iΑρχικήiσελίδα

iΤαυτότητα

iΠεριεχόμενα

iΑρχείο

iRadio Αrtως

iExodως3

 

 

 

 

 

 

 

 
Aποστολές

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ

Το σταυροδρόμι των τεχνών...

ΚΕΙΜΕΝΟ/ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΣΤΑΜΟΥΛΟΣ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ELGIZ MUSEUM, HACET, SINASI GUNES, ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΑΛΦΟΠΟΥΛΟΣ

Κωνσταντινούπολη, βασιλεύουσα Πόλη, σταυροδρόμι των πολιτισμών. Οι συνειρμοί για τη συγκεκριμένη Πόλη άπειροι, οι θρύλοι και η ιστορία ζωντανοί στη μνήμη όλων μας και η συναισθηματική φόρτιση για εμένα που την επισκέπτομαι για πρώτη φορά εντονότατη. Έχω ταξιδέψει σε πάρα πολλούς προορισμούς μακρινούς και κοντινούς τα τελευταία 10 χρόνια της ζωής μου αλλά σ' αυτή την πόλη μόλις μια ανάσα από τη χώρα μου δεν είχα κατορθώσει να πάω. Δεν ξέρω τι έφταιγε και ενώ ήθελα απίστευτα να περπατήσω στις όχθες του Βοσπόρου και στα σοκάκια της Λωξάντρας, και ενώ ήταν πάρα πολύ εύκολο πάντα κάτι στεκόταν εμπόδιο και δεν ήταν εξωγενές αλλά κάτι μέσα μου δε με άφηνε να κάνω αυτό το ταξίδι. Φοβόμουνα τα μισοψημένα ψάρια στο Βόσπορο, το μαρμαρωμένο Βασιλιά, την Αγία Τράπεζα; Δεν ξέρω τι ακριβώς.
Για μας τους Έλληνες η συγκεκριμένη Πόλη πάντα θα' ναι κάτι το ξεχωριστό, το ιδιαίτερο, το όνειρο, η αφορμή για νοσταλγία, για παραμύθια, για ιστορίες και ένα από τα πολλά σημεία αναφοράς για την ταυτότητα και τον πολιτισμό μας. Χωρίς ίχνη πολιτικών ή γεωγραφικών αμφισβητήσεων και επαναπροσδιορισμών (στις μέρες μας όλα αυτά είναι πλέον συγκεκριμένα και δεδομένα) πάντα θα υπάρχει μια ιδιαίτερη σχέση με την Istanbul. Είχε έρθει η ώρα να ξεπεράσω όλες τις αναστολές και τους δισταγμούς μου. Γι' αυτό και η χρονική σύμπτωση των προσκλήσεων που έλαβα ταυτόχρονα από τον Sinasi Gunes και την κα Isin Onol διευθύντρια του Proje4L/Elgiz Museum of Contemporary Art και της πρότασης του «ως3» για μια αποστολή στην Κωνσταντινούπολη δε μπορούσε παρά να με αναγκάσει να ξεπεράσω κάθε δισταγμό και αναστολή και το συντομότερο να περάσω από τα γραφεία της Ολυμπιακής και να κλείσω ένα εισιτήριο για την Πόλη.



Με το που πάτησα το πόδι μου στις όχθες του Βοσπόρου τίποτα συνταρακτικό δεν συνέβη. Ούτε ο Μαρμαρωμένος άλλαξε πλευρό, ούτε τα ψάρια βγήκαν από το βυθό ούτε τίποτα. Η Κωνσταντινούπολη είναι μια σύγχρονη μεγαλούπολη με πολλά πρόσωπα. Από τη μια χαώδης και αποπνικτική από την άλλη μαγική και παραμυθένια, ιδανικό σκηνικό για να χαθείς στην ιστορία και στον πολιτισμό της Ανατολής αλλά και ιδανική αφορμή για να μελετήσεις τις αντιθέσεις και τα προβλήματα ενός λαού που ακόμα δεν έχει αποφασίσει που θέλει να πατήσει, στην Ευρώπη ή στην Ασία. Η απόφαση δικιά τους και είμαι σίγουρος πως θα καταφέρουν να ισορροπήσουν πατώντας και στις δύο ηπείρους.
Ανάμεσα σε συναντήσεις, συνεντεύξεις και εκθέσεις ξεκλέβοντας λίγο χρόνο για τις απαραίτητες επισκέψεις σε Φανάρι, Βόσπορο, Γαλατά, Αγιά Σοφιά, μπλε τζαμί και bit bazaar προσπάθησα με μεγάλη επιτυχία να συμμετάσχω σε ορισμένα από τα ωραιότερα γαστριμαργικά όργια της ζωής μου. Δοκίμασα το καλύτερο σις κεμπάπ, έφερα σε όλους τους φίλους καζάν ντιμπί από το Σεράι, το περίφημο ζαχαροπλαστείο της Ταξίμ και κολύμπησα στην κυριολεξία στα σιροπιαστά και στους ντουντουρμάδες.
Σ' αυτό το ταξίδι συνάντησα καταπληκτικούς ανθρώπους με όραμα και άποψη για το πως θέλουν να δουν την πόλη τους και την χώρα τους στα πλαίσια μιας σύγχρονης και δημοκρατικής πραγματικότητας και αυτοί οι άνθρωποι εκφράζουν ένα μεγάλο κομμάτι της σύγχρονης Τουρκίας, των νέων, των φοιτητών και των καλλιτεχνών.
Η ώρα όμως έφτασε για να συναντήσω της διευθύντρια του Proje4L/Elgiz Museum κα Isin Onol.

