Αρχικήισελίδα

Αφιερώματα

Ταιγεγονότα

Artως Radio

Exodως3

 

 

 

 

 

Αφιερώματα

 

 
Αφιερώματα
Ζapink: Έλληνες Σκιτσογράφοι

ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΠΟΤΣΟΣ

ΚΕΙΜΕΝO: SOLOUP

...Ρώτα τον φαροφύλακα πως είναι να στέλνεις
ένα μήνυμα στο οποίο κανείς δεν απαντά...

...Υπάρχει μια λάμψη στα μάτια όσων
ξαγρυπνούν κυνηγώντας ανεμόμυλους.
Έτσι αναγνωρίζονται ακόμα και μέσα
στο πιο ετερόκλητο πλήθος σαν αδέλφια,
χωρίς καν να συστηθούν...

Άρχισα την παρουσίαση του Μπότσου με τα δικά του λόγια. Με ένα απόσπασμα για να πάρετε μια γεύση απ' την μαγική, γεμάτη αρώματα, ποιητική αφήγηση των ιστοριών του. Αν στα λόγια, προσθέσετε και το χρώμα, τις ζωγραφιές, τις χοντρές μπλε, πορτοκαλί, κόκκινες πινελιές, έχετε αρχίσει να βυθίζεστε στον ευαίσθητο κι αισθαντικό κόσμο των κόμικς του.
Η πρώτη του ιστορία με τίτλο «Εφτά νύχτες», εμφανίστηκε στις σελίδες της Βαβέλ τον Ιανουάριο του 1987. Μια συνεργασία που συνεχίζεται δημιουργικά μέχρι σήμερα, και που μας έχει χαρίσει πάνω από 40 αυτοτελή κόμικς. Τα πινελάκια του, όμως, τα πρωτοβούτηξε στις θάλασσες των χρωμάτων, ήδη από το 1978, πρωτοετής τότε, στο Πολιτικό τμήμα της Νομικής σχολής.
Έχει συνεργαστεί κατά καιρούς με πολλά περιοδικά όπως το ΕΥ, PLAYBOY, Marie Claire, Σινεμά, αλλά και με το Γαλλικό Echo des Savanes, το Ιταλικό Dolce Vita και αλλού. Έργα του έχουν εκτεθεί και δημοσιευτεί στην Αυστρία, στην Ιταλία, στη Γαλλία και στη Πορτογαλία. Το 2002, (αλλά και το 1987) συμμετείχε στην κίνηση της ομάδας σκιτσογράφων «KUFIA» («Τα Ιταλικά μολύβια για την Παλαιστίνη») που σκοπό της έχει την υποστήριξη του αγώνα των Παλαιστινίων. Ο Μπότσος λοιπόν, έγινε εξώφυλλο και οπισθόφυλλο της ειδικής έκδοσης που κυκλοφόρησε. Και στη Kufia, μιλάμε για συμμετοχές όπως του Crepax, Manara, Igort, Mattoti, Magnus και άλλων!



Η εικαστική του γραφή, άνοιξε ανορθόδοξα και το παράθυρο της ζωγραφικής. Ιχνηλατώντας την δημιουργική του ανάγκη, μπουκάρισε από εκεί και από τότε συνεχίζει ενστικτωδώς να την αναζητεί σε σκιές και σε πολύχρωμα μονοπάτια. Έτσι, εκτός από την συμμετοχή του σε πολλές εκθέσεις κόμικς στην Ελλάδα και το Εξωτερικό, ο Μπότσος έχει κάνει και αρκετές ατομικές εκθέσεις ζωγραφικής και εικονογράφησης. Γιατί επίσης, έχει εικονογραφήσει και αρκετά βιβλία για παιδιά. «Το εξωτικό ταξίδι του Σπίθα», «Το τραγούδι των αριθμών» και «Τα μουσικά όργανα» σε κείμενα και ζωγραφιές δικές του, εκδόθηκαν από τις εκδόσεις «Μύθος» το 1988, ενώ το «Τι δίνει γλύκα στα γλυκά» από τις εκδόσεις «Άμμος» το 2001.( Το τελευταίο βιβλιαράκι, συνοδεύτηκε μάλιστα, από μια πολύ πετυχημένη έκθεση πρωτοτύπων στην αίθουσα «Αγκάθι»).
Παρ' όλα αυτά τα θαυμαστά, την φρατζόλα του επιούσιου δεν του τη δίνουν τα πινέλα αλλά η διαφήμιση.
Η προσωπική γραφή του Μπότσου, ξεφεύγοντας από τον ορισμό του «τι είναι» και «πως πρέπει να είναι» τα κόμικς, τον έχει θέσει ανάμεσα σε φανατικούς φίλους και σε ακόμα πιο φανατικούς εχθρούς. Στεκόμουν για παράδειγμα, μπροστά στα έργα του, στο φεστιβάλ της Βαβέλ στο άλσος στρατού. Μια σχιζοφρένεια! Όση ώρα διάβαζα, έφταναν στ' αυτιά μου τα πιο αντικρουόμενα σχόλια ... Κάποιοι τον έφτυναν, και αμέσως μετά, κάποιοι τον σκούπιζαν και τον εκθείαζαν. Οι πρώτοι τον προσπερνούσαν απορρίπτοντάς τον ως «κουραστικό», «πολύ εικαστικό» και «μπερδεμένο». Αντίθετα οι δεύτεροι, παρατηρώντας, μια από μακριά και μια από κοντά, χρώματα και ισορροπίες, θαύμαζαν την «ευαισθησία» και την «ποιητικότητά» του.
Ο καιρός της καταναλωτικής ελαφράδας, προφανώς δεν επιτρέπει τέτοιες «δυσνόητες» αποκλίσεις. Ξερνά ως «κουλτουριάρικα», «δήθεν» ή «πειραματικά» οτιδήποτε προεξέχει απ' το μοδάτο κρεβατάκι του Προκρούστη.
Υπάρχουν βέβαια και άλλοι, που χωρίς να έχουν πέσει στην παγίδα της «μόδας» και του «ευκολοχώνευτου», βλέπουν τη δουλειά του Μπότσου ως «αιρετική» σε σχέση με το κύριο (ακόμα κι εναλλακτικό) ρεύμα των κόμικς. Αν και καταλαβαίνω ως ένα βαθμό τη δεύτερη λογική, (μιας κι εγώ λατρεύω πιο καρτουνίστικες γραφές), δεν μπορώ να μη βγάλω το καπέλο (αν φόραγα), και να μην υποκλιθώ (αν δεν καθόμουνα) στη δουλειά του Μπότσου. Η αφήγηση, το χρώμα, το ένστικτό του είναι υπέρ αρκετά, για να μου μεταδώσουν συναισθήματα, να μου φυσήξουν όνειρα ανεκπλήρωτα, να μου ξυπνήσουν ομορφιές παραμελημένες. Η συνείδηση ότι δεν σκέφτονται όλοι με «λυόμενες» σκέψεις, με γεμίζει αισιοδοξία. Άλλωστε, δεν ζητώ και παραπάνω από την τέχνη. Την ομορφιά της επικοινωνίας. Το ξυπνητήρι της ανθρώπινης (συν)ύπαρξης.



