ΜΕΛΙΝΑ ΑΣΛΑΝΙΔΟΥ

(Ως3 - ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2009)

ΚΕΙΜΕΝΟ/ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ:ΕΛΕΝΗ ΧΡΗΣΤΟΥ

Γνήσια στόφα λαϊκής φωνής η Μελίνα Ασλανίδου, με μια έμφυτη ευγένεια, απλότητα και αμεσότητα στον λόγο, κερδίζει τον συνομιλητή της. Μια συνέντευξη που είχε έκδηλη την υποβόσκουσα σοφία από εμπειρίες ζωής, μιας γυναίκας που ξέρει να ισορροπεί με άνεση σε «μουσικά καλντερίμια» αλλά και σε «λεωφόρους», πάνω σε ψηλά τακούνια, αλλά και σε εφηβικά αθλητικά παπούτσια. Αποδεικνύοντας με αυθεντικούς και γήινους συνάμα βηματισμούς, ότι ήρθε για να μείνει, στα ελληνικά μουσικά δρώμενα...

Η πρεμιέρας σας, με τη «νέα μουσική συμμαχία» ήταν δυναμική και έκλεψε τις εντυπώσεις, με το αυθεντικό κέφι και την ισότιμη συνύπαρξη σας, στη σκηνή. Η Γλυκερία από την αρχή αυτού του σχήματος, είχε αναφέρει ότι: «Δεν υπάρχουν πρώτοι και δεύτεροι ρόλοι, πρωταγωνιστές και κομπάρσοι, είμαστε μια παρέα που ο καθένας έχει ένα ρόλο σημαντικό για το αποτέλεσμα». Εσύ, πως βιώνεις αυτή τη μουσικής σας συνύπαρξη;
Ουσιαστικά αυτό που δεν υπάρχει είναι ο ανταγωνισμός στην επώδυνη μορφή του, υπάρχει πολύ αγάπη, μεγάλος σεβασμός και όλοι θέλουμε το καλύτερο δυνατό για όλη την ομάδα. Είμαι και νιώθω πολύ τυχερή που μοιράζομαι την σκηνή με την ιστορία του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού την υπέροχη Γλυκερία και τον μοναδικό Χρήστο Νικολόπουλο. Πιστεύω ότι για μένα και τον Καραφώτη είναι ένα πολύ σημαντικό σχολείο και μια δύναμη, γιατί μας υποστηρίζουν πολύ.

Ξεκίνησες τα πρώτα σου καλλιτεχνικά σκιρτήματα στη Παραλίμνη Γιαννιτσών, με τη συμμετοχή σου στη τοπική χορωδία. Εκεί ήρθες σε επαφή με τη μουσική του Πόντου, με τη βυζαντινή μουσική και την παραδοσιακή μουσική της Θράκης. Πόσο πιστεύεις ότι αυτά τα βιώματα σου, σε βοήθησαν στα μελλοντικά σου μουσικά βήματα;
Ήταν πολύ σημαντικό για όλη την πορεία τελικά η επαφή με τις ρίζες μου. Μπήκαν θεμέλια γερά και αξίες που στην εποχή μας δεν το συναντάς πολύ συχνά πια.

Από μικρή τραγούδαγες για τους φίλους σου; Λέγεται ότι η «καλλιτεχνική φλέβα», διαφαίνεται από μικρή ηλικία, επιβεβαιώνεις τον κανόνα;  
Θυμάμαι σε ηλικία πέντε-έξι ετών να τραγουδάω το «άντε μανταλιώ και μανταλένα» που ερμήνευε εξαιρετικά η σπουδαία Χαρούλα Αλεξίου και να θέλω να κάνω πάντα παραστάσεις για τις γιαγιάδες τις γειτονίας «κυρίως τα καλοκαίρια». Νομίζω ότι είμαι από τα τυχερά άτομα που γνώριζα το σκοπό της ζωής μου από πολύ νωρίς.

