος του αυτός. Έτσι, καταλαβαίνω και πόσο πολύπλοκο είναι να  φτάσει εκεί σκάβοντας, ψάχνοντας μέσα στην ψυχή σου, στον νοητικό σου χώρο. Σίγουρα, όσο κανείς ανακαλύπτει την τρέλα του τόσο πιο πολύπλοκος μπορεί να γίνει αλλά δεν μπορεί να μην έχεις αυτήν την τρέλα.

Μιλήσατε πριν για την αισθητική. Η αισθητική έχει μια ηθική προέκταση και κάποιους σκοπούς. Οι δικές σας αγωνίες- επειδή κι εσείς γράφετε-ποιες είναι;
Ο μοναδικός στόχος είναι το αισθητικό επίπεδο κι είναι νομίζω και το τελευταίο άκρο που μας έχει μείνει σε ότι άσχημο μας περιβάλλει.

Ο ηθικός στόχος ποιος είναι; Για παράδειγμα ο τελευταίος σας δίσκος έχει γίνει 3 φορές πλατινένιος και πάει για 4, δηλαδή πολλοί άνθρωποι σίγουρα τον έχουν αγοράσει και τον ακούν και σίγουρα και πολλά νέα παιδιά. Τι θέλατε να επικοινωνήσετε με αυτή τη δουλειά;
Αυτό είναι μια επιτυχία που δεν είναι δυνατό να την επαναλαμβάνεις συνέχεια. Έχουν κι ένα αστέρι κάποιες δουλειές. Αυτή είχε ένα άστρο, έλαμψε, πέρασε σε πάρα πολύ κόσμο, δεν σημαίνει ότι κάθε φορά θα υπάρχει τέτοια αποδοχή. Ο δικός μου ο λόγος δεν είναι να κυνηγάω αυτό το πράγμα. Κι εγώ δεν ήξερα, μπήκα στο studio, άρχισα να ηχογραφώ τραγούδια, άκουγα συνέχεια κι άλλα και στο τέλος διάλεξα αυτά που νόμιζα ότι μ' εκφράζουν περισσότερο. Μπορεί η επόμενη δουλειά μου να μην έχει αυτή την αποδοχή αλλά να έχει την αποδοχή την δική μου, να είναι πράγματα που θέλω εγώ να πω και να συνεργαστώ με ανθρώπους που να ταιριάξουμε και να έχουμε την χημεία κι ένα κοινό όραμα.

Δεν σας απασχολεί δηλαδή οπωσδήποτε να κάνετε επιτυχία;
Όχι, παρ' όλο που η επιτυχία σε στερεώνει μέσα στον χώρο. Είναι χρήσιμη γιατί θέλεις να ξέρεις κι εσύ την αποδοχή του μεγαλύτερου κοινού αλλά δεν είναι ο στόχος και δεν μπορείς να το κάνεις και στόχο. Εγώ δεν ξέρω να το κάνω αυτό. Όποτε έκανα στη ζωή μου επιτυχία, έγινε γιατί έκανα μια σπουδαία συνεργασία που εκείνη η έλξη που υπήρχε ανάμεσα μας ήταν αυτή που δημιούργησε ένα δίσκο.  Ο συνθέτης που έγραψε, ο στιχουργός που έγραψε, εγώ που τραγούδησα, η παρέα αυτή κι η συγκυρία, η συγκεκριμένη στιγμή γιατί ήταν εμπνευσμένο αυτό το trio. Δεν έρχεται πάντα την ίδια στιγμή σ' όλους. Για το επόμενο βήμα, λοιπόν, πάντα ξεκινάω με το τι θα μου δώσει χαρά, με το ποιους καημούς θέλω να τραγουδήσω, σε ποια γλώσσα θέλω να μιλήσω τώρα. Κάθε τώρα δεν έχει να κάνει μόνο με το πόσο καινούργιο είναι αυτό αλλά με το τι σου κάνει εσένα, τι σε συγκινεί.


Τραγούδι: Το κύμα - Χάρις Αλεξίου
Ακούστε...
Διάρκεια: 04:19 - (1.010KB)
Στίχοι: Γιώργος Θεοφάνους
Μουσική: Γιώργος Θεοφάνους - Πρώτη εκτέλεση: Χάρις Αλεξίου

Μιλήσατε για την παρέα κι εγώ τώρα θα αναγκαστώ να κάνω μια ερώτηση που φαντάζομαι θα σας έχει κουράσει ίσως με τον καιρό αλλά θέλω να μεταφέρω ένα αίτημα της δικής μου γενιάς, των 30, αλλά επίσης και της νεότερης. Εμείς θα μπορέσουμε να δούμε στη σκηνή αυτή την τριάδα της Χαρούλας Αλεξίου του Γιώργου Νταλάρα, και της Δήμητρας Γαλάνη; Γιατί δεν μπορείτε να βγείτε ξανά μαζί, έστω για ένα σκοπό;
Δεν το αποκλείω, ούτε κανείς από τους άλλους δυο συγκεκριμένους ανθρώπους και συναδέλφους το έχουν αποκλείσει αυτό. Απλά, μεγαλώνοντας, αναγκαστικά τραβάς δρόμο δικό σου. Νομίζεις ότι θα ολοκληρωθείς, θα ολοκληρώσεις κάτι, θα κοιτάς να έχεις όλη την ευθύνη πάνω σου, η πρόταση που θα κάνεις στον κόσμο κι η δουλειά που θα κάνεις να είναι όλη μέσα από σένα παρ' όλο που μέσα σ' αυτό υπάρχει -όχι μόνο στο πίσω μέρος του μυαλού αλλά και μπροστά- το «να είναι όλο δικό μου, να είναι δική μου επιτυχία, να είναι δική μου η πρόταση». Δεν μπορείς να το σταματήσεις αυτό το πράγμα, δεν μπορείς να μην έχεις σύγκρουση κάποια στιγμή με τον άλλο καλλιτέχνη. Ούτε διαλέξαμε εμείς από παιδιά να είμαστε ομάδα για όλη μας τη ζωή. Όπως και σήμερα οι νεότεροι άνθρωποι είναι μαζί και συνεργάζονται, δεν ξέρουμε πως θα είναι μετά από 10-20 χρόνια. Έρχεται κάποια στιγμή που θυμάσαι αυτό που έχει περάσει, νοσταλγείς, το αγαπάς αυτό που έχεις ζήσει παλιά. Ξέρω ότι δεν μπορούν να γίνουν τα πράγματα ποτέ ξανά όπως ήταν πριν αλλά μπορούν να γίνουν αλλιώς. Σημασία έχει να μην το έχεις αποκλείσει. Είναι και η τάση μας να γνωριζόμαστε με άλλους ανθρώπους, να κάνουμε άλλες συνεργασίες.