«Ρώτα τον φαροφύλακα πως είναι να στέλνεις
ένα μήνυμα στο οποίο κανείς δεν απαντά...».
Και για να συνεχίσω το απόσπασμα του Μπότσου:
«Φώναξε, γράψε, σκάλισε...
Μ' ένα κομμάτι κάρβουνο σε ένα παλιόχαρτο,
μ' ένα σκουριασμένο καρφί σε έναν βουβό τοίχο.
Με δύναμη, με απόγνωση, τρυφερά, θυμωμένα.Καθώς στεκόμαστε πρόσωπο με πρόσωπο,
εγώ προσπαθώ να γίνω εγώ, εσύ να γίνεις εσύ...»
Εγώ πάντως Γιώργο φαροφύλακα, «το έλαβα το μήνυμα»...


 

 

 

 

 

Σκιτσογράφοι
Αρκάς
Ιορδάνης Ανανιάδης
Τάσος Αναστασίου
Αρχέλαος
Τάσος Αποστολίδης
Αντώνης Βαβαγιάννης
Σπύρος Βερύκιος
Δημήτης Βιτάλης
Θεοδόσης Βρανάς
Σπύρος Δερβενιώτης
Μιχάλης Διαλυνάς
Λάζαρος Ζήκος
Πέτρος Ζερβός
Μαρία Ζογλοπίτου
Χρήστος Ζωϊδης
Γιάννης Ιωάννου
Γιάννης Καλαϊτζής
Καρκ
Μιχάλης Κουντούρης
Νίκος Κούτσης
Γιάννης Κουτσούρης
Κυρ
Ηλίας Κυριαζής
Κων
Βασίλης Λώλος
Ηλίας Μακρής
Μποστ
Παναγιώτης Μαραγκός
Νίκος Μαρουλάκης
Γιώργος Μελισσαρόπουλος
Νίκος Μηλιώρης
Γιάννης Μητσομπόνος
Κώστας Μητρόπουλος
Γιώργος Μπότσος
Αλή Ντίνο 1
Αλή Ντίνο 2
΄Εφη Ξένου
Σπύρος Ορνεράκης
Ζήσης Παπαγεωργίου
Γιώργος Παπαδάκης
Αλέκος Παπαδάτος
Βαγγέλης Παυλίδης
Θανάσης Πέτρου
Ανδρέας Πετρουλάκης
Φώτης Πεχλιβανίδης
Βλαντιμίρ Ραντιμπράτοβιτς
Στάθης
Tasmar
Τέτη Σώτου
Ηλίας Ταμπακέας
Γιώργος Tραγάκης
Γιώργος Τσούκης
Δημήτρης Χαντζόπουλος
Βαγγέλης Χερουβείμ
Βασίλης Χριστοδούλου
Soloup
 
Ειδικά Αφιερώματα

Comicdom 

Δημήτρης Βανέλλης
Παυλίνα Καλλίδου
Koμικοϊστορίες
Γκιουνερί Ιτσογλου
Παραπέντε
Ομάδα "Υ"

Αστεινομία vs Haderer

 
Αrtως Radio
Το ραδιόφωνο του Ως3