Κυρία Onol ποιοι είναι σήμερα οι κυριότεροι εκπρόσωποι της σύγχρονης καλλιτεχνικής σκηνής στην Τουρκία;
Tην περασμένη δεκαετία ορισμένοι Τούρκοι καλλιτέχνες της σύγχρονης τέχνης έγιναν αρκετά δημοφιλείς στη διεθνή σκηνή. Τούρκοι καλλιτέχνες μέσα από το έργο τους συνηθίζουν να θίγουν και πολιτικά θέματα χρησιμοποιώντας στοιχεία της παράδοσής μας. Οι Selim Birsel, Selda Asal, Tomur Atagok, Inci Eviner, Gulsun Karamustafa, Hale Tenger, Fisun Onur, Candeger Furtun, Canan Tolon, Ayse Erkmen, Handan Bortecene είναι ορισμένοι από αυτούς ενώ από τους νεότερους οι: Nezaket Ekici, Halil Altindere, Sener Ozmen είναι κάποια παραδείγματα καλλιτεχνών που επικεντρώνονται περισσότερο σε πολιτικά θέματα παρά σε διεθνή.

Πείτε μας λίγα λόγια για το Elgiz museum.
Ο Can και η Sevda Elgiz ξεκίνησαν να συλλέγουν την δεκαετία του 80. Το «Istanbul Museum of Contemporary Art» παρείχε χρήσιμα εκθέματα για την δουλειά καταξιωμένων και ανερχόμενων καλλιτεχνών, και ενθάρρυνε ευρέως διαδεδομένες progressive δημιουργίες στην Τουρκική σκηνή της σύγχρονης τέχνης. Τόσο διεθνείς όσο και Τούρκοι καλλιτέχνες υποστηρίχτηκαν και τους δόθηκε μια πλατφόρμα να δείξουν την δουλειά τους στη διάρκεια αυτού του προγράμματος. Το μουσείο συνακόλουθα, άλλαξε το όνομά του σε «The Elgiz Museum of Contemporary Art» καθώς η μορφή του άλλαξε για να φιλοξενήσει θεμελιώδεις δουλειές από τη συλλογή «The Elgiz family Collection». Ο διπλός σκοπός του Μουσείου είναι να διευκολύνει την παγκοσμιοποίηση της Τούρκικης σύγχρονης τέχνης.

Η δική σας θέση στο μουσείο ως διευθύντρια μα και ως καλλιτέχνης;
Πέρα από τις σπουδές μου στις visual τέχνες, ο ρόλος μου ως διευθύντρια του μουσείου με βοηθά να διατηρώ μια στενή επαφή με τις εξελίξεις στο χώρο της σύγχρονης τέχνης ενώ όσον αφορά την καλλιτεχνική μου δημιουργία αποτελεί αντανάκλαση της πολιτικής ματιάς, με την οποία βλέπω σήμερα τον κόσμο και την σύγχρονη πραγματικότητα. Αυτό συμβαίνει επειδή η contemporary artwork ξεπερνάει την αισθητική. Η προσωπική μου άποψη για αυτό το θέμα είναι ότι ένα έργο τέχνης δε θα έπρεπε να παράγεται για να δηλώσει την ιδέα του, αλλά τελικά θα έπρεπε να επιστρέψει εκεί όπου η αισθητική θεωρείται επίσης ως ένας ευρύς προβληματισμός.

Τι συμβαίνει στο «artvarium»;
Το Artvarium αποτελεί ένα project room στο οποίο οι καλλιτέχνες παρουσιάζουν έργα διαμορφωμένα ειδικά για τον συγκεκριμένο χώρο. Είναι ένας χώρος που έχει ως σκοπό του να υποστηρίζει και να ενθαρρύνει νέους καλλιτέχνες και να τους δίνει ένα βήμα παρουσίασης της δουλειά τους.