Να τώρα σκέφτομαι ότι αφού εσείς γράφετε, γιατί να μην τραγουδούσε κάτι η Δήμητρα Γαλάνη ή ο Γιώργος Νταλάρας, απλά για το παιγνίδι;
Αυτό θα γίνει μόλις το καρδιοχτύπι και των τριών χτυπήσει ταυτόχρονα!

Εσείς δεν ξέρω αν είχατε αστέρι στην πορεία σας, δεν ξέρω αν το έχετε ψάξει αυτό το θέμα.
Ε, κάτι θα έχω κι εγώ.

Πείτε μου πόση δουλειά έχετε ρίξει; Ας πάμε λίγο στο παρελθόν.
Αν σκεφτεί κανείς ότι εγώ στην ουσία ενηλικιώθηκα μέσα στο τραγούδι και στο μεγαλύτερο κομμάτι της ζωής μου είμαι τραγουδίστρια. Έχω δώσει τόση πολλή ενέργεια μέσα σ' αυτό. Ο τρόπος της ζωής μου έχει προσαρμοστεί, έχει διαμορφωθεί μέσα από την δουλειά μου. Είναι πολύ σημαντικό να ξέρεις ότι δεν θα μπορείς να έχεις ένα πρόγραμμα που έχουν όλοι οι άνθρωποι. Πάντα όλα αυτά πρέπει να βρίσκεις τρόπους να τα ισορροπείς. Να μαθαίνεις να αποχωρίζεσαι δικούς σου ανθρώπους και να προσπαθείς μέσα σε μικρούς χρόνους να δώσεις αυτά που δεν τους έχεις δώσει αλλά και να πάρεις κι εσύ αυτά που δεν έχεις προλάβει να πάρεις. Έχω μάθει επίσης να παίρνω αγκαλιά από την δουλειά μου κι αυτή η αγκαλιά να με ξελογιάζει κιόλας.

Σας έχει σκληρύνει η δουλειά;
Η δουλειά μου είναι σκληρή. Ο τραγουδιστής δεν έχει να κάνει μόνο  με το τραγούδι, με την μουσική, με το να τον βλέπει ο κόσμος. Έχει και την κόπωση της αυτή η δουλειά, έχει και το «τώρα δεν θέλω αλλά είμαι υποχρεωμένος». Ν' ανεβαίνεις στη σκηνή και ας μην θέλεις αλλά να βρίσκεις έναν τέτοιο τρόπο που το σώμα πια στον έχει μάθει. Το ίδιο το σώμα είναι σαν να μαθαίνει  ότι «ανέβηκα στη σκηνή, τελείωσε.»

Ο τρόπος που θα πείτε ένα τραγούδι μια ημέρα που έχετε ένα πρόβλημα, αλλάζει;
Το ελέγχεις αυτό κι είναι και σωστό να το ελέγχεις. Δεν μπορεί ο τραγουδιστής να είναι λυπημένος και να είναι έρμαιο των συναισθημάτων του. Δεν μπορεί να λέει ένα τραγούδι και να κλάψει πάνω στη σκηνή, δεν είναι τέχνη αυτό. Βεβαίως, δεν παύεις να είσαι άνθρωπος, να έχεις τις αδύναμες στιγμές σου.

Ο κόσμος από κάτω πόσο επηρεάζει αυτές τις ισορροπίες;
Η συμμετοχή του κόσμου παίζει καταλυτικό ρόλο. Μπορεί να σε κάνει καλά, όμως μπορεί να σε διώξει από την σκηνή. Να, μια αδύναμη στιγμή ενός καλλιτέχνη μπορεί να πάρει δύναμη αν έχει καλό κοινό από κάτω. Κάποιες ώρες όμως μπορεί και να είναι δυστυχής, αν δεν έχει καλό κοινό.


Τραγούδι: Άνθρωποι μονάχοι - Χάρις Αλεξίου
Ακούστε...
Διάρκεια: 04:29 - (1.050KB)
Στίχοι: Γιάννης Καλαμίτσης
Μουσική: Γιάννης Σπανός - Πρώτη εκτέλεση: Βίκυ Μοσχολιού


Με την καινούργια δισκογραφική εταιρεία, που είναι δική σας, έχετε σκοπό να βγάζετε μόνο δικές σας δουλειές ή και άλλων ή ακόμη και να δώσετε ευκαιρία σε νέους ανθρώπους;
Θα ευχόμουν κάποια στιγμή να ασχοληθώ μ' αυτό.

