Αρχικήισελίδα

Αφιερώματα

Ταιγεγονότα

Artως Radio

Exodως3

 

 

 

 

 

Αφιερώματα

 

 
Αφιερώματα
Ζapink: Έλληνες Σκιτσογράφοι

ΝΙΚΟΣ ΚΟΥΤΣΗΣ
Καλοδουλεμένα μολυβάκια στο photoshop...

ΚΕΙΜΕΝΟ/ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: SOLOUP

Ο Κούτσης είναι ένας άριστος σχεδιαστής που για χρόνια πολλά, κινήθηκε αρκετά έξω από τα συνήθη «λημέρια» (έντυπα, περιοδικά, εκθέσεις) των ελληνικών κόμικς. Ένας λόγος (που οφείλεται σε προσωπικές επιλογές), είναι σίγουρα η χρονοβόρα επαγγελματική του ενασχόληση στο χώρο της διαφήμισης. Πιστεύω όμως ότι εξ ίσου σημαντικός λόγος, στάθηκε και το ύφος των σχεδίων του Κούτση στο παρελθόν. Μια γενικότερη ασυμφωνία μεταξύ σχεδίου και σεναρίου που δεν...έπειθε. Απ όσο θυμάμαι ως αναγνώστης, δηλαδή. Ως παράδειγμα τέτοιου «ύφους», αναφέρω την ιστορία του στο 5ο φεστιβάλ της Βαβέλ το 2000. Δουλειά με μια καρτουνίστικη αρτιότητα και με μια, σχεδόν επιδεικτική, ηλεκτρονική επεξεργασία των χρωμάτων, σε ένα σενάριο που δεν άντεχε το βάρος αυτής της εικονογραφικής υπερβολής. Διαβάζοντας την «Κόπια», αυτή η περίοδος στην οποία μόλις αναφέρθηκα, φαντάζει πια στα μάτια μου, σαν μια φάση ψαξίματος και πειραματισμών. Αναζητήσεις σχεδιαστικές και θεματολογικές, για να φτάσει σε αυτό που μας αποκαλύπτει στις πιο πρόσφατες δουλειές. Αν δεν ξέρεις το νησί που έχει στο μυαλό του ο καπετάνιος, δύσκολα το φαντάζεσαι μεσοπέλαγα..
Ο Νίκος Κούτσης αρχικά σπούδασε γραφιστική στη σχολή Βακαλό. Παράλληλα εργάστηκε στο πρόγραμμα Animantis της εταιρίας παραγωγής Stefi & TV Productions. Ένα πρόγραμμα που ουσιαστικά τον έφερε κοντά στα κινούμενα σχέδια και που σχεδιαστικά, τον «κατεύθυνε» στις επιλογές και τις δουλειές που ακολούθησαν. Τη χρονιά αυτή (1992) και μέσα στα πλαίσια του προγράμματος, δημιούργησε το ταινιάκι κινουμένων σχεδίων «Ο κύκλος». Ένας μοναχικός πειραματισμός με αυτό το επίπονο μέσο, που όμως του επέστρεψε ακέραιους τους κόπους του. «Ο κύκλος» διακρίθηκε στο φεστιβάλ της Δράμας αλλά και στον διεθνή διαγωνισμό του ΥΠΠΟ της Λάρισας. (Στην δεύτερη περίπτωση σημειώστε ότι ήταν και ο μόνος έλληνας που βραβεύτηκε).

