CARMEN MOTA

(Ως3 - ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2008)

ΚΕΙΜΕΝΟ/ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ:ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΠΕΡΑΚΗΣ

Flamenco
Οι φλόγες του πάθους

Ένα φλογερό υπερθέαμα που θα αφυπνίσει τις αισθήσεις μας, η πιο ερωτική μουσικοχορευτική παράσταση που θα μας παρασύρει τον Γενάρη σε ένα φαντασμαγορικό κόσμο ήχου, φωτός, χρώματος και κίνησης. Η παράσταση Fuego, είναι μια γιορτή. Δεκαπέντε εκπληκτικοί χορευτές και πέντε ταλαντούχοι τραγουδιστές θα προσφέρουν ένα εθαμβωτικό θέαμα. Η παραγωγή είναι της Carmen Mota η οποία έχει να επιδείξει μια μακριά πορεία εμπειρίας στην τέχνη του χορού υψηλών προδιαγραφών και τεχνογνωσίας στην Ισπανία. Εκτός από τα μεγάλα show  που «παίζονταν» για μακρά διαστήματα η Carmen Mota έχει βάλει την υπογραφή της και σε εντυπωσιακές παραγωγές που παρουσιάζονταν μόνο μια φορά, για ξεχωριστές περιπτώσεις. Μιλήσαμε μαζί της για αυτή της την επίσκεψη στη χώρα μας και για ...τη φωτιά του Flamenco!

Πώς ξεκίνησε η ασχολία σας με το χορό; Αυτό θέλατε να κάνετε πάντα ή προέκυψε στη πορεία;
«Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου αυτό ήταν η ζωή μου. Ακόμη και αν ξαναγεννιόμουν θα ήθελα να έκανα το ίδιο. Γι' αυτό το λόγο τη λέξη καλλιτέχνης την αντιμετωπίζω με πολύ σεβασμό»

Τι αλλαγές βλέπετε να έχουν γίνει στο χορό από τότε που ξεκινήσατε εσείς να χορεύετε μέχρι σήμερα;
«Πολλές αλλαγές. Η χώρα συνολικά έχει αλλάξει και το flamenco έχει αποκτήσει πια διεθνή χαρακτήρα, γιατί πλέον ο κόσμος το αναγνωρίζει. Εγώ γεννήθηκα την εποχή της δικτατορίας και όλη η χώρα βρισκόταν υπό πίεση. Τον καιρό εκείνο οι γονείς και η οικογένειά μου δεν μπορούσαν να διανοηθούν ότι θα γινόμουν χορεύτρια, ήταν άλλες εποχές. Αργότερα όμως άλλαξαν η πολιτική κατάσταση, η χώρα, οι άνθρωποι, και τελικά μαζί με όλα αυτά και η ίδια η ζωή μου...»

Έχετε πει σε παλαιότερη συνέντευξή σας ότι ο ίδιος ο χορός τώρα είναι καλύτερος. Πώς το εννοείτε αυτό;
«Η τεχνική έχει φτάσει σε πολύ υψηλά επίπεδα και ο κόσμος του χορού είναι πια πολύ έτοιμος, με την έννοια ότι τα νέα παιδιά προετοιμάζονται, διαβάζουν και εξασκούνται πολύ. Επιπλέον, ο κόσμος δεν τους βλέπει πια με άσχημο μάτι. Τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά τώρα. Για παράδειγμα, η εκπαίδευση στις κρατικές σχολές διαρκεί δεκαπέντε χρόνια ενώ στην εποχή μου ήταν το πολύ τέσσερα χρόνια»

