iΑρχικήiσελίδα

iΤαυτότητα

iΠεριεχόμενα

iΑρχείο

iRadio Αrtως

iExodως3

 

 

 

 

 

 

 

 
Aποστολές

KAΡΑΪΒΙΚΗ

Κρουαζέρα στη πολυτέλεια...

ΚΕΙΜΕΝΟ: ΚΩΣΤΑΝΤΗΣ ΜΙΖΑΡΑΣ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: ΣΤΕΦΑΝΙΑ ΜΙΖΑΡΑ




Άφιξη στο Μαϊάμι μια χειμωνιάτικη μέρα (24 οC) και έχοντας κάνει μια πτήση χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα, παρά το άστατο βαρομετρικό πάνω από την παγωμένη Ευρώπη. Η «απειλή» της πολυτέλειας του συγκεκριμένου ταξιδιού, είχε αρχίσει να δημιουργεί έντονα διλήμματα: «έπρεπε να έχω πάρει και δεύτερο κοκτέιλ, ή μήπως θα είχα μεγαλύτερο πρόβλημα με τη μεταβολή των βιολογικών ρυθμών λόγω αεροπορικού ταξιδιού μεγάλης απόστασης, ή jet lag στα ελληνικά;»
Το αεροδρόμιο πάντως, ήταν σε άλλους ρυθμούς... πλημμυρισμένο από αεικίνητο κόσμο, που επέστρεφε από το Τhanksgiving. Νοέμβριος. Οικογένειες με παιδάκια και παππούδες στριμώχνονταν στις πύλες του ελέγχου διαβατηρίων και αποσκευών, κι εμείς μαζί. Μετά από κάποια ώρα, στον πρώτο έλεγχο, ο -κατά τα άλλα ευγενέστατος υπάλληλος, μας ρώτησε από πού ερχόμαστε στα ισπανικά και όχι στα αγγλικά... Μάλλον, θα μας είδε μελαχρινούς! Όμως και όλες οι επιγραφές ήταν γραμμένες στα ισπανικά! Κάνοντας σχέδια για το αναπάντεχο ταξίδι στο Μεξικό... ή καλύτερα στην Κούβα, η εξυπηρετικότατη οικοδέσποινά μας, εξήγησε ότι τα ισπανικά είναι η πρώτη γλώσσα του μεγαλύτερου μέρους του πληθυσμού που ζει στο Μαϊάμι, το οποίο έρχεται από τη Νότιο Αμερική.
Ο χρόνος που είχαμε για να επισκεφτούμε το Μαϊάμι ήταν πολύ περιορισμένος και έτσι αποφασίσαμε να επισκεφτούμε το Palm Beach και να πιούμε ένα κουβανέζικο cafesito στα όρθια κοιτάζοντας τους νεαρούς και τις νεαρές που πηγαινοέρχονταν με τα σκέιτ στην παραλιακή, εικόνα-σύμβολο της Φλόριδα. Φυσικά, δεν βλέπεις το Baywatch ζωντανά, αλλά τη χαρακτηριστική art deco αρχιτεκτονική, τις αμέτρητες καφετέριες και την τεράστια συννεφιασμένη παραλία υπάρχουν... Η πεποίθηση ότι χρησιμοποιούσαν προβολείς και στα εξωτερικά - «εξωτικά» πλάνα της γνωστής τηλεοπτικής σειράς, έγινε βεβαιότητα. Ο καιρός είναι πάντα ζεστός, αλλά και μουντός.
Όμως, η κρουαζιέρα ξεκινάει...
Νωρίς το απόγευμα επιβιβαστήκαμε στο κρουαζιερόπλοιο Millenium και ο ενθουσιασμός, αρχικά για τις καμπίνες -με το ιδιωτικό μπαλκονάκι για να μπορείς να ατενίζεις τον Ατλαντικό-, πήρε μορφή ιαχής όταν, κάνοντας τον γύρο του πλοίου βρεθήκαμε στο κατάστρωμα με τις πισίνες, τις σάουνες και τα υδρομασάζ...



Δύσκολη αποστολή!
Η πρώτη μέρα πέρασε με την εξερεύνηση του πλοίου και τη γνωριμία με τα μέλη του πληρώματος -αρκετούς από τους συνολικά 2.000 ανθρώπους-. Κοιτώντας τα ενημερωτικά φυλλάδια του πλοίου να 'σου κι ένα ελληνικό όνομα, Chief Engineer: Tatanis Pithagoras. «Όπου και να πας, ένα πατριωτάκι πάντα θα βρεις». Κοιτώντας, όμως και τα υπόλοιπα ονόματα, εμφανίστηκε και ένας Mr. Nickos, αλλά και ένας Iordanis Adamidis και πολλοί ακόμα. Στο βραδινό δείπνο, το μυστήριο διασαφηνίστηκε. Κάποτε τα συγκεκριμένα κρουαζιερόπλοια ήταν μέρος του ναυτικού στόλου του Χανδρή, ο Έλληνας εφοπλιστής πουλώντας μέρος του στόλου του, έβαλε όρο να επανδρώνεται το υψηλόβαθμο προσωπικό κατά το μεγαλύτερο μέρος του με Έλληνες. Το βράδυ πάνω στο κρεβάτι -δίπλα στο σοκολατάκι που είχε αφήσει ο καμαρότος για τις βραδινές υπογλυκαιμίες-, υπήρχε το πρόγραμμα της επόμενης ημέρας: Σαν Χουάν, στο Πουέρτο Ρίκο.

