ΜΑΝΩΛΗΣ ΜΗΤΣΙΑΣ

(Ως3 - ΙΟΥΛΙΟΣ 2005)

ΚΕΙΜΕΝΟ/ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: ΟΛΓΑ ΛΑΣΚΑΡΑΤΟΥ

Υπάρχουν δυο περιπτώσεις τραγουδιστών: η μία είναι του διεκπεραιωτή, δηλαδή εκείνου που τραγουδάει τα στοιχειώδη, με έναν αξιοπρεπή μουσικό τρόπο και η άλλη περίπτωση είναι αυτή που τραγουδιστής και τραγούδι ενώνονται με τις ευλογίες ενός άνωθεν χαρίσματος και που αυτό που προκύπτει από την ένωση τους είναι οι στιγμές μαγείας. Μοναδικές εκείνες οι στιγμές που τις ονομάζουμε μαγικές, γιατί μια φωνή καταφέρνει να αγγίξει τη σιωπή μας και την βάζει να μιλάει με το άπιαστο των ονείρων μας. Τέτοιος τραγουδιστής είναι ο Μανώλης Μητσιάς και τέτοιες στιγμές δίνει, ισοβίως συνεπής.

Πριν μιλήσουμε για την τελευταία δισκογραφική δουλειά σας τα «Ισόβια», θα ήθελα να μας πείτε τις σκέψεις σας για την κατάσταση που επικρατεί  στο τραγούδι τώρα.
Υπάρχουν καλά τραγούδια, -είναι όμως λίγα- τα άσχημα είναι περισσότερα. Κι αυτά τα λίγα φαίνονται σπάνια.

Τι θεωρείτε καλό τραγούδι;
Να έχει πολύ καλό στίχο, από εκεί ξεκινάμε. Δεύτερον, η μουσική να είναι κάπως ελληνική. Να αποπνέει κάτι από την παράδοση και τη λαϊκή μουσική.

Πότε άρχισε να αλλάζει το ελληνικό τραγούδι δηλαδή;
Εδώ και 20 χρόνια.

Μήπως είναι λίγο υπερβολικό αυτό, γιατί πριν από 20 χρόνια βγήκαν σπουδαίοι συνθέτες και στιχουργοί π.χ. ο Σταμάτης Κραουνάκης και η Λίνα Νικολακοπούλου που συνεργαστήκατε μαζί τους και τότε και τώρα.
Εξαιρέσεις πάντα υπάρχουν. Πριν 20 χρόνια άρχισε μια πολιτική της λαδόκολλας του τραγουδιού. Να πάμε για παράδειγμα στο Γαλάτσι στα ρεμπετάδικα και να ακούσουμε τα δήθεν ρεμπέτικα κάτι τα δήθεν λαϊκά. Έβγαιναν και πολιτικοί της εποχής εκείνης και έτρωγαν στη λαδόκολλα και φωτογραφίζονταν να τους δει ο κόσμος. Ήταν λαϊκό τραγούδι αυτό ή λαϊκή διασκέδαση;

Τι κάνουν άραγε οι πολιτικοί παράγοντες που διαχειρίζονται τα πολιτιστικά μας;
Έχουν, νομίζω, πλήρη άγνοια. Επιπλέον, ένας πολιτικός πού θα πάει να διασκεδάσει πρέπει πιο πριν να το σκεφτεί πολύ σοβαρά γιατί η παρουσία του σ' ένα χώρο σηματοδοτεί κάποιες προτιμήσεις του κόσμου. Δεν έχω δει κανέναν από αυτούς  όλα αυτά τα χρόνια σε μια μπουάτ, σε μια μουσική σκηνή. Όλοι αυτοί που επί χούντας ήταν οι αντιστασιακοί. Στην Πλάκα τους έβλεπα. Χάθηκαν. Βολεύτηκαν που λέει κι ο Λουκιανός στο τραγούδι του.