Μεταξύ 93 και 95 εργάστηκε ως visualiser για την McCann Erickson της Αθήνας. Κάποια στιγμή «ξενιτεύτηκε» και στα Παρίσια για να παρακολουθήσει το σεμινάριο της Disney Consumer Products και να κάνει και μερικές σημαντικές επαφές, οι οποίες διακόπηκαν κάπως απότομα, λόγω στρατιωτικών και άλλων υποχρεώσεων. Βαλίτσες λοιπόν και πίσω στην πατρίδα.
Από το 97 ξαναπιάνει τον μίτο της Αριάδνης με συνεργασίες (περισσότερο εικονογραφήσεων αλλά και κόμικς) με τα περιοδικά Nitro, Metro, Pc magazine και φυσικά με την διαφήμιση και το κινούμενο σχέδιο, ως ελεύθερος επαγγελματίας. Το 97 ήταν σημαντική χρονιά για το Νίκο γιατί, εκτός των άλλων, είχε και την πρώτη ουσιαστική γνωριμία με τις οθόνες και τα πληκτρολόγια των MAC! Μια επαφή ζωής γιατί, όπως αποδείχτηκε εκ των υστέρων , τον έφεραν να «μαγειρεύει... παπάδες» στο Photoshop.
Τα χρόνια στη διαφήμιση βέβαια, μόνο πάρεργο δεν ήταν, μιας και σήμερα έχει εξελιχθεί σε περιζήτητο επαγγελματία. Έχει ήδη στην ατζέντα του μια σειρά επιτυχημένων συνεργασιών αλλά και...μασκότ επώνυμων εταιριών όπως το σηματάκι της COSMOKAPTA που φαντάζομαι όλοι θα θυμάστε, ή το Topkid της ΔΕΛΤΑ, το σηματάκι της ΕΘΕΛ κλπ. Παράλληλα αρθρογραφεί σε σχετικά έντυπα όπως στο « + Design» και το «Adobe magazine» ενώ διδάσκει σχέδιο και υπολογιστές στην ΑΚΤΟ για πάνω από 6 χρόνια.



Πρόσφατα ο Νίκος είχε και μια διεθνή επιτυχία, η οποία ήρθε επάξια μετά από πολύμηνο τρέξιμο, ταξίδια, επαφές με βιογραφικά κουλουπου Το καλοκαίρι του 2005, ανέλαβε να γράψει και να εικονογραφήσει ένα κόμικ για λογαριασμό του ΟΗΕ. (συγκεκριμένα του UNEP DTIE, ενός προγράμματος για το περιβάλλον). Ήρωας του 14σέλιδου κόμικ άλμπουμ είναι ο Ozzy Ozone. Ένα μικρός ήρωας- στοιχείο από το στρώμα του όζοντος γύρω από τη γη, αναλαμβάνει να ενημερώσει τους ανθρώπους και κυρίως τα παιδιά, για τους κινδύνους που διατρέχουν. Από τις ακτίνες του ήλιου αλλά και από χημικές ουσίες που πολλαπλασιάζουν το πρόβλημα, όπως το CFC των ψυγείων. Πολύ όμορφα σχέδια που ο Κούτσης κατάφερε να τα ολοκληρώσει σε διάστημα μόλις ενάμιση μήνα (Μάιος -Ιούνιος). Το πρωτότυπο είναι στην αγγλική γλώσσα. Έχει όμως μεταφραστεί επίσημα σε άλλες 5 γλώσσες και κυκλοφορεί ως έντυπο σε 64 τουλάχιστον χώρες! Το project φυσιολογικά θα έχει και συνέχεια.
Αυτή όμως η δουλειά που έκανε για ... πάρτη του, είναι πραγματικά μια σχεδιαστική αποκάλυψη. Η «Κόπια», ένα κόμικ άλμπουμάκι στις διαστάσεις των «marvel» και κείμενο του Μιχάλη Μανωλιού . Κυκλοφορεί από τις νέες «εκδόσεις comicworld». Τμήμα αυτής της δουλειάς είχε δημοσιευτεί στο τεύχος 276 του περιοδικού «9» της Ελευθεροτυπίας. Ο Κούτσης κάποιο καλοκαιράκι διάβασε το «Γαλάζιο φόρεμα» του Μανωλιού ως διηγηματάκι στην σειρά επιστημονικής φαντασίας του περιοδικού «9» . Ενθουσιάστηκε με την ιστορία και αναζήτησε τον Μιχάλη με τον οποίο άρχισαν τα... σχέδια επί χάρτου. Μια συνεργασία με βάση το «γαλάζιο φόρεμα» και στόχο μια πιθανή σειρά κόμικς με ήρωα την ...κόπια του Αλέξανδρου. «Μια εγκλωβισμένη τεχνητή νοημοσύνη η οποία προσπαθεί ν αποκτήσει την αυτοδιάθεσή της», όπως αναφέρει ο σχεδιαστής της. Στο αλμπουμάκι, εκτός από αυτήν την ιστορία, φιλοξενείται και μια 10σέλιδη ιστορία του Βασίλη Γκογκτζιλά.