Έχετε συνεργαστεί ποτέ με κάποιο αντίστοιχο ελληνικό μουσείο ή διοργάνωση;
Δυστυχώς όχι, μα θα το θέλαμε πολύ.

Αυτές τις μέρες και μέχρι 5 Μαρτίου 2007 μπορείτε να δείτε την «MeltemofIstanbul», μία έκθεση αποτέλεσμα δημιουργίας νέων από την Γερμανία και την Τουρκία υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση του Dr. Necmi Sonmez. (www.elgizmuseum.org)
Κλείνοντας την συνέντευξη τρέχω για να προλάβω το ραντεβού στο Γαλατά με τον Sinasi Gunes με τον οποίο θα επισκεφτούμε την έκθεση «Hacet» στην οποία συμμετέχει και ο ίδιος μαζί με άλλους έντεκα καλλιτέχνες εκ των οποίων οι έξι είναι Τούρκοι. Η έκθεση φέρνει κοντά διαφορετικές μεθόδους και τεχνικές της σύγχρονης καλλιτεχνικής δημιουργίας όπως video art, ψηφιακές εκτυπώσεις, installations και photo-perfornmances (www.hacet.org). Μία πολύ ενδιαφέρουσα έκθεση που μου θύμισε πολύ την δικιά μας Belle Arte Lamia και μου έδωσε αρκετές ιδέες.
Ευχάριστη έκπληξη του ταξιδιού αποτέλεσε και η συνάντηση που είχα κατά την αποβίβαση μου από το καραβάκι που μας μετέφερε από την ασιατική στην ευρωπαϊκή πλευρά της Κωνσταντινούπολης, με την ομάδα του Απόστολου Καλφόπουλου από το τμήμα της Αρχιτεκτόνων του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, μία ομάδα που κλήθηκε, μαζί με άλλες 22 σχολές από όλο τον κόσμο, να συμμετάσχει στο Workshop «Learning from Cities», που διοργάνωσε η φετινή Biennale Αρχιτεκτονικής της Βενετίας.
Όπως μου εξήγησε και ο Απόστολος (συντονιστής της συμμετοχής),
δέκα φοιτητές αρχιτεκτονικής του ΑΠΘ επέλεξαν μέσα από ένα κατάλογο Υπερ-πόλεων (πόλεις με πληθυσμό άνω των 10 εκατομμυρίων), να μελετήσουν και να δουλέψουν εντατικά για την Κωνσταντινούπολη.
Το project τους «Spectanbul - My Own Private Istanbul» αφορά μία σειρά από «εκλεκτικά βλέμματα» (κατασκευές, εικόνες, αφηγήσεις, καταγραφές, σύμβολα, χειρονομίες, γεύσεις, επιθυμίες) που δεν αναπαράγουν τόσο τη Κωνσταντινούπολη, όσο κατασκευάζουν τη δική μας «ονειρική πόλη» μέσα από την πόλη του «άλλου». Περισσότερες πληροφορίες στο http://spectanbul.blogspot.com.
Φεύγοντας αφήνω πίσω μου την Κωνσταντινούπολη σκεπασμένη με ένα λεπτό στρώμα χιονιού...



 

Art Paris
Αιθιοπία
Ανδαλουσία
Ανδαλουσία
Αφρική
Βαλκάνια
Βαλχάλα
Βανουάτου
Βαρκελώνη
Βενετία
Βερολίνο
Βερόνα
Βρυξέλλες

Cartagena

Espiritu Santo
Ινδίες
Ιράκ
Ιράν
Iσλανδία
Κάϊρο
Καραϊβική
Κassel
Κολομβία
Κοπενχάγη
Κούβα
Κωνσταντινούπολη:
Τo Σταυροδόμι των τεχνών
Κωνσταντινούπολη:
mια πόλη μέσα μου
Lago di Garda
Λονδίνο I
Λονδίνο II
Μαδρίτη
Μαλάουϊ
Μόσχα
Νείλος
Νέα Υόρκη
Nότιος Αφρική
Νορβηγία
Οδησσός
Ουγκάντα
Παρίσι
Πέργαμος
Περού
Πίζα
Ραροτόνγκα
Robben Island
Σαντιάγο
Σαράγεβο
Σμύρνη
Σοβέτο
San Pedro De Atacama
Σόφια
Σρι Λάνκα
Στα Νησιά του Πάσχα
Τζιμπουτί
Τόκυο
Τολέδο
Τυνησία
Φλωρεντία
Χιλή