Αρχικήισελίδα

Αφιερώματα

Ταιγεγονότα

Artως Radio

Exodως3

 

 

 

 

 

Αφιερώματα

 

 
Αφιερώματα
Ζapink: Έλληνες Σκιτσογράφοι

ΑΝΤΩΝΗΣ ΒΑΒΑΓΙΑΝΝΗΣ
Μάθε Hasapi ...Κουραφέλκυθρα!

ΚΕΙΜΕΝΟ/ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: SOLOUP

Ένας «χασάπης» δεν φέρνει την άνοιξη. Η άνοιξη όμως φέρνει μπόλικους χασάπηδες. Ας είναι καλά τα αρνάκια και το Πάσχα. Τι πάει να πει αυτό; Θα μπορούσα εδώ να γράψω κάτι ...«ευφυές». Ας πούμε ότι, όσο πιο πολλοί ασχολούνται με τα κόμικς -ένα πράμα σαν άνοιξη που συμβαίνει τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα-, τόσο πιο συχνά θα βρίσκουμε και δημιουργικούς ανθρώπους να σκαρώνουν τρελές ιστοριούλες σαν αυτές του Βαβαγιάννη. Όμως η αλήθεια είναι ότι ο συνειρμός του... Πάσχα μου ήρθε διαβάζοντας ένα πραγματικό ευφυολόγημα. Την περιπέτεια που είχε ο κύριος Κλιάφας στα «Κουραφέλκυθρα» όταν τον πάτησε ο επιτάφιος. Και φυσικά δεν το περίμενε κανείς γιατί ήταν Χριστούγεννα!

Ο Αντώνης Βαβαγιάννης μας συστήθηκε ως Kyriakos Hasapis πριν αρκετά χρόνια στο φόρουμ του comicart.gr. Και στα θρεντάκια του, κουβαλούσε την περιουσία του μέσα σε ένα link. Αυτό του www.vamvax.net Εκεί μέσα είδαμε για πρώτη φορά τα καλούδια του. Κάτι σκαριφήματα, πρωτόλεια σκιτσάκια σε καρέ, που αφηγούνταν τρελές σουρεαλιστικές ιστοριούλες. Ιστορίες συνειρμικής γραφής που προσωπικά με παρέπεμπαν σε δικές μου αδυναμίες κι επιρροές όπως τον Edika και τον Boris Vian. Σεναριάκια που σύντομα απέσπασαν την αγάπη όσων τα διάβαζαν ηλεκτρονικά αλλά και το ενδιαφέρον αρκετών σκιτσογράφων που βρήκαν στον Βαβαγιάννη, έτοιμο, σπαρταριστό υλικό.
Ο Βαβαγιάννης γεννήθηκε σε μια ειδυλλιακή Αθήνα, στις ήσυχες γειτονιές της Κυψέλης και των Εξαρχείων. Από 'κει φαίνεται εμπνέεται τις βουκολικές του ιστορίες. Τέκνο εκπαιδευτικών, έπεσε μάλλον κάτω από τη μηλιά, μιας και ο ίδιος είναι σήμερα δάσκαλος. Μπήκε στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης Αθηνών το 2000 και το 2004 μαζί με τα ολυμπιακά ακίνητα, μας προέκυψε κι ένας τίτσερ. Παράλληλα σπούδαζε μουσική στο Εθνικό Ωδείο. Από το 2005 όμως άρχισε να την ...ακούει και μέσα από τους Empty Frame, ένα συγκρότημα στο οποίο συμμετέχει με χορδές και πλήκτρα και που ετοιμάζονται να βγάλουν το πρώτο τους CD.



