LOCO, LOCO, LOCOMONDO!
REGGAE AΛA ΕΛΛΗΝΙΚΑ

(Ως3 - ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2007)

ΚΕΙΜΕΝΟ/ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: ΑΡΗΣ ΔΟΥΚΑΣ

Οι Locomondo, ένα πενταμελές συγκρότημα από την Αθήνα, είναι η πρώτη μπάντα η οποία προσπάθησε να συνδυάσει μουσική επηρεασμένη από την Καραϊβική με τον ελληνικό στίχο. Ο πρώτος τους δίσκος, «Ένας τρελός κόσμος» κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 2004 από την MBI. Τραγούδια όπως το «Trendy Λίτσα» και το «100 Αφρό» ακούστηκαν αρκετά στο Ελληνικό ραδιόφωνο και το τραγούδι «Στην Αθήνα» μπήκε στο play list του Radio France Internationale για 2 μήνες. Οι Locomondo ταξίδεψαν στην Τζαμάικα μετά από πρόσκληση του τρομπονίστα των Skatalites Vin Gordon, γνωστό και ως «Don Drummond Jr.» για να γράψουν τον δεύτερό τους δίσκο, «12 μέρες στηv Jamaica» (MBI). Μεταξύ των άλλων Τζαμαϊκανών που συμμετείχαν στις ηχογραφήσεις ήταν και ο Deadly Headley Bennett, πρώην μέλος των Skatalites και βετεράνος του Studio One. Τα τραγούδια τους είναι επηρεασμένα από την ενέργεια και τον ήχο της Τζαμάικα, χωρίς να διστάζουν να μπλέξουν το ελληνικό στοιχείο στον ήχο τους. Ο τρίτος πολυσυλλεκτικός δίσκος, «Me Wanna Dance» που κυκλοφόρησε πρόσφατα από την MBI, είναι 'εμποτισμένος' με πολλά διαφορετικά ακούσματα και διαφορετικούς ρυθμούς, τραγουδισμένος στα ελληνικά, στα αγγλικά αλλά και στα ισπανικά. Μία από τις καινοτομίες του δίσκου είναι η χρήση παραδοσιακών οργάνων σε μερικά τραγούδια, πηγαίνοντας ακόμα ένα βήμα παραπέρα την ανάμιξη του Ελληνικού στοιχείου με τις μουσικές φόρμες του συγκροτήματος, μετά την γνωστή διασκευή τους στην «Φραγκοσυριανή». Σε αυτό τον δίσκο συμμετέχουν ακόμα ο Stefanatty και ο Jah Smiley από τους One Drop Fwd και τους Soulfire αντίστοιχα, γνωστά Reggae συγκροτήματα της Θεσσαλονίκης. Με αφορμή την κυκλοφορία του «Me Wanna Dance» μιλήσαμε μαζί τους, για ότι τους κάνει να ξεχωρίζουν.

Σε τι διαφέρει ο καινούργιος σας δίσκος από τους δύο προηγούμενους;
Και οι τρείς δίσκοι έχουν κάτι που τους διαφοροποιεί μεταξύ τους. Ο πρώτος ήταν ο ...«πρώτος δίσκος», ο δεύτερος σημαδεύτηκε με το ταξίδι στην Τζαμάικα, ο τρίτος έχει την εμπειρία των δύο προηγούμενων, αλλά και την τόλμη να παίξουμε περισσότερο, να είμαστε περισσότερο τολμηροί με τις ιδέες μας και τον τρόπο που θέλουμε να παντρέψουμε πράγματα που αγαπάμε, όπως π.χ. το βιολί και την γκάιντα με τους reggae ρυθμούς. Τεχνικά μιλώντας, ξέραμε πολλά περισσότερα πράγματα για το πως έπρεπε να δουλέψουμε στο studio για να έχουμε το αποτέλεσμα που θέλαμε, όπως και είχαμε περισσότερο χρόνο.

Νομίζετε ότι υπάρχει επαφή μεταξύ της Ελληνικής παράδοσης με την αντίστοιχη μουσική της Τζαμάικας;
Κάτι το οποίο έχουν κοινό και η Reggae μουσική με το ρεμπέτικο αλλά και η ελληνική παραδοσιακή μουσική γενικότερα είναι το γεγονός ότι όλες αυτές οι μουσικές έχουν γεννηθεί μέσα από τον κόσμο, από τους απλούς ανθρώπους και την ανάγκη να εκφραστούν μουσικά. Υπάρχει δηλαδή μία κοινή βάση που κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Από κει και πέρα είναι θέμα αισθητικής και φαντασίας το πως θα παντρέψεις δύο διαφορετικές μουσικές. Το μόνο σίγουρο είναι ότι χρειάζεται ανοιχτό μυαλό όταν κάνεις κάτι τέτοιο. Μας αρέσει πάρα πολύ να μπλέκουμε και να παίζουμε με τα πράγματα που αγαπάμε.

Πρόσφατα στον διαγωνισμό της Eurovision δημιουργήθηκε ένα πρόβλημα ονομασίας μεταξύ των Ρουμάνων εκπροσώπων Todomondo και εσάς. Σε ποιό κλήμα διευθετίθηκε το όλο ζήτημα;
Ήταν μία απλή παρεξήγηση που έλειξε με πολύ όμορφο τρόπο και σε πολύ καλό κλίμα. Υπάρχει ένα συγκρότημα που λεγόταν Locomondo και συμμετείχε για λογαριασμό της Ρουμανίας στην φετινή Eurovision. Ήρθαμε σε επαφή μαζί τους και επειδή εμείς έχουμε δισκογραφία αλλά και το όνομα από το 2003, το όλο ζήτημα έληξε πολύ απλά με την μετονομασία τους σε Todomondo.

Ποιός είναι ο λόγος που σας ωθεί να συνεργάζεστε με άλλους καλλιτέχνες, όπως παραδείγματος χάρην με την Amparo Sanchez και το Natty Bo αλλά και με καλλιτέχνες του εσωτερικού;
Πάντα είμαστε ανοιχτοί σε συνεργασίες με ανθρώπους τους οποίους συμπαθούμε και αγαπάμε την δουλειά τους. Και με την Amparo όπως και με τον Natty υπήρξε πρώτα η επαφή σε φιλικό επίπεδο και μετά προέκυψε η συνεργασία. Από την άλλη είναι πάρα πολύ όμορφο αλλά και ενδιαφέρον να βλέπεις πως αντιμετωπίζει ο καθένας την μουσική και αυτό που κάνει, γιατί κάθε μουσικός έχει έναν διαφορετικό τρόπο που προσεγγίζει την τέχνη του. Είναι και αυτό ένα πολύ ενδιαφέρον κομμάτι του να συνεργάζεσαι με κάποιον άλλο καλλιτέχνη.

Τι είναι αυτό που ονειρεύεστε για το μέλλον και πιό είναι το ισχυρό χαρτί του συγκροτήματος κατά την γνώμη σας;
Το πιο σημαντικό, επειδή δεν είμαστε μία μπάντα από μερικούς μουσικούς που έχουν μαζευτεί για να παίξουν αλλά είμαστε μια μπάντα από φίλους, είναι να μην χάσουμε αυτό το οποίο μας κάνει να ανεβαίνουμε στην σκηνή ή να πηγαίνουμε στο studio και να περνάμε καλά, την χημεία που υπάρχει μεταξύ μας. Το μόνο που θέλουμε είναι να συνεχίσουμε να παίζουμε και να αγαπάμε αυτό που κάνουμε...