Aποστολές

ART HOTELS

Ευρώπη. Αποδράσεις καλλιτεχνικής φύσεως σε πολύ «ιδιαίτερα» ξενοδοχεία...

KEIMENO: ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΠΑΣΤΑΜΟΥΛΟΣ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΜΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ

Από τα πλέον αγαπημένα μου καταλύματα, όταν ταξιδεύω στο εξωτερικό, είναι τα art hotels αν και τα τελευταία χρόνια έχουν κάνει την εμφάνισή τους αρκετά αξιόλογα art hotels και στην Ελλάδα. Τα art hotels δεν απευθύνονται μόνο σε καλλιτέχνες αλλά σε όλους εκείνους τους ανθρώπους, ανεξαρτήτου ιδιότητας που περιλαμβάνουν στα ενδιαφέροντά τους την τέχνη και τον πολιτισμό. Δεν είναι μόνο ένα μέρος που προσφέρει εκλεπτυσμένη φιλοξενία σε ένα ζεστό περιβάλλον πλημμυρισμένο με τέχνη. Αποτελεί και μία πρόσκληση προς τους επισκέπτες του αφυπνίζοντας και διεγείροντας τις καλλιτεχνικές τους ευαισθησίες και το ενδιαφέρον τους προς τις τέχνες.

Η πορεία και εξέλιξη του concept: art hotel.
Βερολίνο. Η αρχή.
Παρατηρούμε ότι τα περισσότερα art hotel που συναντάμε στις ευρωπαϊκές πόλεις βρίσκονται στο Βερολίνο. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ούτε ασύνδετο με την προσπάθεια της πόλης να εξελιχθεί σε ευρωπαϊκή πρωτεύουσα της σύγχρονης τέχνης. Ο οικοδομικός οργασμός που παρατηρήθηκε μετά την επανένωση συνδυάζοντας και αναδεικνύοντας τη μοντέρνα αρχιτεκτονική και το σύγχρονο design και η τάση να δημιουργηθούν κτίρια σύμβολα στη νέα πρωτεύουσα δεν άφησαν απέξω το κεφάλαιο art hotel.

Όταν ζούσα στη Γερμανία κάναμε συχνά ταξίδια δύο ή τριών ημερών στο Βερολίνο μόνο και μόνο για να επισκεφτούμε τα νέα ξενοδοχεία στο Mitte, στο Potsdam ή στη Kurfurstendomm.z
O τεράστιος δισκοβόλος στη στέγη του artotel στη Joachimstaler Strasse είναι το δυνατό του σημείο εξωτερικά ενώ περνώντας στο εσωτερικό του τα έργα του Α Warhol κατακλύζουν τους χώρους του. Εκεί ήταν και η πρώτη έκθεση που είδα με έργα του Warhol. Δεν είναι και λίγο να περνάς το κατώφλι του σπιτιού σου(τρόπος του λέγειν) και να θαυμάζεις δημιουργίες των σημαντικότερων καλλιτεχνών της μοντέρνας τέχνης. Ενώ το Potsdam αποτελεί την πιο πρόσφατη διαμονή μου. Συνέπεσε με την έκθεση της Katharina Sieverding στους χώρους του ξενοδοχείου ενώ το ίδιο διάστημα πραγματοποιήθηκε και μια ημερίδα με κύριους ομιλητές τους Rolf και Jan Rave, τους ηθικούς αυτουργούς που σχεδίασαν το ξενοδοχείο. To αγαπημένο μου πάντως για το Βερολίνο παραμένει το artotel στο Mitte. Μάλλον έχει να κάνει και με τη γοητεία όλης της συνοικίας. Η συνέχεια των έργων του Georg Baselitz, που εκτίθενται σε κάθε γωνία του ξενοδοχείου και η εμπνευσμένη αρχιτεκτονική του Johanne Nalbach, περνά στην Alexanderplatz, στην Potzdamerplatz και στη Rossental strasse. Η έξοδος από το ξενοδοχείο δεν μπορεί παρά να περιλαμβάνει απαραίτητα μια βόλτα στη Rossental strasse και θαρρείς πως έγινες κομμάτι της πόλης και ενημερώθηκες αμέσως για όλες τις τάσεις από ενδυματολογικές, μουσικές, γαστριμαργικές μέχρι τις καλλιτεχνικές και θεατρικές. Και ένα πέρασμα από το Babylon επιβάλλεται. Συναυλία με Κούρδους μουσικούς ή θεατρική παράσταση από ομάδες μεταναστών. Όπως και να έχει φιλοξενούνται πάντα αξιολογότατες εκδηλώσεις. Και για όσους επιθυμούν να αφουγκραστούν τον παλμό της πόλης δεν έχουν παρά να ενσωματωθούν σε ένα από τα πηγαδάκια στο φουαγιέ του Babylon.