Το πρώτο του κόμικς το έφτιαξε με έναν φίλο του σε ηλικία 9 χρονών. Μια ανελέητη σάτιρα απέναντι σε έναν αθώο συμμαθητή. Η .εκδίκηση του χιούμορ που λέει και ο Henri Bergson. Και η εκδίκηση φαίνεται πως συνεχίστηκε ακάθεκτη όλα αυτά τα χρόνια, μέσα σε παρέες και φίλους, αλλά και -όπως την συναντήσαμε αργότερα στο Vamvax- απέναντι σε κάθε έννοια ορθολογισμού. Το 2003 παίρνει το 3ο βραβείο γελοιογραφίας του διαγωνισμού «Ζαπ-ink», του διαγωνισμού δηλαδή που διοργανώσαμε από αυτήν εδώ τη στήλη του περιοδικού Ως3, σε συνεργασία με την Σχολή Ορνεράκη και το comicart.gr. To 2004 ανεβάζει στην ιστοσελίδα τα πρώτα σεναριάκια του AVIPD με δικά του σκαριφήματα όπου και ενδιαφέρθηκε από τότε για την εικονογράφησή του ο Κώστας Φουτσίδης. Το 2005 ακολουθεί και ο Σπύρος Δερβενιώτης με τον «Φωτογράφο». Μια συνεργασία που έδωσε μάλιστα δυο άλμπουμ από τις εκδόσεις «Ελληνικά Γράμματα». Τον Φωτογράφο Νο1 «Πες τυρί» (Μάρτιος 2007) και τον Φωτογράφο Νο 2 «Κοίτα το πουλάκι» ( Απρίλιος 2007) Ακολουθεί το 2008 -επιτέλους- και το AVPD με το προσεγμένο σχέδιο και χρώμα του Κώστα Φουτσίδη από τις εκδόσεις «Jemma press». Οι δύο αυτές ιστορίες, το «AVPD» και ο «Φωτογράφος», είχαν βγει πρώτα στον ηλεκτρονικό αέρα, μέσα από το vamvax και με πρωτόλεια σχέδια του Αντώνη. Επιστρέφει όμως το 2007 με τα «κουραφέλκυθρα» που δημοσιοποιούνται τόσο από την ιστοσελίδα του αλλά και από το πόρταλ του Comicdom. Σχέδιο και χρώμα αυτή τη φορά εντελώς δικά του, όπου παρά τον «ερασιτεχνικό» και «παιδικό» χαρακτήρα του, νομίζω ότι βγάζουν με τον καλύτερο «χαλαρό» τρόπο, όλη τη δύναμη, την έκπληξη και την ανατροπή των σεναρίων του Αντώνη. Οι πρώτες ανατρεπτικές ατάκες -στριπάκια των «Κουραφέλκυθρων» κυκλοφόρησαν, επίσης το 2008, σε ένα μικρό βιβλιαράκι από την «Comicdom press». Και οι ηλεκτρονικές του επιδόσεις των «κουραφέκλυθρων» συνεχίζουν ακούραστες!



Πρέπει να σημειώσουμε επίσης ότι ο Αντώνης έχει πάρει και κάποια comicdomβραβειάκια: το 2007 και το 2008 πήρε το βραβείο σεναριογράφου για τους δύο «Φωτογράφους» και επίσης το 2007 για το σενάριο στην ιστορία που δημοσιεύτηκε στη Γαλέρα (#12 Σεπτέμβριος 2006): «Οι σχετικά ενδιαφέρουσες περιπέτειες του Ρόμπερτ Ρέτφορτντ». Τρελή ιστορία στο τρελά ασορτί σκίτσο του Γιώργου ΚΟΜιώτη. Το καρέ των μέχρι τώρα συνεργασιών του κλείνει ο Γιώργος Γούσης με τον οποίο έφτιαξαν μια ιστορία πιλότο με το όνομα «BOW & ARROW» για τον διαγωνισμό του zuda.com
Τα σενάρια του Αντώνη διακατέχονται από μια ασύστολη συνειρμικότητα όπου προκαλούν μικρά εγκεφαλικά επεισόδια στους αναγνώστες. Βασικό χαρακτηριστικό της τρέλας των ιστοριών του Βαβαγιάννη αλλά και όλων αυτών των μεγάλων με το «σουρεαλιστικό» χιούμορ όπως των αδελφών Μαρξ ή του Gary Larson. Σφαγή από κουφές ατάκες που όμως συγχωρείται από έναν τέτοιο .χασάπη. Ας δούμε όμως τι έχει να πει για όλα αυτά και ο ίδιος.



