iΑρχικήiσελίδα

iΤαυτότητα

iΠεριεχόμενα

iΑρχείο

iRadio Αrtως

iExodως3

 

 

 

 

 

 

 

 
Λόγια στο χαρτί

ΝΑ ΤΑ ΠΩ;

ΚΕΙΜΕΝΟ: ΛΙΖΕΤΑ ΚΑΛΗΜΕΡΗ

«Καλήν ημέραν άρχοντες κι αν είναι ο ορισμός σας, Χριστού τη Θεία γέννηση να πω στ' αρχοντικό σας.».

Η Παναγιά ανέβηκε στο γαϊδουράκι πάλι
και μία φάτνη αναζητά έξω από το καρναβάλι
που στήνουμε, οι ταλαίπωροι, λίγο για να χαρούμε
με τζιγκλ μπελ και σαματά να φάμε και να πιούμε.
Μια ανησυχία έπιασε, μέγιστη τον «Ηρώδη»
μήπως αυτός κι ο θρόνος του σύντομα πάρουν πόδι
μιας και για θρόνο αδιάσειστο έχει το ψέμα μόνο
μα η Αλήθεια προκαλεί σεισμό, ξεβόλεμα και πόνο.
Για αυτό τρέμει και ωρύεται και τονε πιάνει κρίση
που τα χρηματιστήρια δείχνουν να τα' χουν φτύσει.
Στων media τα παράθυρα δες! Την Αλήθεια ψάχνει
Και πλέκει εντέχνως τον ιστό όπως και μια αράχνη
μέσα από γνώμες ειδικών που αν καλοσκεφτείτε
γυρεύουν την Αλήθεια σα να ...καταζητείται!
Όχι για να τη ζήσουνε, μα για να την τσακώσουν
για να την κρύψουν και να πουν, αυτοί που θα μας σώσουν.

Οι «Μάγοι» την ψυλλιάστηκαν στο μεταξύ και τρέχουν

το άστρο να διακρίνουμε μα πονοκέφαλο έχουν
μες στα εκατομμύρια τα ηλεκτρικά τα φώτα
κι εκείνοι δυσκολεύονται πια να χαράξουν ρότα.
Οι «Φαρισαίοι» καρτερούν να έρθει ο Μεσσίας
μα όπως πάντοτε γι' αυτούς μεγίστης σημασίας
είναι κυρίως η δόξα τους, κι η αυτοδικαίωσή τους
η εξουσία, τα λεφτά, η αυτοθέωσή τους.
Χαμός! Τι αναταραχή! ..ημέρες Χριστουγέννων.
βγήκανε τα βαγόνια μας απ' τις γραμμές των τρένων.
Μήπως δεν είν' αυτή η γιορτή που ξέραμε ως τώρα;
Της γαλοπούλας, του γνωστού του ρεβεγιόν με δώρα;
Και του χριστουγεννιάτικου δέντρου με λαμπιόνια;
Που πήγανε τα έλκηθρα; που πήγανε τα χιόνα;
Τι έπαθε το καμπαναριό και βγήκε στα κανάλια;
Τι πανηγύρι να 'ναι αυτό που πέφτουνε κεφάλια;
Πάντα ο κόσμος χαίρονταν με τούτη τη γιορτούλα
κι έστηνε γλέντια και χαρές μ' ωραία παρεούλα.

Καλά ήταν ως εδώ στο ψέμα βολεμένα
μα ετούτα τα Χριστούγεννα, τρίζουν τα δεδομένα!
Απόψεις και συνέδρια, γνώμες και συζητήσεις
μεγάλος προβληματισμός κι εκατοντάδες κρίσεις!
Χριστούγεννα δε θέλαμε; Τι κάνουμε έτσι τώρα;
Θέλουμε την Αλήθεια, μα όχι αυτήν την ώρα;
Μου φαίνεται η φάτνη αυτή που ψάχνει η Παναγιά μας
δεν είναι πια στη Βηθλεέμ, μα μέσα στην καρδιά μας
μακριά απ' της πόλης τη βουή και τα χυδαία φώτα
μες στης σιωπής τη σιγαλιά θα 'ρθει το Φως σαν πρώτα.
Όχι έτσι όπως νομίζουμε κι ως το 'χουμε συνήθεια
εκεί που σβήνει ο εαυτός, έρχεται η Αλήθεια
θαρρείς πρωτοφανέρωτα με του Έρωτα τη φόρα
Ανάσταση και γέννηση είναι την ίδια ώρα
χωρίς τα πάθη του Σταυρού που Άλλος Τον σηκώνει
Κοίτα! ...όπως νύχτωσε βαθειά, σε λίγο ξημερώνει!

Και εις έτη πολλά!      



 

Γιώργος Ανδρέου
Διογένης Δασκάλου
Μπάμπης Ξαρχάκος
Νοέλ Μπάξερ
Σωτήρης Τσιλίκας
Οδυσσέας Ιωάννου
Χρήστος Παπαμιχάλης
Διονύσης Τσακνής
Δημήτρης Σταρόβας
Κώστας Λειβαδάς
Γιώργος Αυγερόπουλος
Λαυρέντης Μαχαιρίτσας
Φίλιππος Πλιάτσικας
Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Στέλιος Μάινας
Ιεροκλής Μιχαηλίδης
Χρήστος Θηβαίος
Ρένια Λουϊζίδου
Ρίκα Βαγιάννη
Δήμητρα Γαλάνη
Γιώργος Δημητριάδης
Μάνος Ελευθερίου
Μίκης Θεοδωράκης
Σταύρος Κουγιουμτζής
Γιάννης Κούτρας
Αργύρης Μπακιρτζής
Μίλτος Πασχαλίδης
Μάνος Χατζιδάκις
Γεράσιμος Γεννατάς
Σωτήρης Κακίσης
Ρένος Χαραλαμπίδης
Λιζέτα Καλημέρη
Μαρία Χούκλη
Λουδοβίκος των Ανωγείων