Σαν Χουάν
Το νησί του Σαν Χουάν -Αγ. Ιωάννη του Βαπτιστή- ανακαλύφθηκε από τον Κολόμβο στη διάρκεια του δεύτερου ταξιδιού του, το 1493. Ο Κολόμβος ονόμασε το λιμάνι Πουέρτο Ρίκο, δηλαδή «πλούσιο λιμάνι». Αργότερα οι Ισπανοί άποικοι άλλαξαν τα ονόματα αν και ο μύθος λέει ότι η αλλαγή στα ονόματα οφείλεται σε έναν από τους χαρτογράφους του Κολόμβου, ο οποίος «αγαπούσε πολύ το ρούμι».
Αποφεύγοντας την οργανωμένη tour στην παλιά πόλη του Σαν Χουάν, ξεκινήσαμε τη δική μας βόλτα στην αρκετά γραφική πόλη. Γρήγορα φτάσαμε στην Plaza de Armas την παλιά κεντρική πλατεία του Σαν Χουάν, μέσα σε νεοκλασικά κτίρια με μπαλκόνια, μικρούς πυργίσκους και κρυμμένους αυλόγυρους. Περάσαμε το νεκροταφείο της πόλης για να φτάσουμε στην περιοχή Calle Norzagaray, όπου βρίσκεται ένα από τα πιο παλιά τμήματα των παλιών προστατευτικών τειχών της πόλης, αλλά και όπου έχει την καλλίτερη θέα σε αυτή.
Αφού εξερευνήσαμε την πρωτεύουσα του Πουέρτο Ρίκο, βρεθήκαμε στην πίσω μεριά της χερσονήσου, όπου σε μια απέραντη αμμουδιά πλαισιωμένη από φοίνικες μας περίμενε ένα ηλιοβασίλεμα. Όπως έδυε ο ήλιος, το εσωτερικό του νησιού πνιγμένο στην τροπική βλάστηση έμοιαζε απόμακρο και μυστηριώδες, σαν να φαινόταν να μας προσκαλεί να το εξερευνήσουμε. Το πλοίο όμως περίμενε...

Καταλίνα
Την επόμενη μέρα και από το προσωπικό μπαλκόνι μια μικρή κατάφυτη -δίχως ίχνος οικισμών- βραχονησίδα, είχε ήδη αρχίσει να φαίνεται. Το ογκώδες πλοίο είχε αγκυροβολήσει στο νησί Καταλίνα και το καραβάκι ξεφόρτωνε επιβάτες στην παραλία όπου είχαν ήδη στηθεί ξαπλώστρες και ομπρέλες. Τα αξιοθέατα τα γυρνάς μετά από μια μικρή βόλτα: ένα σύμπλεγμα από μικρομάγαζα με σουβενίρ και πίνακες με εντυπωσιακά χρώματα και παραστάσεις από τα νησιά και τις φυτείες, τρία μικρά σπιτάκια σε ροζ, κίτρινο και γαλάζιο για τους λιμενικούς που φυλάνε το νησί και την πανέμορφη, χρυσαφένια αμμουδιά που κάνει τον γύρο του νησιού. Μια μέρα ξεκούρασης και χαλάρωσης με ηλιοθεραπεία και βουτιές, στα γαλαζοπράσινα νερά της Καραϊβικής... εντυπωσιακά απλό.
Η ημέρα τελείωσε με formal dinner στο εστιατόριο Olympic, του οποίου το εσωτερικό έχει διακοσμηθεί με αυθεντικά έπιπλα και αντικείμενα από το ναυάγιο του Τιτανικού. Oι σεφ και σερβιτόροι έκαναν ό,τι μπορούσαν για να εντυπωσιάσουν : παρασκεύαζαν τα περισσότερα εδέσματα μπροστά στους πεινασμένους, ενώ σέρβιραν τα πιάτα ταυτόχρονα σε όλο το τραπέζι με συγχρονισμένες χορευτικές φιγούρες.