Το σχέδιο του Κούτση στην «Κόπια» δίνει ρέστα αρτιότητας. Ρέστα ανατομίας, προοπτικής, σκηνοθετικής δράσης, layout , ηλεκτρονικού χρωματισμού. Είναι μια δουλειά που σίγουρα ξενίζει για ελληνική. Σχεδιαστικά δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από το ύφος και την ποιότητα του αμερικάνικου mainstream και τις δουλειές που μας έχουν συνηθίσει η Marvel,ή η DC και στις οποίες φυσικά, παραπέμπει άμεσα.
Η δουλειά στο photoshop είναι εκπληκτική και τα σχέδια φτιαγμένα στο χέρι (και μάλιστα δουλεμένα με μολύβι και όχι ως είθισται με μελάνι), εκπλήσσουν με την αρτιότητά τους. Ως αναγνώστης και δημιουργός, μπορεί να έχω διαφορετικές αισθητικές, θεματολογικές και σεναριακές προτιμήσεις. Στην «κόπια» όμως, δεν μπορώ να μην βγάλω το καπελάκι μου στην επιδεξιότητα και τη σχεδιαστική μαεστρία του Νίκου.
Αν ενδιαφέρεστε να γευτείτε περισσότερα καλούδια απ τον Κούτση, θα συνιστούσα μια ηλεκτρονική βόλτα στην ιστοσελίδα του www.koutsis.com Πολλές πληροφορίες, λεπτομέρειες και δείγματα από διαφορετικές δουλειές, καθώς και τα «Νέα» του Κούτση από πρώτο χέρι. Η πλούσια και καλοσχεδιασμένη ιστοσελίδα του, δίκαια βραβεύτηκε το 2005 στα «βραβεία ΕΒΓΕ». Νίκο, να δούμε τι άλλο καλό μας ετοιμάζεις...

Η συνέντευξη:

Αγαπητέ Νίκο, είναι εμφανείς οι επιρροές σου από το ύφος της Disney αλλά και των αμερικάνικων Mainstream Comics. Έτσι, υπάρχουν πολλοί που βρίσκουν τη δουλειά σου αρκετά... «αμερικάνικη». Πως το αντιμετωπίζεις εσύ αυτό;
Εισπράττω συνήθως έμμεσα τον χαρακτηρισμό αυτό για την δουλειά μου, από αντιπροσώπους μιας λογικής που θέλει τους ανθρώπους το πρωί να φωνάζουν «αντιαμερικάνικα» συνθήματα, μα αδιαφορεί αν το βράδυ καταναλώνουν Hollywood, τάδε cola, αλόγιστα πετρέλαιο και λοιπά αμερικάνικα προϊόντα! Το βρίσκω προκλητικά υποκριτικό και πιστεύω ό,τι με αυτόν τον τρόπο προσπαθούν να ξορκίσουν τη μετριότητά τους και την αδυναμία τους να ακολουθήσουν μια πιο ουσιαστική εξέλιξη.
Όσον αφορά τις επιρροές μου, οι αμερικάνοι, κάθε φυλής, είναι μεγάλοι Μάστορες και Δάσκαλοι και αν κανείς ψάχνει για «φονιάδες των λαών», ας κοιτάξει στο χάρτη λίγο πιο βόρεια στην Ευρώπη, (προς κάθε κατεύθυνση), ή να μελετήσει στοιχειωδώς λίγη απ την πρόσφατη παγκόσμια ιστορία!
Όσο για το τι είναι τέχνη και ποιος είναι ο στόχος της αυτό είναι μεγάλο θέμα. Θα έκανα μόνο την εξής ερώτηση: μήπως δεν θα έπρεπε να διαβάζουμε Καραγάτση γιατί έδερνε τη γυναίκα του;

Πως βλέπεις την σύγχρονη πραγματικότητα των κόμικς στην Ελλάδα;
Η επιτυχία στην πρόοδο, στην εξέλιξη και στην διάρκεια έρχεται με τη ειλικρινή συνεργασία και τη δύναμη που φέρνει η γνώση, μακριά από εξάρσεις εγωισμών, εμπάθειας και πολιτικές τύπου «αυτοί είναι δικοί μας και οι άλλοι είναι με τους άλλους» ή «αυτό μου αρέσει, αυτό δε μου αρέσει»! Αναρωτιέμαι, σ αυτήν τη χώρα για να θεωρείται το κόμικς τέχνη πρέπει να ταυτίζεται πάντα με πολιτική ή κοινωνική γελοιογραφία;
Στη χώρα μας, οι ευκαιρίες για ουσιαστική επιμόρφωση είναι ακόμη λίγες. Υπάρχουν όμως φιλόδοξοι δημιουργοί που με όπλο την αγάπη τους για το αντικείμενο (και την υποστήριξη ανεξάρτητων συνήθως εξειδικευμένων Εκδόσεων), παλεύουν να κάνουν τη διαφορά. Και είναι σε καλό δρόμο.
Ας μην ξεχνάμε και την αντικειμενικά ουσιαστική προσφορά συνεδρίων όπως το Comicdom Con και των εξειδικευμένων βιβλιοπωλείων...