Αντώνη, έπεσες θυμάμαι, μια ωραία πρωία πριν κάποια χρόνια, στο forum του comicart.gr σαν φρούτο από άλλο πλανήτη ως hasapis. Τι έκανες πριν αρχίσεις να κάνεις αυτά που. κάνεις;
Πάντα νομίζω ότι έκανα αυτά που κάνω! Από πιτσιρικάς σκάρωνα ιστοριούλες κόμικ με ήρωες συμμαθητές και δασκάλους μου και πάντα έπαιζα μουσική. Μεγαλώνοντας τελείωσα το Παιδαγωγικό στην Αθήνα, ολοκλήρωσα τις μουσικές σπουδές μου στο Εθνικό Ωδείο και ποτέ δε σταμάτησα να μουτζουρώνω ατελείωτες σελίδες γεμάτες φάτσες. Τώρα δουλεύω σε σχολείο, παίζω στους Empty Frame, γράφω κόμικ, χορεύω και .μπορώ να ανοίγω τα μάτια μου κάτω από το νερό!

Καλά, για το τελευταίο μην τρελαίνεσαι. Εγώ στο κολύμπι μπορώ και κατουράω κάτω απ' το νερό. Από τα παιδαγωγικά όμως και τη μουσική του Εθνικού ωδείου, πως πήδηξες στα αυτοσχέδια σεναριοκόμικς σου και στους Empty Frame;
Δεν ήταν άλμα για να σου πω την αλήθεια. Ήρθε αρκετά ομαλά. Οι Empty Frame είναι ένα όνειρο που πάντα είχα, να βρίσκομαι σε ένα συγκρότημα που με εκφράζει απόλυτα μουσικά. Τώρα για τα κόμικς, ίσως ποτέ να μην περίμενα ότι θα συνεργαστώ με τόσο σπουδαίους δημιουργούς ή ότι θα με διαβάζουν άνθρωποι που συγκαταλέγω στα ινδάλματά μου, αλλά ακόμη κι αν με διάβαζαν 10 φίλοι νομίζω ότι θα ασχολιόμουνα με τα κόμικ. Μου βγαίνει τελείως φυσικά, σαν ανάγκη να ξεφύγω από την πραγματικότητα.

Με τα κόμικς είχες επαφή; Διάβαζες από μικρός;
Δε θα πρωτοτυπήσω. Διάβαζα φανατικά Αστερίξ, Λούκυ Λουκ, Ιζνογκούντ, Μαφάλντα καθώς και διάφορες αηδιούλες τύπου Ποπάυ, Βαβούρα και Τιραμόλα! Αργότερα ανακάλυψα τον Εντικά, τον Αρκά, το MAD που το έπαιρνα στα αγγλικά και βέβαια τον αγαπημένο μου Gary Larson. Πρέπει να πω ότι τα γούστα μου δεν άλλαξαν και πολύ από τότε. Εντάξει Τιραμόλα δε διαβάζω, προτιμάω τον Σεραφίνο που είναι για πιο ώριμους αναγνώστες.

Η γραφή σου αν και πατάει σε καλοστρωμένα μονοπάτια, είναι αρκετά ασυνήθιστη, σε σχέση με τα σενάρια και τις ιστορίες κόμικς που συνήθως διαβάζουμε. Είναι αρκετά σουρεαλιστική και πολλές φορές συνειρμική. Είχες κάποιες επιρροές από άλλους χώρους όπως από τον Κινηματογράφο ή, ξέρω γω, κάποια διηγήματα;
Πολλές. Οι Μόντυ Πάιθον και οι Αδερφοί Μαρξ θεωρώ ότι είναι οι παλιότερες και σημαντικότερες επιρροές μου από τον κινηματογράφο. Από λογοτεχνία με επηρέασαν πολύ τα βιβλία του Ντάγκλας Άνταμς. Τελευταία ανακάλυψα και μερικούς εξαιρετικούς stand up comedians όπως ο Steven Wright κι ο Eddie Izzard. Παρ' όλα αυτά νομίζω ότι η κύρια πηγή έμπνευσής μου είναι οι φίλοι μου, τους οποίους κλέβω ασύστολα, καθώς και η καθημερινή ζωή, που πολλές φορές, ειδικά στην Ελλάδα, ξεπερνάει κάθε σουρεαλιστική φαντασία.

