iΑρχικήiσελίδα

iΤαυτότητα

iΠεριεχόμενα

iΑρχείο

iRadio Αrtως

iExodως3

 

 

 

 

 

 

 

 
Λόγια στο χαρτί

ΧΑΡΟΥΜΕΝΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΛΒΙΑ ΠΛΑΘ


ΚΕΙΜΕΝΟ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΥΤΡΑΣ

«Ο κυρ-Πανικός και η Βίβλος των Ονείρων» της Σύλβια Πλαθ είναι ένα από τα βιβλία που διάβασα πρόσφατα και με εντυπωσίασαν πολύ. Τέσσερις λόγοι με οδήγησαν να διαβάσω το βιβλίο αυτό. Ο πρώτος αφορούσε στη φύση της ποιήτριας και συγγραφέως, γιατί πάντα με εξίταραν οι αυτόχειρες λογοτέχνες, όπως ο Καρυωτάκης, ο Λαπαθιώτης  αλλά κι ο Πουλαντζάς. Έπειτα  ήταν ένα τραγούδι του Θάνου Μικρούτσικου και του Άλκη Αλκαίου της δεκαετίας του '80, που γράφτηκε στη μνήμη της και είχε τίτλο «Χαρούμενο Τραγούδι για τη Σύλβια Πλαθ». Τρίτος λόγος που με ώθησε, και σημαντικότερος, ήταν ο δικός μου «Κυρ-Πανικός» και όλες οι προσωπικές μου ταλαιπωρίες από τότε που ήμουν παιδί. Τελευταίος και καθοριστικός, η καταπληκτική ταινία που βγήκε πριν από μερικά χρόνια «Σύλβια».
 Η Σύλβια Πλαθ μέσα στο βιβλίο της έχει λόγο με εξαιρετική δυναμική, ακόμα και όταν αναφέρεται στον εαυτό της. Μπορεί κανείς να διακρίνει μέσα από τη γραφή της πολλά από τα συναισθήματά της, που είναι επαναλαμβανόμενα και της έχουν γίνει σχεδόν εμμονές. Βγάζει παρατσούκλι στον πανικό της και τον λέει Johnny Panic, για να τον εξευμενίσει, να τον απομυθοποιήσει, να τον εξοστρακίσει ίσως. Μέσα απ' το βιβλίο της φαίνεται ότι η ίδια ήταν πολλές φορές αποκομμένη από την πραγματικότητα. Ζούσε κι έγραφε προσκολλημένη σε ένα ίσως ασήμαντο γεγονός, ανάμεσα από μια στοίβα άλλων πραγμάτων. Η γραφή της είναι άκαμπτη, πράγμα που σκοτώνει την όποια ομορφιά του κειμένου της. Δαμάζει όμως απίστευτα τις λεπτομέρειες. Η μεγάλη εκφραστικότητά της εκτός από το βιβλίο αυτό, γίνεται χαρακτηριστικά εμφανής και στο γνωστό ποίημά της «Άριελ». Γενικότερα, οι εντυπώσεις μου από το βιβλίο είναι αρκετά αντιφατικές, αλλά πλημμυρισμένες με έντονα χρώματα. Μέσα απ' αυτό ένιωσα θαυμασμό για την Σύλβια Πλαθ, την ταλαντούχα αυτή ιδιοφυΐα που ζούσε εγκλωβισμένη μέσα στην αρρώστια της -αρρώστια η οποία γίνεται απολύτως εμφανής μέσα από τη γραφή της.
Η σύντομη ζωή της Σύλβιας Πλαθ ξεκίνησε στις 27 Οκτωβρίου 1932 στη Μασαχουσέτη και την έληξε στις 11 Φεβρουαρίου του 1963, στο σπίτι της στο Λονδίνο,  βάζοντας το κεφάλι της στο φούρνο του γκαζιού, αφού προηγουμένως είχε καθαρίσει όλο το σπίτι, είχε ετοιμάσει το πρόγευμα των παιδιών -που είχε αποκτήσει με τον άγγλο ποιητή Τεντ Χιουζ- και είχε καλύψει τις χαραμάδες στις εσωτερικές πόρτες με βρεγμένα πανιά, για να προστατεύσει τα παιδιά της από το δηλητηριώδες αέριο.
Στη μνήμη της οι επόμενοι στίχοι του Άλκη Αλκαίου:

Χαρούμενο τραγούδι για την Σύλβια Πλαθ

Μόλις σταμάτησε στην ράμπα η γιορτή
Και οι μάγιστροι σου βγάζουν το καπέλο
Φτάνει μια λέξη τη φοβέρα σου να πει
Κι εγώ μαζί σου δύω κι ανατέλλω

Δωσ' μου τα χέρια σου ακριβή
Δρολάπι από τον Αη-Φραγκίσκο
Χάνουμε κάθε που σε βρίσκω
Μες στη Θεσσαλική βροχή

Φτιάχνουν την μάσκα σου οι δραπέτες με πηλό
Να βρει τροφή του Χάρλεμ το καμίνι
Στον κόσμο που ανασαίνεις τον αληθινό
Στήσαν χορό οι μαζορέτες κι αθερίνοι...



 

Γιώργος Ανδρέου
Διογένης Δασκάλου
Μπάμπης Ξαρχάκος
Νοέλ Μπάξερ
Σωτήρης Τσιλίκας
Οδυσσέας Ιωάννου
Χρήστος Παπαμιχάλης
Διονύσης Τσακνής
Δημήτρης Σταρόβας
Κώστας Λειβαδάς
Γιώργος Αυγερόπουλος
Λαυρέντης Μαχαιρίτσας
Φίλιππος Πλιάτσικας
Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Στέλιος Μάινας
Ιεροκλής Μιχαηλίδης
Χρήστος Θηβαίος
Ρένια Λουϊζίδου
Ρίκα Βαγιάννη
Δήμητρα Γαλάνη
Γιώργος Δημητριάδης
Μάνος Ελευθερίου
Μίκης Θεοδωράκης
Σταύρος Κουγιουμτζής
Γιάννης Κούτρας
Αργύρης Μπακιρτζής
Μίλτος Πασχαλίδης
Μάνος Χατζιδάκις
Γεράσιμος Γεννατάς
Σωτήρης Κακίσης
Ρένος Χαραλαμπίδης
Λιζέτα Καλημέρη
Μαρία Χούκλη
Λουδοβίκος των Ανωγείων