Η ίδια ως παραγωγός;
Θα έδινα την ευκαιρία και σε νέους παραγωγούς. Δεν ξέρω ακόμη αν είμαι έτοιμη γιατί μια δισκογραφική εταιρεία χρειάζεται, για να προωθήσει ανθρώπους ,έναν μηχανισμό τον οποίο δεν έχω. Απλά, κάνω ανεξάρτητες παραγωγές και το ρίσκο είναι μόνο δικό μου. Δεν αισθάνομαι ότι είμαι έτοιμη να πάρω ρίσκο και γι' άλλους και κυρίως για νέα παιδιά.

Τα super idols κι όλο αυτά τα πανηγύρια πως σας φαίνονται;
Πουλάμε εποχές. Δεν υπάρχει σχέση με τέχνη. Ωραίο θα μπορούσε να ήταν, αν ήταν ένα σχολείο να εκπαιδευτούν. Ας βγάζανε έναν- έναν-τραγουδιστή να το χαρούμε όλοι.

Εσείς είχατε κάποιους δασκάλους έστω και ερήμην τους;
Βεβαίως! Είχα πάρα πολλούς δασκάλους γιατί εγώ ξεκίνησα στη χρυσή εποχή του ελληνικού τραγουδιού. Δηλαδή, τραγουδούσες κι έλεγες « αν αυτό το ακούσει ο Χατζιδάκις τι θα πει;». Είχες αναφορές, ανθρώπους να υπολογίζεις, να σέβεσαι, να τους αρέσεις. Πιο λίγες έχουν τα νέα παιδιά σήμερα. Είχα και την τύχη να συνδεθώ μ' αυτές. Έγραφε ο Θεοδωράκης στην μεταπολίτευση σ' ένα studio με κάποιον και πηγαίναμε να παρακολουθήσουμε. Θέλαμε να ήμαστε εκεί. Ήταν εποχές λατρείας και συνέβαιναν πράγματα!

Δεν νιώθετε κι εσείς με την σειρά σας πια ότι κι οι νέοι άνθρωποι τώρα είναι υπόλογοι απέναντι σας και περιμένουν ένα λόγο; Δεν νιώθετε υπεύθυνη απέναντι τους;
Ναι, έχει συμβεί να νιώσω την ευθύνη που έχω απέναντι στους νεότερους ανθρώπους. Πολλές φορές σκέφτομαι πως ότι κάνω πρέπει να το μετράω αλλιώς, πρέπει να σκέφτομαι διαφορετικά. Μπορεί να κάνεις λάθη κι ο άλλος να το θεωρεί σωστό αλλά να είναι λάθος.

Μπορεί να αλλάζετε τον τρόπο ερμηνείας ή τεχνικής και να λένε ότι αφού το έκανε η Αλεξίου περνάει;
Όχι μόνο για το τραγούδι αλλά και σαν στάση γενικότερα.

Τα επόμενα βήματα ποια είναι;
Μια μεγάλη ξεκούραση, γιατί χωρίς αυτή δεν έρχεται η συνέχεια.

Θα μπείτε στο studio να γράψετε δικά σας τραγούδια;
Όχι τώρα, ή live κάνεις ή studio.

Τραγούδια γράφετε όπως οι εργάτες του τραγουδιού με ωράριο;
Δεν μπορώ έτσι. Βέβαια πολλές φορές όταν είμαι στη διαδικασία του γραψίματος έχει τύχει  να καθίσω 12 ώρες και την άλλη μέρα και και.

Ποιες στιγμές φωτεινές από το παρελθόν σας έρχονται τώρα στο μυαλό;
Φωτεινή στιγμή ήταν η συνεργασία μου με τον Μάνο Λοίζο. Καιγόταν το Πολυτεχνείο, την προηγούμενη μέρα είχαμε τελειώσει το «Καλημέρα Ήλιε.» Φωτεινή στιγμή στη ζωή μου ήταν η συνάντηση μου με την Λίνα Νικολακοπούλου, πολύ ξεχωριστός άνθρωπος! Ήταν η συνάντηση μου με τον Μάνο Χατζιδάκι..

Συναυλίες;
Ιδιαίτερη στιγμή ήταν η πρώτη μου συναυλία στο Παρίσι. Ήταν κάτι που δεν το είχα καν ονειρευτεί.

Να κάνουμε μια παρένθεση εδώ, γιατί δεν το συνεχίσατε αυτό και σε άλλα μέρη; Μιλάω για διεθνή καριέρα.
Γιατί έπαιζε πάρα πολύ μεγάλο ρόλο η οικογένεια μου. Είχα ήδη ένα μωρό. Δεν μπορούσα να σκεφτώ ότι θα αφήσω το παιδί μου σε μια νταντά και θα βάλω μπρος μια διεθνή καριέρα. Από κει και πέρα έχω προσκλήσεις από διάφορα μέρη του κόσμου. Έφτασα μέχρι την Ιαπωνία. Έχω γυρίσει σχεδόν όλο τον πλανήτη. Αλλά ήταν και είναι ένα πράγμα που μου δίνει χαρά να τραγουδήσω και αλλού, να με γνωρίσουν καινούργιοι άνθρωποι.