Τι σχέδια έχεις για το μέλλον; Ετοιμάζεις κάτι; Πως βλέπεις το παρελθόν σου μέσα από αυτά που θέλεις να κάνεις;
Έχω υψηλές απαιτήσεις από τους ανθρώπους και τον εαυτό μου και δεν δέχομαι τα ημίμετρα και την μετριότητα. Αυτός είναι ο τρόπος μου και πιστεύω πως από ένα σημείο κι έπειτα δεν πρέπει να καταπιέζουμε τη φύση μας, όσο κι αν η αυτογνωσία που αποκτάμε στην πορεία μας υποδεικνύει πολλές φορές το αντίθετο.
Στόχος μου, λοιπόν, ήταν και είναι η εξέλιξή μου ως δημιουργός, είναι ένα αναπόφευκτο «κάλεσμα» που νιώθω μέσα μου και εργάζομαι πολύ σκληρά και με πολλές θυσίες πάνω σε αυτό.
Όσο για το παρελθόν, αν μπορούσα κάτι να αλλάξω, (αν και δεν πιστεύω σε λάθη του παρελθόντος, μα σε μια διαδρομή ολοκλήρωσης μέσα απ την εμπειρία), θα ήταν ο χρόνος που ξόδεψα στο να «επαγγέλλομαι» αυτό που αγαπώ, ταυτίζοντας την καταξίωση και την αναγνώριση με την οικονομική ανταμοιβή...


 

 

 

 

 

Σκιτσογράφοι
Αρκάς
Ιορδάνης Ανανιάδης
Τάσος Αναστασίου
Αρχέλαος
Τάσος Αποστολίδης
Αντώνης Βαβαγιάννης
Σπύρος Βερύκιος
Δημήτης Βιτάλης
Θεοδόσης Βρανάς
Σπύρος Δερβενιώτης
Μιχάλης Διαλυνάς
Λάζαρος Ζήκος
Πέτρος Ζερβός
Μαρία Ζογλοπίτου
Χρήστος Ζωϊδης
Γιάννης Ιωάννου
Γιάννης Καλαϊτζής
Καρκ
Μιχάλης Κουντούρης
Νίκος Κούτσης
Γιάννης Κουτσούρης
Κυρ
Ηλίας Κυριαζής
Κων
Βασίλης Λώλος
Ηλίας Μακρής
Μποστ
Παναγιώτης Μαραγκός
Νίκος Μαρουλάκης
Γιώργος Μελισσαρόπουλος
Νίκος Μηλιώρης
Γιάννης Μητσομπόνος
Κώστας Μητρόπουλος
Γιώργος Μπότσος
Αλή Ντίνο 1
Αλή Ντίνο 2
΄Εφη Ξένου
Σπύρος Ορνεράκης
Ζήσης Παπαγεωργίου
Γιώργος Παπαδάκης
Αλέκος Παπαδάτος
Βαγγέλης Παυλίδης
Θανάσης Πέτρου
Ανδρέας Πετρουλάκης
Φώτης Πεχλιβανίδης
Βλαντιμίρ Ραντιμπράτοβιτς
Στάθης
Tasmar
Τέτη Σώτου
Ηλίας Ταμπακέας
Γιώργος Tραγάκης
Γιώργος Τσούκης
Δημήτρης Χαντζόπουλος
Βαγγέλης Χερουβείμ
Βασίλης Χριστοδούλου
Soloup
 
Ειδικά Αφιερώματα

Comicdom 

Δημήτρης Βανέλλης
Παυλίνα Καλλίδου
Koμικοϊστορίες
Γκιουνερί Ιτσογλου
Παραπέντε
Ομάδα "Υ"

Αστεινομία vs Haderer

 
Αrtως Radio
Το ραδιόφωνο του Ως3