Είστε απογοητευμένος;
Βέβαια! Τι κάνουν οι πολιτικοί μας για τον πολιτισμό; Υπάρχει ένα Υπουργείο Πολιτισμού που δεν κάνει τίποτα. Δίνει σε κάποιους χρήματα για να κάνουν μερικά πανηγυράκια. Εδώ, πέρσι προκάλεσα τον υπουργό Πολιτισμού, στο χωριό του Γκάτσου, να χρηματοδοτήσει  να κάνουμε μια εκδήλωση για τον Γκάτσο. Τρεις φορές δια μικροφώνου είπα, δώστε 5.000-10.000 ευρώ να γίνει μια εκδήλωση για τον Γκάτσο. Δεν έδωσε τίποτα. Γιατί;

Τα τελευταία χρόνια  μουσικά εμφανίζεστε μόνος, γιατί;
Θα ήθελα να συνεργαστώ και με νέους και με παλιούς. Ίσως, σήμερα ο καθένας από τη γενιά μου νομίζει ότι μπορεί μόνος του να κάνει αυτό που θέλει και μερικοί τα καταφέρνουν. Οι νέοι τραγουδιστές έχουν manager που τους κατευθύνουν και μια εταιρεία που τους επηρεάζει.

Το όνομα που φτιάχνει κάποιος στην καλλιτεχνική του πορεία τον βοηθάει να στηρίζει τις επιλογές του;
Εξαρτάται. Η επιλογή μπορεί να είναι ποιοτική και να μην είναι αυτό που χρειάζεται η μάζα.

Αυτό όμως δεν σας αφορά, έτσι δεν είναι;
Δεν με αφορά καθόλου γι' αυτό και κάθομαι στο περιθώριο πολλά χρόνια. Δουλεύω επιλεκτικά. Στη μάζα όμως δεν είμαι και τόσο αποδεκτός.

Είστε αποδεκτός.
Στα μεγάλα μαγαζιά δεν εμφανίζομαι. Που είναι, λοιπόν η μάζα; Που είναι ο κόσμος που επιλέγει το καλό; Το καλό δεν το αγοράζουν. Ο κόσμος δεν είναι άμοιρος ευθυνών. Όσο είναι τα κανάλια, άλλο τόσο είναι κι αυτός!

Κι όμως υπάρχει μια μερίδα που «κυνηγάει» ό,τι καλό συμβαίνει.
Ναι, αλλά είναι μερίδα. Είναι η μειονότητα. Βέβαια, αυτή είναι που πάντα στο βάθος του χρόνου ήταν η πιο πιστή. Κι ο Χατζιδάκις αυτό μου έλεγε: «εμένα δεν με έκανε η μάζα, 30 άνθρωποι που έρχονταν κάθε βράδυ στο Υπόγειο του Κούν με φτιάξανε». Πράγματι, αν πας σε ένα σπίτι θα βρεις δίσκο του Χατζιδάκι; Άντε να υπάρχει ένας από δώρο. Δυστυχώς οι νεότεροι είναι που δεν έχουν ιδέα γι' αυτό το τραγούδι.

Όταν ακούνε  από το πρωί μέχρι το βράδυ το video clip του τάδε σταρ, τι να κάνουν;
Δεν ακούγεται πουθενά δημοτική μουσική για παράδειγμα. Μόνο σε κανένα γάμο.

Τα τραγούδια σας απευθύνονται σε μια γενιά; Αυτή που σας ακολουθεί τόσα χρόνια;
Δεν νομίζω. Απευθύνονται σε κάθε ηλικία. Είναι τραγούδια ερωτικά,  κι ο έρωτας αφορά κάθε ηλικία, έτσι δεν είναι;

Πώς προέκυψε η συνεργασία με τον Σταμάτη και την Λίνα;
Είχα κάποια τραγούδια σκόρπια και μάλιστα από νέους ανθρώπους. Ήθελα όμως  η μια πλευρά να είναι του Σταμάτη και της Λίνας.

