iΑρχικήiσελίδα

iΤαυτότητα

iΠεριεχόμενα

iΑρχείο

iRadio Αrtως

iExodως3

 

 

 

 

 

 

 

 
Aποστολές

ART COLOGNE

DC - KOLN SHOW2 - K20, K21

ΚΕΙΜΕΝΟ/ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΣΤΑΜΟΥΛΟΣ

Αυτόν τον Απρίλιο ένας περίεργος μίτος συνέδεσε τις περισσότερες κεντροευρωπαικές πόλεις, ενώνοντας σημεία που το κοινό τους γνώρισμα ήταν η σύγχρονη τέχνη. Κολωνία, Ντίσελντορφ, ¶αχεν, Βρυξέλλες, Βιέννη και σχεδόν όλη η Κεντρική Ευρώπη καλύφθηκε από έναν ιστό που έκανε κάθε φιλότεχνο να θέλει να παγιδευτεί πάνω του.

Κολωνία
Ένα τεράστιο σύμπλεγμα κτιρίων, υπαίθριων χώρων, διαδρόμων, στοών, αίθριων, αμφιθεάτρων, σφύζει από κίνηση και ζωή. Ένα πολύχρωμο πλήθος φιλότεχνων, εμπόρων τέχνης, καλλιτεχνών και δημοσιογράφων παρευρίσκονται στην μεγαλύτερη έκθεση σε ευρωπαϊκό έδαφος που αφορά τη σύγχρονη τέχνη στην πιο εμπορική της έκφραση και διάσταση. Δημοπρασίες, παρουσιάσεις, συνέδρια, συμπόσια, ημερίδες, εργαστήρια, συναυλίες, τηλεοπτικά δίκτυα που εκπέμπουν μέσα από το χώρο της έκθεσης, χορηγοί, είσοδοι για V.I.P., είσοδοι για δημοσιογράφους, είσοδοι για επισκέπτες, είσοδοι για καλλιτέχνες, λιμουζίνες, αστέρες της ευρωπαϊκής show biz δημιουργούν μια ατμόσφαιρα μικρής ολυμπιάδας της τέχνης. Αυτή είναι η Art Cologne.



Μπαίνοντας διακρίνουμε το επιβλητικό έργο του Salustion με το έντονο κόκκινο φόντο, τη συμμετοχή του Gary Hill, με την τεράστια video εγκατάσταση στην οποία ένας ψηφιακής μορφής αετός προσπαθεί να ξεφύγει από μία κολώνα της αντίστοιχης δικιάς μας ΔΕΗ, τον Santiago Serrano με το έργο του Max Streicher, 3 ολόλευκοι πλαστικοί άνθρωποι που εισπνέουν και εκπνέουν από μια κοινή βαλβίδα εισροής αέρα, ο ένας δίνει την αναπνοή του στον άλλο. Τα πρόσωπα του Gil Shachar, η γερμανική gallery Haas AG φυσικά, αλλά και σε μια γωνιά ευχάριστη έκπληξη η παρουσία της ελληνικής gallery Vamiali, με την Σοφία Βάμιαλη παρούσα να μας υποδέχεται με ένα ζεστό χαμόγελο.
Ρωτήσαμε τη Σοφία πως της φαίνεται η art cologne: «Κοινή διαπίστωση αποτελεί ότι το πιο ενδιαφέρον κομμάτι της έκθεσης είναι το open space, όπου συμμετέχουμε και εμείς», διαπιστώνει επίσης ότι τα τελευταία χρόνια υπάρχει κορεσμός στις εκθέσεις, γίνονται πάρα πολλές ταυτόχρονα και ίσως "χάνονται" μερικές. Η δικιά τους παρουσία εκεί αρκετά αξιόλογη με έργα από κάρβουνο αλλά και έντονο χρώμα μικροσκοπικών διαστάσεων συγκριτικά με τα υπερμεγέθη που παρουσίαζαν στο σύνολό του οι άλλες gallery.