Το να φτιάχνεις σεναριάκια για κόμικς, πως σου προέκυψε;
Όλα ξεκίνησαν από το www.vamvax.net. Ήταν ένα site σουρεαλιστικού χιούμορ και ταυτόχρονα μια πλατφόρμα για να μπορώ να ανεβάζω τα κόμικς μου. Το πρώτο που ανέβασα ήταν ο «Φωτογράφος». Εκεί βέβαια το γεγονός ότι δεν ήμουνα επαγγελματίας σκιτσογράφος δεν έπαιζε κανένα ρόλο. Όταν προσπάθησα να τα δημοσιεύσω σε έντυπα όμως, το σχέδιο που έκανα ήταν απαγορευτικό. Ευτυχώς βρέθηκε ο Δερβενιώτης, που είχε έρθει (απρόσκλητος) σε ένα πάρτυ που είχα κάνει και μου πρότεινε να το εικονογραφήσει. Έτσι μπήκα κι εγώ στη λογική του σεναρίου και από τότε το δοκίμασα και άλλες τρεις φορές. Με τον Φουτσίδη, το Γούση και τον Κομιώτη.

Στα κόμικς, ποιοι σκιτσογράφοι σου αρέσουν; Ποιοι πιστεύεις ότι σε επηρέασαν;
Από Έλληνες οι κυριότερες επιρροές μου ήταν ο Αρκάς, ο Μπόστ κι ο Καλαϊτζής. Από ξένους ο Εντικά, ο Γκοσινύ, ο Gary Larson και ο Quino. Σαν σχεδιαστές μου αρέσουν πολύ ο Μπιλάλ, ο McKean και πολλοί άλλοι.

Είσαι από τους ελάχιστους σεναριογράφους κόμικς που έχουμε στην Ελλάδα, και πιθανότατα ο νεότερος. Κι έχεις ήδη συνεργαστεί με αρκετούς σκιτσογράφους. Πως βιώνεις αυτήν τη συνεργασία;
Κοίταξε να δεις, για μένα δεν έχει τόση μεγάλη διαφορά αυτός ο διαχωρισμός, δηλαδή του αν κάνω κόμικ ή απλά γράφω σενάριο, γιατί τα σενάρια που γράφω είναι σε μορφή κόμικ. Δηλαδή σχεδιάζω κανονικά τα καρέ απλά τα κάνω με έναν πρόχειρο τρόπο. Από κει και πέρα ο σκιτσογράφος τα παίρνει και το βλέπει με τη δική του ματιά και αυτό που βγαίνει στο τέλος έχει τεράστιο ενδιαφέρον για μένα. Περιμένω με ανυπομονησία να δω κάθε φορά τα σχέδια που θα έρθουν σαν απάντηση στο σενάριό μου. Αν υπάρχει καλή συνεργασία, είναι μια πολύ ευχάριστη διαδικασία.

Στα «κουραφέλκυθρα» βλέπουμε ότι γίνεσαι πλέον κι εσύ σκιτσογράφος. Πως νοιώθεις φτιάχνοντας αποκλειστικά μόνος αυτά που σκαρφίζεσαι;
Υπάρχουν και θετικά και αρνητικά. Το καλό είναι ότι μπορώ να μεταφέρω το μήνυμα που θέλω ακριβώς και παρόλο που το σχέδιο δεν είναι τόσο καλό, νομίζω ότι έχει μια μεγαλύτερη αμεσότητα. Επίσης, το να σκιτσάρεις είναι κι αυτό μια μορφή δημιουργίας και οτιδήποτε δημιουργικό κάνω, δρα θετικά για μένα. Αυτό που μου λείπει είναι η συνεργασία. Ειδικά όταν κάναμε το Φωτογράφο με το Σπύρο, περνάγαμε πολύ καλά. Μια φορά του είχα στείλει μια σελίδα και με είχε πάρει τηλέφωνο και απλά γέλαγε ασταμάτητα. Με κάτι τέτοια νιώθεις ότι υπάρχουν τελικά κι άλλοι σαν κι εσένα. Τα Κουραφέλκυθρα είναι μοναχική υπόθεση.