Όπως στο «Εξ αδιαιρέτου»;
Ναι. Ξεκινήσαμε για δυο τραγούδια επειδή ο Σταμάτης ήταν φορτωμένος και με την Αθηναϊδα. Έγιναν τέσσερα, έξι, εφτά κι έτσι μου λέει «θα τα κάνω όλα εγώ»!

Πόσο καιρό τα φτιάχνατε;
Δυο χρόνια περίπου. Με τον Σταμάτη έχουμε να συνεργαστούμε εδώ και 20 χρόνια. Γιορτάζουμε την εικοσαετία φέτος! Συμπτωματικά βέβαια.

Συμπτωματικά, νομίζω το «Ισόβια» δένει με το «Ποτέ»!
Όντως... Πάντως είναι ένας δίσκος που τον ψάξαμε πολύ, με αγάπη. Οι μουσικοί έπαιξαν πολύ καλά. Και μέσα στο studio αυτοσχεδιάζοντας  ανακαλύπταμε πολλά πράγματα. Έγινε με καλή διάθεση.

Πώς βρεθήκατε πάλι οι  τρεις σας;
Ο Σταμάτης είχε κάνει ήδη τα τραγούδια με την Μοσχολιού κι είχε ακουστεί. Ο παραγωγός μου ο Γιώργος ο Μακράκης, που ήτανε στην Minos μου είπε να τον βρω. Τότε, νομίζω, έμενε στην Καλλιθέα. Με περίμενε με την Λίνα ένα απόγευμα στο σπίτι του. Νέοι πολύ κι οι δύο, σηκώθηκαν όρθιοι μάλιστα θυμάμαι όταν με είδαν και μου μίλαγαν στον πληθυντικό. Μόλις ακούω, λοιπόν, το «Ποτέ» είπα προχωράμε. Μου άρεσε πολύ ο ήχος του Σταμάτη. Τώρα αυτά ή τα νιώθείς ή δεν τα νιώθεις καθόλου. Υπήρχαν παραγωγοί που σνομπάρανε και λέγανε σιγά τον συνθέτη.

Λέγανε και για τον στίχο «Ποτέ δεν θα μπω σ' άλλο σώμα».
Με κάλεσε ο Μάτσας και μου έλεγε: «πώς θα τα πεις τώρα αυτά τα λόγια;». Κυκλοφορούν τόσα χυδαία πράγματα που σοκάρουν, του έλεγα, κι έπειτα είναι θέμα τραγουδιστή. Τι θέμα είναι πώς θα το πω εγώ, πώς θα το τραγουδήσω. Κι έγινε ένα από τα πιο σημαντικά τραγούδια των 20 τελευταίων χρόνων. Όπου και να το τραγουδήσω, χειροκροτεί από την εισαγωγή ο κόσμος.

Με την Λίνα είχατε συναντηθεί και  στα τραγούδια του Kiki Lesendric.
Με την Λίνα συναντηθήκαμε πιο πολλές φορές. Στο Χάραμα κάναμε μια δουλειά μαζί. Γενικώς, ήταν πιο κοντά μου. Ίσως και πριν τη γνωρίσω. Όταν σπούδαζε στην Ιταλία η Λίνα, μου είχε πει ο Γιώργος ο Λιάνης: «ξέρεις, είναι μια κοπέλα που σπουδάζει και γράφει καλούς στίχους και σε λατρεύει!»

Με ποιους στίχους της, αφού είναι και οι πιο πρόσφατοι που τραγουδήσατε, θέλετε να κλείσουμε την κουβέντα μας;
Με ένα τραγούδι στα «Ισόβια» που στο κουπλέ λέει:
.Άλλη αγάπη γύρευες εσύ,
Πώς να σ' αγαπήσουν οι άλλοι.

Αυτός είναι σημαντικός στίχος γιατί για να αγαπηθείς και να σ' αγαπήσουν πρέπει πρώτος εσύ να δώσεις αγάπη.