Τα βράδια, πριν πέσετε για ύπνο, αισθάνεστε μια ικανοποίηση ότι έχετε καταφέρει εκείνα που θέλατε; Το τώρα ανταποκρίνεται στις επιθυμίες του παρελθόντος;
Απόλυτα, γιατί συνέβησαν πράγματα που δεν τα είχα καν ονειρευτεί. Αυτό που σκέφτομαι τώρα- έχοντας αποκτήσει την δύναμη μες στο χώρο- τι θα ήθελα, τι θα μου άρεσε- είναι πάντοτε ένα σαν λίγο μακρινό όνειρο και δεν ξέρω γιατί είναι μακρινό, να ξαναβρώ μια σχέση ή να ξαναφτιάξω μια σχέση που έχει να κάνει με την μουσική με έναν αγνό τρόπο. Δηλαδή, να μπορέσω να τραγουδήσω με 2-3 μουσικούς αν είναι δυνατόν σαν ερασιτέχνης.

Με ποιους στίχους που έχετε τραγουδήσει θα θέλατε να κλείσουμε αυτή την κουβέντα;
«Δι  ευχών των Αγίων ημών»...


Τραγούδι: Το παπάκι - Χάρις Αλεξίου
Ακούστε...
Διάρκεια: 03:10 - (774KB)
Στίχοι: Νικόλας Άσιμος
Μουσική:
Νικόλας Άσιμος - Πρώτη εκτέλεση: Νικόλας Άσιμος

 




Αφιέρωμα / Συνέντευξη Δισκογραφία Βιογραφικό Video

Δισκογραφία

1975: 12 Λαϊκά Τραγούδια
1976: Χάρις Αλεξίου 2
1976: Λαϊκές Κυριακές
1977: 24 Τραγούδια
1979: Τα τραγούδια της Χαρούλας
1980: Ξημερώνει
1981: Τα τραγούδια της γης μου
1981: Τα τραγούδια της χθεσινής μέρας
1982: Η ζωή μου κύκλους κάνει
1983: Τα τσίλικα
1984: Εμφύλιος έρωτας
1986: Η αγάπη είναι ζάλη
1987: Η Χάρις Αλεξίου σε απρόβλεπτα τραγούδια
1988: Η νύχτα θέλει έρωτα
1988: Χάρις Αλεξίου (Best)
1990: Κρατάει χρόνια αυτή η κολόνια
1991: Η δική μας νύχτα (Live)
1991: Η Αλεξίου τραγουδά Χατζή
1992: Δι' ευχών
1993: Οι μπαλάντες της Χαρούλας
1994: Εϊ
1995: Οδός Νεφέλης '88
1996: Γυρίζοντας τον κόσμο (Live '92-'96)
1997: Ένα φιλί του κόσμου (Live)
1997: Γυρίζοντας τον κόσμο & Ένα φιλί του κόσμου (Live)
1998: Το παιχνίδι της αγάπης
2000: Ψίθυροι
2000: Παράξενο Φως
2002: Cine Κεραμικός (Live)
2003: Ως την άκρη του ουρανού σου
2004: Ανθολόγιο
2006: Βύσσινο και νεράντζι
2007: Αλεξίου - Μάλαμας - Ιωαννίδης: Ζωντανή ηχογράφηση στο Λυκαβηττό
2007: Ωδείο Ηρώδου Αττικού - Αφιέρωμα στο Μάνο Λοΐζο

45άρια

1970: Όταν πίνει μια γυναίκα
1970: Το παρασύνθημα
1971: Έφυγε η αγάπη
κλπ...

LPs/CDs
Συμμετοχές
1972: Μικρά Ασία
1973: Βυζαντινός Εσπερινός
1974: Προδομένος Λαός
1974: Καλημέρα Ήλιε
1974: Για ρεμπέτες και για φίλους
1974: Οδός Αριστοτέλους
κλπ...


 