Βέλγιο. Siru art hotel
Το διάστημα των σπουδών μου στο Trier (Ακαδημία Καλών Τεχνών) ήταν έντονο το ρεύμα των art hotel σ' όλες τις κοντινές σε εμάς ευρωπαϊκές πρωτεύουσες και πόλεις ( Παρίσι, Βρυξέλλες, Άμστερνταμ, Δρέσδη, Μαδρίτη).Ένα από τα καλά της ζωής στην Κεντρική Ευρώπη είναι και οι εύκολες μετακινήσεις. Παίρνεις το πρώτο τραίνο και σε χρονική διάρκεια Αθηνών-Λειανοκλαδίου φτάνεις Άμστερνταμ. Συχνές οι εξορμήσεις και αγαπημένη μας συνήθεια οι οικονομίες ολόκληρων μηνών να ξοδεύονται σε ανάλογα τριήμερα. Το αποτέλεσμα όμως μας δικαίωνε πάντα.
Με είχε γοητεύσει αυτή η αίσθηση της συνεύρεσης με τη τέχνη σε ένα χώρο ασυνήθιστο μεν αλλά και καθημερινό ταυτόχρονα για ορισμένους τυχερούς. Ήταν το όνειρο κάθε φιλότεχνου να ζει και να κινείται σε ένα χώρο για τις καθημερινές του δραστηριότητες (από το μπάνιο, μέχρι το bar και το εστιατόριο) και να βρίσκεται αντιμέτωπος με την καλλιτεχνική δημιουργία 132 σύγχρονων Βέλγων ζωγράφων. Ήταν πριν 10 χρόνια περίπου όταν είχα πρωτοακούσει για το Siru art hotel. Ήξερα το κτίριο ως ξενοδοχείο αλλά τότε είχα ακούσει ότι το Siru είχε μετατραπεί σε ξενοδοχείο - Μουσείο. Όλη η σύγχρονη τέχνη του Βελγίου στα δωμάτια και στους διαδρόμους του πρώην Saint-Jean hotel. Ζωγράφοι, γλύπτες και κομικάδες στολίζουν με έργα τους και τα 100 δωμάτια του ξενοδοχείου και όχι μόνο.

Βρυξέλλες. Τέχνη και ...σοκολάτα.
Πολύ συχνά διοργανώνονται σεμινάρια, ημερίδες και εκθέσεις καλλιτεχνών απ' όλο τον κόσμο. Όποτε επισκέπτομαι τις Βρυξέλλες μια στάση στη Place Rοgier αποτελεί φόρο τιμής στο concept art hotel και μια και βρισκόμαστε στη πατρίδα των Le Pain Cuotidien δε μπορεί παρά να δοκιμάσουμε τις τάρτες με το σπανάκι και κέικ λεμονιού, και επίσκεψη στο μουσείο σοκολάτας... Γι' αυτή την εμπειρία θα σας μιλήσω μια άλλη φορά.