Γοητεύονται σήμερα οι νέοι από το flamenco ή αναζητούν πιο εκσυγχρονισμένα είδη χορού;
«Φυσικά και γοητεύονται. Οι εποχές έχουν αλλάξει και επειδή παλιά υπήρχε αυτή η φοβερή καταπίεση, μάλλον γι' αυτό ο κόσμος δεν έδινε πολλή σημασία στην παράδοση. Βέβαια δεν επιτρεπόταν κάτι τέτοιο. Εδώ και πολύ καιρό, απ' ότι φαίνεται, οι νέοι δείχνουν ότι θέλουν πολύ να ασχοληθούν με την παραδοσιακή μουσική. Έχουν συμβεί όμως πολλές αλλαγές από τότε. Μπορώ να το εντοπίσω αυτό ακόμη και στους ίδιους τους καλλιτέχνες που με τον καιρό αλλάζουν. Για παράδειγμα, ο Πάκο Ντε Λουτσία ή ο τραγουδιστής Καμερόν, ο οποίος έγραψε flamenco με συμφωνική ορχήστρα, προσφέρανε πολλά στο είδος. Το εμπλούτισαν και το έκαναν να φτάσει σε πολύ κόσμο που ίσως δε θα το καταλάβαινε. Πια, είναι πολύ εύκολο για τους νέους και για τον κόσμο να μπουν μέσα σ' αυτό και να το καταλάβουν, να το αισθανθούν»

Πείτε μας λίγα λόγια για την παράσταση «Fuego». Τι θα δούμε και πώς ξεκίνησε η ιδέα δημιουργία της;
«Ήθελα μέσα από αυτή τη δουλειά να φέρω σε επαφή το ευρύ και διεθνές κοινό με το flamenco, χωρίς όμως να αποξενώνω αυτούς που είναι ήδη γοητευμένοι από την παραδοσιακή ισπανική μουσική. Γι' αυτόν ακριβώς το λόγο, μετέφερα αυτό το ιδιαίτερο «πάντρεμα» στη σύλληψη της χορογραφίας, στο στήσιμο των σκηνικών, του φωτισμού, στη γενικότερη σύλληψη και πραγμάτωση του έργου. Ένιωσα ελεύθερη και άρπαξα την ευκαιρία να δανειστώ στοιχεία τεχνικής μεγάλων show του Broadway και του Las Vegas, σεβόμενη όμως παράλληλα τις αξίες-κλειδιά που κάνουν τον ισπανικό χορό άξιο θαυμασμού. Στο πρώτο μέρος της παράστασης, με τον συνδυασμό χορού, φωτισμών, χρωμάτων και μουσικής δείχνω αυτό που αποκαλώ σύγχρονο flamenco, ενώ το δεύτερο είναι πιο προσωπικό και εστιάζει στην ισπανική παράδοση».

Πόσο καιρό διήρκησε η προετοιμασία του προγράμματος;
«Η προετοιμασία της παράστασης κράτησε περίπου έξι-οκτώ μήνες και εδώ και δύο χρόνια την παρουσιάζουμε σε διάφορα μέρη της Ευρώπης καθώς και στην Αμερική. Παρολ' αυτά, κατά τη διάρκεια της περιοδείας, γίνονται συνέχεια διορθώσεις και αλλαγές. Στην παράσταση της Αθήνας χρησιμοποιήσαμε κάποιες τυπικές χορογραφίες αλλά και κάποιες άλλες ειδικά για την παράσταση».

Ο χορογράφος της παράστασης, εκτός από στενός συνεργάτης σας, είναι και γιος σας. Πώς είναι να δουλεύετε μαζί; Υπάρχουν δυσκολίες;
«Το ότι δουλεύω μα το γιό μου είναι κάτι θαυμάσιο. Επειδή ακριβώς έχει χρόνιο πρόβλημα ακοής, δεν πίστευα ποτέ ότι θα τα καταφέρει. Αυτός όμως, απέδειξε σε όλους μας ότι μπορεί να τα βγάλει πέρα. Το φοβερό και αξιοθαύμαστο που κατάφερε στην πορεία είναι να χορογραφεί πολλούς χορευτές μαζί. Από τις δονήσεις στο πάτωμα που προκαλούν τα χτυπήματα των ποδιών των χορευτών έχει βρει το δικό του τρόπο ν' ακούει. Δεν ξέρω πού ν' αποδώσω αυτό το πράγμα. Στο θεό, στη ζωή...»