Συμφώνησα με την κα Βάμιαλη ότι το Open Space ήταν το πιο ενδιαφέρον τμήμα της έκθεσης, μια έκθεση νέων κυρίως δημιουργών αλλά και με την απαραίτητη κάθε χρόνο συμμετοχή καταξιωμένων παγκοσμίως καλλιτεχνών, όπως στην περσινή open space με την εγκατάσταση του δικού μας Κουνέλη, με τα ζωντανά του άλογα να προκαλούν τις ευαίσθητες μυτούλες των ευρωπαίων κυριών, και φέτος οι πολύ ενδιαφέρουσες εγκαταστάσεις των Τhoman, Nagel, BQ, Mary Mary, Vartai, ZIA,και αρκετών άλλων gallery και καλλιτεχνών.
Και φυσικά όλοι οι υπαίθριοι χώροι και κυρίως ο κήπος του συγκροτήματος είχαν μετατραπεί σε ένα τεράστιο πάρκο γλυπτών.
Κολωνία, οπωσδήποτε μια επίσκεψη στην ehrenstrasse και πιο συγκεκριμένα στο κατάστημα DOM με τα εκκεντρικά είδη δώρων, καφέ στο Ritz μαζί με όλους τους σταρ της γερμανικής τηλεόρασης, μιας και η Κολωνία αποτελεί την βάση των μεγαλύτερων τηλεοπτικών σταθμών, και φυσικά μια αγορά, από την πρώτη perfumery του 4711, αυτό το κλασσικό κατάστημα στην Neumarkt, απαραίτητο σταθμό σ΄αυτό το ναό της «κολώνιας» και αναπόφευκτα ο συνειρμός κολώνια-Κολωνία έρχεται από μόνος του.



Στο περιθώριο της συνέντευξης τύπου του καλλιτεχνικού διευθυντή της Art Cologne κου Gerard Goodrow καταφέραμε να του αποσπάσουμε κάποιες δηλώσεις:

H art cologne είναι η πρώτη έκθεση του είδους της στον κόσμο, αλλά τα τελευταία χρόνια έχουμε πάρα πολλές σε πολλές πόλεις και σε κάθε γωνιά της γης, ποια είναι η διαφορά της art cologne από τις υπόλοιπες;
Κανονικά κάθε έκθεση πρέπει να έχει το δικό της προφίλ αλλά με τον ανταγωνισμό αυτόν που υπάρχει σήμερα όλες μοιάζουν πολύ μεταξύ τους. Αποτελεί μειονέκτημα να είσαι η μητέρα των εκθέσεων, ειδικά σε εποχές που η αγορά της τέχνης έχει μεγάλη ανάπτυξη, εμείς όμως με την διαχρονικότητά μας αυτήν εξασφαλίζουμε την σταθερότητα και την διάρκεια.

Πως εξασφαλίζετε αυτή η σταθερότητα, σ΄ ένα κλίμα τόσο ανταγωνιστικό;
Κατά ένα μέρος με τις gallery και κατά δεύτερο με την στάση μας. Ειδικά στις αρχές του 90 με το κραχ στην τέχνη, είδαμε ποιες gallery ήταν σοβαρές και ποιες όχι. Εμείς είμαστε επαγγελματίες ώριμοι και έτσι προσπαθούμε να φέρουμε στο επίκεντρο την τέχνη!

Ποια εξέλιξη της art cologne θα σας ικανοποιούσε;
Aυτό που με χαροποιεί ιδιαίτερα είναι ότι έχουμε gallery από πολύ μακρινές χώρες όπως η gallery Hilano Galguera από το Μεξικό, μία νέα gallery μεν αλλά με καταπληκτική δουλειά του Damien Hirst. Έχουμε στην Κολωνία κάποια έργα του που έχουν να κάνουν με τον Θεό, και είναι γνωστό πως στην πόλη μας πάντα υπήρχε μια σχέση μεταξύ της θρησκείας και της τέχνης.