Το 2001 ήταν χρονιά ορόσημο για εσένα, όταν με το συγκρότημα οι «Απέναντι» κυκλοφορήσατε το cd single «Το παρελθόν θυμήθηκα» με το τραγούδι «Τι σου 'κανα και πίνεις» του Μίμη Πλέσσα και Λευτέρη Παπαδόπουλου, που γνώρισε καταιγιστική επιτυχία. Αυτή είναι η πρώτη συλλογική επαφή της Μελίνας με τη δισκογραφία, αλλά το δικό σου προσωπικό μουσικό στίγμα το απολαύσαμε με «Το Πέρασμα» όπου έκανες την μετάβαση. Αναπολώντας αυτές τις στιγμές, ξεχωρίζεις ανθρώπους που σε βοήθησαν; Θα ακούσουμε σύντομα νέα δισκογραφική σου δουλειά;
Το 2001 ήταν μια χρονιά που όλη η Ελλάδα άνοιξε την αγκαλιά της στο όνειρο μου και νιώθω βαθιά ευγνωμοσύνη για αυτό. Μετά έπρεπε να δουλέψω ακόμα πιο σκληρά με μεγαλύτερη επιμονή και υπομονή και να προχωρήσω στο πρώτο μου προσωπικό βήμα στο «πέρασμα». Ο σημαντικός άνθρωπος που μου στάθηκε από την αρχή στη δισκογραφία ήταν ο Γιώργος Κυβέλος και του χρωστάω ένα μεγάλο ευχαριστώ. Και βέβαια υπάρχουν άνθρωποι που με έχουν βοηθήσει μέχρι τώρα με τις πολύτιμες συμβουλές τους σπουδαίοι και ξεχωριστοί όπως ο Γιώργος Νταλάρας Ε. Αρβανιτάκη, Δ. Γαλάνη, Δ. Μητροπάνος και η Γλυκερία. Αρχές του 2010 θα υπάρχει καινούργια μου δισκογραφική δουλεία.

Το 2003 έκανες «Το Πέρασμα» με το πρώτο προσωπικό σου cd, το καλοκαίρι του 2005 η Μελίνα Ασλανίδου έκανε «Τρεις ευχές» ενώ αργότερα ακολούθησε και άλλη δική σου δισκογραφία με το τίτλο «Παιχνίδι είναι». Εάν σου ζήταγα να συμπληρώσεις αυτές τις φράσεις; Yπάρχει κάποια αγαπημένη φράση, που της έχεις πάντα στο πίσω μέρος του μυαλού σου;
Το Πέρασμα: «είμαι ένα πέρασμα από της ζωής τα στήθια και ότι κι αν σε κέρασα σε αγάπησα στα αλήθεια».
Τρεις ευχές: «αγαπημένος Αντώνης Βαρδής και Βίκυ Γεροθόδωρου».
Παιχνίδι είναι: «Πες ότι σου 'ρθει μου 'λεγες» και ήρθε και ο Κορκολής στην παρέα.

Σε απολαύσαμε ως δίδυμο-έκπληξη με την Ραλλία Χρηστίδου, σε ακούσματα από την Ήπειρο, τα Βαλκάνια, το Μαρόκο, σε ένα περίτεχνο «πάντρεμα» Ανατολής/Δύσης, γεφυρώνοντας τα ρεμπέτικα με τους καρσιλαμάδες, αλλά και ροκ αυτοσχεδιασμούς. Πως καταφέρνουν δυο νέες τραγουδίστριες, να αλληλοσυμπληρώνονται, χωρίς να εμπλέκουν πιθανές κόντρες «γκρίζας» ανταγωνιστικότητας;
Υπήρχε ένας κοινός στόχος και αυτή η παράσταση μας έφερε κοντά στο αθηναϊκό κοινό. Ένιωσα ασφάλεια και μπόρεσα να μοιραστώ αυτό που είχα μέσα μου, ευλογημένη στιγμή.

Η Μελίνα τι μουσική ακούει όταν θέλει να εμπνευστεί, να σκεφθεί, να διασκεδάσει;  
Η Μελίνα ακούει διάφορες μουσικές ανάλογα τη διάθεση της κάθε στιγμής. Έχω ανοικτές τις κεραίες μου στα μουσικά ακούσματα απ' όλη τη γη.

Σε μια δεκαετία από σήμερα, τι θα ήθελες να έχεις καταφέρει και τι να αποφύγεις, τόσο σε προσωπικό όσο και καλλιτεχνικό επίπεδο; Δικαίωση για τα όνειρα σου, τι θα είναι;
Τα όνειρα μου πολλά, τα κυνηγάω και πιστεύω ότι όσο κανείς δουλεύει με σοφία, αρμονία, ισορροπία και πνευματική εξέλιξη τόσο πιο κοντά έρχεται στο κέντρο του. Δικαίωση έρχεται πάντα όταν έχεις προσπαθήσει πολύ. Αυτό που θέλω είναι να κρατήσω την ψυχή μου καθαρή να ζω όσο πιο γαλήνια, συνειδητά και ειρηνικά μπορώ, να προσφέρω όλα τα καλά στους ανθρώπους γύρω μου και σε καλλιτεχνικό επίπεδο να εξελίσσομαι θετικά συνεχώς...