Παρακολουθείς τις δουλειές άλλων δημιουργών κόμικ; Ποια είναι η γνώμη σου για την ελληνική σκηνή όπως διαμορφώνεται;
Έχω τη χαρά να γνωρίζω αρκετά από τα παιδιά των οποίων τη δουλειά παρακολουθώ. Ακόμη και να συνεργαστώ με κάποιους, όπως ο Γούσης, που το σχέδιό του είναι απίστευτο. Μου αρέσουν πολύ από αυτή τη γενιά ο Helm, ο Διαλυνάς, ο Πανταζής, ο Χάρυ Μπελαφόντε, ο Κυριακάκης και άλλοι. Εκτός από φοβεροί σκιτσογράφοι είναι και πολύ καλοί στο κρεβάτι... εμ, καλά παιδιά εννοώ. Επίσης μου αρέσουν πολύ κάποια παιδιά που γράφουν πολύ κοντά στο στυλ μου όπως ο Τάσος Ζαφειριάδης (Σπιφ+Σπαφ), ο Τσούκης (μικρός Κθουλού) και η Ευνομία. Είναι κι ένας τυπάκος που κάνει τον Μήτσο Κυκλάμινο, το όνομά του μου διαφεύγει. Είναι από αυτούς τους νεαρούς με τα μακριά μαλλιά, τα σκουλαρίκια και τη μουσική λαμπάντα... ξέρεις... τεντιμπόης. Να μην ξεχάσω και τους συνάδελφους σεναριογράφους, τον Βανέλλη, το Σαββαΐδη και τον Ντίλιο.
Η ελληνική σκηνή έχει πολλά να δώσει. Δυστυχώς το κοινό είναι πολύ περιορισμένο, αλλά έχω την αίσθηση ότι μεγαλώνει.

Σκαρώνεις αυτόν τον καιρό κάποια άλλα σενάρια ή κάποιες δικές σου δουλειές όπως τα «κουραφέλκυθρα»;
Τα κουραφέλκυθρα σκοπεύω να τα συνεχίσω για αρκετό καιρό ακόμα. Υπάρχει και η σκέψη να κάνω μια παραλλαγή τους στα αγγλικά. Παράλληλα θα ήθελα να κάνω πάλι κάποια συνεργασία ίσως για 4σέλιδες ιστοριούλες τύπου Εντικά. Δεν ξέρω, ίσως και να μην κάνω τίποτα απ' όλα αυτά και να δουλέψω σε κάποια βιοτέχνης σούστας ή να βιδώνω λίμες πάνω σε νυχοκόπτες. Θα δείξει.

Αντώνη σ' ευχαριστούμε πολύ και καλή συνέχεια...


 

 

 

 

 

Σκιτσογράφοι
Αρκάς
Ιορδάνης Ανανιάδης
Τάσος Αναστασίου
Αρχέλαος
Τάσος Αποστολίδης
Αντώνης Βαβαγιάννης
Σπύρος Βερύκιος
Δημήτης Βιτάλης
Θεοδόσης Βρανάς
Σπύρος Δερβενιώτης
Μιχάλης Διαλυνάς
Λάζαρος Ζήκος
Πέτρος Ζερβός
Μαρία Ζογλοπίτου
Χρήστος Ζωϊδης
Γιάννης Ιωάννου
Γιάννης Καλαϊτζής
Καρκ
Μιχάλης Κουντούρης
Νίκος Κούτσης
Γιάννης Κουτσούρης
Κυρ
Ηλίας Κυριαζής
Κων
Βασίλης Λώλος
Ηλίας Μακρής
Μποστ
Παναγιώτης Μαραγκός
Νίκος Μαρουλάκης
Γιώργος Μελισσαρόπουλος
Νίκος Μηλιώρης
Γιάννης Μητσομπόνος
Κώστας Μητρόπουλος
Γιώργος Μπότσος
Αλή Ντίνο 1
Αλή Ντίνο 2
΄Εφη Ξένου
Σπύρος Ορνεράκης
Ζήσης Παπαγεωργίου
Γιώργος Παπαδάκης
Αλέκος Παπαδάτος
Βαγγέλης Παυλίδης
Θανάσης Πέτρου
Ανδρέας Πετρουλάκης
Φώτης Πεχλιβανίδης
Βλαντιμίρ Ραντιμπράτοβιτς
Στάθης
Tasmar
Τέτη Σώτου
Ηλίας Ταμπακέας
Γιώργος Tραγάκης
Γιώργος Τσούκης
Δημήτρης Χαντζόπουλος
Βαγγέλης Χερουβείμ
Βασίλης Χριστοδούλου
Soloup
 
Ειδικά Αφιερώματα

Comicdom 

Δημήτρης Βανέλλης
Παυλίνα Καλλίδου
Koμικοϊστορίες
Γκιουνερί Ιτσογλου
Παραπέντε
Ομάδα "Υ"

Αστεινομία vs Haderer

 
Αrtως Radio
Το ραδιόφωνο του Ως3