Μόλις τελειώσει η art cologne ξεκινά ο μαραθώνιος τέχνης του φετινού καλοκαιριού, από το Bassel, Βενετία, Kassel, Munstel, τι σημαίνει αυτό για εσάς;
Αυτό το καλοκαίρι είναι τρέλα για όλους εμάς της τέχνης και ότι σε αυτά τα μέρη θα είναι παρούσα η art cologne με διάφορα events. Επόμενο ραντεβού μας στην Palma de Magiorca, τον Σεπτέμβριο!

Παράλληλα με την art cologne λαμβάνει χώρα και η Koln show2.
To 1990 εννέα gallery της Κολωνίας αποφάσισαν να συνεργαστούν στοχεύοντας από τη μια να εξαλείψουν τον μεταξύ τους ανταγωνισμό και από την άλλη να αναδείξουν το νέο και το πρωτοποριακό. Για το δεύτερο η προσπάθεια συνεχίζεται ακόμη και σήμερα στους χώρους της τέχνης! Τότε αυτές οι gallery δεν είχαν προσλάβει κάποιον καλλιτεχνικό διευθυντή, σήμερα όμως ο Nicolaus Schafhausen και ο guest curator Florian Waldvogel είναι οι υπεύθυνοι γι' αυτήν την ανομοιογένεια που παρουσιάζουν οι καλλιτέχνες που συμμετέχουν στην Koln Show2. Η ανομοιογένεια όμως αυτή περνά απαρατήρητη μιας και οι curator, χώρισαν με τέτοιο τρόπο τους χώρους των gallery, που δεν σου κάνει καμία εντύπωση το ότι ίσως δίπλα δίπλα εκθέτουν δύο εντελώς διαφορετικοί καλλιτέχνες!



Σύνθημα της KolnShow2 είναι το «Τι θα πούν, τι θα γράψουν για μάς στο μέλλον!».
Φέτος συμμετέχουν 18 gallery διασκορπισμένες σε όλη την πόλη της Κολωνίας, με έργα από 22 καλλιτέχνες, όλοι εκτός Γερμανίας, μεταξύ τους και ο δικός μας Κώστας Βελώνης στην ΒQ gallery της Roundolf platz του πιο ζωντανού κομματιού της Κολωνίας, επί της julicher Stra?e 14, ενός δρόμου πρώην τάφρου της μεσαιωνικής Κολωνίας, και σήμερα στέκι όλων των νέων τάσεων στην μόδα, στην τέχνη, στη μουσική, στα ήθη...

Στο γειτονικό Ντίσελντορφ συνεχίζεται ο μίτος που συνδέει αυτές τις μέρες αρκετές κέντρο- ευρωπαϊκές πόλεις.
21 Aπριλίου ήταν η νύχτα των μουσείων, όπου όλα τα μουσεία της πόλης που διαθέτουν μερικές από τις εντυπωσιακότερες συλλογές τέχνης σε παγκόσμιο επίπεδο, άνοιξαν τις πόρτες τους και τις κράτησαν ανοιχτές ως το πρωινό της επομένης. Συμμετείχα για άλλη μια φορά σ΄ αυτή την περίεργη γιορτή της τέχνης, κάτι που το είχα ξεχάσει και μου είχε λείψει. Τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα έχω συνηθίσει τέτοιες ώρες να περνάω τις πύλες άλλων ναών τέχνης, πιο allegro και πιο ζωντανών. Ήταν όμως αρκετά εντυπωσιακό και ενδιαφέρον να βλέπεις Γερμανίδες μητέρες που όλο τον υπόλοιπο χρόνο δια ροπάλου οδηγούν τα σπλάχνα τους στο κρεβάτι από 9ης βραδινής αυτή την ημέρα να τα οδηγούν από μουσείο σε μουσείο. Κάπως έτσι διαμορφώνονται συνήθειες, ήθη, κουλτούρες και ενδιαφέροντα.
Το Ντίσελντορφ όμως το θαυμάσαμε και στο επίπεδο της ζυθογνωσίας. Tο να ξεχωρίσει μια παραδοσιακή γερμανική μπιραρία ανάμεσα στα πάνω από 250 εστιατόρια και μπαρ που στριμώχνονται στα πέτρινα δρομάκια του ιστορικού κέντρου της πόλης, του Aldstadt δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση. Το Diebel Fasskeler όμως το έχει καταφέρει προσφέροντας πρώτης ποιότητας μπίρα που παράγεται στο ιδιόκτητο ζυθοποιείο. Η συνηθέστερη επιλογή των θαμώνων είναι η σκούρα μπίρα Alt. Βέβαια την συγκεκριμένη μπίρα μπορείτε να την πιείτε οπουδήποτε μιας και αποτελεί τοπικό προϊόν.