Αφιέρωμα / Συνέντευξη Δισκογραφία Βιογραφικό Video

Bιογραφικό

Χάρις Αλεξίου

Η Χάρις Αλεξίου (πραγματικό όνομα Χαρίκλεια Ρουπάκα)  γεννήθηκε στις 27 Δεκεμβρίου 1950 στη Θήβα. Η σύγχρονη ελληνική μουσική πραγματικότητα χαρακτηρίζεται καθοριστικά από τη φωνή και τα τραγούδια της.
Από την πρώτη στιγμή που εμφανίστηκε στο μουσικό στερέωμα, στις αρχές της δεκαετίας του '70, μέχρι σήμερα, η Χάρις Αλεξίου έχει διανύσει μια εξαιρετικά γόνιμη και γεμάτη επιτυχίες διαδρομή που οδήγησε αφ' ενός στην αναγνώρισή της σαν ερμηνεύτρια κλασικής αξίας, αφ' ετέρου στην ανάδειξή της σαν κύριο πρόσωπο της νέας ελληνικής δημιουργίας χάρη στους στίχους και τη μουσική της. Με τη χαρισματική φωνή της, τη μοναδικότητα της ερμηνείας της, τη στιβαρή σκηνική παρουσία της αλλά και τη διαρκή ανίχνευση νέων μουσικών δρόμων η Χάρις Αλεξίου βρίσκεται για πάνω από τριάντα χρόνια στην πρώτη γραμμή του ελληνικού τραγουδιού και στις καρδιές όλου του κόσμου. Είναι πια η Χαρούλα όλων των Ελλήνων. Σ΄αυτήν τη συναρπαστική πορεία η Χάρις Αλεξίου έχει συνεργαστεί με τους σπουδαιότερους Έλληνες δημιουργούς, έχει εμφανιστεί στις μεγαλύτερες αίθουσες του κόσμου και έχει τιμηθεί με σημαντικές διακρίσεις. Έχει ηχογραφήσει πάνω από 30 δίσκους, έχει συμμετάσχει σε δίσκους καταξιωμένων αλλά και νεότερων δημιουργών και έχει συνεργαστεί συστηματικά με νέους καλλιτέχνες, εκφράζοντας έτσι τις πολύπλευρες μουσικές αναζητήσεις της.
Πρωτοανέβηκε στο πάλκο το 1967 και μπήκε στη δισκογραφία με το σαρανταπεντάρι «Όταν πίνει μια γυναίκα» σε μουσική του Βασ. Βασιλειάδη και στίχους του Πυθαγόρα,το οποίο αργότερα συμπεριλήφθηκε στο δίσκο «12 λαϊκά τραγούδια» 1975.
Πρώτο σημαντικό σταθμό στη δισκογραφία της αποτέλεσε η συμμετοχή της το 1972 στον δίσκο «ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ» των Απόστολου Καλδάρα και Πυθαγόρα με τον Γιώργο Νταλάρα. Μουσικό έργο ιστορικής αξίας που τη δεκαετία του '70 υπήρχε σε κάθε ελληνική δισκοθήκη, σημείωσε ρεκόρ πωλήσεων και αυτοδίκαια εντάχτηκε στις «100 Μεγαλύτερες Ηχογραφήσεις του Αιώνα» της MINOS - EMI.
Το 1973-74 συμμετέχει στον δίσκο «ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΗΛΙΕ» των Μάνου Λοΐζου και Δημήτρη Χριστοδούλου, στον «ΒΥΖΑΝΤΙΝΟ ΕΣΠΕΡΙΝΟ» των Απόστολου Καλδάρα και Λευτέρη Παπαδόπουλου, στην «ΟΔΟ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ» των Γιάννη Σπανού και Λευτέρη Παπαδόπουλου. Η συνάντηση με τον Μάνο Λοϊζο αποτελεί την αρχή μιας ουσιαστικής φιλίας και μιας σπουδαίας συνεργασίας.
Το 1975 ηχογραφεί τον πρώτο της προσωπικό δίσκο, τα «12 ΛΑΪΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ», με την «Δημητρούλα» να κατακτά τις προτιμήσεις του κοινού.
Εμφανίζεται σε μπουάτ στην Πλάκα, ανοίγοντας το δρόμο σε ένα νέο τρόπο παρουσίασης των τραγουδιών, τελείως διαφορετικό από τη συμβατική λογική των νυχτερινών κέντρων. Συμπίπτει με την περίοδο της μεταπολίτευσης, του πολιτικού τραγουδιού και της αναβίωσης τουρεμπέτικου, που βρίσκει την Χάρις Αλεξίου να τραγουδά μπαλάντες, λαϊκά και έντεχνα, δημοτικά και ρεμπέτικα.
Τραγουδά για μεγάλο διάστημα με τον Γιώργο Νταλάρα, τραγουδά με τη Δήμητρα Γαλάνη, τον Αντώνη Καλογιάννη, τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου, τον Γιάννη Πάριο. Οι συναυλίες που δίνει σε στάδια και θέατρα με τραγούδια των Λοίζου,Παπαδόπουλου, Νικολόπουλου,Σπανού, Θεοδωράκη,Κουγιουμτζή , σημειώνουν μεγάλη επιτυχία.
Το 1979 κυκλοφορούν «ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΧΑΡΟΥΛΑΣ» Μάνου Λοΐζου σε στίχους Μανώλη Ρασούλη και Πυθαγόρα. «Ο φαντάρος» ξεχώρισε αμέσως ενώ το «Όλα σε θυμίζουν» έχει καταγραφεί ως μία από τις κλασικές ελληνικές μπαλάντες.