Πράγα. Μια γλυκιά αίσθηση ξεκούρασης
Το art hotel της Πράγας στην καρδιά του ιστορικού κέντρου αποτελεί οικογενειακή υπόθεση των Kotik. Σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Martin Kotik και όλοι τους οι όροφοι αποτελούν μια ολοκληρωμένη συλλογή των έργων των Jan Kotik (μέλους της θρυλικής ομάδας Group 42) και του Pravoslav Kotik. Σίγουρα την πόλη της μαριονέτας και του μαύρου θεάτρου μπορείς να τη δεις με διαφορετική διάθεση ως επισκέπτης του art hotel της Πράγας. Καφεδάκι και πρωινές εφημερίδες στο cafe Louvre αφού προηγουμένως έχεις περιδιαβεί στους διαδρόμους του ξενοδοχείου θαυμάζοντας τα έργα των Kotik πατέρα και υιού. Μια βόλτα στη γέφυρα του Καρόλου και ανάβαση στα στενά της Mala Strana για να θαυμάσεις από ψηλά το Stare Mesto πριν καταλήξουμε στο U Fleku για μια Flekovske συνοδεία με ένα ψητό klobasy. Και επιστροφή ξανά στην προσωπική μας γκαλερί για απογευματινή ξεκούραση θαυμάζοντας στο τοίχο απέναντι από το κρεβάτι φωτογραφίες του Parel Stecha.

Ρώμη. Η τέλεια απόλαυση!
Η επόμενη εμπειρία art hotel υπήρξε στη Ρώμη. Δίπλα στην Piazza di Spagna. Στην καρδιά της εμπορικής Ρώμης, δυο βήματα από τη via dei Condotti (απαραίτητη στάση στο caffe Greco), τη via Babuino και τη via Margutta έχεις το ιδανικότερο ορμητήριο για τη μεγάλη επίθεση στις βιτρίνες της citta aperta. Αν πάλι οι βιτρίνες σας αφήνουν αδιάφορους, οι γαστριμαργικές επιλογές δεν μπορεί παρά να σας κεντρίσουν το ενδιαφέρον. Μια επίσκεψη στη Mezza Luna για γνήσια ιταλική pizza καθώς και στα ξενόφερτα Le Pain Cuotidien για τάρτες επιβάλλονται ενώ για τα ούτως ή άλλως απίθανα gelato της Ρώμης συνιστούμε το San Crispino και μετά γραμμή για το Sant΄ Eustachio για το καλύτερο espresso της Αιώνιας πόλης.
Η επιστροφή στο ξενοδοχείο μας γεμάτη αδημονία να περπατήσουμε ξανά στο διάδρομο με τα βότσαλα που οδηγεί στο bar του ξενοδοχείου για ένα σφηνάκι παγωμένη grappa. Eνα bar που έχει διαμορφωθεί στο χώρο του παλιού παρεκκλησίου των Μεθοδιστών. Ανεπανάληπτη εμπειρία ένα ποτήρι chianti θαυμάζοντας τα καταπληκτικά γλυπτά του χώρου και κατευθυνόμενος στους ομοιόμορφα βαμμένους ορόφους (το ίδιο χρώμα από διαδρόμους μέχρι το μπάνιο). Κάθε όροφος και διαφορετικό χρώμα πριν οδηγηθούμε στο δωμάτιο με τα καταπληκτικά έργα ψηφιδωτών. Κάθε μήνας και άλλη έκθεση.

Με το βλέμμα σε μελλοντικές επισκέψεις
Όλες οι παραπάνω αποτελούν προσωπικές εμπειρίες σε art hotel της Ευρώπης την τελευταία δεκαετία. Συνεχώς ανανεώνονται και αποτελούν συχνά τα σημεία στα οποία χτυπά ο παλμός της μοντέρνας τέχνης της κάθε χώρας. Όλοι οι νέοι και ελπιδοφόροι καλλιτέχνες κάποια στιγμή στο ξεκίνημά τους περνούν από ένα τέτοιο χώρο.
Ελάτε μαζί να καταστρώσουμε τις επόμενες επισκέψεις μας: Άλλωστε υπάρχουν αρκετά ακόμη που μας περιμένουν...