Μια βόλτα στην Konigsalle με όλα τα εμπορικά φωταγωγημένα επιβάλλεται για τους μανιώδεις λάτρεις των βιτρίνων και της μόδας.
Ο ιστός που αναφέραμε παραπάνω καλύπτει και τους χώρους των Κ20 , K21 και DC στο Ντύσσελντορφ
Η K20 υφίσταται εδώ και 40 χρόνια και δημιουργήθηκε μέσα από την διαφορετικότητά της ως μουσείο τέχνης στον 20 αιώνα και είναι γνωστή διεθνώς για την εξαιρετική της συλλογή, ειδικά στους δυτικοευρωπαίους και Αμερικάνους μοντέρνας τέχνης ζωγράφους, όπως Picasso, Brague, Matisse, Γερμανών εξπρεσιονιστών Ernst Ludwig, Kirchner και Emil Nolde αλλά και Vassily Kandinsky, Franz Marc, Salvador Dali, Miro και άλλους.
Η Κ21ξεκίνησε το 2002 αφιερωμένη στην σύγχρονη τέχνη και δημιούργησε μια νέα εποχή! Πάνω από 170 έργα ανήκουν στην μόνιμη συλλογή της, όχι μόνο πίνακες ζωγραφικής και γλυπτά αλλά και τεράστιες εγκαταστάσεις, μερικά ονόματα καλλιτεχνών, Christian Boltanski, Tony Gragg, Κουνέλη Γιάννη, Mario MerzThomas Schutte κ.α.
Τις εντυπώσεις στην φετινή Κ21 τις κλέβει η εγκατάταση του
Gregor Schneider ο οποίος στα ίχνη του Guantanamo Bay: 'Λευκά Βασανηστήρια' θέτει το ερώτημα ποιός έχει την εξουσία;
Όταν κλείνει η πόρτα είναι όπως πάντα! Ο Schneider μεταμορφώνει τον χώρο της Κ21 σαν μια πτέρυγα φυλακής υψίστης ασφαλείας χωρίς κανένα ίχνος ανθρώπινης ύπαρξης. Γνωστός καλλιτέχνης κυρίως για τις ακρότητές του και μ΄αυτή του την τεράστια εγκατάσταση ερευνά τις αντοχές της ανθρώπινης ψυχολογίας. Κάθε επισκέπτης μπαίνει μόνος του για 5 λεπτά μέσα, σε ένα «λευκό» τεράστιο χώρο, που αμέσως σου δημιουργείται το συναίσθημα του εγκλωβισμού, δηλαδή μοναξιά, φόβος, άγχος κ.ά. Ο neon φωτισμός ενοχλεί πέρα από την όραση και την ακοή που δεν αντιλαμβάνεται κανέναν θόρυβο, απόλυτη ησυχία. Μπορείτε να την επικεφτείτε και εσείς μέχρι 15 Ιουλίου στο kunstsammlung im Standehaus.
Σύμφωνα με τον καλλιτεχνικό διευθυντή της DC Walter Gehlen η DC προσφέρει μια ομογενείς ποιότητα κάτι που λείπει από τις άλλες αντίστοιχες εκθέσεις, η οποία εξασφαλίζετε από του 4 ανθρώπους των διαφόρων μουσείων της Ulrike Gros από το Kunsthalle του Ντίσελντορφ, ο Stephan Berg από το Αννόβερο, jens Hoffman από ICA του Λονδίνου και η Ηeike Munder από το Migros-museum της Ζυρίχης. Με αυτό το team, ο κος Gehlen πιστεύει ότι απέφυγαν να προωθήσουν κάποια συγκεκριμένα συμφέροντα, σκοπούς και δίκτυα, δώσανε βάση κυρίως στην ποιότητα. Η DC απευθύνεται περισσότερο στο παγκόσμιο κοινό και όχι τόσο στο γερμανικό, μιας και υπήρχαν πολλοί συλλέκτες από Αμερική, Αγγλία και Γαλλία. ¶λλωστε η επισκεψιμότητα της έκθεσης ξεπέρασε τους 30.000 επισκέπτες.