Η δεκαετία του '80 ξεκινά με τις μεγάλες επιτυχίες «Φεύγω» και Ξημερώνει».Οι μπαλάντες στο δίσκο «ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΧΘΕΣΙΝΗΣ ΜΕΡΑΣ» που ηχογραφεί με την Δήμητρα Γαλάνη γίνονται από τα αγαπημένα των θαυμαστών της. Παράλληλα ηχογραφεί δημοτικά, ρεμπέτικα, και λαϊκά, ενώ δίνει συναυλίες στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Το 1983 ηχογραφεί «ΤΑ ΤΣΙΛΙΚΑ», ένα συλλεκτικό δίσκο με ρεμπέτικα τραγούδια της περιόδου 1900-1935. Το 1986 συναντά για πρώτη φορά δισκογραφικά τον Θάνο Μικρούτσικο, τραγουδώντας «Η ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ ΖΑΛΗ», σε στίχους Άλκη Αλκαίου,Νίκου Καββαδία, Ανδρέα Μικρούτσικου και Μπάμπη Τσικληρόπουλου. Ο δίσκος γνωρίζει τεράστια επιτυχία με το ομότιτλο τραγούδι, «Το Ερωτικό», την «Ελένη» να ξεχωρίζουν αμέσως. Την ίδια χρονιά κατακτά το γαλλικό κοινό με την εμφάνιση της στο Theatre de la Ville του Παρισιού και αποσπά διθυραμβικές κριτικές. Ταξιδεύει από την Γαλλία στην Κύπρο, την Τυνησία, την Γερμανία και όλη την Ελλάδα.
Το 1987 ανατέλλει ο ΣΕΙΡΙΟΣ και ο Μάνος Χατζιδάκις την καλεί να δώσει ένα ρεσιτάλ με «ΑΠΡΟΒΛΕΠΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ», την σκηνοθετεί και στη συνέχεια διευθύνει τη δουλειά αυτή στο στούντιο, ενώ το ίδιο καλοκαίρι τραγουδά στις συναυλίες του σε άλλες πόλεις της Ελλάδας.
Το 1988 συνεργάζεται με νέους καλλιτέχνες και εμφανίζεται με τους Φατμέ, αλλά και με τον σπουδαίο Ιταλό τραγουδοποιό Paolo Conte. Από τις κοινές της εμφανίσεις τους, τον Δεκέμβριο στο ΠΑΛΛΑΣ προκύπτει νέα δισκογραφική συνεργασία, δύο από τα τραγούδια της οποίας απέδωσε στα ελληνικά από η Λίνα Νικολακοπούλου.
Το 1989 «Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΑΡΧΙΖΕΙ». Έτσι ονομάζεται η μουσική παράσταση που για δύο χρόνια παρουσίασαν μαζί με τη Δήμητρα Γαλάνη και τον Γιάννη Πάριο σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, καθώς και ο ομότιτλος δίσκος.
Το 1990 ξεκινά για την Χάρις Αλεξίου με τη δεύτερη δισκογραφική της συνεργασία με τον Θάνο Μικρούτσικο. Είναι το άλμπουμ «ΚΡΑΤΑΕΙ ΧΡΟΝΙΑ ΑΥΤΗ Η ΚΟΛΩΝΙΑ», σε στίχους Λίνας Νικολακοπούλου. Τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς, διοργανώνεται στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας μια συναυλία-γιορτή, με τίτλο «Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΝΥΧΤΑ», που καταγράφηκε ως μια από τις σημαντικότερες συναυλίες της δεκαετίας. Συμμετείχαν καλλιτέχνες που συνδέθηκε για χρόνια μαζί τους, όπως ο Γιάννης Πάριος, ο Θάνος Μικρούτσικος, η Δήμητρα Γαλάνη, ο Χρήστος Νικολόπουλος, η Άλκηστις Πρωτοψάλτη, ο Γιώργος Σαρρής, ο Γιώργος Ζαμπέτας, ο Λάκης Λαζόπουλος αλλά και η Μελίνα Μερκούρη.
Το 1991 εμφανίζεται στο ΑΤΤΙΚΟΝ με ένα ξεχωριστό πρόγραμμα σε «ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΡΕΙΣ». Στην πρώτη ερμηνεύει τραγούδια των Χατζιδάκι, Μπρεχτ, Λοϊζου, Μικρούτσικου, στη δεύτερη φιλοξενεί συγκροτήματα της σύγχρονης ελληνικής σκηνής, παρουσιάζοντας και δικές της συνθέσεις, ενώ η τρίτη πράξη αποτελεί μια ανθολογία τραγουδιών του ρεπερτορίου της. Ακολουθεί το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, που ανοίγει για πρώτη φορά τις πόρτες του σε Έλληνα τραγουδιστή.
Με τον σκηνικό και τεχνικό εξοπλισμό που χρησιμοποιεί στις συναυλίες της, δημιουργεί νέα δεδομένα για τις εμφανίσεις των καλλιτεχνών.
Το φθινόπωρο του 1991 παρουσιάζει με τον Κώστα Χατζή στο REX και το Ράδιο Σίτι ένα πρόγραμμα που φέρει τη σκηνοθετική σφραγίδα του Mauro Bolognini. Αποτέλεσμα των εμφανίσεων ο δίσκος «Η ΑΛΕΞΙΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΑ ΧΑΤΖΗ».
Το 1992 ξεκινά η συνεργασία της με την Ρolygram και ακολουθεί μια πορεία που χαρακτηρίζεται από νέο ύφος στα τραγούδια. Ηχογραφεί το «ΔΙ' ΕΥΧΩΝ» σε μουσική Νίκου Αντύπα και στίχους Λίνας Νικολακοπούλου, δίσκος που ταράζει τα νερά της ελληνικής δισκογραφίας, ανοίγοντας καινούργιο κύκλο στη μακρόχρονη καριέρα της.
Το 1993 ο δίσκος κυκλοφορεί στην Ιαπωνία, το Βέλγιο, τη Γαλλία και το Ισραήλ από την Polygram international. Το γαλλικό κανάλι M.C.M. International μαγνητοσκοπεί τη συναυλία της στο θέατρο Λυκαβηττού. Δίνει πάνω από 100 συναυλίες σε Ελλάδα, Κύπρο, Η.Π.Α., Καναδά, Ισραήλ, Ευρώπη, κλείνοντας θριαμβευτικά αυτό τον κύκλο εμφανίσεων με συναυλία στο Θέατρο Mogador του Παρισιού.