Σαν Τόμας, Virgin Islands
Τέταρτη μέρα. Σαν Τόμας, το άντρο του Πειρατή Μαυρογένη. Εδώ έκρυβαν οι πειρατές τους θησαυρούς που έκλεβαν από τα πλοία, τα οποία έφευγαν φορτωμένα με εμπορεύματα από τον Νέο Κόσμο για τη Γηραιά Ήπειρο. Σήμερα το Σαν Τόμας είναι ακόμα η εμπορική πρωτεύουσα της Καραϊβικής με κέντρο της την Charlotte-Amalie, γνωστή για την αγορά με τα αφορολόγητα.
Έχοντας στο μυαλό πειρατές, γαλέρες και άγριες μάχες αποβιβαστήκαμε στο λιμάνι και με το μίνι-λεωφορείο φτάσαμε στο κέντρο. Ζαλισμένοι από τον εκτυφλωτικό ήλιο θαρρέψαμε ότι καταληφθήκαμε από παραισθήσεις... πειρατές λέει, κραδαίνοντας τα καμπυλόσχημα σπαθιά τους, έκαναν επίθεση στους κατοίκους του νησιού αναφωνώντας τρομαχτικές κραυγές... Βρίσκοντας δροσιά σε μια σκιά, τα μάτια ανοίξαμε ξανά και οι πειρατές είχαν αντικατασταθεί από ροδαλόχρωμα, στρουμπουλά ανθρωπάκια με άκομψα σορτς και μακό μπλουζάκια, τα οποία κράδαιναν... πιστωτικές κάρτες στα χέρια και έκαναν γιουρούσι στα μαγαζιά με τα αφορολόγητα.
Μακριά από το πλήθος και προς την πάνω μεριά της πόλης, τη λιγότερο εμπορική, το σκηνικό αλλάζει τελείως. Οι συνοικίες που απλώνονται γύρω από το εμπορικό κέντρο μοιάζουν περισσότερο με γκέτο παρά με τα ειδυλλιακά χωριουδάκια που φαντάζεται ο τουρίστας κοιτώντας την πόλη από το εμπορικό κέντρο. Πίσω στη μάχη οι μοντέρνοι πειρατές αναχωρούσαν για το Saint John, όπου βρίσκεται μια από τις δέκα πιο όμορφες παραλίες του κόσμου. Μετά από μια τρελή διαδρομή με άλλο ένα μικρό λεωφορείο (σημ. : τα οχήματα κινούνται -με το αγγλικό σύστημα-, στο αντίθετο ρεύμα από ότι έχουμε συνηθίσει, το οποίο σε συνδυασμό με τις απότομες ανηφορικές στροφές και την ταχύτητα με την οποία μας πήγαινε ο οδηγός, έκανε τη διαδρομή αξέχαστη), βρεθήκαμε στον παράδεισο με τα γαλάζια νερά, τη χρυσή αμμουδιά και τα πανύψηλα φοινικόδεντρα, που αποτελούν μια κοινότυπη περιγραφή μεν, είναι όμως πολύ όμορφα δε.

Nassau, Bahamas
Τελευταία στάση του πλοίου ήταν το Nassau, στις Μπαχάμες. Πλέον η ρουτίνα του συγκεκριμένου τρόπου να βλέπεις τους τουριστικούς προορισμούς, είχε γίνει δεύτερη φύση. Το γνωστό στρατηγικό σχέδιο: φτάνω, τρέχω -ψωνίζω, αν έχω-, μπανιάρομαι και επιστρέφω... εφαρμόστηκε για άλλη μια φορά. Ίσως η μόνη διαφοροποίηση ήταν το ξενοδοχειακό συγκρότημα Ατλαντίς όπου μπορείς να δεις καρχαρίες και διάφορα άλλα ψάρια στο φυσικό τους περιβάλλον, φυσικά... πίσω από γυάλα...



 
Αρχείο
Αφιερώματα
Λόγιαiστοiχαρτί
Έλληνες Σκιτσογράφοι
Έναiταξίδιiστοiχρόνο
Σπύρος Ορνεράκης
Συνεντεύξεις
Aποστολές
Τόποι & προορισμοί
Για συλλέκτες / Εξώφυλλα
Ότανiέρχονταιiοιiφίλοιiμας

Art Paris
Αιθιοπία
Ανδαλουσία
Αφρική
Βαλκάνια
Βαλχάλα
Βανουάτου
Βαρκελώνη
Βενετία
Βερολίνο
Βερόνα
Βρυξέλλες

Cartagena

Espiritu Santo
Ινδίες
Ιράκ
Ιράν
Iσλανδία
Κάϊρο
Καραϊβική
Κassel
Κολομβία
Κοπενχάγη
Κούβα
Κωνσταντινούπολη:
Τo Σταυροδόμι των τεχνών
Κωνσταντινούπολη:
mια πόλη μέσα μου
Lago di Garda
Λονδίνο I
Λονδίνο II
Μαδρίτη
Μαλάουϊ
Μόσχα
Νείλος
Νέα Υόρκη
Nότιος Αφρική
Νορβηγία
Οδησσός
Ουγκάντα
Παρίσι
Πέργαμος
Περού
Πίζα
Ραροτόνγκα
Robben Island
Σαντιάγο
Σαράγεβο
Σμύρνη
Σοβέτο
San Pedro De Atacama
Σόφια
Σρι Λάνκα
Στα Νησιά του Πάσχα
Τζιμπουτί
Τόκυο
Τολέδο
Τυνησία
Φλωρεντία
Χιλή