Αφήνοντας πίσω μου αυτή την απίστευτη κινητικότητα της τέχνης την οποία διαπίστωσα κατά την παραμονή μου σε Κολωνία και Ντίσελντορφ αναρωτήθηκα γιατί δεν συμβαίνουν αντίστοιχης κλίμακας γεγονότα και στη χώρα μας. Το πιο ανώδυνο συμπέρασμα τελικά πέρα από την απουσία βούλησης και ανθρώπινου δυναμικού στηρίζεται στη σύγκριση των μεγεθών. Μεγάλες χώρες, μεγάλες πόλεις, μεγάλα οικονομικά μεγέθη, μεγάλα συμφέροντα, μεγάλα ονόματα. ¶ρα εκ των πραγμάτων δε μπορούμε να είμαστε πρωταγωνιστές ή διοργανωτές αλλά μπορούμε κάλλιστα να είμαστε συμμέτοχοι, θεατές, επισκέπτες, κριτές με υψηλές απαιτήσεις και υψηλό επίπεδο γνώσης πράγματα που είναι εύκολο να τα αποκτήσεις μέσα από την εκπαίδευση και την οικογένεια.



 
Αρχείο
Αφιερώματα
Λόγιαiστοiχαρτί
Έλληνες Σκιτσογράφοι
Έναiταξίδιiστοiχρόνο
Σπύρος Ορνεράκης
Συνεντεύξεις
Aποστολές
Τόποι & προορισμοί
Για συλλέκτες / Εξώφυλλα
Ότανiέρχονταιiοιiφίλοιiμας

Art Paris
Αιθιοπία
Ανδαλουσία
Αφρική
Βαλκάνια
Βαλχάλα
Βανουάτου
Βαρκελώνη
Βενετία
Βερολίνο
Βερόνα
Βρυξέλλες

Cartagena

Espiritu Santo
Ινδίες
Ιράκ
Ιράν
Iσημερινός
Iσλανδία
Κάϊρο
Καραϊβική
Κassel
Κολομβία
Κοπενχάγη
Κούβα
Κωνσταντινούπολη:
Τo Σταυροδόμι των τεχνών
Κωνσταντινούπολη:
mια πόλη μέσα μου
Lago di Garda
Λονδίνο I
Λονδίνο II
Μαδρίτη
Μαλάουϊ
Μόσχα
Νείλος
Νέα Υόρκη
Nότιος Αφρική
Νορβηγία
Οδησσός
Ουγκάντα
Παρίσι
Πέργαμος
Περού
Πίζα
Ραροτόνγκα
Robben Island
Σαντιάγο
Σαράγεβο
Σμύρνη
Σοβέτο
San Pedro De Atacama
Σόφια
Σρι Λάνκα
Στα Νησιά του Πάσχα
Τζιμπουτί
Τόκυο
Τολέδο
Τυνησία
Φλωρεντία
Χιλή