|
Λόγια στο χαρτί |
 |
Αρχείο
1998-2009 [Δώδεκα χρόνια ο πολιτισμός ως έχει στο διαδίκτυο]
ΔΙΑ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ ΤΟ ΑΣΦΑΛΕΣ...
ΚΕΙΜΕΝΟ: ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΟΥΜΠΙΟΣ

Δια του λόγου το ασφαλές και όχι δια του λόγου το αληθές όπως συνηθίζουν να λένε οι περισσότεροι βάζω πάλι λέξεις στη σειρά.
Η καθιερωμένη λοιπόν φράση 'δια του λόγου το ασφαλές' προέρχεται από το απολυτίκιο της βάπτισης του Χριστού. Μα ποιας βάπτισης; Υπήρξε ο Χριστός; Υπάρχει ο Χριστός; Όσο υπάρχει ο Κομφούκιος, ο Βούδας και ο Μωάμεθ υπάρχει και ο Χριστός. Όσο υπήρξε ο Ζευς, ο Γιουκουλουνγκούλου, ο Χνουμ, υπήρξε και ο Χριστός. Οι Μαορί, οι ιθαγενείς της Νέας Ζηλανδίας λένε πως από τον Ράνγκι- τον Ουρανό- και την Πάπα- τη Γη- προήλθαν όλα τα πράγματα. Από την άλλη οι λαοί του Μαλί, στη Δυτική Αφρική, πιο 'προχώ', πίστευαν ότι το Σύμπαν όσο και οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν από μία πρωταρχική δόνηση που προχωρούσε ελικοειδώς από το σημείο εκκίνησης της και κατά την εξέλιξη της πορείας της ολοκλήρωνε το δημιουργικό της έργο. Δια του λόγου το ασφαλές λοιπόν όλοι οι άνθρωποι έχουν. πεποίθησιν. Και αυτός φυσικά που δηλώνει πως ο Θεός δεν υπάρχει και πως είναι δημιούργημα των ανθρώπων που θέλουν να πιστεύουν ότι θα συνεχίσουν να ζουν μετά το θάνατο. Δεν είναι όμως υπέροχο; Οι άνθρωποι όπου γης πάντα έκτιζαν ολόκληρα οικοδομήματα πάνω σε ψέματα και μετά τα πίστευαν ως τη μία και μοναδική αλήθεια. Δια του λόγου το ασφαλές λοιπόν ο Ρούσβελτ είχε πει πως 'ο κορυφαίος στόχος για το μέλλον του ανθρώπου μπορεί να συνοψιστεί σε μία και μόνο λέξη. Ασφάλεια'. Και δεν μιλούσε ο άνθρωπος μόνο για φυσική ασφάλεια αλλά και για μια κοινωνικο-οικονομικο-ηθική ασφάλεια. Έτσι είναι λοιπόν, για να μπορούμε με γεμάτο στομάχι να λέμε: Το Θεό δεν τον χρειάζομαι. Έχω τη συνείδηση μου, τις κρίσεις των άλλων για μένα και αυτό μου αρκεί για να ζήσω. Θα πρέπει όμως ο άνθρωπος να μην πεινάω γιατί η πείνα οδηγεί τους ανθρώπους στην παραγωγή δικτατοριών. Και μετά ξέχνα το 'Δια του λόγου το ασφαλές'. Μετά η ελευθερία του λόγου, του Τύπου, της θρησκείας, πάπαλα! Έτσι όσο κι αν χτυπιέται ο φίλος μου ο Τάκης, ως άλλος Καζαντζάκης πως δεν πιστεύει τίποτε, δεν φοβάται τίποτα άρα είναι ελεύθερος. Καλά κρασιά.
Η αληθινή ατομική ελευθερία δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς οικονομική ασφάλεια και ανεξαρτησία. Δια του λόγου το ασφαλές λοιπόν...

|