Το 1994 ηχογραφεί το «ΕΙ!» του Νίκου Αντύπα σε στίχους Λευτέρη Παπαδόπουλου και Άρη Δαβαράκη. Εμφανίζεται στο Ηρώδειο σε σκηνοθεσία και πάλι του Μauro Bolognini. Και τον Οκτώβριο τραγουδάει για πρώτη φορά στην Ιαπωνία.
Ο δίσκος «ΟΔΟΣ ΝΕΦΕΛΗΣ '88» κυκλοφορεί το 1995 και αποτελείται από τραγούδια που έχει γράψει η ίδια. Στις 15 Απριλίου τoυ '95, η Χάρις Αλεξίου βραβεύεται για τον δίσκο αυτό, στo Palais de Congres τoυ Παρισιού με τo «Prix Adami», βραβείο πoυ απονέμει κάθε χρόνο σε μεγάλους καλλιτέχνες η Ακαδημία Charles Cros. Δημιουργεί το STUDIO ΝΕΦΕΛΗ και παρουσιάζει τα νέα της τραγούδια, φτιάχνοντας μια νέα ατμόσφαιρα καφεθεάτρου. Την σκηνοθετεί ο Δημήτρης Παπαϊωάννου.
Το 1996 γράφει τους στίχους για το «Τανγκό της Νεφέλης» πάνω σε μουσική της Loreena McKennitt. Το τραγούδι αυτό, μαζί με άλλες ζωντανές ηχογραφήσεις από συναυλίες της σε όλο τον κόσμο την περίοδο '92-'96, αποτελούν το υλικό του δίσκου «ΓΥΡΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ '92-'96"». Το «Ταγκό της Νεφέλης» βρίσκεται για πολλούς μήνες ανάμεσα στα δέκα πρώτα τραγούδια της world music στην Ευρώπη.
Το καλοκαίρι του 1997, ανταποκρινόμενη στην πρόσκληση της Επιτροπής Διεκδίκησης Ολυμπιακών Αγώνων «Αθήνα 2004», έδωσε συναυλία στον χώρο της Πνύκας με φόντο την Ακρόπολη. Η τεράστια επιτυχία της πρώτης συναυλίας, στις 21 Ιουλίου, αλλά και οι υπεράριθμοι θεατές που δεν κατάφεραν να την παρακολουθήσουν, ήταν η αιτία να πραγματοποιηθούν δύο ακόμα συναυλίες στην Πνύκα.
Το 1998 κυκλοφορεί «ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ», ο δεύτερος δίσκος με αποκλειστικά δικά της τραγούδια, η ηχογράφηση του οποίου έγινε στο Studio Guillaume Tell του Παρισιού με Έλληνες και ξένους μουσικούς.
Περιοδεύει με τον Νίκο Παπάζογλου στη Βόρεια και Νότια Αμερική και τον Δεκέμβριο εμφανίζεται στην Αθήνα. Το «Διογένης Studio» ανακατασκευάστηκε για να καλύψει τις ανάγκες της παράστασης που παρουσίασε με τον Χρήστο Νικολόπουλο. Τις παραστάσεις σκηνοθετεί και πάλι, ο Δημήτρης Παπαϊωάννου.
Τον Οκτώβριο του 1999 τραγουδάει με την διάσημη τουρκάλα τραγουδίστρια Sezen Aksu στην Κωνσταντινούπολη και την Αθήνα για τους σεισμοπαθείς των δυο χωρών, με την υποστήριξη του υπουργείου Πολιτισμού. Η συνεργασία αυτή συνεχίζεται το καλοκαίρι του 2000 στην Κωνσταντινούπολη και την Σμύρνη.
Τον Σεπτέμβριο του 2000 κυκλοφορεί ο δίσκος «ΨΙΘΥΡΟΙ». Ερμηνεύει αγαπημένα της τραγούδια μόνο με πιάνο και φωνή. Τα παρουσιάζει τον Οκτώβριο στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, και το καλοκαίρι, στο μικρό αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου. Μια συναυλία-ρεσιτάλ με τη συνοδεία μικρού μουσικού συνόλου.
Την ίδια χρονιά ιδρύει τη δική της δισκογραφική εταιρία, την «Εστία», με σκοπό να στεγάσει όλες τις μελλοντικές της προτάσεις στη δισκογραφία. Το πρώτο άλμπουμ που κυκλοφορεί τον Δεκέμβριο είναι το «ΠΑΡΑΞΕΝΟ ΦΩΣ». Στον δίσκο αυτό συναντά και πάλι συνθέτες και στιχουργούς με τους οποίους συνεργάστηκε στο παρελθόν.
Το «ΠΑΡΑΞΕΝΟ ΦΩΣ» γίνεται Lumiere Etrange και κυκλοφορεί σε όλη την Ευρώπη από τη Universal Γαλλίας. Ταυτόχρονα η Χάρις Αλεξίου εμφανίζεται στις μεγαλύτερες ευρωπαϊκές αίθουσες, όπου αποθεώνεται από κοινό και κριτική με κορυφαία στιγμή την εμφάνιση της στο θέατρο Olympia του Παρισιού.
Το 2002 είναι μια ακόμη δημιουργική χρονιά. Εμφανίζεται στη νέα μουσική σκηνή Cine Κεραμεικός, τραγουδώντας αυτή τη φορά περισσότερα λαϊκά τραγούδια. Μαζί της ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας και νεότεροι καλλιτέχνες. Κυκλοφορεί το Cine ΚΕΡΑΜΕΙΚΟΣ LIVE.
Το 2003 ο δίσκος Ως την άκρη του ουρανού σου ξεπέρασε τις 160.000 πωλήσεις, έγινε τέσσερις φορές πλατινένιος και η Χάρις Αλεξίου αναδείχθηκε Best Selling Greek Artist για την περίοδο Αύγουστος 2003 έως Αύγουστο 2004 από τα WORLD MUSIC AWARDS, έναν από τους σημαντικότερους θεσμούς της παγκόσμιας δισκογραφίας.
2004, έτος Ολυμπιακών Αγώνων, στην Αθήνα. Τραγουδάει στην Τελετή λήξης. Είναι η «εθνική πεντάδα» του Ελληνικού τραγουδιού, Χ. Αλεξίου, Δ. Γαλάνη, Μαρινέλλα, Γ. Πάριος, Γ.Νταλάρας.
Τον Οκτώβριο 2004 κυκλοφόρησε η συλλογή τραγουδιών με τίτλο Ανθολόγιο. Το διπλό CD περιλαμβάνει 38 τραγούδια από το σύνολο της δισκογραφίας της και δύο καινούργια. Η ίδια επέλεξε προσεκτικά τα τραγούδια με κριτήριο όχι μόνο το τι έχει αγαπήσει πιο πολύ ο κόσμος αλλά και το τι σημαίνει το κάθε τραγούδι για την ίδια. Χωρίς να ακολουθείται η χρονολογική σειρά, σε ένα ενδιαφέρον παιχνίδι με τα είδη και τις εποχές, δημιουργείται ένα απόλυτα αρμονικό σύνολο για μια ισορροπημένη ακρόαση.
Τον Απρίλιο 2005 επανεκδόθηκαν 16 CD's, όλος ο κατάλογός της στην MINOS EMI, σε remastering και repackaging. Τα άλμπουμς επανεκδόθηκαν με νέα ψηφιακή ηχητική επεξεργασία, σε νέες εξαιρετικά επιμελημένες εκδόσεις (νέα εικαστική επιμέλεια και προσαρμογή του πρωτότυπου υλικού, εκ νέου επιμέλεια και προσθήκη συνοδευτικών κειμένων και στίχων καθώς και φωτογραφιών αρχείου, σύγχρονες με την εποχή της πρώτης έκδοσης).
Η Χάρις Αλεξίου, το 2006 επιστρέφει με τον δίσκο «Βύσσινο και Νεράντζι». Ένας δίσκος που ηχογραφήθηκε και αποτύπωσε την παραδοσιακή πλευρά της σύγχρονης μουσικής.  Θοδωρής Παπαδόπουλος, Σμαρώ Παπαδοπούλου και Μάκης Σεβίλογλου οι δημιουργοί του, που συνθέτουν την μουσική και στιχουργική πρόταση για μια επιστροφή στις ρίζες. Ένας δίσκος που παρόλο το ειδικό του βάρος, κατάφερε λίγους μήνες μετά την κυκλοφορία του, να ξεπεράσει τα 50.000 αντίτυπα παίρνοντας τον χρησμό της πλατίνας και κερδίζοντας  την αγάπη του κόσμου. Το καλοκαίρι ξεκινάει μια σειρά ειδικών εμφανίσεων. Στο Φεστιβάλ Αθηνών (Ωδείο Ηρώδου Αττικού) τραγουδάει με την Δήμητρα Γαλάνη για δύο βραδιές στις συναυλίες αφιέρωμα στην Σοφία Βέμπο. Με τους Σωκράτη Μάλαμα και Αλκίνοο Ιωαννίδη για τα 15 χρόνια του ραδιοφωνικού σταθμού «Μελωδία» σε τέσσερις sold out  βραδιές στο Θέατρο του Λυκαβηττού στην Αθήνα και στο «Palais des sports» στην Θεσσαλονίκη. Οι συναυλίες ηχογραφούνται και θα κυκλοφορήσουν τον Μάρτιο του 2007, 2πλό CD και DVD.
To 2006 κλείνει με μία μεγάλη περιοδεία στην Ευρώπη, κάνοντας ταυτόχρονα συναυλίες και την προώθηση του δίσκου «Ανθολόγιο» που κυκλοφορεί ήδη μέσα στον ίδιο χρόνο στις ίδιες χώρες.
Στις 26 Φεβρουαρίου 2007 και για τρεις μοναδικές παραστάσεις, θα εμφανιστεί στο «Μέγαρο Μουσικής Αθηνών». Σκηνοθετεί ο Πάνος Παπαδόπουλος, ενορχηστρώνει ο Κώστας Παπαδούκας και διευθύνει την μεγάλη ορχήστρα ο Αλέξανδρος Μυράτ.
Με αφορμή τον εορτασμό για τα 70 χρόνια από την γέννηση του Μάνου Λοΐζου, η Χάρις Αλεξίου παρουσιάζει στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού στις 13, 14 και 15 Ιουνίου 2007 την παράσταση-αφιέρωμα στον Μάνο Λοΐζο «Όλα σε θυμίζουν», ερμηνεύοντας αποκλειστικά έργα του. Μαζί της επισκηνής ο Νίκος Πορτοκάλογλου και το Τρίφωνο, σε σκηνοθεσία Πάνου Παπαδόπουλου, ενορχηστρώσεις Κώστα Παπαδούκα και φωτισμούς Ανδρέα Σινάνου. Η παράσταση θα ταξιδέψει για δυο μοναδικές συναυλίες στη Θεσσαλονίκη, ενώ θα ακολουθήσει καλοκαιρινή περιοδεία αφιερωμένη στον μεγάλο συνθέτη σε περισσότερες από 25 πόλεις ανά την Ελλάδα αλλά και την Κύπρο με τη συντροφιά του Τριφώνου.
Στις 22 Οκτωβρίου 2007 κυκλοφορεί ο δίσκος «Χάρις Αλεξίου- Αφιέρωμα στον Μάνο Λοΐζο». Πρόκειται για την ζωντανή ηχογράφηση και μαγνητοσκόπηση της παράστασης-αφιέρωμα στον μεγάλο συνθέτη, που πραγματοποιήθηκε τον περασμένο Ιούνιο στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού στα πλαίσια του Φεστιβάλ Αθηνών. Στο δίσκο συμμετέχουν ο Νίκος Πορτοκάλογλου και το Τρίφωνο.
Έχει τιμηθεί με σημαντικές διακρίσεις( π. χ. Prix Adami από τη γαλλική Ακαδημία Charles Cros).

 




Αφιέρωμα/ Συνέντευξη Δισκογραφία Βιογραφικό Video

Video

Xάρις Αλεξίου - Όλα σε θυμίζουν


Xάρις Αλεξίου - Δι' ευχών


Xάρις Αλεξίου - Να ζήσω ή να πεθάνω


Xάρις Αλεξίου - Πανσέληνος


Xάρις Αλεξίου - Το τανγκό της Νεφέλης


Xάρις Αλεξίου - Θεός αν είναι




 

 











 
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα
Αφιερώματα